Forumowy Klub Dyskusyjny- Under Pressure

[Maciej]

Headlong - dla mnie jeden z najlepszych rockerów Queenu, zresztą umówmy się tak zwany typowy szybki surowy gitarowy hard rock czy nawet hard'n'heavy to nie jest znak firmowy queenu, jak uważniej okiem (a właściwie to uchem ) sięgnąć to jest wręcz rzadkośc bo pomijamy te wszelkie numery gdzie hardrockowa gitara jest elementem jakiejś całości, mówimy li wyłącznie o takich gitarowych surowiznach bez ozdobników, typu "cios prosto w twarz", z dość szybka motoryką że nadmienię tylko "Keep yourself Alive" czy "Tie Your Mother Down"(tak na marginesie to wiele nie ma do nadmieniania ),wzmiankowany Headlong osobiście uważam nawet za bardziej porywający,uzupełniające się partie rytmiczne Briana -gdyż nie jest to wbrew pozorom utwór oparty na jednej ścieżce gitary- przejścia i wejścia solowe stanowią wręcz najlepsze fragmenty utwory,miejscami w solówce mamy rzec można "wymiatanie" że pozwolę sobie użyć takiego było nie było kolokwializmu
O tym że przebija on o staje a nawet milę (co ja mówie o drogę od Kijowa do słupów Herkulesa conajmniej) drugi Innuendowy rocker Hitmana chyba nie muszę mówić bo choć żem nie Jarek to jednak jest to"oczywista oczywistość".
Tak swoją drogą naszła mnie taka refleksja iż utwór spokojnie pasowałby do powiedzmy ówczesnych Guns'n'Roses (mówię zarówno o warstwie muzycznej jak i tekstowej również o ogólnym klimacie). Daleki kuzyn Resurrection z wydanej rok póżniej płyty Briana, przynajmniej jesli chodzi o pewne zagrywki i ogólną energetyczność.
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[Maciej]

Tak w ogóle tydzień minął... ktoś to prowadzi w ogóle i zmienia kawałki?
ja bym w sumie mógł pisac wstępniaki ale to zdajsie tylko moderator może zmieniać tytuły w temacie itd.
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[Fenderek]

To wybieraj utwór, wpisz wstępniak a ja zmienię tytuł i wstawię link do spisu treści
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Maciej]

Przewertowałem listę co było do tej pory,wiele już było,z tego co zostało to zaczniemy z grubej rury i nietypowo We Are The Champions

Jeden z największych hitów by nie rzecz HITÓW zespołu.Czy to kompozycja która wciąż was porywa i dostarcza emocji czy raczej do bólu ograny kawałek na setkach różnego rodzaju imprez i okoliczności, w którego słuchaniu nie znajdujecie już cienia przyjemności.
Nieśmiertelny evergreen czy rozmieniony na drobne z różnymi pop-gwiazdkami(*może być gwiazdami jak kto woli )przebój,a może jest trzecia opcja i pewne utwory nigdy się nie nudzą?

W jakimś sensie wzorcowa queenowa pół-ballada rockowa, pianino w aranżu i tak dalej,może trzeba zapomniec o całej wrzawie i posłuchać utworu.
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[daga]

kawałek napisany już za czasów ANATO.... , utwór taki żarcik bo chcieli aby publika z nimi śpiewała. Stał się taki okraszacz wszelakich imprez mniej lub bardziej pasujący. Zagryziona przez Robbiego W...
http://www.youtube.com/watch?v=sTeY7OQdupw
potem zabity kawałek przez Crazy froga
http://www.youtube.com/watch?v=S_IAqwrvEuU
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[Fenderek]

