Dyskusje na małe, ale ciekawe tematy - AW

[wasdfg7]

No i może też powodem, głównym moim mankamentem są owe głośniki które do najlepszych,, pfff do średnich nie należą. Ale inni łaskawie też jeszcze mogą coś dodać
Dzięki
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Fenderek]

[Ziutek98]

Najprostszy prykład - puść sobie Master of Puppets a następnie...and Justice for All. Na tej drugiej wyciszono wszystkie linie basu oprócz To Live Is to Die i wstępu do Blackened. Całość brzmi tak sucho, że ciężko nie zauważyć różnicy. A to akurat przykład basu, który rzeczywiście tylko dubluje riff, dodając całości głębi - natomiast ciężko nie słyszeć ciekawych linii basu w utworach Led Zeppelin, Black Sabbath. W Cryin' Aerosmith słychać świetną partię basu, mimo, że nie jest to główny temat, wybijający się ponad wszystko inne, jak w Another One Bites the Dust czy Dragon Attack. W A Gunshot to the Head of Trepidation Triviuma jest świetne przejście, gdy najpierw jedna gitara gra solo, druga rytmikę, i w pewnym momencie obie zaczynają grać razem harmonię, uwidaczniając bas pod nimi. Nie wiem też, jak możesz, jako fan Marillion, nie zauważać np. bardzo dobrze uwidocznionej (ale wyważonej tak, by nie zagłuszać innych instrumentów) linii basu w Kayleigh. Żeby nie wspomnieć o najbardziej hardkorowym przykładzie, jakim jest Harris, który jak jest niesłyszalny, to to nie może być Iron Maiden
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[Crystal]

To posłuchaj cokolwiek The Who, jak tam nie słyszysz basu to chyba rzeczywiście coś z twoim słuchem nie tak XD
_________________
hayzee rider

[Bizon]

poza tym polecam purpli. glovera najczesciej slychac calkiem niezle, ale jeszcze lepiej slychac bas na kawalkach z lat 74-76 czyli sklady z glennem hughesem. w takim you keep on moving bas jest wrecz glownym instrumentem. w burn tez pelni wazną role, zwlaszcza w refrenie slychac jak gra zupelnie inny motyw i tworzy klimacik. zresztą wersje smoke on the water z tego okresu tez mają wyrazniejszy bassik niz oryginal.

niestety studyjnej wersji YKOM nie widze na YT ani wrzucie, musi wystarczyc koncertowka. wersja wokalnie tragiczna, jak wiekszosc na tej trasie, wszyscy napruci albo nacpani, no ale bas slychac. gorzej zdecydowanie niz na studyjnej, ale slychac http://www.youtube.com/watch?v=57aRkYNVYM8

burn:
http://www.youtube.com/watch?v=4YuQMIeK28U

zwlaszcza refren: 2:16-2:23. no i kolejne refreny. nie da sie uslyszec tej melodii "pod spodem" zresztą w okolicach 4:00 tez slychac bardzo wyraznie motyw basowy. slychac wyraznie w calym kawalku, ale w tych wymienionych momentach szczegolnie.

http://www.youtube.com/watch?v=s1sAkZF7SCQ - smoke on the water. wyraznie slychac wejscie bassu w 0:45
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[wasdfg7]

[NAR]

cholera wiedziałem że wskakując na Marillion narażam się na wielki gniew

co do utworów, skoro mówimy jedynie o RTL to niech będą:

Fade to Black
pomijając to, że ograne jak cholera, że hicior, że coverowany przez co drugiego dzieciaka który chwyci gitare do ręki, skupiając się na samej melodii to można dostrzec coś przepięknego. Niesamowicie emocjalnego, mrocznego, melodyjnego. Jedna z najpiękniejszych ballad jakie w życiu słyszałem (tak w ogóle chyba coś koło mojego top 10 ever). I ta solówka pod koniec... magia, poprostu. Jeżeli tutaj nie usłyszysz melodii to... no nie wiem gdzie ty ja słyszysz

The Call of Ktulu
niesamowita rzecz, piekielnie inteligentna, skończona. Napisze po fenderkowskiemu: ten kawałek jest jak opowieść.
Melodyjne jak cholera (od dawna już bije się z FTB o miejsce mojego ulubionego kawałka Mety).

