SURVIVOR EXTRA: THE WHO - Who's Next

[Xavi]

Lonely Is the Word - Heaven and Hell to możliwe, że nawet najlepsza ich rzecz ever.
_________________

[How_Can_I_Go_On]

Lonely Is the Word
Heaven and Hell to najcudowniejszy utwór BS.

[Gnietek]

Z bólem serca Lonely Is The Word.
Jednak riff z "Heaven and Hell", władczy głos Dio przy "The world is fool of kings and queens/who blind your eyes and steal your dreams", zagrywki gitarowe i oczekiwanie w napięciu budowanym przez rytm na pseudo-refren, te chórki - no temu nie dorównuje nic. Nawet jeśli o "Lonely..." mógłbym też powiedzieć, że każda jedna sekunda jest genialna.
Co do tego, że "Heaven and Hell" to najlepszy utwór Black Sabbath akurat nie mam wątpliwości. Moim zdaniem on jest nawet gdzieś w ścisłej czołówce utworów rockowych w ogóle.
_________________
Wszyscy jesteśmy jak worki kartofli: czy chcemy, czy nie, i tak nas wrzucą do piwnicy.

[mumin_king]

Lonely Is the Word - h&h to coś cudownego, od wejścia riffu, od frazy sing me a song, you're a singer. Zresztą to moja pierwsza styczność z nieklasycznymi Sabbathami. Rozwalało mi to mózg. Lonley jest cudowne, ale więcej mogę powiedzieć o h&h.
_________________


GGP - na spotkanie ze świeżoscią

Bój się bloga NOWOŚĆ BLOG MUMINA

wg Matteya - bardzo sprytne ALTER EGO.
Zwycięzca Queenwizji - grudzień 2012

[Bizon]

lonely is the world
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Anunaki]

Lonely Is the Word-bo gdybym miał wskazać trójkę najważniejszych dla mnie utworów wszechczasów,to Heaven And Hell ma tam pewne miejsce. Niesamowity wokal,gitara,bas,perkusja oraz kapitalny tekst i to genialne przyspieszenie w drugiej części-kosmos. Wersje koncertowe to dopiero był odjazd
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[whoatemydinner]

Jednogłośność FTW!

Wygrywa: HEAVEN AND HELL

============



WYNIKI SURVIVORA: BLACK SABBATH Heaven & Hell

01 Heaven and Hell
02 Lonely Is the Word
03 Children of the Sea
04 Die Young
05 Neon Knights
06 Lady Evil
07 Wishing Well
08 Walk Away
_________________

[whoatemydinner]

Odcinek czterdziesty ósmy. I SPRÓBUJ MI KTOŚ Z GŁOSUJĄCYCH NA TO W ANKIECIE NIE GŁOSOWAĆ TERAZ.


DEAD CAN DANCE
Within the Realm of a Dying Sun
1987

*Anywhere Out of the World
*Windfall
*In the Wake of Adversity
*Xavier
*Dawn of the Iconoclast
*Cantara
*Summoning of the Muse
*Persephone (The Gathering of Flowers)

=====

Proszę o CHWILOWE NIC NIEROBIENIE BO LUDZIE, CO NA TO GŁOSOWALI W ANKIECIE COŚ NAWALAJĄ MI SIĘ WYDAJE I SIĘ ZARAZ WKURWIĘ I ZMIENIĘ ALBUM NA TEN, KTÓRY CHCIAŁEM WIDZIEĆ W ZABAWIE OD POCZĄTKU
_________________

[Gnietek]

[Kriejtiw]

Bez sensu, tego albumu słucha się w całości. Przynajmniej ja tak mam, że nie zwracam uwagi kiedy kończy się dany utwór, a kiedy zaczyna następny - po prostu słucham całości. Wtedy czuję, że rozumiem co chciano mi powiedzieć. To jest wręcz podróż, że się tak poetycko wyrażę.

