Queen a Wielka Brytania

[futureal]

To znaczy ,jak bardzo wg.was genialność Queen wynikała z tego w jakim kraju, w jakim środowisku nagrywali i z jakiej kultury się wywodzili(no bo Freddie jednak szybko się w tej kulturze zaaklimatywał)
Wg.mnie Kultura Brytyjska będąca oryginalna i wobec Amerykańskiej i reszty Europy ma coś w sobie takiego specyficznego ,oryginalnego i nieco indywidualistycznego ,tak trochę nie baczącego na krytykę ,taka wg.mnie jest muzyka Queen.
Ten przepych ,bawienie się formami ,pewien rodzaj żartu który Queen stworzył mógł powstać tylko w Wielkiej Brytanii, Freddie mimo ,że nie jest rodowitym Anglikiem śpiewa ze znakomitym akcentem ,co też świadczy o jego talencie, Brian May jest gitarzystą niebywale oszczędnym, nie nadużywa efektów chociaż pewnie mógłby, nie bawi się swoimi umiejętnościami technicznymi ...ta cała surowość jest typowa dla rocka z Wysp.
Brzmienie takie lekko staroświeckie, archaiczne ,zresztą o podejściu do muzyki można tak powiedzieć ,takie podejście miały także zespoły Brytyjskie jak progresywne jak Jethro Tull czy Genesis czy hard-rockowe Deep Purple czy Uriah Heep...także teksty będące jedyne w swoim rodzaju które także współtworzyły tą niesamowitość Queen z lat 70,wszystkie elementy złożone razem dają tą niesamowitą jakość.
_________________
Someone Chasing I Cannot Move

[Fenderek]

[futureal]

To znaczy chodzi mi tylko o gitarę Briana, wg.mnie wyraźnie poświęca swoje zdolności techniczne dla kompozycji i ogólnej stylistyki Queen, co jest wg.mnie cechą wielkich, w zupełnie inny sposób ale jednak coś takiego robi np.Angus Young. Jak dla mnie Brian jest mistrzem krótkich form,przecież jego solówki trwają nierzadko 10-20 sekund, może surowość nie jest dobrym epitetem, ale nie to taki gitarzysta typu Blackmore'a czy Van Halena których solo gitarowe jest wyraźnie na pierwszym planie w kompozycji, te solówki są jak aktorzy drugoplanowi, niby mało znaczące a dodają smaku.
_________________
Someone Chasing I Cannot Move

[Fenderek]

Chyba rozumiem... Generalnie u Amerykanów często utwór jest tylko pretekstem do gitarowego solo, które ma pokazać jak szybki i jak genialny jest muzyk je grający... Fakt- to z kolei ostatni zarzut jaki mozna zarzucić Mayowi (wyłączając BRIGHTO ROCK... które jest pretekstem do sola)...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[futureal]

Tzn nie tylko Amerykanów (chociaż taki np.Rhandy Rhoads to faktycznie potrafił zabłysnąć jakimś popisem ) i nie traktuję tego jako wadę, te szybkie solówki w Deep Purple czy pojedynki gitarowe u zespołów heavy-metalowych np.w Iron Maiden będą okazją do popisów instrumentalnych bardzo ale bardzo lubię ,bo tam jest od cholery pomysłów ,fajnie czasem posłuchać wymiatania tak czy inaczej wg.mnie Brian stworzył unikalny styl który jest częścią stylu Queen, do tego stylu nie pasowało by takie wymiatanie ,Freddie też potrafi bawić się głosem, bynajmiej nie używa tych górek zawsze, czasem wg.mnie przesadza z ich ilością, ale generalnie uważam,że jest w miarę wyważony ,choć może to wyglądać dla kogoś inaczej.

ps.Brighton Rock ma przegenialne wokale i melodie ,jeden z najlepszych utworów w historii Queen wg.mnie
_________________
Someone Chasing I Cannot Move

[Jacek]

Zaznaczyłem odpowiedź pierwszą, ale dotyczy to tylko Queen z Freddiem.

Wydaje mi się (takie moje subektywne odczucie, które moze być błędne), że Q+PR jest za bardzo amerykańskie, co w przypadku Queen uważam za wadę. Nie chodzi mi tylko o akcent Rodgersa, ale także o grę Briana, który buduje tu riffy podobne do tych z Free czy Bad Company. Dla mnie momentami to brzmi bardziej jak Free z goscinnym udziałem muzyków Queen niż Q+PR.

[wasdfg7]

Nigdy się nad tym nie zastanawiałem, ale jak w tym momencie nad tym myślę. I tak. Owszem. Rzeczywiście można wyróżnić coś takiego jak styl brytyjski. Mają swoją kulturę i tylko zespoły brytyjskie mają taką teatralność w sobie, taką baśniowość. Nie ma dla nich żadnych granic poza które nie mogliby wyjść. Muzycy amerykańscy ( tak ja to widzę ) grają praktycznie wszystko na jedno kopyto ( naprawdę wielkie uogólnienie ) i nie ma tam m-sca dla wędrówek poza przyjęte ramy. A Queen te ramy wciąż i wciąż przekraczał. Odp. 1
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Bizon]

[BeBe]

To zależy. Faktycznie, to Brytyjczycy potrafią się najlepiej bawić i śmiać z samych siebie. Widać to w późniejszej twórczości zespołów z Wysp, chociażby Mondaysów. Wyspiarze mają coś takiego w swojej muzyce, że to jednocześnie wciąga, interesuje ale nie pozwala puścić. No i czuć tę chęć eksperymentu, chęć przełamania kolejnych trendów.
_________________
Sometimes the only sane answer to an insane world is insanity.

