Dyskusje na małe, ale ciekawe tematy - AW

[Misiu]

Z płytami jest raczej kiepsko, a z książkami... zależy. Na południu Polski takich sklepów "tania książka" widziałem raczej niewiele, za to nad morzem - od cholery. I naprawdę można fajne rzeczy znaleźć, tylko trzeba chcieć. Ja na przykład kupiłem w tym roku biografię Arafata za 19 zł (ponad 350 stron), przecenioną z 55 zł! I to ostatnia książka, jaką nazwałbym niszową, a na dodatek rzetelna i zwyczajnie interesująca.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Fenderek]

Jedyny problem z takimi komisami jest taki, ze tam się trafia na okazję bardziej niż szuka konkretnej rzeczy, ale... no wszystko ma swoją cenę a takie wpadanie na okazje ma niesamowity urok...!
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Qnegunda]

[BeBe]

[Fenderek]

OK- widzę ze nie ma sensu robić z tego oddzielnego tematu, więc może tu.

Zacznę od tego linka (z FB ) do fantastycznego artykułu napisanego przez Stevena Wilsona z Porcupine Tree. Nie chce mi się tłumaczyć, ale jeśli będzie rzeczywiście taka potrzeba albo jeśli ktoś inny będzie miał czas...
http://emusician.com/interviews/in_the_mix/in_mix_everyones_critic/

No i właśnie... jak to jest? Z tym ocenianiem (także przez nas...!) muzyki, pisaniem o niej, dzieleniem się fascynacjami, ale tez i krytykowaniem. Czasem jak na dłoni widać, że takie rzeczy jak kontekst historyczny czy kulturalny są dla wielu abstraktami... innym razem z ciekawością czyta się czyjeś opinie nawet jeśli ma się odmienną. Zawsze najbardziej ceniłem kogoś, kto potrafił wyrazić swoje zdanie w taki sposób, ze nawet jeśli się z nim nie zgadzałem- zmuszony byłem pomyśleć, zastanowić się... a i czesto nauczyć się czegoś nowego. Kiedyś lubiłem czytać Tylko Rock, ale kilku autorów już tam dawno nie ma, kilku nowych tylko mnie denerwuje (właśnie dlatego ze właściwie trudno mi powiedzieć czytając recenzję na czym ocena jest bazowana oprócz własnego widzimisię). Tak, recenzent/krytyk ma swój gust i na tym bazuje, ale powinien też mieć ogromną muzyczną wiedzę, choćby tylko po to, zeby móc rzeczy do siebie porównywać, odnosić i na czymś ten gust bazować. Gdzieś mi się trochę to zagubiło w Teraz Rocku, jest tam jeszcze grupka osób, ale one rzadko piszą, zwłaszcza recenzje... a szkoda, bo pamiętam czasy kiedy nawet zdarzało mi się jeśli nie kupić to przynajmniej przesłuchac jakiś album w sklepie na podstawie recenzji (nie tylko pozytywnej!). To samo widzę na wszelkich stronach internetowych. Czytam recenzje bądź wyrażone zdania, które widzę jak na dłoni że są oparte na jakichś porównaniach, na jakiejś wiedzy, że są wynikiem jakiegoś punktu odniesienia (nawet jeśli wnioski są odmienne ode mnie, czyli czytelnika)- i widzę opinie, które większej wartości (oprócz tego że wyrażają czyiś gust) nie mają, np. pisanie o Queen przy ewidentnej kompletnej nieznajomości Led Zeppelin czy w ogóle jakiejkolwiek muzyki z tamtego okresu... albo pisanie o King Crimson przez kogoś kto nie znosi rocka progresywnego i go w ogóle nie słucha.

Więc jak to jest- macie jakichś swoich ulubionych autorów? Publikacje? Strony? Czego szukacie w recenzjach, książkach, magazynach? Co według Was sprawia, ze recenzja/opinia jest dobra? Dziś w internecie zalani jesteśmy opiniami, głosami krytyki, kłótniami o muzyce. Jak się w tym odnajdujecie? Kierujecie się tylko gustem (temu się podoba to co mnie, to jego będę czytał) czy może też szukacie czegoś więcej? Wreszcie- ma to dla Was jakiekolwiek znaczenie?
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[wasdfg7]

Tak tylko przypomnę Fenderku... o produkcji

Co do Twojego pytania. Nie czytam raczej gazet muzycznych, ew jak są jakieś wkładki czy coś takiego. Generalnie wszystko co czytam pochodzi z internetu, a tu jak wiadomo każdy ma dostęp to i nie wiem czy mi się trafia czytać opinie/recenzje tego samego autora więcej niż 2 razy.