Creeping Death
wiem, że tutaj będzie ci najciężej odnaleźć melodię abo rzecz ciężka jak nie wiem, ale ona tam jest. I to ile jej tam jest! Ten początek, to wejście perkusji i riffu, ten wokal, załamanie rytmu, na żywo to ten kawałek już komplentnie wskakiwał na jakiś wyższy poziom.

Z resztą ta płyta składa się z samych świetnych melodii. For Whom the Bell Tolls, tytułowy, Escape, nawet takie Fight Fire With Fire.

bardzo lubię debiut Marillion, uwielbiam MC nie twierdzę, że to płyty są słabsze od RtL (chociaż każdy ci powie że są xD), mówię jedynie że wolę Ride.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[wasdfg7]

Początek obiecujący pierwszego linka..... czekamy.... mówisz, że hit... ja nie znam... bardzo ładnie leci.. nie spodziewałem się, że to powiem.... ale ta solówka po drugiej zwrotce (?) ... gdyby na miejscu gitarzysty Metallici był Rothery? Tak się składa, że dziś z z Leniem rozmawiałem na ten temat... on zamiast pójść w taki agresywny riff tfu ... solo .... zrobił by to tak subtelne, tak emocjonalne... No ale dobra nie rozmawiamy o ty co by było gdyby.... Jednakowoż o ile pierwsze dwie zwrotki to było... pokuszę się o stwierdzenie coś pięknego... o tyle solówka i to co potem następuje trochę niszczy obraz tego utworu. Jednakże myślę, że jakąś melodię w tym odnajduję....

Utwór nr 2.....
Znów sam początek obiecujący... po wybuchu jeszcze słucham, choć ta gitara i ten przewijający się growling (?) już mnie trochę zniechęca... ale słuchamy dalej... no i ile to będzie trwać? 3 minuta a od wybuchu gitary cały czas to samo.... to się robi ... nudne? Dobra jakaś melodia tam w tle leci ale... ale co z tego jak ta gitara mnie męczy, zniewala i w ogóle za chwile spowoduje wymioty. Instrumenty, jeśli jest ich kilka dla mnie mają współgrać w subtelny sposób... jedne drugich nie zagłuszają, lecą razem ze sobą w subtelnej przyjaźni (!?) i wspaniale się uzupełniają.... 5 minuta więcej nie wytrzymałem ... Już do ulubionych na youtube nie dodam.

Utwór nr 3
Chyba nie polubię... mówię to po pierwszych 5 sekundach... po 20 zaczynam już dziękować....od 40 zacząłem przewijać.... i wyłączyłem....

Wiadome co kto woli i że gusta tu gusta tam ale qtwa.... śmiesz porównywać MELODIĘ Marillion z melodią Metallici? Nie zrozumiemy się

EDIT
Co do Unforgiven III.... swojego zdania nie zmieniam
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Ziutek98]

