Fatty again...- DON'T BELIEVE A SINGLE WORD!

[Fenderek]

EXTRACTS FROM THE PRIVATE & PERSONAL
DIARIES OF FREDDIE MERCURY (1946-1991)


DISCLAIMER
The following extracts from the private & personal diaries of Freddie Mercury (1946-1991) are entirely fictitious and although based on real events, 99% of what you are about to read is in fact complete bullshit. It never happened. I feel obliged to point this out simply because I have in the past written quite obviousley false accounts of Freddie's life that have been taken by certain gullible members of the Queen Fan community as the gospel truth and this in turn has lead to confusion, accusations of slander and the odd death threat.
So please bear in mind that what you are about to read is the combination of an over active imagination, eating cheese before bedtime, the use of non-prescribed drugs and the sincerest hope of bringing a smile to the faces of those who can take my stories with a pinch of salt.
Should you find any of the following stories offensive in any way, then please accept my sincerest apologies. Alternatively, you may feel the need to question your own perceptions of reality and if you are in any way offended by such ridiculous stories, the problem lies with yourself and not with me. So get a fucking grip.

Enjoy.


FOREWORD BY FATTY

1967 was an eventful year to say the least. While Israel and Egypt were engaged in the six-day war, the U.S, Great Britain and the Soviet Union signed a treaty banning the testing of nuclear weapons in outer space. While the first ever human heart transplant was performed by Dr Christiaan Barnard, Elvis Presley broke a million hearts by marrying Precilla Beaulieu. In the United States, Detroit suffered from the worst ever race riots in lving history while Thurgood Marshall was appointed the first ever black supreme court justice. The Beatles released 'Seargant Pepper's Lonely Hearts Club Band. Muhammed Ali was stripped of his heavy-weight boxing title for avoiding the draft and Scotland gubbed England 3-2 at Wembley ,an event made all the sweeter by the fact that England had won the World Cup only the year before. Ha Ha Ha Get It Right Up Ye!
Another event took place on September 5th 1967 and while it was unlikely to make the world's press sit up and pay attention, it was never-the-less an important day in the history of rock music.
For in a small semi-detatched house in Feltham, Essex, Freddie Mercury celebrated his 21st Birthday.
When Freddie came down for breakfast that morning he was greeted by sincere birthday wishes from his father Bomi, his mother Jer and younger sister Kashmira. There were cards and gifts from friends and family from as far away as India and Zanzibar. His mother and younger sister had even made a beautiful cake with the words 'HAPPY 21st BIRTHDAY FREDDIE' in pink icing. Freddie loved birthdays and eagerly tore into the gifts piled high on the kitchen table. There was a fucking hideous jersey that his mother and father had given him. A Hi-Karate gift set (complete with soap-on-a-rope) from his sister. The next door neighbours had kindly sent him a record token with which he used to buy The Sgt Pepper album and his favourite auntie Sheroo, from back in India had sent him a hand made leather-bound diary. From 1967 until 1991, Freddie's aunt (assuming she was still alive, I don't fucking know.) sent him a diary every year on his birthday. More often than not the diary would be filled in with the dates of friends and families birthdays, doctors and dentists appointments and so on and so forth but on the odd occasion, Freddie would sometimes sit down and record the days events. often pouring out his heart and soul to the diarie's unjudgemental pages.
Soon after his death, I approached Freddie's family with the proposal of publishing his diaries. I was told in no uncertain terms to fuck off and never darken their door again. I pursued my quest by contacting Mary Austin who gave me the same reply, this time accompanied by a hefty boot up the arse. Over the course of the next twelve years I have tirelessly campaigned to get my hands on those diaries, alas to no avail. In the end I was left no other choice than to write them myself and pass them off as Freddie's.
I have decided to withhold references to Freddie's personal relationships and sex life as far as possible for the following reasons. There are parts of a man's life that are no earthly business of anyone but himself. To avoid any embarassment to Freddie's family and lovers and more importantly, I can't write porn to save my life. Instead I have chosen to concentrate on the facets of Freddie's life that fans ought to be interested instead of tawdry gossip and heresay.If you believe that, you'll beleive any old pish.
Should you find any inconsistancies with names, dates, etc...feel free to point them out, bearing in mind that this is all made up and you should really be asking yourself 'why am I being such a pedantic twat?'


11th JANUARY 1971
Dear Diary
Well here I am tucked up in bed with a steaming mug of Ovaltine and my beloved diary. Today we spent hours auditioning for a new Bass Player. There were four in all and if there's one thing I have learned about bassists, it's that they are all as dull as dishwater. The first guy looked as though his mammy had knitted him, ran out of wool for his ears and used a pair of socks. I swear to god he looked like a fucking spaniel. The second guy insisted on showing us slides from his holiday in the Isle of Wight. The third guy came in wearing a tank top and tartan bellbottoms and the fourth guy was so mind numbingly dull that Brian attempted to slash his own wrists before he had even started playing. It looks as if we are going to go with the third guy. I'm not sure if he is a qualified clergyman but his name is Deacon John, maybe he's a monk.
He can certainly handle his instrument but Roger has reservations about having a guy in the bans that makes John Selwyn Gummer look sexy. I explained to them that the duller the bassist looks, the more flambouyant we might appear. A major plus is that Deacon is a bit of a whizz kid when it comes to electronics. He might come in handy if we ever need a lightbulb replaced or something.


EXACT DATE UNCERTAIN 1974
Dear Diary
I am writing this with one hell of a hangover and a bad case of guilt. I went to a party last night and got smashed out of my head on drink and drugs, in fact when I opened my eyes this morning to look at the sky, I was unable to distinguish between real life and fantasy. I wish I could invent a hangover cure but that would take a degree in chemistry and a lot of funding. Unfortunately I am a relatively poor boy as is my family. Still, I have never felt the need for sympathy and I expect none.
Anyway back to last night's party. I got talking to a handsome young chap but the music was so loud we ended up going out into the garden to chat. He was very complimentary to me and said he admired my simplicity, the way I very easy come easy go. As we chatted he produced some cocaine and we snorted a couple of healthy lines each. Every time we started to get low we would take a line and get high again. I was chopping out a line when a light breeze picked up and blew about ten quids worth off the mirror. The guy I was with started shouting and swearing and generally throwing a wobbler about the waste of ?10 worth of good quality ching. I pleaded with him to calm down and told him that at least the wind had blown the coke in his direction. He was still going mental and told me in no uncertain terms that it didn't matter which way the wind was blowing.
He was still stomping around the garden throwing a hissy fit and I knew I had to try and calm him down. I splapped him around the face but this just made him worse. He chased me back inside the house and I ended up having to hide in a cupboard.
It was while this lunatic was hammering on the door baying for my blood that I noticed a shotgun propped up in the corner. It must have belonged to the hostess's father who was a keen shooter. I armed myself with the shotgun, made sure it was loaded and opened the door.
The guy was still there threatening to puch my lights out so I did what any other sane, rational person who was ripped to their tits on coke did.
I put both barrells to his head, pulled the trigger and blew his brains all over the lovely Laura Ashley wallpaper on the hall wall.
Well a brutal murder with a shotgun is enough to dampen the spirits of any party and the guests began to disperse. I didn't fancy hanging around either so I thanked the hostess for a lovely evening, apologised for the mess and went home to bed.
When I woke up this morning and remembered the events of the previous evening I began to feel remorse and needed to speak to someone. I phoned Mum and told her everything. How I had killed a man, how I felt as though I had thrown my whole life away. I was scared in case the police came around, arrested me for murder and I would be hanged until Mum reminded me that hanging had been abolished in 1965. Mum was pretty cool about the whole situation then she put Dad on the phone. Dad isn't as calm in these kind of situations and I knew I was going to get a flea in my ear. By this time of course the coke was wearing off and I was getting shivers down my spine and my body was aching.
Dad as expected went mental. It's hard to understand the old fella when he gets into a strop. He's of Persian decent and starts using words I don't fully understand, like Basmillah, Scharamuche and Fandango. He even told me I was grounded for the next three weeks. I told him I was going on tour with the band then I heard my folks arging about whether they should let me go.
'Let him go' says Mum
'We'll not let him go' replies Dad
and this just goes on and on with them contradicting each other. In the end I screamed 'Let me go' and I could hear Dad shouting the Beelzebub having a devil set aside for me. Silly old fart.
In the end I just hung up and let them get on with it. By this time Mary has got home and when I told her about killing the guy, she goes off her trolley as well and starts threatening to leave me. She even went so far as spit in my eye and throw a brick at me. She was really doing my head in so I told her I just had to get out of the house. I went for a walk in the park to calm down but after an hour or so I knew I was going to prison for murder and thought it might help my case if I handed myself in. I went to Guilford Police Station and explained to the duty seargant that I had commited an act of cold blooded murder albeit in self defence. The seargant told me that they were far too busy beating the confessions out of four Irishmen for a recent pub bombing and they let me off with a caution.
I came home, made up with Mary, phoned the folks and everything got back to normal.
Maybe I should write a song about it one day.

APRIL 1974
Dear Diary
This morning we arrived in Japan to kick off the tour. There were over three thousand fans there to greet us all screaming 'WE LOVE ROGER' 'WE WANT ROGER' ROGER IS ACE'. Well if Japan wants Roger they can fucking well have Roger. The country is one almighty shithole and I ain?t coming back.

SOMEWHERE IN 1974
Dear Diary
This afternoon we shot the album cover for our third LP 'Sheer Heart Attack'. I still have no idea why we have decided to call the album 'Sheer Heart Attack' as the song it refers to is one of Roger's compositions which he assures us should be ready in time for our sixth album.
We all had our own ideas of what the cover should look like. I wanted to have a photo of a big cock but was voted down again. Roger (as usual) wanted us to dress up as women. We haven't dismissed the idea entirely but we might put it in a pend file until 1984 or something. John had this rip roaring idea of having us lined up in a row wearing smart business suits. I swear to god, could that guy be any duller if he tried? What with the album being called 'Sheer Heart Attack, Brian wanted us lying in hospital beds, hooked up to cariograph machines.
In the end we spent so much time arguing that the photographer, whose name I can't remember (again I can't be bothered to look it up) told us that Chelsea were playing at home that afternoon and if we didn't get a fucking move on, we could have the album cover shot at the photo-booth in Paddington Station. To cut a long story short, we stripped off to the waist and lay on the floor while the photographer climed up a rickety old pair of step-ladders and clicked off a couple of rolls. Then he decided to make us look a little more exotic by pouring freezing cold water all over us. The only problem was that under the hot studio lights, the water dried off very quickly. Luckily I saved the day by suggesting that we smear ourselves with vaseline which I always keep in my bag in case of....er...well... Never mind.
We all got lubed up, the photo was taken and sent off to Supa-Snaps. Please bear in mind that it's only 1974 and one hour processing won't be around for a while yet so with a little luck we should get the pics back in a fortnight or so.


15th AUGUST 1974
John's birthday-remember to send card.

Dear Diary
I've been working on a song for the new album which deals with our ex-managers. It's hardly what you might call a cheerful little ditty in fact it contains references to the shameful and underhanded way they dealt with our finances. I have the framework of the melody and most of the lyrics but I'm struggling to come up with a suitable title. At the moment it's a toss up between 'Death On Two Legs' and 'Where The Fuck Is My Money You Dirty Theiving Bastards


29th OCTOBER 1977
Dear Diary
Flying out to New Orleans tomorrow for the launch of the new album. Will have to speak to the guy from Eletktra to see what he has planned.
F.M.

30th OCTOBER 1977
Dear Diary
Spoke to the PR man from Elektra this morning. The meeting didn't last long as the guy had to be taken to the Emergency Room to have his notes removed from his arse by a state qualified proctologist. We have over 500 people attending tomorrows launch and this silly bugger wants to hire a bouncy castle, a magician and a guy who makes model animals from balloons.
'Hey don't sweat it Fred,' he says to me 'there's gonna be party bags too. each guest will receive a signed copy of the album, a noise-maker, a party hat and a slice of cake.' He mentioned a couple of other things but his voice grew increasingly higher as the A4 folder was rammed further up his hole. No doubt the dogs at the local pound could understand what he was on about. I will have to get in touch with Stickells and see what I can do to salvage this whole sorry mess. What we need is naked female mud wrestlers, strippers, hookers giving blow jobs in tents, women who can fire ping-pong balls from their fannies and drugs. Lots and lots of drugs. I need to devise a plan whereby guests can help themselves to a noseful of charlie without having to crowd into the toilets. How about a butler serving bowls of cocaine to guests on a silver tray.....No. Have to think of something a little more original. Oh well never mind. I'm sure I'll come up with something. Well I'll have to sign off now as one of my favourite films is just about to come on. The Wizard Of Oz. I love those little munchkins......hang on....I think I might have something here.

31st OCTOBER 1977
Dear Diary
I spoke to Stickells this morning and he assures me that everything is ready for tonights party. He loved the idea about the dwarves too. Well I have to go and get ready now but I will write about it tomorrow.

11th NOVEMBER 1977
Dear Diary
For some unexplainable reason I cannot remember the past ten days. and I have no idea what country I am in. I'll write again soon.

31st JANUARY 1978
Dear Diary
Deaky came in to the studio this morning in what I have heard described as a nodad jersey. It was olive green with purple stars and had a v neck. I beleive they are called nodad jerseys because when children are told to wear them to school they scream 'No Dad!'

3rd JANUARY 1979
Dear Diary
Had an idea for a song running around my head for a couple of days now. It's a sort of rock-a-billy tune and it has a kind of Elvis feel to it. I'm having problems with the chords though. Never mind though. I'm sure it will come to me.

5th JANUARY 1979
Dear Diary
I am writing this from my hospital bed where I am being treated for burns to my hands and concussion. I had been working on that Rock-a-billy song all day and had all but given up for the night. I decided to have a soak in the bath when all of a sudden I had a great idea for a riff. I shouted for pheobe to bring me a guitar while I was still in the bath so I could try it out. I honestly thought he would have had the sense to bring me an acoustic guitar. The next thing I remember is a loud bang and I woke up in hospital.

EXACT DATE UNSURE 1984
Dear Diary
Well it seems as if I'm mister unpopular at the moment. We shot the video for our third single from the Works album today. 'It's A Hard Life'. I wrote the bloody song so I think it's only fair that I dictate what outfits we wear. I wore a sexy red number with ostritch feathers and a line of eyes running from my chest down to my pecker. The lads came into my dressing room and started pissing themselves laughing and said I looked like a giant prawn. I soon wiped the smiles off their faces when I showed them their outfits.
Brian's togged up in a skanky old brown fur coat that I picked up at a cancer research charity shop. The assistant assured me that it's previous owner was incontinent and had died in it. I bought the previous owner too and had her skull and thigh bone turned into a guitar.
I dressed Roger in a rather fetching black and white number which he didn't seem to mind until I showed him the ruff. He looked as if he's swallowed a pavlova and it got stuck in his throat.
As Deaky had laughed at my costume the loudest I made sure he got the worst of the bunch. Ha Ha .
It was supposed to look like a horse buthe looks like a fucking pantomime cow. He couldn't get the hat on though, he's still going through his afro phase. The video went without a hitch, apart from that fat cow Barbera Valentine standing on my foot and the lads walking around with faces like thunder. So now they're not speaking to me and calling me Mr Bad Guy....hang on that gives me an idea for a song.