Niech będzie Windfall, bardzo dobry wstęp do In The Wake Of Adversity, ale miało być o wadach. Strona B na razie nie do ruszenia, Xavier i opener też nie, hmm. Jednak ten niepokojący wokal Brendana przeważył, zawsze miałem do niego słabość.
Mam też nadzieję, że Dawn of the Iconoclast dojdzie jak najdalej, może nawet do podium, co z tego że krótkie, to właśnie w oszczędności tkwi jego siła.

A, głosowałem na Prince'a, więc może będzie te 6 osób.

[whoatemydinner]

[Kriejtiw]

Słyszeliście? Nie głosować!

[Xavi]

Tak ciężko kurde zagłosować? Wiem, że ciężko coś wybrać, no ale czemu by nie?

Windfall - no bo co innego? Ciężko to nazwać przerywnikiem, ale według reszty się nie wyróżnia niczym szczególnym. Już jutro będę miał ogromny problem bo z drugiej strony nic nie powinno nigdy odpaść. W ogóle myślałem, że ten krótki Dawn cały poleci, a tu nagle dzisiaj odpalam i mam ciary okrągłe dwie minuty. Ogólnie odpalam w nocy i jestem wstrząśnięty, nigdy ta płyta aż tak bardzo do mnie przemówiła. Być może dojrzałem. Arcydzieło.

Głosować!
_________________

[mustapha91]

[whoatemydinner]

No i plany Oldfieldowego survivora poszły się kochać.

Dziękuję któremuś moderatoro-adminowi za zmianę nazwy tematu, Bizon napisał mi, że nie mógł, a potem już nie wysłałem nikomu innemu PW, więc mea culpa, że tak późno to nastąpiło. Ankietę postaram się, żeby była dzisiaj. Mam nadzieję, że przy zmienionej nazwie tematu większe zainteresowanie będzie. (Xavi dawaj braciaka, Kater, Fenderek, Lily, NAR, Anunaki i kto tam jeszcze tego słucha - chce te osoby widzieć tutaj JUŻ! A jak ich nie będzie, to sam dzisiaj poznam płytę wieczorem i będę swoimi gofrowymi głosami średnią zawyżał)

*****

Odpada: Windfall
Całe trzy osoby.

*Anywhere Out of the World
*In the Wake of Adversity
*Xavier
*Dawn of the Iconoclast
*Cantara
*Summoning of the Muse
*Persephone (The Gathering of Flowers)
_________________

[Xavi]

[mustapha91]

Nie wiem, nie wiem, nie wiem. Już na tym poziomie wybór przedstawia się niemalże jako niemożliwy, każdy kolejny fragment to festiwal ciar i klimatyczna bomba. 3 ostatnie utwory powinny pozostać poza zasięgiem głosów jeszcze długo, podobnie Xavier. Dawn of the Iconoclast, pomimo, że króciutkie, klasą nie odbiega od wymienionych. Wstęp? Od pierwszego momentu wywiera na mnie zabójcze wrażenie, wciąż niezmiennie. W In the Wake of Adversity ciarek jest chyba najmniej.

Obiad, absolutnie polecamy posłuchać (pochłonąć, przeżyć...), niezależnie od frekwencji
_________________

[Anunaki]

Muszę ją sobie przypomnieć,a że mam ograniczony czas,to spróbuje dzisiaj w nocy może i jutro jakiś głos się pojawi,bo w sumie sam na nią głosowałem,więc wypadałoby teraz brać udział
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[NAR]

no chyba madrze mowicie: In the Wake of Adversity

Anywhere to idealne otwarcie. Wiec powinniscie juz dawno wywalic . Xavier to najlepszy Brendan jakiego znam, a dalej to juz Lisa. Jakby nie patrzec zostaje Adversity.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Kriejtiw]

In the Wake of Adversity - Jak mówiłem, strona B jeszcze za mocna, a Xavier i otwieracz mają zwyczajnie więcej magii w sobie.