Czego wymagam od autora takiej recenzji?
Przede wszystkim napisać o jakiej muzyce mówi. Może sobie wymieniać nazwy miliona zespołów, zachwalać je, a ja prawdopodobnie nigdy tego nie przesłucham, bo autor nie raczył napisać czy to doom metal czy może jakiś folk. A więc podstawowych informacji, o tym w jakich kręgach muzycznych się obracamy. Mile widziana duża wiedza i odnośniki w tekście do jakiejś klasyki która choć w 1% pozwala nam wyobrazić sobie czym jest opisywana płyta. Nie mówię, że recenzja ma być pozytywna, ale pasja. Każdy z pasją i z zaangażowaniem piszący, potrafiłby mnie zachęcić do przesłuchania jakiejś płyty. W ten sposób przesłuchałem Brave. To nie stąd, że znałem Marillion i brałem wszystko po kolei. To dzięki recenzji w której ktoś z niezwykłym animuszem zachwalał to dzieło. Co więcej wymagam? Jakiś informacji. Kto, gdzie, dlaczego, po co i o czym. Nakreślić jakiś szkielet tego o czym ktoś pisze. Pozostawić polę do interpretacji własnej, ale napisać coś tak by zachęcić czytelnika (czyli mnie).

Ale tak generalnie to bardzo rzadko czytam jakieś recenzje i nimi się kieruję. Częściej poznaję to co jakiś użytkownik na tym forum zachwali. Oczywiście nie każdy sprzyja mojemu gustowi, ale chyba już każdemu z Was dałem szansę. Niektórzy wykorzystali
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Lesheq]

[Maciej]

Ta strona co tam Wilson napisał mi się nie wyswietla ,ale nie ważne..

Z ocenianiem muzyki jest tak że nie ma czegoś takiego jak prawdziwy obiektywizm no chyba że jako oksymoron , bo każdy ma jakieś preferencje ,gusta i to rzutuje na ocenę. Można starać się pewne rzeczy ocenić np.:śpiew, aranżacje (jej złożonosc/bogactwo), ogólny poziom muzyczny (ale też raczej ogólnie czyli oddzielić I ligę od garażowców z pcimia dolnego).Jakiś tam kontekst historyczny czyli tzw :oryginalność i jeszcze parę innych kwestii. Ale cała reszta to już jest kwestia estetyki i naszych upodobań i wchodzimy na grunt bardzo grząski gdzie nie ma sztywnych reguł i kryteriów.Muzyka to nie sport że rzucisz dalej oszczepem to jesteś lepszy niż ten co rzucił bliżej.
Inna kwestia to fakt ze zazwyczaj fan gatunku X raczej nie doceni tak jak może powinien gatunku Y i na odwrót.
Więc generalnie każda recenzja jest tylko czyjąś subiektywną opinią ale można ją przeczytać (nawet jeśli się z nią nie zgadzam) jeśli jest poparta wiedzą i znajmością muzyki bo prezentuje jakiś punkt widzenia.

Internetowych magazynów już nie czytam, gdyż poziom recenzji jest żałosny a często o zgrozo recenzja zaczyna się np.:tak „mówiąc szczerze nie lubię tego zespołu..” .W gazetach papierowych jest jednak większa odpowiedzialność za słowa i wyższy poziom mimo wszystko
Swego czasu ceniłem „Strefę klimatyczną” Małgorzaty „Margaret” Gołębiewskiej ( od 4 lat niestety nie istnieje). Podpisałbym się pod 90% jej recenzji, są świetne napisane (pisała jeszcze na rockmetal.pl).
Z gazet mimo wad to Teraz Rock jest jednak najbardziej rzetelnym pismem w porównaniu z innymi w polsce i lubię wiedzieć co piszą choć tak jak Lesheq głownie ma on dla mnie zadanie informacyjne co się dzieje ,jakie koncerty itp.Z racji że muzyka to moja pasja więc w miarę regularnie przeglądam prasę muzyczną więc zazwyczaj znam recenzje z kilku pism ale jestem daleki od tego jak w tym przysłowiu że jak ci kilka osób powie że jesteś osioł to masz sobie kupić siodło.
Skarżyński i Kaczkowski cenię ich ale tylko tyle gdyż generalnie nie mam żadnego guru bo jednak muzyki słucham nie od dziś ani nie od wczoraj wiec własne zdanie i jakieś wyczucie sobie wyrobiłem.