AS WELL SOMEWHERE DURING 1984

Dear Diary
Roger and I are in L.A at the moment for some reason or other and decided to pay a visit to our old friend Michael Jackson. We drove out to Neverland (which he may or may not live in at this point in time) and were greeted by a 7'4, 28 stone, heavily armed security guard. He asked our names and the purpose of our visit before calling the house on the intercom system. 'A Mr Mercury and a Mr Taylor to see you sir' growled the guard and we could hear a faint high pitched voice answer back. 'Oh shit, I forgot all about those limey bastards coming round this afternoon, stall them while I get these goddam kids back down into the dungeon.'
After 15 minutes or so the guard waved us on and it took another hour and a half to drive to the house itself. On the way we passed a fully functioning fairground, an eary shrine to Elizabeth Taylor, a zoo, the earthly remains of John Merrick (The Elephant Man) and a rather sheepish looking group of naked gentlemen running towards the woods with their clothes bundled up in their arms. Roger thought he recognised two of them as Gary Glitter and Jonathon King but I told him he was being silly.
Michael met us at the door and welcomed us inside. It was the first time I had been to Neverland and although it was a little glitzy for my taste, it was indeed a beautiful house. He is like myself something of an art collector and he has one of the most extensive collections of fine art in the U.S. In the Hallway he has two Dalis a Constable and a Turner. His dining room is full of original Jackson Pollocks and in his living room he has a couple of Picassos and an original DaVinci sketch. Roger was telling me that on a visist to the bathroom he has a collection of prints behind the cistern. He didn't know who the artist was but they were all of children in various stages of undress. After a breif tour of the house, Michael took us downstairs to his recording studio. I don't know how he manages to get any work done down there because of the contant sobbing of children. Michael assured me that the noises came from the orphanage next door. Funny but I don't recall seeing any orphanages when we arrived.
We spent the rest of the afternoon recording a couple of tracks which will hopefully be released as part of a box set sometime in the 90s.
Later on as we left Neverland, we saw Mick Jagger arriving humming a tune not too dissimilar to the one I had been working on with Michael Jackson earlier. As we got back to the main gate we saw our old pal Pete Townsend from The Who. We waved but he didn't seem to see us. Perhaps he was too busy crouching as far down in the seat of his car as he could.
Anyway, It was nice catching up with Michael again, even if he is getting weirder by the day and his holier than thou attitude is starting to get on my tits. It's ok for him to sexually molest children but he goes apeshit if I do a line of ching in his bathroom.


2nd JANUARY 1984
Dear Diary
Saw Deaky today for the first time since we finished working on the last album. He is worried about the South African leg of our forthcoming tour and does not want to be thought of as a racist. He didn't actually say as much but that is the only reason I can think of for growing a fucking huge afro. So long as he cuts it before we shoot the Radio GaGa video.

18th NOVEMBER 1984
Dear Diary
That arsehole Jim Beach phoned me at 4.00am this morning to ask if I wanted to appear on some shitty charity single. The whole thing is called Elastoplast or something and it's being put together by some Irish guy called Bob Godfrey (isn't he the guy that does Henry's Cat on kids telly?) and a minature Scotsman. They want to get a load of singers to record a single in aid of the starving children in Eastbourne or something. So far they have roped in Bananarama and Kool & the Gang.
I told him to fuck off and went back to sleep.

25th NOVEMBER 1984
Dear Diary
Had a lie in this morning. Pheobe brought me breakfast in bed and the morning papers. Splashed all over the front pages were photos Phil Collins, Bono, Duran Duran, Boy George, Spandau Ballet and George Michael. It appears that they have got together to record a charity single in aid of the starving children of Ethiopia. Looks a dead cert to go straight to No 1.
How come nobody told us about it?

13th JULY 1985
Dear Diary
Well today is the big day. There's quite a crowd in the house today and we are all watching the beginning of the concert on telly. I noticed Jim, Roger, Brian and Crystal sitting behind Charles and Di at the opening ceremony. I'll bet you a pound to piece of shit that Crystal is trying to get into Diana's knickers. Well the car is here to pick us up so I'll write again tomorrow.

14th JULY 1985
Dear Diary
I think yesterdays performance is one of the finest we have put on in years. Ok so we were only on stage for twenty minutes or so but it went really well for us. Brian & I came back on later to perform 'Is This The World We Created?' and some twat fucked it up by doing a sound check during our set. Rest assured that bugger is now floating down the Thames with a guitar string tightly wound around his neck. When we got back we watched the whole show which Pheobe had videoed for us. Status Quo weren't too bad but Rick's nose looked a little odd. If he doesn't take it easy with the charlie he's going to end up with one big nostril.
Poor old Adam Ant wasn't exactly on top form was he. A performance as bad as that can send a guy doolally and I wouldn't be surprised if I woke up one morning and read in the paper that he had been flung in a looney bin for waving a gun around or something.
I will have to have words with Phil Collins and Howard Jones. I leant them my prized white grand piano for the show and they both had drinks sitting on top off it. Have these buggers never heard of coasters before? I think I'll send them a turd in the post.
Elton wasn't bad either but the guy who came on to sing with him was fantastic. I think his name's George Michael or something. What a voice and more importantly, what a body. It's a pity he's straight.
Bowie was on top form for a change. As a performer I like him but he has a bad habit of making a prick of himself with some symbolic gesture. I swear to god, if I ever get hit by a bus and killed and someone puts on a concert in aid of me, I don't want Bowie within a million miles of it. The twat would probabaly end up on one knee reciting the Lord's prayer or something.
On the whole it was a good day and we raised a lot of money for starving kids in Africa. We also discovered we enjoyed playing together again as a band. Tomorrow I'll ring the lads and we'll arrange to get together in the studio. We might even record a song inspired by Live Aid and then the good old fasioned British press can rip the piss out of us for cashing in on an African famine.


3rd MARCH 1986
Dear Diary
We had a band meeting this morning to discuss the forthcoming European Tour. Diana Mosely gave us a sneak preview of our stage wear and I have to say I am very impressed with her work. I have white trousers with red and gold piping and a choice of two military style jackets. One in white the other in yellow. She has also created a beautiful crown and ermine robe that I am going to wear for the finale.
Brian has a long white jacket and trousers and John seems happy eough to wear a t-shirt and shorts. I'm not so sure about Roger's though. It's a black and white stripey jersey and tight black leggings. All that's missing is the black mask and a bag with SWAG written on the side and candlesticks poking out.

EXACT DATE UNSURE 1987
Dear Diary
I am not one to pass judgement on anyone, god knows I've gone through lovers like a dose of salts so I have no room to talk but I heard today that Brian has left Chrissy and is moving in with his lover Anita Dobson.Apparently she is an actress in some programme about working class people in the East-end of London. I didn't even know London had an East-end.
I think I met her once at the party after the Wembley show last year. It was pheobe who had to tell me that I had met her mind you. I spent an hour and a half thinking I was talking to Brian in a cocktail dress. Still. Brian's a decent guy and I know he will be there for his kids when times get tough. Least said the better all round I think.

