Roxy Music

[Kriejtiw]

Dekadenci rocka muszą mieć swój temat, jazda.

Dawno, dawno temu, gdy Brian Eno wyglądał jeszcze jak skrzyżowanie Anny Grodzkiej z Marleną Dietrich, to tworzył on całkiem odmienną muzykę od tej, z której jest znany teraz. Przed Neroli trudnił się robieniem hałasu i tworzeniem dźwiękowych fanfar na płytach Roxy Music. Nie muszę chyba dodawać, że wolę go tworzącego właśnie takie rzeczy.

Ale!

Nie samym Enem człowiek żyje. Roxy Music to wszak przede wszystkim dwaj panowie: Phil Manzanera i Bryan Ferry.
Phil to rewelacyjny gitarzysta, grający w baaardzo specyficzny sposób. Bardzo niedoceniany muzyk, bo nigdy właściwie nie jest wymieniany w gronie najlepszych gitarzystów w historii. Niesłusznie, bo płyty Roxy są wspaniałymi albumami głównie dzięki jego odlotom.

Ferry'ego wszyscy dobrze znają, więc nie ma co się rozpisywać. Wyśmienity głos, wyśmienita stylówa. Widać, od kogo zrzynał Bowie.

Teraz płyty:
For Your Pleasure
Stranded
Country Life

Te trzy są niesamowite; FYP to eksperymenty dźwiękowe połączone z przystępnością, ale nie jest to album stricte popowy. Ech, ciężko to zaszufladkować, bo rozrzut stylistyczny na tej płycie jest całkiem spory. Wyprzedzili epokę, nie ma co.
In Every Dream Home a Heartache
Do the Strand
Gdyby tylko ten Bogus Man był tak o połowę krótszy...

Stranded to pierwsza płyta, gdzie Phil zerwał się ze smyczy i nikt nie przykrywał go syntezatorami. Nieco mniej eksperymentów, ale nie ma pójścia w komerchę. Trochę słodko gorzki klimat całości, choć też można się pobujać do paru rzeczy. Całościowo to chyba tu Ferry brzmi najbardziej dekadencko spośród albumów RM.
Amazona
A Song for Europe - Jamais! Jamais!

Country Life - miazga płyta, chyba moje ulubione Roxy z lat siedemdziesiątych. Lepsza wersja albumu wyżej, a jak różnorodna! Country, psychodelia, niemiecki, hard-rock...
The Thrill of It All -> mój ulubiony kawałek Roxy w ogóle.
Triptych
All I Want Is You

Siren był moim zdaniem krokiem w tył, nie jest ani specjalnie eksperymentalnie, ani super pieszczotliwie dla uszu. Choć bardzo lubię, nie ma chyba płyty Roxy, której bym nie lubił. Od tego momentu nie byli jednak już tak wspaniali; dopiero na Avalon odzyskali formę. Ba, to jest właśnie mój ulubiony album od Roxy. Fantastyczne i przestrzenne brzmienie, mój ideał jeśli chodzi właśnie o dźwięk. I ten styl, rozpływam się.
Zawsze byłem fanem przede wszystkim Ferry'ego, co poradzę.

Aha, jeśli ktoś chce tu napisać coś o solowych tworach Bryana, Phila lub Andy'ego - ma tutaj mnóstwo miejsca. Eno to jednak trochę inna bajka. Założyłbym mu oddzielny temat, ale wątki zakładane przeze mnie jakoś nie cieszą się popularnością. No, Boys and Girls to jakieś opus magnum ejtisowego popu, czy coś. W ogóle cała twórczość solowa Ferry'ego brzmi bosko.

[Atrus]

To może zacznę rankingiem:

1. For Your Pleasure
2. Country Life
3. Roxy Music
4. Stranded
5. Avalon
6. Flesh + Blood
7. Siren

Koncertowa Viva! byłaby gdzieś w okolicach 3-4 miejsca.