Ten utwór mnie już swoją bobastycznością tylko drażni... dzięki bogu nie umieścili go na ANATO... Potrafię zrozumieć czemu ma taką a nie inną "siłę rażenia", czemu jest tak wielki i popularny i porywa tak wielkie tłumy i już dawno wyszedł poza muzykę... ale w domu żeby sobie posłuchac to go nie włącczyłem od 2-3 lat...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Bizon]

radio gaga lat 70tych. tak samo niewyrozniające sie muzycznie, tak samo zajezdzone przez stacje radiowe i wszelkiego rodzaju wydarzenia sportowe i tak samo zajezdzony przez ciagle wykonywanie go przy kazdej nadażającej sie okazji.

rozumiem zamysl, ale do mnie nie przemawia. przemawialo jak mialem z 8-9 lat...

natomiast biorąc to wszystko pod uwage, nie wiem co za geniusz wpadl na to, zeby wydac to na podwojnym singlu z we will rock you. dwa kawalki o tak potężnym kapitale komercyjnym wychodzą na jedym singlu... i robi to zespol, ktory jeszcze 3 lata wczesniej ledwo wiązał koniec z koncem, a w tym samym nawet roku jezdzil do hali w trasie po usa w jednym ciasnym samochodzie... chyba najgorsza marketingowo decyzja w historii zespolu.
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[OberstPrymas]

Z wszystkich tych dyżurnych "hitów" Queen (Kind of Magic, FWBF, IWTBF, itp.) WATCh jest na prawdę dobrą piosenką. Zaryzykował bym stwierdzenie, że na swojej "sławie" utwór stracił bardzo dużo.
Za to na koncertach zawsze się genialnie go słucha. W szczególności moment:

[Arquest]

Za dużo tego. Wszędzie.

[daga]

o utworze:
http://sebastian.queenconcerts.com/6-watchampions.htm
covery m.in.:
* Acts United
* Amsterdam Arena
* Alvik Basket
* Bläck Fööss
* Eiskalte Gäste
* J.B.O.
* Robby Krieger/Paul Shortino
* La Union
* Hank Marvin +BM
* Die Original Deutschmacher
* Pop Made In Austria
* Frank Sidebottom
* Andrew White and FC Bayern Munich
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[Maciej]

No coverów to było więcej niż gwiazd na niebie ,z takich bardzo znanych wykonawców to mi się kojarzą

GREGORIANIE
i
Green Day
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[mustapha91]

Ponoć kiedy Freddie przyniósł WATC do studia, reszta zespołu zaczęła się z niego śmiać. Jednak utwór stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych przebojów Queen i hymnem wszelkich imprez. Co ciekawe, nigdy nie wspiął się na pierwsze miejsce w UK - doszedł 'tylko' do drugiego... Z kolei we Francji na szczycie utrzymywał się 12 tygodni - tyle, ile maksymalnie może tam przebywać - i został zmieniony przez... We Will Rock You.
_________________

[kater]

[daga]

Statystyka sprzedazy:

[Aia]

O, no proszę co tu mamy .
Pisałam ostatnio o WATCh dość obszernie w temacie o piosenkach kojarzących się ze śmiercią Freddiego (!)...Nie chcąc się powtarzać, zainteresowanych moim emocjonalnym opakowaniem tego kawałka, odsyłam tu:
http://forum.queen.pl/viewtopic.php?t=3928&start=90

Dodam tylko, że w związku z powyższym, pomimo straszliwego wyeksploatowania WATCh, dla mnie w dalszym ciągu ma ogromne znaczenie. Jest, obok kilku innych kawałków z rodzicielskiej dyskografii, melodią - hymnem dzieciństwa i żadne środki masowego przekazu tego już nie zmienią. W moim przypadku te muzyczne więzi są niesłychanie silne. Zdeterminowały kawał mojego życia i ulepiły wrażliwość. Z biegiem lat coraz silniej odczuwam tę sieć zależności.