I skoro w piłce najwięksi się czasem mylą to co dopiero w sztuce która jak już nadmieniłem sportem nie jest .Warto więc posłuchać czyjegoś zdania, innego punktu widzenia, może nawet przyjrzeć się jeszcze raz utworom, ale też pamiętać że w muzyce jak w każdej sztuce nie ma prawd objawionych
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[punkadiddle]

Bla bla.

[NAR]

zakładanie osobnego tematu wydawało mi się przesadą, a rzecz mnie zaciekawiła i postanowiłem się was zapytać więc tutaj to umieszczę

ostatnio czytałem wywiad z którymś z członków Riverside (bodajże z Kozieradzkim, ale pewny nie jestem), który skrytykował Marillion (oj szykuje się wpier*** ) za to, że mają do sprzedaży multum wydawnictw DVD, że każdy występ jest rejestrowany i jest możliwość zakupu tego zapisu na stronie, że zespół robi dodatkowe trasy akustyczne, wypuszcza jakieś bonusowe płyty itp.
No i moje pytanie do was (jako, że jest to forum Queen to może być ciekawie ) co wy sądzicie o takiej polityce wydawniczej? Czy chcielibyście mieć możliwość posiadania 30 wersji jednej piosenki, albo po 2 nowe DVD rocznie od swojego ulubionego zespołu/ów. Czy też może wystarczy wam wydanie takiego jednego wydawnictwa raz na... 5/10 lat? A częstsze wydawanie jest po prostu przyznaniem się do artystycznej niemocy i skokiem na kasę (w ramach idei "wydajmy jakiegoś akustycznego gniota fani i tak kupią")?
Zdaje się, że Dream Theater, Crimson czy nie wiem Pearl Jam(?) prowadzą dość podobną politykę, a jest tu sporo fanów tychże...
no więc... ten tego?
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Fenderek]

Pierdoli od rzeczy. Zabiłbym wręcz, byle tylko Queen tak "strasznie cyganiło kasę od fanów". Żaden zespół nikogo do niczego nie obliguje- to, ze nagrywają, wydają, dają możliwość oglądnięcia, zakupienia- to im się tylko chwali. Boże, chciałbym żeby więcej moich ulubionych artystów tak robiło. Stałbym wtedy przed jakimś wyborem- kupić czy nie? W tej chwili, w przypadku takiego Queen wyboru nie mam żadnego. Nie mam prawa tego posiadać, nie mam możliwości.

A już żeby z faktu że zespół kombinuje, robi trasy akustyczne czy takie albo inne robić zarzut to trzeba trochę w głowie miec nie po kolei... co jego to obchodzi, co on na tym traci? Nawet jeśli jest (?) fanem- albo zespół nic by nie zrobił, albo zrobił cikawostkę, coś innego, coś nietypowego.

Ciekawe jak to się ma do tego, że mają niedługo bodaj wyjść albumy Riverside na winylu... To jest oczywiście inna sprawa, to żadnym "skokiem na kasę nie jest". Nosz kurwa.

Jeżeli komuś wysatarczy jedna albo dwie wersje danego kawałka- to niech sobie kupi tylko dwie, nikt nikomu pistoletu do głowy nie przystawia i nie każe kupować wszystkiego opatrzonego logiem Queen, Marillion czy Riverside. Natomaist dla tych z nas, którzy CHCIELIBY mieć więcej, dla tych z nas którzy faktycznie są oddanymi fanami danego artysty- fajnie jest mieć taką możliwość. Czuje się wtedy fan wysłuchany, szanowany... czyżby to dla pana udzielającego wywiad ważne nie było?

Dlatego cenię właśnie za to takie zespoły jak Dream Theater, Pearl Jam, Marillion, Metallica itd- za to że dają fanom możliwość kupienia więcej, posiadania więcej (kurwa, są rzeczy i za darmo! takie kwiatki jakie ja dostawałem z Fan Klubu DT- boże, gdyby Queen takie prezenty dawało to od 20 lat byłbym w MFQ...!!!), to że dają fanom WYBÓR, pozwalają im poznać swoją twórczość bardziej, są w stałym kontakcie z fanami, wychodząc naprzeciw temu co oni chcą, równocześnie zachwując artystyczną niezależność. Bo jeśli ktoś "Less is More" uważa za gniota świadczącego o twórczej niemocy to szczerze gratuluję.

Od razuy widać, że ktokolwiek to mówił nie ma zielonego pojęcia co to znaczy być fanem artysty który wydawanie czegokolwiek dla oddanych fanów ma głęboko w dupie... i jak to rokuje ewentualnym oddanym fanom Riverside?

Nieprawdopoidobnie wkurwia mnie takie ględzenie o "skoku na kasie", bo generalnie wychodzi ktos takie tezy stawiający z pozycji że oto fan muzyki jest debilem, który kupi każdą jedną rzecz jaką mu się podsunie, bezmózgim matołem którego łatwo obrobić z kasy... Może by tak więcej szacunku dla tych, którzy Wam zapewniają utrzymanie, co?
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[NAR]

no, się inni wypowiedzą tutaj jeszcze? Znaczy nie liczyłem na jakiś wielki odzew, ale zawsze znajdzie się kilka osób do kurwienia w "planach wydawniczych 200X" więc...
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[daga]

W sumie całość powiedział. Bo jedno mieć w czym przebierać i marudzić, a nie mieć w czym przebierać i marudzić.
Wiadomo True fani kupią wszystko, ale mnie zamożni i normalni słuchacze może woleli mieć wybór i kupić choćby koncertówkę z ulubionego okresu działalności bandu, a nie dwie na krzyż lub 5 z jednej trasy Magic

A co koncertów na żywo jakby ludzie nie chodzili to by ich nie organizowali, bo wynajęcie sali itp. kosztuje. I tu jeśli ktoś non stop daje koncerty bilety powinny być relatywnie tanie.
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[wasdfg7]

Więc tak. W kwietniu bodajże do Polski zjeżdża Pendragon. A chcąc wybrać się na ich koncert z przyjemnością dowiedziałbym się co sobą prezentują. Znam może 2 czy 3 utwory które absolutnie lubię. Więc co więcej? Jak się przedstawiają? Warto w ogóle?


I drugie pytanie. Chyba 22 stycznia w Poznaniu jest koncert Godspeed You! Black Emperor. I jak? Warto na nich się wybrać? Co więcej poznać poza osławioną epką Slow Riot for New Zerø Kanada i czego można się spodziewać na koncercie. Ktoś coś wie? Warto?
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[kater]

[goat]

[Maciej]

[NAR]

[Maciej]

NAR, to jesteś chyba pierwszą osobą którą spotykam której się trwające ponad 21 minut "The Wishing Well" nie podoba, a ile tam zmian tempa, miniaturek, melodii i narastającego napięcia od praktycznie soundtrackowej recytacji do fragmentów prawie metalowych koło 17-18 minuty.No i muzyka idealnie oddaje tekst który jest świetny.Zresztą warstwa liryczna jest zazwyczaj u Pendragona na wysokim poziomie.
Ale jak widać Nick Barrett ma racje że chciał tą płytą zmusić ludzi "wolnomyślicielstwa" w każdej dziedzinie bo w końcu tekstowy lejt-motiv płyty głosi "Question everything, Believe nothing" więc każdy sobie sam powinien wydac opinię

A na koncercie ich kiedyś byłem i to jeszcze w wersji dwójkowej czyli tylko Nick Barrett/Clive Nolan, zagrali też kilka kawałków Areny, no emocje aż lały się ze sceny
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[NAR]

znaczy mnie ogólnie średnio przekonują te ich wieloczęściowe suity rozbite na kilka mniejszych piosenek. Nie lubię takich zabiegów. Jak ktoś chce nagrać kilkunastominutowe dzieło to niech nagra je bez żadnych przerw i tak takich utworów słucha się przecież w całości więc no...
Ale w sumie dawno nie słuchałem więc wypowiem się jak wrócę. Pamiętam, że płytę przesłuchałem kilka razy z czego ostatni raz z miesiąc temu i mi znowu nie podeszła.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Maciej]

[Fenderek]