Dobrze, że wspomniałeś o Manzanerze; też uważam go za jednego z najbardziej niedocenionych gitarzystów, o wyjątkowym stylu, a jednocześnie dość przy tym elastycznego stylistycznie. W ogóle wielkość Roxy, a dokładniej ich wcześniejszych płyt, polega chyba na tym, że są ciężcy lub wręcz niemożliwi do zdefiniowania, nie tylko zresztą muzycznie. Zbyt eksperymentalni na grupę pop, zbyt popowi na awangardę, poważni i niepoważni jednocześnie, operujący całym spektrum nastrojów w obrębie jednej płyty, nawet na przestrzeni kilku piosenek, nie tracąc przy tym spójności. Do pewnego stopnia tę umiejętność opanuje parę innych zespołów, w tym The Smiths czy Pulp, ale jednak to nie to samo.

No i nie da się ukryć - jeden z najważniejszych zespołów w historii rocka. Ta sama półka co Zeppelini, The Clash czy The Stooges pod tym względem.
_________________


With my last breath I curse Zoidberg.

[Anunaki]

Widzę,że temat wzbudził wielkie zainteresowanie .Dobrze,że go założyłeś,bo w sumie sam kiedyś miałem to zrobić,ale jakoś się nie złożyło.Jeśli idzie o Roxy to znam jak na razie tylko 4 płyty (bo zacząłem od Ferry'ego),a więc For Your Pleasure,Country Life, Flesh+Blood oraz nAvalon.W mojej opinii najlepsza jest jednak For Your Pleasure jako całość.Country Life nie zrobiła na mnie takiego wrażenia,a ulubionym z niej utworem jest chyba The Thrill Of It All za gitarę w tle.Na Flesh+Blood są wg mnie 2 perełki,a mianowicie My Only Love i Running Wild (solo Manzanery na końcu z wokalem Bryana wręcz uwielbiam-kapitalny utwór).Avalon,wiadomo ma momenty jak More Than This i tytułowy,ale jako całość mnie nie powala.
I muszę jeszcze wspomnieć o solowej twórczości Ferry'ego,bo to od niej rozpoczęła się przygoda z muzyką spod znaku Roxy Music.Album Boys And Girls to jest absolut wg mnie.Rzadko zdarzają się płyty na których lubię wszystkie utwory,a tutaj tak właśnie jest.Kapitalne brzmienie,pomysły i dwójka geniuszy na gitarach w postaci Gilmoura i Knopflera.Lekkość Sensation z piękną solówką Mistrza, 2 hiciory w postaci Slave to Love i Don't Stop The Dance i cała wielka reszta z Valentine,The Chosen One i Tytułowym na czele-wielki album i ma chyb iejsce w moim top 20 ever.Bête Noire z kolei wg mnie stanowi zakończenie trylogi w postaci Avalon i Boys And Girls.Trochę odtsaje już poziomem od Boys and Girls,ale również ma momenty.Is Your Love Strong Strong Enough? to również ponowna świetna kolaboracja Ferry+Gilmour.Taxi oraz Mamouna mnie jakoś nie brały nigdy.Dylanesquea więc album z coverami całkiem mi przyapdł do gustu,a szczególnie All Along The Watchtower,Konckin' On Heavens's Door.Olympia za to po 1szym przesłuchaniu mnie odrzuciła,ale dałem jej 2 szansę i posłuchałem w słuchawkach.Może nie to,że mnie powaliła,ale to dobry album,a Me Oh My,Reason Of Rhyme (szczególnie on!) oraz Tender Is The Night to najlepsze utwory Bryana od 25 lat.
Muszę nadrobić jeszcze Stranded,debiut oraz kilka solowych płyt Ferry'ego sprzed 1985 roku.
A i jeszcze słowo o ciekawym albumie Phila Manzanery Firebird V11 nagranym m.in. wspólnie z Leszkiem Możdżerem.Instrumentalny popis jak dla mnie możliwości całego składu,który brał udział pzy tworzeniu tego dzieła.Dawno je nie słuchałem,ale bardzo żałuję,że nie udałem się wtedy na koncert Manzanery we Wrocławiu promujący ten album,ale przynajmniej widziałem go razem z Gilmourem na żywo w Gdańsku .
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[MCwalter01]

[Kriejtiw]

[Anunaki]