NAR, bracie
Ano jak można Fade to Black nie pokochać nie rozumiem - mój ulubiony utwór Mety. To samo The Call of Ktulu - ten spokojny początek, gdzieś tam w tle odgłody a la powiew wiatru.... I nagle to wejście perkusji, ostra gitara, wstawki Burtona na przesterowanym basie (posłuchaj tego sobie w ciemnym pokoju, ciarki na całych plecach), i ta przewspaniała końcówka.
Po za tym, jako, że NAR już omówił z grubsza moją ulubioną płytę, to ja jeszcze wspomnę o Masterze, który razem z RtL stanowi totalne opus magnum Metalliki. Przede wszystkim - Sanitarium. Coś, obok czego nie można przejść obojętnie, równie genialne co FtB, tekstowo chyba nawet lepsze... Ta gorycz w głosie Jamesa, gdy śpiewa "listen, dammit, we will win"... Niesamowite emocje w tym kawałku.
Poza tym utwór tytułowy - który w moim topie ustąpił tylko Fade to Black (i to też głównie przez sentyment). To jest dzieło skończone, po prostu, ale pominę zajebiste riffy, które po prostu wrzynają się w mózg i nie chcą z niego wyjść - pierwsze solo, które zaczyna się mniej więcej po 3,5 minutach... Jak to nie jest piękne - to nie wiem co jest Solo gra Hetfield, który może tak nie zapieprza jak Hammet - ale zawsze bił go na głowę feelingiem
Battery - przede wszystkim ten akustyczny wstęp... A potem, mimo ciężaru - przecież to jest niezwykle przebojowy numer! Pełen harmonijnych melodii połączonych z ostrymi riffami, tym właśnie u mnie Meta zawsze wygrywała z wszystkimi innymi thrashowymi kapelami. I to akurat muszę przyznać Burtonowi (mimo, że już dawno nie uważam go za takiego boga basu, jak większość fanów), to jego zasługa, bo on mial różne dziwne odchyły na muzykę klasyczną i większość teorii muzycznej on chłopakom wpoił
Damage Inc. - przecudny wstęp na basie, tylko jeden instrument, niby prosta melodyjka, ale to następowanie nut po sobie, przeplatanie się spokoju z niepokojem, coś przecudnego... Potem już dla Ciebie może nie tak fajnie (choć to genialny riff) ale również solo w tym kawałku to coś genialnego i naprawdę melodyjnego.
No i Orion - jak tego kawałka można nie kochać nigdy nie pojmę. Pierwszy riff po przejściu bębnów po prostu wgniata. Solówki - majstersztyk - i pełne melodyjności! O genialnym momencie, jakim jest solo na basie i jednocześnie solo Hetfielda na gitarze nawet nie wspomnę
No i ja też zdecydowanie zamienię każdą płytę Marillionu na Ride the Lightning lub Mastera.
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[Fenderek]

[wasdfg7]

A proszę ja Was bardzo... Master ... czy muszę się rozpisywać nad powodami..? Nie podoba mi się i niech Wam to starczy...
Welcome home.... do tej Twojej pierwszej wspaniałej solówki w granicach 3:30 było powiem ... ładnie... ale gdy rozbrzmiała solówka.... błożesz ty mój.... tak pięknie to szło a tu dupa i spieprzyli jak się da....
Battery czy jakoś tak.... nauczony doświadczeniem wiem, że o ile początek (akurat tu jest tylko znośny) to to wszystko ulegnie... zniszczeniu? Zdewastowaniu? Udupieniu i czym tam jeszcze. Wokal przypieczętował gwóźdź, że się tym już nigdy raczej nie zainteresuję. Koniec
To Damage jakieś.... znów początek... dobry ale już wiem co się stanie... zatem czekajmy... otóż to.. chcą mnie doprowadzić do śmierci? Po co grać muzykę za którą się nie nadąża, która nie niesie za sobą ŻADNYCH emocji tylko bezsensowną nawalankę? No i ten Orion... Czyżby spokojny początek? Jestem genialny. Albo to Metallica jest strasznie wtórna. To jakoś specjalnie mnie nie przygniata... ale... Inaczej może.... nie mówię, że mi się nie podoba.... owszem, ale tu miało być coś wspaniałego, fenomenalnego, fantastycznego... tu jest zwykłą muzyka, którą od biedy można posłuchać. Nawet przyjemna i dość łagodna jak na Metallice .... Nawet gitara jest... powiedzmy subtelna choć to troszkę za dużo powiedziane.....