[Anunaki]

Dobra,ogarnąłem się więc mogę głosować. Bez żadnych wątpliwości In the Wake of Adversity no bo na Xaviera ani resztę głosował na razie nie będę.
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[whoatemydinner]

Nie przesłuchałem jeszcze, ale skoro taka dobra to się wezmę niedługo.

Odpada: In the Wake of Adversity
5/5. No to już frekwencja bardziej zadowalająca.

*Anywhere Out of the World
*Xavier
*Dawn of the Iconoclast
*Cantara
*Summoning of the Muse
*Persephone (The Gathering of Flowers)
_________________

[Xavi]

Dawn of the Iconoclast - z braku pomysłu to ratowałem się najkrótszym kawałkiem, całkiem bez sensu. W sumie wszystko co zostało to geniusz totalny już.
_________________

[Anunaki]

Dawn of the Iconoclast-bo mimo,że genialny,to jednak najkrótszy,a co się z tym wiąże jest najkrótszym przejawem geniuszu z tego co pozostało .
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[mustapha91]

Znów jednomyślnie z przedmówcami, ale cóż poradzić. Dawn of the Iconoclast - trzeba wytoczyć argument dotyczący czasu trwania, bo... innych najzwyczajniej nie starcza. Do wstępu mam ogromną słabość, chciałabym, by zaszedł jak najwyżej, chociaż już niedługo nie będzie można go więcej bronić. Xavier to chyba najwspanialsza rzecz wyśpiewana przez Brendana, cała końcówka kipi od dramatyzmu i w pełni zasługuje na miejsce pierwsze - ex aequo. Nie dało się zagłosować inaczej.
_________________

[Atrus]

Dzięki, że poczekaliście, nie trzeba było.

Wyłamię się głosem na Anywhere Out of the World - nie rozumiem trochę zarzutu, że Dawn of the Iconoclast jest zbyt krótkie. Lily of the Valley jest nawet krótsze, prawda? Jednak na tym albumie z Brendanowych rzeczy tylko Xavier wypada korzystnie w porównaniu z utworami Lisy - to chyba najlepszy jej album, tak w ogóle. Czy najlepszy zespołu - czasami się zastanawiam. Ale Lisa poziom ostatnich czterech numerów osiągała potem nieczęsto.
_________________


With my last breath I curse Zoidberg.

[mustapha91]

To bardzo naciągany zarzut, nie da się ukryć. Czy może inaczej - wyrwany z kontekstu na potrzeby survivora (tak, zupełnie bez sensu, ale jak inaczej go ocenić? album złożono z elementów idealnie się uzupełniających, które stworzyły genialną całość; każdy jest równie ważny i nie potrafię uszeregować ich w jakiś mądry sposób, nie analizując ich osobno), utwór najmniej broni się pod względem konstrukcji: urywa się właściwie nagle, pozostawiając spory niedosyt po trwającym zaledwie moment popisie Lizy. Anywhere Out of the World, chociaż niewątpliwie słabsze wokalnie, u mnie wygrywa tym niesamowitym początkiem, co zresztą zawsze tłumaczyłam sobie prywatną słabością.

I tutaj chyba zaczynam plątać się w zeznaniach, bądźcie wyrozumiali
_________________

[whoatemydinner]

Odpada: Dawn of the Iconoclast
3 osoby wybrały ten utwór, głosowały 4.

*Anywhere Out of the World
*Xavier
*Cantara
*Summoning of the Muse
*Persephone (The Gathering of Flowers)
_________________

[NAR]

Summoning of the Muse na zwycięzcę.

Anywhere Out of the World bo ewentualnie mogłaby być Cantara, ale ten plemienny dziki rytm i boska Lisa przeważyły. A Anywhere oczywiście uwielbiam. Prawie poziom Bridge ;>
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Xavi]

Anywhere Out of the World - myślałem też nad Cantarą. Znowu jak ostatnio - najmniej ciar, co nie znaczy, że ich nie ma.
_________________