29TH NOVEMBER 1990
Dear Diary
Not much happening today. Had a band meeting concerning the Greatest Hits 2 album. I hate those kinds of meetings. Thank god there will never be enough material around for a third.
Most of the Newspapers are focusing on the departure of Margaret Thatcher as Prime Minister. I have never been that political and I never bothered to vote but I like most sane people on the planet am glad to see the back of her. I met her in 1984 at some charity function or other. Well when I say I met her, what actually happened was I went into the gents lavatory and saw her standing at the urinal having a slash. She then washed her hands and left. She could wash her hands from now till doomsday but she'll never get the blood of the miners off them.
I have never heard of this new guy before. I don't know if he is a military man but I think his name is Major John. He looks a bit of a speccy twat and the weirdest thing about him is that he appears to have a moustache under his skin. Well that's all for today. I still have my medication to take and I want to write some more material for a possible posthumous album.

23rd OCTOBER 1991
Dear Diary
The doctors have told me that my condition is is such an advanced state that I might not make it till Christmas and I should start thinking about making any final arrangements concerning my last wishes.
Pheobe's dad is an undertaker and I have decided to leave eveything up to him.I would like a traditional Christian service as I have no interest or belief in Zorasrianism anyway. The only other stipulations I have made are that there should on no account be any flowers, no music by Monstserrate Cabbelle or Aretha Franklin and no fish paste sandwiches at the buffet. I don't particularly care what happens to my ashes but if my fans wish to pay their final respects, I suggest they scrawl a large ugly message on the walls of Garden Lodge in spray-paint or magic marker. This will if anything, annoy the hell out of that old cow Mrs Patterson across the road who for the past five years has been moaning about my cats creeping into her garden and shitting on her roses.


19th NOVEMBER 1991
Dear Diary
The Pain has become almost unbearable and the doctors are reluctant to give me a straight answer as to how long I have left to live. To make matters worse, Roger came to visit me today and in the course of our conversation he mentioned his solo career. You can only imagine how shocked I was and it took all my skills as a stage performer to act as though I was aware of this. When he went home I had Pheobe look into this and it turns out he has released 2 solo albums and a further two albums as lead singer with another band. I had no bloody idea what he was talking about. Roger kept asking me which of his solo songs I liked best and I had to pretend to lapse into a coma to avoid answering him. I really will have to set a day aside and listen to them. In fact I think I'll make a note in my diary just now and keep that day free.

22nd NOVEMBER 1991
Dear Diary
Feeling pretty shitty today. Jim came around earlier and talked me into issuing a statement to the press confirming that I have AIDS. Fucking parasites have been camped outside for the past couple of weeks now and I can't even go for a walk around the garden without those maggots peering over the wall trying to get a picture.
Still it's not all bad news. That fat bastard Maxwell from the Daily Mirror fell off his boat and drowned last week. You would think a guy that resembled a whale would feel more at home in the ocean, wouldn't you? Let's hope Rupert Murdoch has some lion-taming lessons booked before I peg it.

23rd NOVEMBER 1991
Dear Diary
I feel worse today than I have felt in a long time. The statement went out last night and today's papers are full of it. Rick Sky from the Sun Newspaper kindly sent me an advance copy of my biography entitled 'The Show Must Go On' I glanced through it and reminiced on all the great times we spent together. The strange thing is I can't recall ever having met the little cunt.
Not to worry. I'll have one of my boys go round and break his thumbs for him.
Well I'm feeling a little tired now so I'll try and get some sleep and write again tomorrow.
F.M.

24TH NOVEMBER 1991
Dear Diary
Was it all worth it?
You better fucking believe.

25th NOVEMBER 1991
Keep day free to listen to Roger's solo albums.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Marcin]

co to jest?
_________________
The Story of Freddie Mercury - http://www.youtube.com/watch?v=rHY25zkQV0o

[Dolores]

To jest pamiętnik Freddie'go??? Czy to fragment jakiejś nowej książki?

[Kłin]

co to jest do jasnej grypy?? niech ktos wytlumaczy ta cala FATTY

[daga]

może ktoś przetłumaczyć
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[usmc]

Fatty jak zwykle dal czadu

_________________
"Are you ready? Are you ready brothers and sisters?"

PFQ - Fan nr. 10

[Fenderek]

Na razie sie za to nie zabieram, bo kolejne fragmenty zostaja ujawniane... W pewnym momencie chyba to przetlumacze, bo zabawa przednia...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Crowly]

Jak chcecie to mogę przełożyć. Tylko to trochę potrwa. To wymyślone pamiętniki Freddie`go.

[Leniu]

dobra, ja poczekam

[Crowly]

11. STYCZNIA 1971
Kochany Pamiętniczku
Spędziliśmy dziś godziny na przesłuchiwaniu kandydatów na stanowisko nowego basisty. Nauczyłem się dziś jednej rzeczy o basistach - wszyscy oni są tak interesujący, jak woda w zlewie. Pierwszy facet wyglądał, jak gdyby szyła go jego matka, a na uszy zabrakło jej nici i zużyła na nie parę skarpetek. Przysięgam, że wyglądał, jak pieprzony spaniel. Drugi bardzo chciał nam pokazać swoje slajdy z wakacji nad zatoką Wight. Trzeci był ubrany, jak czołgista, a czwarty był tak beznadziejny, że Brian musiał rozcisnąć pięści, zanim mógł zacząć grać. Postanowiliśmy jednak wybrać trzeciego. Nie wiem, czy ma kwalifikacje, ale nazywa się Deacon (ang. Deacon - Diakon, przyp. mój), może to jakiś mnich? Z pewnością ma talent do gitary basowej, ale Roger ma rezerwacje przyjmować na stałe faceta, przy którym John Selwyn Gummer wygląda seksownie. Wytłumaczyłem mu, że im głupiej wygląda basista, tym może być barziej przebojowy. Dodatkową jego zaletą jest to, że ma smykałkę do elektroniki. Mógłby nam się przydać, gdybyśmy chcieli wymienić żarówkę, czy coś.

DOKŁADNA DATA NIEZNANA 1974
Kochany Pamiętniczku
Piszę to z piekielnym kacem i poczuciem winy. Ostatniej nocy byłem na imprezie i urwałem sobie film narkotykami i alkoholem. Gdy następego ranka otworzyłem oczy, niezdolny byłem odróżnić świat rzeczywisty od fantazji. Załuję, że nie mogę wynaleźć lekarstwa na kaca, które zdobyło by uznanie u chemików i stało by si podstawą do założenia funduszu. Niestety, jestem tylko biednym chłopcem, jak cała moja rodzina. Mimo to nigdy nie chciałem, żeby ktoś mi współzuł i nie oczekuję tego. Tak, czy inaczej - jeszcze o imprezie ostatniej nocy. Zacząłem rozmowę z przystojnym, młodym facetem, ale muzyka była tak głośna, że musieliśmy pójść do ogrodu. W miarę rozmowy uważyliśmy działkę i wdechnęliśmy obaj parę ścieżek kokainy. Jak tylko opadaliśmy z wigoru wystarczyło parę ścieżek i znowu byliśmy naładowani. Przygotowywałem właśnie kolejną ścieżkę, gdy łagodny podmuch wiatru zdmuchnął proszek z "lustra". Facet zaczął krzyczeć i kląć, że stracił 10 (nie podano jednostki - przyp. mój) dobrego towaru. Poprosiłem go, żeby się uspokoił mówiąc, że przynajmniej wiatr zdmuchnął kokę w jego kierunku. Był nadal w dobrym zdrowiu psychicznym i w sposób niebudzący wątpliwości powiedział mi, że nieważne, w którą to było stronę. Ndal nerwowo chodził po ogrodzie i wiedziałem, że muszę go jakoś uspokoić. Dałem mu w twarz, ale to tylko pogorszyło jego stan. Gonił nie aż do domu i zakończyłem wieczór ukrywając się w szafie. Gdy dobijał się do moich drzwi żądny mojej krwi zauważyłem zawieszoną na ścianie strzelbę. Musiał należeć do ojca hostessy, który był dobrym strzelcem. Uzbrojony w strzelbę, upewniłem się, że była załadowana i otworzyłem drzwi. On nadak chciał mnie uderzyć, wiec zrobiłem to, co każda inna, racjonalna, zdrowa psychicznie osoba pod wpływem koki zrobiła by na moim miejscu. Przyłożyłem mu lufę do głowy, wystrzeliłem rozwalając mu mózg, który zachlapał prześliczny plakat Laury Ashley. Cóż, brutalne zabójstwo z użyciem strzelby to rzecz wystarczająca, by zniszczyć ducha imprezy, więc inni goście zaczęli się rozchodzić. Nie chciałem robić więcej zamieszania, więc podziękowałem hostessie za uroczy wieczór i poszdłem do domu spać. Gdy tego ranka obudziłem się poczułem wyrzuty sumienia i musiałem z kimś porozmawiać. Zadzwoniłem do mamy i powiedziałem jej o wszystkim - o tym, jak zabiłem człowieka, jak się z tym czułem i o tym, że to jak bym odrzucił całe swoje życie na śmietnik. Bałem się, że przyjdzie po mnie policja i zechcą mnie powiesić, ale mama uspokoiła mnie mówiąc, że wieszanie ludzi zostało zabronione w roku 1965. Na mamie nie zrobiła wrażenia cała ta sytuacja, więc dała mi tatę. Tato już taki opanowany w takich sytuacjacvh i nie był i wiedziałem, że da mi do wiwatu. Przez cały ten czas działanie koki rzeczywiście ustawało i czułem ciarki idące wzdłuż kręgosłupa, a ciało zwijało się z bólu. Zgodnie z oczekiwaniami tato się wściekł. Ciężko przewidzieć zachowanie staruszka, jak mu odbije. Jest perskiego pochodzenia i jak się zdenerwuje to zaczyna używać słów, których nie rozumiem, jak Bismillah, Scaramouche, czy Fandango. Nawet mi powiedział, że mam szlaban na trzy tygodnie. Odpowiedziałem mu, że wyjeżdzam z zespołem na tournee, a potem usłyszałem sprzeczkę moich starszych o to, czy pozwolić mi jechać. "Pozwól mu jechać" mówiła mama. "Nie ma mowy" mówił tato. I tak to trwało i trwało bez żadnego kompromisu. W końcu krzyknąłem "Puśćcie mnie" i usłyszałem, jak tato mówił, że wstąpił we mnie Belzebub. Głupi, stary pierdziel. Na końcu odwiesiłem słuchawkę i pozwoliłem im dojść do konsensusu. Potem Mary wróciła - powiedziałem jej o zabiciu człowieka i przestarszyła się, zaczęła mi grozić odejściem. Posunęła się nawet do naplucia mi w oko i rzuciła we mnie cegłą. Tak mi zmyła głowę, że powiedziałem jej o tym, że muszę wyjść z domu na spacer. Spacerowałem po parku przez godzinę, jednak wiedziałem, że byłem winny morderstwa, więc może lepiej bym zrobił, gdybym sam się oddał w ręce władz. Poszedłem na posterunek i wyjaśniłem sierżantowi, że popełniłem zabójstwo z zimną krwią, ale w obronie własnej. Sierżant powiedział mi, że i tak są zbyt zajęci przesłuchiwaniem czwórki Irlandczyków w sprawie awantury w pubie i, że dadzą mi upomnienie. Wróciłem do domu, pogodziłem się z Mary, zadzwoniłem do starych i wszystko było, jak dawniej. Powinienem o tym kiedyś napisać piosenkę.

Od tłumacza - wiem, że może być trochę nieścisłości, ale nie biczujcie. Chcecie, żebym tłumaczył dalej - piszcie.

[rodzynek2]

[Crowly]

Kolejna część - więcej dziś nie napiszę, padam z nóg, miłej lektury.

KWIECIEŃ 1974
Kochany Pamiętniczku
Dzisiejszego ranka przybyliśmy do Japonii, by odwalić nasze tournee. Przed nami rozciągała się trzytysięczna rzesza
wielbicieli krzyczących CHCEMY ROGERA - KOCHAMY ROGERA - ROGER TO AS! Cóż, jeśli Japonia chce Rogera, to niech sobie k*rwa go
ma. Cały ten kraj to jedno wielkie zad*pie - już tam nie wrócę.

GDZIEŚ W ROKU 1974
Kochany Pamiętniczku
Dzisiejszego ranka robiliśmy zdjęcia na okładkę naszego najnowszego albumu - SHEER HEART ATTACK. Nadal nie rozumiem, czemu
zdecydowaliśmy si na nazwę SHEER HEART ATTACK skoro to tytuł kompozycji Rogera, która (jak twierdzi) będzie gotowa na nasz
szósty album. Każdy z nas miał własny pomysł na wygląd okładki. Ja chciałem zdjęcie wielkiego kutasa, ale mnie znów
przegłosowali. Roger (jak zwykle) chciał, byśmy się poprzebierali za kobiety. Nie odrzuciliśmy tego pomysłu całkowicie, ale
odłożymy go do akt gdzieś tak do roku 1984. John miał ten swój durny pomysł, by ustawić nas w rzędzie pubieranych w garniaki.
Na Boga - czy ten facet nie mógłby być nudniejszy, gdyby się postarał? Zgodnie z tytułem albumu SHEER HEART ATTACK Brian
chciał, ażebyśmy leżeli w łóżkach szpitalnych podłączeni do maszyn EKG. Kłóciliśmy się tak długo, aż fotograf (którego
imienia znów zapomniałem i znów nie chce mi się sprawdzić) nie powiedział nam, że tego popołudnia ma występować Chelsea i
jeżeli sie nie sprężymu, to będziemy mogli robić sobie zdjęcia w budce telefonicznej. Żeby to zakończyć, rozebraliśmy się do
naga i położyliśmy się, a fotograf zmarnował kilka rolek robiąc nam zdjęcia. Potem zdecydował, że powinniśmy wyglądać trochę
bardziej egzotycznie i polewał nas lodowatą wodą. Problem był taki, że pod wpływem gorących świateł studia woda barzo szybko
wyparowywała. Aby uratować koncept zaprponowałem, że nasmarujemy się wazeliną, którą zawsze noszę w torbie na wypadek...
...erm... Nieważne. Nasmarowaliśmy się, zrobiono nam zdjęcie i wysłano do Supa - Snaps. Miejcie na uwadze, że był to rok 1974. więc zdjęcia w godzine raczej odpadały, mogliśmy liczyć na odbitki następnego wieczora.