No i jak się już mamy do jakiejś obietnicy/przysięgi czy czego tam pociągnąć to powiem, że zamienię każdą jedną płytę Marillion nawet z tych z których nie znam nic za całą dyskografię Metallici. Serio. Nie znajduję tu prawie nic co by mnie cieszyło, a jestem pewien, że na każdej jednej płycie Marillion znajdę choć jeden utwór genialny. Może i dla Was jestem obrazoburczy, ale.... ale to jest moje zdanie i tyle. Nie zabraniam Wam słuchania niczego ale... ale też moglibyście docenić piękno

EDIT
Ale Fenderku wydawało mi się, że jest tam coś ludzkiego.. jakaś namiastka wokalu.. może to jakiś instrument .. nie wiem... mi to brzmiało jak strasznie uboga wersja growlingu.... no w sensie, że było go tam mało.... nie wiem
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[NAR]

Ziutek daj se spokój on już jest stracony dla świata
i twierdzić ze Rothery końcówkę FtB zagałby lepiej, bardziej emocjonalnie... no przec ież w tej grze tutaj jest tyle emocji, tyle pasji... NIKT (IMHO) nie zagrałby tego lepiej.
I jak uwielbiam Rothery (najbardziej z całego Marillion) to on do tego kawałka tak pasuje jak May do Black Sabbath.
Co do Ctulu mówiszo przyjaźni między instrumentami. Ależ tam jest przyjaźń, tylko twarda, męska
No i to co Ziutek mówił spokojny początek, później perkusja, kawałek się rozwija i zaskakjące zakończenie, niby wszystko ok, kawałek cichnie a tu nagle BAH BAH! ( ). Człowiek leży.
Master, takie same zdanie mam jak Ziutek. Te same kawalki. Sanitarium, Battery, Tytułowy...

Jeżeli FtB ci się w miarę spodobało to może spróbuj
Nothing else Metters (nie wierzę że nie znasz)
The Unforgiven
są to takie uproszczone i bardziej komercyjne wersje FtB.
Wielkimi utworami to bym ich nie nazwał ale słabe też nie są.

I tutaj coś z wyższej półki a też łatwiejsze do przyswojenia:
One

i z najnowszej płyty możesz spróbować tego (są tam z pewnoścą lepsze rzecz - choćby UIII - ale to najbardziej jest... przystępne?)
http://www.youtube.com/watch?v=Mlahvvymkxc&translated=1


Edit: nie widziałem tych dwóch postów.

i człowieku jak ty możesz słuchać Dream Theater?
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Fenderek]

[wasdfg7]

Ja się staram... naprawdę się staram dostrzec coś co Wy w tym zespole uwielbiliście ale cóż..... co kto lubi, gusta i te sprawy. Jak ja mogę słuchać DT.... troszkę za daleko się posunąłeś bo daleko mi do uwielbienia, a jedynie doceniam pewne melodie... myślisz, że nie irytują mnie pewne momenty a Scenes? Że od deski do deski kocham Images? Lub Octarvarium.... raczej doceniam pojedyncze rzeczy na tych płytach, ale jak już doceniam to to jest fenomenalne ... no.

Ale też Nar w Twoim ostatnim poście nie rób ze mnie totalnego ignoranta..... Akurat to co zapuściłeś w swoim ostatnim poście znam doskonale. Może nawet lubię a już na pewno toleruję, choć takie NEM po prostu sie przejadło....

[NAR]

[Ziutek98]