Słysząc WATCh po raz tysięczny nie odczuwam rozdrażnienia (choć pewnie powinnam), nie jestem znudzona (choć należałoby). Nieodzownie, niezmiennie osiadają we mnie zamierzchłe, uśpione cienie. Jestem znowu dawno temu, gdzieś daleko, gdzieś głęboko i odczuwam egzystencjalny lęk. Serio, no...(normalnie masakra)

A muzycznie? Starając się abstrahować od płaszczyka uczuć, jakimi otuliłam WATCh, stwierdzam, że jest to naprawdę kawał dobrego rockowego grania o balladowym charakterze. Nie jest (i nie był w momencie powstanie) może jakiś specjalnie ekstrawagancki, nie poszukiwał nowych muzycznych lądów, ale miał w sobie tak naprawdę wszystko na swoim miejscu. Chwytliwą linię melodyczną, obłędny wokal (naprawdę głos Freda w WATCh jest hiper energetyzujący), stosowną, przyzwoitą oprawę muzyczną: trochę pianina, trochę gitary, ładnie to wszystko płynie.

[KrzysiekP]

IMO normalny, niczym nie wyróżniający się rockowy kawałek, o balladowym zabarwieniu. Nie wytrzymał próby czasu (tj. ilości przesłuchań) i teraz raczej bardziej drażni, choć dawno już nie słuchałem. Fajna końcówka. No i live świetne na zakończenie koncertów (w pełni wykorzystane na Magic Tour - wyjście Fredka z koroną).

[Dzejkop]

Utwór razem z WWRY bardziej znany niż sam zespół. Jakaś osoba w klasie wystukuje początek WWRY a ja pytam "wiesz chociaż czyj to utwór?" a usłyszałem "nie".
Albo wracają z WFu do szatni po wygranym meczu i zaraz " łi are de czępions".
Przykład tego co z w miarę dobrych utworów robi zbyt duża popularność.
_________________
Last.fm

[Arquest]

Tylko chyba właśnie takie miało być założenie - żeby każdy to znał, żeby publiczność mogła śpiewać razem z zespołem.

[Aia]

[Zbyszek]

Jak dla mnie naprawdę dobry kawałek. Gdy miałem 12 lat to słuchałem tego na okrągło, ta piosenka mnie oczarowała. Do dziś, mimo że numer jest mocno ograny, bardzo mi się podoba. Ma ciekawą harmonię, ciekawie partie gra bas i gitara, tylko te chórki przed refrenem mnie zawsze trochę drażniły i wydawały się bezcelowe, no ale przecież są takie queenowe
_________________
http://www.facebook.com/BogeyMusic - polub mnie
http://www.bogeymusic.net
http://www.mondaysession.pl - coverband. "Crazy little thing called love": http://www.youtube.com/watch?v=B-oDqVgO0xk

[Lecri]

Ten utwór teoretycznie powinien już wszystkim wieloletnim fanom wychodzić uszami, wszędzie go pełno. Ale ja osobiście tak nie mam (co prawda nie jestem jeszcze wieloletnim fanem, ale co tam), wciąż lubię We Are The Chamions. O ile już jako fanka znienawidziłam I Want To Break Free, czy zaczęło mnie bardzo denerwować A Kind Of Magic, to z tym utworem (i tak samo z We Will Rock You) to się nie stało. Oczywiście nie słucham tego na co dzień, raczej nie mam ochoty sobie tego puścić, ale jak gdzieś leci to nie narzekam Nie irytuje mnie tak jak te dwa wymienione wyżej przeboiki z lat 80. Choć muszę przyznać, że naprawdę lubią ten utwór na żywo, to jak zaraz po zakończonym WWRY zaczyna się WATC, zresztą od dawna te dwa utwory traktuję jak jedność. Cieszy mnie to, że te dwa utwory kończą queenowe koncerty (nie licząc God Save The Queen odtwarzanego z taśmy).
Oczywiście ten utwór muzycznie nie jest nadzwyczajny, ale naprawdę mi się podoba, w końcu wykorzystuje moje ulubione queenowe kombo (gitara, fortepian, bas, bębny, wokal Fredka + harmonie wokalne) i brzmi queenowo

[Ziutek98]

Ano mi też jakoś wybitnie nie zbrzydł, pewnie też dla tego, że słyszę go nadzwyczaj rzadko. Kawał bardzo fajnej autoironii, to napuszenie ma w sobie coś takiego przesłodkie, tak, w tym utworze Queen niebezpiecznie zabalansowało na granicy kiczu - ale nie spadło Ba, ludzie to kupili, przyjęło się i zrobiło karierę niesamowitą. Może aż za bardzo, ale cóż, wyszło jak wyszło.