15. PAŹDZIERNIKA 1974
Urodziny Johna - muszę pamiętać o wysłaniu mu kartki.

Kochany Pamiętniczku
Pracowałem nad piosenką na nasz nowy album stanowiącą rozliczenie z naszymi byłymi managerami. Powinna być pogodna i radosna,
ale równocześnie w tekście zawierać aluzje do tego, jak oni obchodzili się z naszymi pieniędzmi. Mam już zarys melodii i
większośc tekstu, ale nadal pracuję nad odpowiednim tytułem. Na razie rozmyslam nad dwoma możliwościami - DEATH ON TWO LEGS
albo GDZIE DO K*RWY NĘDZY SA MOJE PIENIĄDZE WY ZASR*NE ZŁODZIEJSKIE DRANIE

29. PAŹDZIERNIKA 1979.
Kochany Pamiętniczku
Wylatuję jutro do nowego Orleanu na inaugurację nowego albumu. Będziemy musieli pogadać z gościem z Elektry, by się dowiedzieć, jakie ma plany.

F.M.

30. PAŹDZIERNIKA 1977.
Kochany Pamiętniczku.
Tego ranka mówiłem z facetem z Elektry. Spotkanie nie trwało długo, gdyż gośc musiał być zabrany przez karetkę do szpitala,
żeby mu wykwalifikowany proktolog wyciągnął notatki z d*py. Na jutrzejszą inaugurację czeka 5000 osób, a ten debil chciał
zatrudnić magika, faceta od robienia modelowych animacji z balonów i załatwić dmuchany zamek. "Nie denerwuj się, Fred" - mówi
- "Będą też upominki. Każdy z obecnych dostanie podpisaną kopię albumu, kapelusik imprezowy (chodzi o taką trójkątna
czapeczkę rodem z amerykańskich filmów - przyp. mój) i kawałek ciasta". Wymieniał jeszcze inne rzeczy, ale ego głos stawał
się wyższy i wyższy w miarę, jak folder rozmiarów A4 wbijał mu się w odbyt. Z pewnością psy z okolic lokalnego stawu rozumiały, co przeżywał. Będę musiał skontaktować się ze Stickells`em i zobaczyć, co on poradzi na cały ten przykry bałagan.
Potrzebujemy nagich zapaśniczek w błocie, striptizerek, dziewczyn robiących laskę w namiocie i prochów. Całe mnóstwa prochów.
I musimy mieć przemyślany plan: co zrobić, ażeby goście mieli problemów z dostaniem się do toalety przez tłum. Albo faceta
serwującego dawki kokainy gościom na srebrnym stoliku... Nie. Muszę wymyśleć coś troszkę oryginalniejszego. Zresztą nieważne. Muszę kończyć, bo właśnie zaczyna się mój ulubiony film. CZARNOKSIĘŻNIK Z OZ.

31. PAŹDZIERNIKA 1977
Kochany Pamiętniczku
Rozmawiałem dziś rano ze Stiffels`em i zapewnił mnie, że na dzisiejszą imprezę wszystko będzie gotowe. Jemu też się spodobał pomysł z krasnoludkami. Teraz muszę iśc i się przygotować, opiszę wszystko jutro.

11. LISTOPADA 1977.
Kochany Pamiętniczku
Z jakiegoś powodu nie pamiętam nic z ostatnich 10 dni i nie mogę sobie przypomnieć, z jakiego kraju jestem. Napiszę coś jutro.

31. STYCZNIA 1978
Kochany Pamiętniczku
Deaky przyszedł dziś do studia w czynś, co nazywam "nodad jersey". Ma to kolor oliwkowo - zielony z purpurowymi gwiazdkami i jest w kształcie litery V. Nazwałem je "nodad jersey" bo za każdym razem, jak dzieciom każe się to nosić, odpowiadają "No, dad!" (nie, tato - przyp. tłum.).

3. STYCZNIA 1979
Kochany Pamiętniczku
Chodzi mi po głowie nowa pisoenka. Taki rock`n`roll w stylu Elvisa. Mam problem z akordami, póki co. Zresztą nieważne. Na pewno samoprzyjdzie.

[piekarz_mercury]

hehe:D no ciekawie pisze:D jak by ci nie sprawiło kłopotu to tłumacz dalej bo mój angielski kiepsko wyglada..

Dzieki z góry:D
_________________
Don't stop me now I'm having such a good time!!

[Leniu]

[.]

[Fenderek]

crowley- NIEZLA ROBOTA!
Bardzo fajne, dosc wolne tlumaczenie! I tak ma byc!
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Crowly]

Kolejne trzy dni:

5. STYCZNIA 1979.
Kochany Pamiętniczku!
Piszę ze szpitala, gdzie leczyli mnie na poparzenia rąk. Pracowałem całą noc nad tą rock`n`roll`ową piosenką i postanowiłem
odprężyć się w wannie z gorącą wodą, gdy nagle wpadł mi do głowy pomysł na świetny riff. Zawołałem więc Phoebe, aby
przyniosła mi gitarę, ażebym mógł to wypróbować. Szczerze myślałem, że przyniesie mi gitarę akustyczną. Ostatnią rzeczą, jaka
pamiętam było głośnie BANG i ocknąłem się w szpitalu.

DOKŁADNA DATA NIEZNANA - ROK 1984.
Kochany Pamiętniczku!
Wydaje się, że jestem dziś Misterem Niepopularności. Kręciliśmy teledysk do trzeciego singla z albumu "Works" - "It`s a Hard
Life". To ja pisałem słowa do tej, cholernej piosenki, więc sądziłem, że to ja będ decydował, jakie będziemy mieli stroje w
tym teledysku. Sam założyłem seksowne, czerwone wdzianko z piórami i pawimi oczkami. Gdy pozostali weszli do mojej
przebieralni i wkurzyli mnie - wyśmiali i nazwali wielkim pawiem. Wkrótce jednak ukróciłem ich wesołość, gdy pokazałem im ich
ubrania.
Brian miał być ubrany w brązowe futro, które kupiłem ze sklepu charytatywnego przekazującego część dochodów na badania nad
nowotworami (jego poprzedni właściciel był chory i umarł w nim). Kupiłem także owego właściciela, a ściślej czaszkę i jedną z
kości, z których zrobiłem gitarę.
Dla Rogera przyszykowałem czarno - biały strój. Nie przejął się nim, dopóki nie zobazył go w całej okazałości. Wyglądał
potem, jakby coś utknęło mu w gardle.
Deaky śmiał się z mojego kostiumu najgłośniej, więc wybrałem dla niego najgorszy. Cha, cha!
Miał w nim wyglądać, jak koń, ale wyszła z niego pieprzona, pantomimiczna krowa. Nie mógł naciągnąć kapelusza przez swoje
afro. Kręcenie szło, jak po maśle, poza tym, że ta głupia, gruba krowa, Barbera Valentine, nadepnęła mi na odcisk, a
pozostali z grupy chodzą z obrażonymi minami. Nazywaja mnie "Mr Bad Guy" - zaraz, to fajny tytuł na piosenkę.