To żaden growling, to jest właśnie ten przesterowany bas o którym mówiłem - swoją drogą genialny A o solo od 3:30 mówiłem nie przy Sanitarium a przy Master of Puppets (utworze) akurat
Też miałem rzucić Łanem, jako, że do spółki z FtB mnie wciągnął na wyższy poziom słuchania Metalliki niż Nothing Else Matters i Łyski w Dżarze, natomiast jeszcze bardziej chcę Ci rzucić tym:
http://www.youtube.com/watch?v=2WdYt9VkVek
To jest dopiero opowieść, naprawdę, tego się słucha jakby oglądało się film... Najpierw ten początek na akustyku - coś cudnego. Potem na niego wchodzi ta mocniejsza gitara (i w tym momencie dostaniesz wymiotów ) i cóż, riff rzeczywiście ciężki i tyle - ale też pewną treść to niesie. Potem Kirk wchodzi z genialną pierwszą solówką, fajnie zajeżdża orientem (ale dalej jest ten ciężki riff, więc ten fragment może Cię nie przekonać). Natomiast to co się dzieje od 4:30 - jak w tym nie usłyszysz piękna, to nie wiem, gdzie masz serce. To jest chyba najpiękniejsza melodia kiedykolwiek nagrana przez Metallikę, jedna z najpiękniejszych, jakie w ogóle słyszałem - tak, zgadłeś, wszystkie solówki Rothery'ego w tym momencie dla mnie wysiadają... Ten motyw, najpierw tak majestycznie sunący, potem to wyciszenie, wstawki na pokrętle głośności, potem te tak pięknie zharmonizowane gitary, końcówka tego motywu, tak łkająca... Potem powraca ciężki riff, a na jego tle Hetfield deklamuje wiersz Burtona, pod koniec zaś powraca motyw akustyczny z początku... Całość się zamyka... Tego utworu nie da się słuchać ot, tak, on chwyta za serce jak mało co...
No, ale jak Meta nie, to może coś tylko trochę mnie ciężkiego, a ile bardziej melodyjnego:
http://www.youtube.com/watch?v=SJfJixtdYPg
Oni wszyscy we trzech oddzielnie są genialni, zaś w duetach i teraz w trio - to jest naprawdę moc. Gdybym miał wymienić 10 ulubionych gitarzystów, to chyba żadnego z nich nie mógłbym pominąć, grają w bardzo podobnym stylu i przez to tworzą razem genialne rzeczy. I tak, wolę każdego z nich od Rothery'ego W tym kawałku w części instrumentalnie dzieją się naprawdę genialne rzeczy! Każdy z nich jest po prostu mistrzem solówek, a te ich harmonie, coś pięknego.
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[Misiu]

Jak w ogóle można porównywać Marillion do Metalliki?

Swoją drogą, bez obrazy, wasdfg7, ale nawet ja nie byłem tak zaślepiony Floydami, gdy ich poznałem, jak Ty Marillion. Wszyscy rozumiemy, że go uwielbiasz, ale przystopuj Ty trochę... Uwielbiam Blind Curve, ale, co dla Ciebie pewnie niepojęte, nawet w Yes mogę znaleźć bardziej melodyjne rzeczy. Dlaczego? Bo to dokładnie to, o czym pisał Fenderek... Aranżacja...
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[BeBe]

[wasdfg7]

[Ziutek98]

J...ć gitarę - ale czy motyw, o którym tyle się rozpisałem (i mógłbym i napisać ksiażkę) nie jest piękny?
Natomiast Iron Maiden ciężko nie lubić... Chociaż znam ludzi, którzy mówię, że grają ciągle to samo - ale to ludzie głusi albo głupi. Melodyjne to to jak cholera, jak trzeba mocne, no i te galopujące partie Harrisa...
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[Qnrad]

[BeBe]

[wasdfg7]

Powiedźcie mi proszę ja Was... czy Stairway to Heaven to naprawdę taki wielki fenomenalny utwór jak to wszędzie mówią. On stoi na jakimś wysokim poziomie technicznym, a może chwyta za serce, albo to jest uwielbienie dla zespołu i sobie wybrali ten właśnie utwór by go wielbić? Jak to jest qtwa?
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Werty]

[Maciej]

[wasdfg7]

Czyli generalnie jest przeceniany i nic w nim nie ma czego bym sam nie zauważył.... lipa jednym słowem
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Misiu]

Bo to nie jest Marillion.

[wasdfg7]

Ale ja nie mówię, że to jakiś lipny utwór jest. Nie. Podoba mi się i tak dalej ale zastanawiam się skąd ten fenomen..... Choć nie powiem.. przejadł się już z 5 lat temu
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Misiu]

Ten sam fenomen to Nothing Else Matters, Enjoy the Silence czy Kayleigh. Tak po prostu bywa i nic na to nie poradzisz. Gdybyś próbował wyjaśnić fenomen tego ostatniego - który przecież nie różni się od wielu utworów Marillion - też miałbyś problem.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[wasdfg7]