Ups...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Maciej]

Az sobie z ciekawości ściągnąłem mp3 i poza tym że w jednej podczęści rzeczywiście jakąś sekundę-dwie ciszy dodano to w zasadzie jest to samo,płynnie przechodzi i tak jak pisałem nie ma się wrażenia rozbicia tam gdzie dźwięk się kończy to w następnej częsci się rozpoczyna, to jest jednak jeden utwór mimo podziału na kawałki.To tyle w tym temacie
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[NAR]

ale mi nie chodziło o ciszę między danymi utworami tylko właśnie o to "rozcinanie" suit. Barbarzyński obyczaj IMO
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[wasdfg7]

Ej no nie czaję. Muszę w ten sposób bo dla mnie to jest absurd. Taki kawałek fenomenalnej muzyki przechodzi zupełnie obojętne przez forum, które zwykło zwać się zagłębiem proga? Wiem, że to już było dawno temu i nie do końca prawda. Ale w obliczu faktu, że Airbag przyjął się tu naprawdę dobrze, nie rozumiem zupełnej obojętności już nawet nie w stosunku do całej płyty, co do tego kawałka. Jak dla mnie najlepszy utwór (pomijając Airbaga, który całościowo jest fenomenalny) ostatnich kilku lat. Nie chce mi się specjalnie szukać, ale najlepszy utwór ostatnich 5 lat? Jest długi, to fakt. Ale nie rozumiem argumentów z qw, jakoby miał być za długi, bez pomysłu i nudny. Od kiedy to Echoes (porównanie tylko co do długości i ogólnej kompozycji, nie jeżeli chodzi o poziom, nie o to mi chodzi) jest wypełniony 150 zmianami tempa, instrumentarium i bla bla bla. Tu chodzi o klimat qtwa. Ciągłe prowadzenie melodii w sposób no po prostu cudowny. A już zagęszczanie brzmienia im bliżej końca. Nigdy jeszcze nie odczułem tego utworu jako coś dłuższego niż 5 minut. Leci cudownie i w sposób bardzo swobodny. Nie można się nim znużyć. Aż specjalnie wrzuciłem go na wrzutę dla tych, którzy go nie znają. Utwór IMO FENOMENALNY.


http://wasdfg7.wrzuta.pl/audio/630PvcGLBv6/edison_s_children_-_the_awakening
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Fenderek]

[wasdfg7]

Szczerze? Żaden. Absolutnie żaden.

Najbliższy memu sercu Eternally pt 2 i Burden które przecież wielbię. Aż przesłucham Karmakanic bo tam jednak nie ma żadnej chwili słabej. Chwila. No i co. Jasne. Poziom absolutnie magiczny, ale .... nie ten klimat. Nie ta podróż. Nie wiem czy potrafię wytłumaczyć to o co mi chodzi. Na język przychodzi mi tylko wypłowiałe "muzyczna podróż", ale to też nie w tym sensie w jakim wszyscy to rozumieją (a przynajmniej tak mi się wydaje). W Eternally jest patosu od cholery i jakby zupełnie inny klimat. A Edison's Children ... można zupełnie odlecieć. Ale już nawet walić klasyfikacje i inne tego typu pierdoły. Nie przekonują mnie argumenty, że nic się nie dzieje, że klimat nie ten (JAK? to jaki klimat? lepszego nie ma), że nużące... czy aż tak się rozminąłem z forum jeżeli chodzi o gust, czy po prostu żaden uczestnik QW nie poświęcił temu utworowi chwili skupienia. Przecież utwór sam w sobie jest fenomenalny... nie czaję.
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Fenderek]

[wasdfg7]

[NAR]

na pewno o czymś zapomniałem, ale... najlepsze utwory ostatnich 5 lat:

Happiness is the Road - M
Somewhere Else - M
Voice form the Past - M
Egoist Hedonist - Riverside
A Simple Mistake - Anathema
Eternally - Karmakanic
Anesthetize - PT
Sleep Together - PT
A Nightmare to Remember - DT
The Best of Times - DT
Repentance - DT
Lie Down Here (& Be My Girl) - Nick Cave
Star Whisperer - Tori
Dear Darkness - PJ H
Pendragon - Indigo
Jigsaw Falling Into Place - Radiohead
Through The Night - Q+PR

jakie airbag, jakie co.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>