TAKŻE KIEDYŚ W ROKU 1984.
Kochany Pamiętniczku!
Roger i ja jesteśmy teraz w LA. Postanowiliśmy odwiedzić naszego sarego kumpla, Michaela Jacksona. Pojechaliśmy do Nibylandii
(w której mógł, albo nie mógł mieszkać w danym czasie) i zostaliśmy powitani przez uzbrojonego po zęby ochroniarza. Spytał
nas o nazwiska i cel wizyty, by potem połączyć się przez intercom z domem "Panowiem Mercury i Taylor chcą się z panem
widzieć" powiedział ochroniarz i odpowiedział mu wysoki głos: "Cholera, zupełnie zapomniałem o tych draniach! Przytrzymaj ich
tam trochę, żebym mógł zagnać te przeklęte dzieciaki z powrotem do lochu.".
Po kwadransie ochroniarz machnął na nas i kolejne półtorej godziny jechaliśmy do właściwego domu. Po drodze minęliśmy w pełni
funkcjonalny plac zabaw, kapliczkę Elizabeth Taylor, ZOO, pozostałości Johna Merrick`a (Człowieka - Słonia) i grupę mężczyzn
biegnących nago do lasu z ubraniami w rękach. Roger uważał, że byli to Gary Glitter i Jonathan King, ale ja powiedziałem mu,
że jest głupi.
Michael powitał nas w drzwiach domu i zaprosił do środka. Nigdy wcześniej nie byłem w Nibylandii, ale uważam ją za nazbyt
cukierkową, jak a mój gust, choć w rzeczy samej to był wspaniały dom. Michael to kolekcjoner sztuki, ma bardzo dużą kolekcję
dzieł sztuki z całych Stanów. W hoku ma Konstabla Dalisa i Turnera. Jego jadalnia pełna jest prac Jacksona Pollocks`a, a
salon ma parę prac Picasso`a i oryginalny szkic Da Vinci`ego. Roger powiedział, że w łazience też ma ukryte prace. Nie znał
artysty, ale przedstawiały one dzieci w różnym stadium nagości. Po krótkiej wycieczce po domu Michael zaprosił nas do swojego
studia. Nie wiem, jak on tam pracuje wśród tych wrzasków dzieci. Michael zapewnił mnie, że krzyki pochodzą z pobliskiego Domu
Dziecka. Ale nie przypominam sobie żadnych Domów Dziecka obok jego domu.
Resztę popłudnia spędziliśmy nagrywając parę ścieżek, które mamy nadzieję uzyć, jako część box - set`u planowanego na lata
90.
Później, gdy opuściliśmy Nibylandię zauważyłem Micka Jagger`a pogwizdującego melodię bliźniaczo podobną do tej, którą
graliśmy z Michaelem Jacksonem. Gdy dotarliśmy do głównej bramy zauważyliśmy Pete`a Townsenda z "The Who". Pomachał, ale
chyba nas nie zauważył. Być może był zbyt zajęty skrywaniem się na siedzeniu swojego samochodu. Tak, czy siak fajnie było
znów spotkać Michaela, choć jego zachowanie zaczyna działać na mnie nerwowo. Molestowanie dzieci jest dla niego OK, ale
zabronił mi uwarzyć ścieżkę proszku w łazience.


Przepraszam, że tak wolno, ale jestem ciężko chory i nie mogę poświęcić na to tyle pracy, ile bym chciał. Z tego tez powodu dawno nie udziałem się na forum.

Wasz Crowley

[rodzynek2]

[Crowly]

Dzis odcinek poświęcony Live Aid:


2. STYCZNIA 1984.
Kochany Pamiętniczku!
Widziałem dziś Deaky`ego po raz pierwszy od czasu, gdy skończyliśmy prace nad naszym najnowszym albumem. Martwi się o
południowo - afrykańską część swojego występu, gdyż nie chce być postrzegany, jako rasista. Za wiele o tym nie mówił, ale to
chyba jedyny powód zapuszczania sobie tak kur*wsko wielkiego afro. Mam nadzieje, że je zetnie przed kręceniem teledysku do
"Radio Ga Ga".

18. LISTOPADA 1984.
Kochany Pamiętniczku!
Ten d*pek Jim Beach zadzwonił do mnie o czwartej nad ranem, by zapytać, czy nie chciałbym wziąć udziału w jakimś występie
charytatywnym. Cała ta rzecz ma się nazywać Elastoplast i ma być zarządzana przez jakiegoś Irlandczyka, Boba Geldoff`a (czy
to nie ten facet od programu Henry`s Cat w dziecięcej TV?) i Szkota - miniaturkę. Chcą zebrać całą gromadę śpiewaków, by
nagrać singiel, z którego dochody trafiły by na konta organizacji charytatywnych z przeznaczeniem na głodujące dzieci, czy
coś. Jak dotąd zdobyli poparcie Bananarama i Kool & The Gang. Kazałem mu się odpieprzyć i poszedłem spać.
25. LISTOPADA 1984.
Kochany Pamiętniczku!
Poleżałem sobie dziś rano. Phoebe przyniósł mi śniadanko do łóżka i gazetę poranną. Na pierwszej stronie były olbrzymie
zdjecia Bono, Phila Collins`a, George`a Michaela i innych muzyków. Wygląda na to, że zebrali się oni wszyscy, by nagrac
singiel dla głodujących dzieci z Etiopii. Po trupacch na miejsce 1. Czemu nikt nam o tym nie powiedział?

13. LIPCA 1985.
Kochany Pamiętniczku!
Cóż, dziś wielki dzień. W domu tłumy - wszyscy oglądaliśmy początek koncertu w TV. Zauważyłem Jima, Rogera, Briana i Cristala
stojących za Lady Di i księciem Karolem. Już jest samochód, który ma nas tam zawieźć, więc napiszę jutro.

14. LIPCA 1985.
Kochany Pamiętniczku!
Sądzę, że nasz wczorajszy występ to jeden z najlepszych ostatnich lat. OK byliśmy na scenie tylko przez około dwadzieścia
minut, ale itak poszło nam, jak po maśle. Ja i Brian wróciliśmy tez później, by wykonać "Is This The World We Created", ale
ktoś slopał dźwięk i nam nie poszło. Winowajca leci teraz nad Tamizą ze struną od gitary owiniętą wokół szyi. Gdy wróciliśmy,
obejrzeliśmy całe przedstawienie, które nagrał dla nas Phoebe. Status Quo nie byli źli, ale nos Rcka wyglądał dziwnie. Biedny
Adam Ant nie był w swojej szczytowej formie. Tak kiepski występ może mu pomieszać zmysły, nie zdziwiłbym się, gdybym po
obudzeniu się pewnego dnia wyczytał w gazecie, że zwinęli go za machanie spluwą, czy coś. Bdę musiał pomówić z Philem
Collins`em i Howardem Jonesem. Pożyczyłem im swój biały fortepian na występ, a oni sobie postawili na nim drinki. Elton nie
był zły, za to facet, z którym śpiewał - fantastyczny. Co za głos i, co ważniejsze, co za ciało. Szkoda, że to hetero. Dla
odmiany Bowie był w szczytowej formie. Lubię go, jako wykonawcę, ale ma ten głupi zwyczaj robienia z siebie kutasa przez
dziwne, symboliczne gesty. Przysięgam na Boga, jeżeli kiedyś potrąci mnie autobus i zginę i zrobią mi koncert "ku pamięci" to
niech Bowie trzyma się milion mil od niego. Facet zakończył by pewnie klęcząc na kolanie i recytując modlitwę. W sumie to był
dobry dzień i uzbieraliśmy kupę forsy na głodujące dzieci w Afryce. Odkryliśmy także, że sprawia nam przyjemność śpiewanie
razem, jako zespół. Jutro obdzwonię chłopaków i zaaranzuję spotkanie w studiu. Możemy nawet nagrać piosenkę inspirowaną Live
Aid, by potem brytyjska prasa opieprzyła nas a wykorzystywanie motywu głodu w Afryce, by się nachapać.

[Death_On_Two_Legs]

Ten gość co to wymyślał powienien dostać oskara, nobla lub przynajmniej złotą palme. Dawno się tak nie uśmiałem. Wielkie dzięki za tłumaczenie.
A propos co to jest to "nodad jersey"
Pozdrawiam
Death On Two Legs
...lub GDZIE DO K*RWY NĘDZY SA MOJE PIENIĄDZE WY ZASR*NE ZŁODZIEJSKIE DRANIE
_________________
Death On Two Legs - fan nr 13

[Fenderek]

Ok- widze ze prace na dreszta zostaly zawieszone, wiec...

29 listopada 1990
Drogi Pamietniku
Niewiele dzisiaj... Mielismy spotkanie zespolu w sprawie wydania Greatest Hits 2- nienawidze tych zebran! Dzieki Bogu nigdy nie bedziemy mieli wystarczajaco materialu na trzecia czasc...
wiekszosc gazet skupila sie na rezygnacji Margaret Thatcher. Nigdy sie polityka nie interesowalem i nie chcialo mi sie glosowac, ale jak wiekszosc normalnych ludzi na tej planecie ciesze sie z jej odejscia spotkalem ja raz- w 1984 na jakiejs chatrytatywnej gali czy cos... Sppotkalem- znaczy wszedlem do meskiej toalety a ona stala pzry pisuarze i sie odlewala... Potem umyla rece i wyszla... Moglaby myc te rece i do usranej smierci, ale krwi gornikow nigdy z nich nie zmyje!
Ten nowy minister- nigdy o gosciu nie slyszalem... Nie wiem czy on wojskowy czy co, ale nazywa sie Major John chyba... Wyglada troche jak durna pipa a najdziwniejsze- jakby mial wasy, tyle ze pod skora! Coz- tyle na dzis... Musze jeszcze wziac lekarstwa i napisac pare piosenek na posmiertny album...

23 pazdziernika 1991
Drogi pamietniku
Lekarze powiedzieli, ze moj stan jest bardzo zaawansowany i moge nawet nie doczekac Swiat... wiec moze powinienem zajac sie ostatecznym zalatwianiem roznych spraw, testamentem itp.
Ojciec Phoebego jest grabazem, wiec zostawie to na jego glowie. Ja bym wolal jakis zwykly chrzescijanski pogrzeb, guzik mnie obchodzi jakis tam zarosrorarianizm... jedyne zastrzezenia z mojej strone to zeby mi tam nie bylo zadnych kwiatow, zadnych Monsterat Cabballe ani Arethy Franklin i zadnych kanapek z pasta rybna na stypie! Mam gdzies co sie stanie z moim prochami, ale jak fani chca oddac mi hold, niechpomaluja sciane Golden Lodge jakims sprayem czy czyms... To strasznie wpieni te durna krowe, pania Patterson z naprzeciwka, co to przez ostatnich piec lat narzekala ciagle ze moje koty skradaja sie do jej ogrodka i sraja na jej piekne roze...

19 listopada 1991
Drogi pamietniku
Bol prawie nie do zniesienia no i lekarze nie chca mi powiedziec ile mi jeszcze zostalo... Zeby bylo gorzej- Roger dzisiaj mnie odwiedzil i jakos w trakcie rozmowy wspomnial cos o swojej karierze solowej czy cos... Mozecie sobie wyobrazic jaki bylem zdziwiony i tylko dzieki moim niesamowitym ukiejetnosciom aktorskim moglem udawac ze wiem o czym mowi... Jak juz sobie poszedl poprosilem Phoebego zeby to sprawdzil i okazalo sie ze Roger wydal 2 solowe albumy a do tego dwa nastepne (powinnio byc 3- pomylka fatty'ego) jako wokalista innej kapeli. Nie mialem zielonego pojecia o czym on kurna mowi! Roger sie ciagle dopytywl ktora z jego solowych piosenek podobala mi sie najbardziej i musialem udawac ze zapadlem w spiaczke zeby sie odpieprzyl... Nie no- musze sobie zaznaczyc w pamietniku jakis dzien i poslucham sobie tych plyt... Taaa- wlasnie zrobilem notke jednego dnia i postaram sie nie robic tego dnia nivczego innego....

25 listopada 1991
dzien przeznaczony na odsluchanie solowego materialu Rogera...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Crowly]

22. LISTOPADA 1991.
Kochany Pamiętniczku!
Czuję się dziś trochę g*wniano. Jim odwiedził mnie wcześniej i rozmawialiśmy o wydaniu oświadczenia prasie potwierdzającego, że cierpię na AIDS. Te pieprzone pasożyty siedzą pod moim domem cały dzień i nie mogę nawet się przejść po ogrodzie, żeby zaraz któryś nie wyskoczył zza rogu próbując zrobić mi zdjęcie. To nadal nie wszystkie złe wieści. Ten gruby drań Maxwell z "Daily Mirror" wyruszył w podróż łodzią i utonął. I myśleć, że facet, który złapał wieloryba powinien lepiej radzić sobie z wodą.

23. LISTOPADA 1991.
Jeszcze się tak źle nie czułem. Oświadczenie wydałem wczoraj, a dziś jest w każdej gazecie. Rick Sky z "The Sun" wysłał mi zaawansowana kopię ksiązki "Show Must Go On" będącej moją biografią. Przeglądając ją wspominałem te wszytkie, piękne chwile, które razem spędziliśmy z zespołem. Najgorszy jest fakt, że nie pamiętam tego kutasa. To żaden problem. Każę jednemu z chłopaków połamac mu kciuki. Czuję się zmęczony więc odpocznę i napiszę jutro.

F. M.

24. LISTOPADA 1991.
Czy było warto?
LEPIEJ W TO KURWA UWIERZCIE

Dziękuję serdecznie Fenderkowi za pomoc w tłumaczeniu. Dziękuję także wam, że chiało wam się czytać. Jesteście wyjątkowi. Jesteście naprawdę wspaniałą publiką. Dobranoc, miłych snów, kocham was.

GOD SAVE THE QUEEN

[rodzynek2]

to my Ci dziękujemy za kawał dobrej i pewnie nie łatwej roboty.

[Crowly]

Ale miałem przy tym mnóstwo przedniej zabawy, szczególnie przy pisaniu o "Death On Two Legs" i "Bohemian Rhapsody". I przynajmniej zmobilizowało nie to do przeczytania całego tekstu...

"Zawsze noszę przy sobi wazelinę na ypadek... erm... nieważne"

[piekarz_mercury]

Bardzo ale to bardzo dobra robota! Ten cały Fatty to powinien dostać jakąś nagrode za to.. no i oczywiscie nagrody dla NASZYCH tłumaczy!!SUPER!
_________________
Don't stop me now I'm having such a good time!!

[Dolores]

To jest SUPER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Q WOJTEK Q]

jestem pod wrazeniem checi do tlumaczenia i samego tekstu...
_________________
Nie wdawaj sie w dyskusje z idiota, sprowokuje cie, sprowadzi do swojego poziomu i pokona doswiadczeniem...

[kwak]

Hej mam pytanko co to są za pamiętniki - kto to napisał - czy wogle Fred miał coś wspólnego z ich napisaniem - czy jest w nich troche prawdy - czy to wszystko jest tylko zmyślone przez kogoś na queenzone ??

[Qnegunda]

To ma tyle wspólnego z prawdą, ile Another Story A może więcej...? Kto tam wie?
_________________
W avatarze jest lemur, gdyby kto nie wiedział. W domu wygląda tak samo.

[kwak]

Aha już widze że to ściema - ale ciekawe czy istnieją gdzieś tkie prawdziwe zapiski z wspomnieniami Freda to by było ciekawe

[Marysia]

Swietne tlumaczenie, z humorem i pomyslem, brawo! (Az mi sie nie chcialo czytac orginalu
_________________
My mind is going.... i can feel it.