[justysbk]

Hmm fajny temat w szczególności ze jakoś nie zastanawiałam się nad tym nigdy. Jest coś właśnie w tej autoironii tym takim nie do końca serio traktowania wszystkiego (przebranie się za babki w I want to break free ...) poza tym dzięki God save the Queen można stwierdzić wyraźnie że to angielski zespół Ale w sumie w Anglii jeszcze nie byłam więc do końca nie wiem jacy są Brytyjczycy ale jakoś tak...no Anglicy jak nic
Co do Paula to on nie Kanadyjczyk? Ja o QPR nie powiedziałabym że brzmią po amerykańsku...
_________________
Nothing is over until we say it is

[Fenderek]

[justysbk]

[Fenderek]

To jest tzw. akcent TRANSATLANTYCKI. W sumie łatwy do zaadoptowania, Całkiem naturalnie przychodzi. Ni to angielski ni amerykański- stąd nazwa. Jakby pośrodku. W żadnym miejscu nie bedzie raził, jest neutralny.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Fuckir]

Freddie mimo ,że nie jest rodowitym Anglikiem śpiewa ze znakomitym akcentem ,co też świadczy o jego talencie[/quote]

Gdzies tam czytałem o tym, że po tym jak Freddie przyjechał do Anglii miał dziwny akcent i w związku z czym padał często ofiarą drwin Sam nie wiem co o tym myslec, mówie dość sprawnie w dwóch jezykach obcych, wiec wiem na czym polega nauka języka obcego...niedawno miałem okaze mieszkać z naszymi bratankami Madziarami ( 0k. 2 tygodni), i próbowałem nauczyc sie czegos tam po "ichniemu" i musze powiedziec, że ze średnim skutkiem..potrafie tylko zwroty typu dobry dzien, danke i takie inne...tak sobie myśle o Fredku i Tavaszi Szel, gdzie on miał na nauke tego jakies (chyba 5 dni )... on musiał być geniuszem ..
_________________
Chcesz podobac sie kobietom, twardy dla nich badz jak beton, zapusc wasy, z tylu grzywe, kwiata kup poczestuj piwem....

[Lesheq]

W sumie jak się przypatrzymy historii rocka, to brytyjskie zespoły mają drastyczną przewagę nad tymi amerykańskimi. Owszem, rock powstał w swej najprostszej formie w Stanach, ale to Brytyjczycy wynieśli go na piedestał i nadali jakże skrajne formy (hard, heavy, progressive, jazz-rock....). Brytyjskie Queen, King Crimson, Led Zeppelin, The Who, Pink Floyd, Genesis, Deep Purple, Żuczki, Stonesi, Free, Black Sabbath, J. Priest, The Police, Animalsi + "punkole" + wielu pomniejszych acz zacnych kontra amerykańskie The Doors, Velvet Und., Frank Zappa, J. Hendrix + pomniejsi zacni twórcy. Przewaga "angoli" w latach 60-70 jest bardzo duża, a to przecież najbardziej twórczy okres dla muzyki rockowej. Celowo nie wspomniałem tu o Elvisie i innych zjawiskach z lat 50-60 (choć kochali go chyba na swój sposób wszyscy wyżej wymienieni), tylko o dojrzałych, grających własne piosenki artystach.

Kiedyś zrobiłem sobie swój własny TOP 100 ulubionych piosenek różnych wykonawców (tylko rock, bo w "jazziku" to jednak Amerykanie rządzą ) i chyba z 70 z nich to utwory brytyjskie. Nawet na siłe próbowałem zweryfikować swoje poglądy i starałem sie coś z amerykańskich dorzucić, ale nie dało rady (honor USA najbardziej ratuje jak dla mnie Frank Zappa, bo miał koleś niezłe poczucie humoru i można go było posądzić, że jest Brytyjczykiem)

Ta siła inwazji brytyjskiej w muzyce rockowej ma dalej wpływ na twórczość amerykańskich zespołów, wszak większość spośród gwiazd rocka lat 80-90 i tejże dekady (Metalica, Dream Theater, Foo Fighters...) w jakiś sposób odwołuje się do lat 60-70 wspominając często Zeppelinów, Queen i Floydów....
_________________
Lesheq

[mumin_king]

Dość złożony problem.

W latach 70 jak najbardziej słuchać tą ich narodowość. Odpowiedni, staroświecki klimacik, sporo żartów. To słychać również w innych grupach Uriah Heep, Black Sabbath itp. Może to nie jest taki sam klimat, ale jednak krąży to wszystko w wytwarzaniu jakieś specyficznej atmosfery.
Queen lat 80 natomiast, jest dla mnie zespołem kojarzącym się z Ameryką. Nie wiem, słuchając AKOM mam wrażenie jakbym się zatopił w tych całych latach 80 własnie gdzieś w Miami czy LA.
_________________


GGP - na spotkanie ze świeżoscią

Bój się bloga NOWOŚĆ BLOG MUMINA

wg Matteya - bardzo sprytne ALTER EGO.
Zwycięzca Queenwizji - grudzień 2012

[futureal]

AKOM pod USA ? nigdy w życiu! repertuar typowo pod Niemcy,Francję gdzie królowały takie rytmy, to samo Works, pod USA to Queen wybitnie gra na News at the World (hity) i The Game i te płyty w USA sprzedały się najlepiej
_________________
Someone Chasing I Cannot Move

[mumin_king]

A co to zmienia, że mi kojarzy się ze Stanami?
_________________


GGP - na spotkanie ze świeżoscią

Bój się bloga NOWOŚĆ BLOG MUMINA

wg Matteya - bardzo sprytne ALTER EGO.
Zwycięzca Queenwizji - grudzień 2012

[BeBe]