Tylko też nie rozumiem układu na albumie. Jak pierwszy raz zapuściłem News (a widziałem już przecież po kilka razy Łbemwlej czy We Will Rock You i mocno mi ten numer pasował na koniec), to brzmiało to strasznie nienaturalnie...

No a sam utwór... Bez wybitności - ale przyjemny. Miły basik, miła melodia wokalu, fajny moment, kiedy Freddie tak "biegnie" po nutach (wspomniane You've brought me fame and fortune... ) no i końcówka - May robi tam kilka naprawdę zajebistych zagrywek i akurat końcówka zawsze mi się podobała
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[NAR]

[Lecri]

100% zogda z NARem. My Melancholy Blues to cudowne zakończenie NOTW i jeszcze It's Late przed nim. Dwa najlepsze utwory z płyty koniec Dla mnie to chyba obok Was It All Worth It i TSMGO (niech będzie )najlepsze zakończenie queenowego albumu, no i może jeszcze Bohemian Rhapsody/GSTQ.

Zresztą ja tam nie wiem czemu wam tak te WWRY i Championy na początku tak bardzo przeszkadzają. Ja tam nie mam nic przeciwko. Lepsze to niż te mega uszojebny syntezatorowy pisk zaczynający Play The Game i całą płytę, to jest wręcz katastrofa.

[Ziutek98]

Z tymże mnie MMB tak nie podnieca, a jakby było gdzieś w środku, to by tak nie raziło jak to nieszczęsne We Are the Champions na początku Lepsze wrogiem dobrego...
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[Aia]

[Gnietek]

[Mattey]

Łoj tam, po prostu jesteśmy przyzwyczajeni, że WATCh kończy koncerty, więc jak widzimy, że ten utwór może cokolwiek zaczynać to od razu się dziwimy. Gdyby WATCh otwierał koncerty, a utwór był na końcu to byłoby odwrotnie. Chyba, że niektórzy odbierają to jako: "We were so zajebiści, my friends, and we gave the czadu że ho ho..."
_________________
Pierwszy Mattey Forum
Pierwszy vice Pisarz Forum 2007!

wg Fenderka: Pierwszy Humorysta Forum 2009!

wg NARa: Drugi Fenderek!

[Lesheq]

[Maciej]

Tydzień minął więc zmiana teraz trochę coś z innej beczki a mianowicie...
OGRE BATTLE - prosiłbym któregoś z modów o zmianę w tytule.

Jeden z najostrzejszych kawałków Queenu, w zasadzie rzec można że to praktycznie metalowy kawałek (i to nie tylko rozumieniu heavy metalu przez ówczesnych którzy ów termin stosowali do niektórych kawałków purpli czy sabbathów) bo on i dzisiaj brzmi metalowo.Paradoksalnie napisany przez Freddiego na gitarze akustycznej, na początku mamy do czynienia z odwróconym końcem utworu a całość spowija „mocno dziwny” tekst.
Inna wersja która wyszła na sesjach BBC (z XII 1973) różni się trochę detalami w brzmieniu(typu brak efektów gitarowych Briana) i miksem oraz brakiem wstępu kóry jednak podobno był.

Na żywo utwór był wykonywany do czasu płyty Jazz, potem już nigdy nie pojawil się zagrany live a szkoda,wielka szkoda bo był to koncertowy killer

Co o nim sądzicie przereklamowane i hałaśliwe gitarowe wymiatanie czy arcydzieło wczesnego Queenu, jeden z najlepszych utworów zespołu który mógłby być ozdobą każdej płyty?
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose