Dyskusje na małe, ale ciekawe tematy

[daga]

Większość z was pisze o tym co każdy wie czyli o genialności Fredka ale mało zahaczacie o temat, który mnie interesuje czyli robienie z Fredka jakiegoś chorego obiektu kultu i wyroczni typu Fredek to na pewno to czy tamto, on by nie pozwolił na to itd. itp.
Ja cenie i czasami nawet kocham Fredka, ale patrze na niego jak an człowieka, artystę, a nie wiadomo jakie bóstwo.
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[Aaricia]

Witam nowego forumowicza! Masz tak samo na imię jak mój Tata. (aha, starsza jestem od Ciebie).

Ja zawsze najbardziej lubiłam Fredzia, a potem zaraz Johna. Tak po prostu. Nie będe tu oceniac stylu życia Freddiego, bo to raz - nie powinno wpływac na odbiór jego muzyki, dwa - zapłacił za swoje grzechy i błedy najwyższa cenę.

Wraz z jego śmiercia dla mnie Queen się skończyło. Wiem, że może teraz zadziobie mnie stado fanów Briana, ale uważam, ze jego gitarę dałoby się zastapić (oczywiście, od wieeeelkiej biedy) - ba, czasem nawet myślałam sobie, ze z innym gitarzystą, którego instrument brzmi wreszcie jak gitarka, a nie przytłumione, organowate coś wydobywające się z zamkniętej szopy - niektóre rzeczy mogłyby wypaść lepiej! w zespole takim jak Queen wokal ma kluczowe znaczenie - tak jak na przykład w U2.

nie odmawiam prawa członków Queen do reaktywowania grupy. Nawet uważam, ze powinni to robic, bo przecież nawet jesli to Freddiego było najlepiej widac i słychac, utwory pisała cała czwórka i każdy z nich może pochwalic się jakimś hitem/dziełem, co umacniało pozycję zespołu.

Sama jednak stosunek mam mieszany. Do Pragi nie jadę, zespół widziałam cztery lata temu w Hyde Parku i chyba na razie mi starczy. Oczywiście, czad i balanga usłyszec to na żywo, jednak bez Fredzia to juz (dla mnie) nie jest to samo.

PS. Nie uważam, zeby przez całe lata 70-te Waters królował w PF. Owszem, miał do powiedzenia wiele, ale jeszcze na WYWH słychać wkład całego zespołu, a nie tylko tekściarza. Natomiast The Wall i The Final to już dla mnie, w warstwie muzycznej, jedynie plumkanie, strzępy tego, co było wczesniej. Dopiero na ATD Waters pokazał, ze przyzwoita muzykę napisac potrafi, muzykę, która porwie dla niej samej, a nie tylko będzie tłem do kolejnych, neurotycznych zwierzeń.


no to EDIT:

Kiedys Freddie był dla mnie bogiem... teraz jest królem, hehe. A tak serio, to nie wiem. Bardzo cenię i lunię go za to, co tworzył. Nie zawsze tworzył rzeczy fajne, zdarzały się suchary i omujborze co to jest? ale na ogół trzymał poziom. W dodatku rzeczywiście musiał miec wielka osobowość i jakiś magnes, który przyciągał do niego fanów. Z tego co wywnioskowałam, człwoiekiem także chyba był dobrym, choc tu nie wiem, bo go nie znałam - oczywiście. Na pewno gdzies tam każdy ma w sobie wyidealizowany obraz idola - ja także taki posiadałam jako dziecko. Może lepiej nie zapominać tego, w jaki sposób wyobrażałam sobie
Freddiego - zawsze to milej, a krzywdy przecież nikomu to nie robi? Podchodząc na trzeźwo - ot, wielki artysta, bezsprzecznie ciekawy cżłwoiek, postać tragiczna, ikona muzyki rockowej i popowej (w tym pozytywnym znaczeniu). Posiadanie ejgo płyt to dla mnie powód do dumy. To tyle.
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[kwaziii]

Masz rację, ale ja jak słucham jego głosu to po prostu mi jest żal, że tak wspaniały artysta odszedł i już nie będzie takiego wspaniałego wokalisty oraz showman'a jak on...

A kult Fredka to dla mnie w pewnym stopniu pozytywna sprawa, bo mnie coś trochę opętało i również nie chce powiedzieć czczę ale codziennie się zastanawiam, jak dobrze, że był taki człowiek a jak źle, że już go nie ma

[Maleństwo]

Jurki rządzą, ale najpierw niech się nauczą korzystać z przycisku "zmień" zamiast pisać post pod postem

A, zapomniałbym, witamy
_________________




www.kot-malenstwo.blogspot.com

Są dwie kategorie przebojów - na lato i na lata.

[Fenderek]

[Aaricia]

Ok, ok, aua, nie bij!

Dobra, moze źle się wyraziłam/źle mnie zrozumiałes.

Rzeczywiście, moze w tym poście nie było widać moojego szacunku do wkładu Maya w muzykę Queen. Fakt, mea culpa. Może Brian nie jest moim ulubionym gitarzysta, może czasem nie podobało mi się brzmienie jego gitary (np. w You Take My Breath - moim zdaniem zbędna ona tam jest, ew lepsza byłaby klasyczna) - ale rację przyznaję - miał oczywiście ogromny wkład w twórczośc zespołu (co zresztą napisałam :/).

Post dotyczył jednak ogółnie tego, co dzisiaj dałoby się zastąpić w Queen (głownie na koncertach). I nadal uważam, ze instrumenty da się podrobic - lepiej czy gorzej. Wokalu natomiast, takiego wokalu jakim dysponowął Freddie, a także jego scenicznej osobowości - już nie. W studio moze rzeczywiście sprawa wygląda trochę inaczej, bo odtworzyc utwór a napisac go od nowa to dwie rózne sprawy.

Brian wielkim gitarzysta jest - tu się zgadzam. Ale dla mnie sa lepsi - jako gitarzyści. Natomiast z Queen jest inna sprawa, bo tam rzeczywiscie "wszystko grało", kiedy było ich czterech. I o tym też napisałam. :<
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[Fenderek]

[White Man]

Kurde, ale ciekawa dyskusja się wywiązała Nie mogę w niej wziąć udziału w większym stopniu, bo już mam gorączkę przed wyjazdem do Pragi Więc napiszę tylko tyle, że tym razem (chyba po raz pierwszy ) popieram Fenderka. Freddie wielkim (największym) wokalistą był i to on był "wizytówką" tego zespołu. Ale wara mi od Briana, a zwłaszcza od brzmienia jego gitary, które jest NIEPOWTARZALNE

[Aaricia]

OK, rozumiem.

Nie mam może słuchu absolutnego ale kilku gitarzystów z którymi się "osłuchałam" także potrafię rozpoznać. Wyżej cenię sobie "powolnego" Knopflera niz wtyczynowców-szybkościowców.

Powyższy post wynika raczej z moich osobistych preferencji i nastawienia do głosu Mercurego i gitary Maya - a nastawienie to, nie ukrywam, sięga czasów mojego dzieciństwa i baaardzo wczesnej, nastoletniej młodości. I brzmienie gitary Maya nie zawsze mi się podobało. Tak samo w You Take - tutaj to już jest kwestia gustu a nie słuchu/jego barku.
Dla mnie (co podkreslam) gitara w Queen nigdy nie była tym, czym w Dire Straits czy Pink Floyd. Dlatego napisałam, całkiem subiektywnie, ze dla mnie gitarę na koncertach dałoby się zastapić prędzej niż wokal taki, jaki miał Freddie. Prędzej - bo najlepiej nie zastępowac niczego, ale zycie bywa brutalne a fani, ci młodsi, także chcieliby posłuchac ulubionej kapelki na żywo. Rozumiem jednak ze dla wielu jest niewykonalne. Bo to jest właśnie super - każdy ma swój gust i swoje oczekiwania.
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[Ziutek98]

<offtop>Dobrze, że powolny w nawiasie, bo bym zagryzł... Knopfler wirtuozem gitary nie ma bata jest, a gdy jego grę połączyć z jego feelingiem i kompozycjami - wszystkie Satriania i Vaie asię chowają </offtop>
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[Aaricia]

Ano w nawiasie, zeby podkreslić że dla mnie nie technika, szybkość i widowiskowość się liczy.

Wiem że na forum queen krytykowac gitarę Briana to jakby w Kościele bluźnić na Chrystusa... ale naprawdę, szczerze piszę - czasem brzmienie jego gitary nie przemawiało do mnie w ogóle.
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[White Man]

Po raz kolejny przekonuję się, że fani Królowej mają podobne "pozakłinowe" zainteresowania muzyczne. I jak tu się nie włączyć do dyskusji Aaricia - ja też uwielbiam Knopflera. Ale nie potrafiłbym powiedzieć, czy cenię go wyżej czy niżej od Briana. To jest niemożliwe. Nie można ich porównywać. Wprawdzie obydwaj są gitarzystami rockowymi, ale prezentują zupełnie odmienny styl, ich muzyka wyrasta z zupełnie innych źródeł.

A wracając do głównego tematu, to tak jak ktoś już tu napisał Queen to był ZESPÓŁ i żadnego z jego członków nie da się zastąpić, ale też każdy z nich solo to nie to samo. Porównałbym tutaj Queen do Beatlesów. Tam też każdy z osobna był doskonałym muzykiem, ale dopiero razem potrafili wznieść się na wyżyny.

[Majkel]

Oczywiście, że nie da się sucho, matematycznie, procentowo "wyliczyć" wkładu poszczególnego członka w twórzczość i ogólnie rzecz biorąc działalność zespołu. Jednakże ja zawsze (znaczy jak już bliżej poznałem Queen ) uważałem, że na szczycie hierarchii niewątpliwie trzeba umieścić Freddiego. Niezaprzeczalne jest bowiem, że on był frontmanem zespołu, twarzą, z którą zawsze Queen będzie kojarzony najmocniej... Już za życia stał się legendą muzyki rockowej, a po śmierci status ten został już tylko potwierdzony - w mojej osobistej hierarchii będzie (jak mniemam) zawsze na pierwszym miejscu, a w powszechnym odbiorze jego nazwisko będzie (i już jest) stawiane obok takich tuzów popkultury (rock też jest jej częścią!) jak Elvis Presley, John Lennon czy Jimmi Hendrix. Jest Człowiekiem Legendą, a każdy, w tym i ja (nie wstydźmy się tego stwierdzenia ) chciałby być kiedyś w ten sposób czczony i podziwiany (oczywiście nie mam na myśli kultu parareligijnego ). Nie ukrywałem nigdy, że to dla mnie bardzo ważna sfera. Wiem, że to trochę dziwne stwierdzenie... nie wiem jak je ubrać w słowa... no ale, cholera, jest chyba w tym coś takiego, że nie lubię samej tylko sztuki dla sztuki. Wolę mieć poczucie, że muzyka, z którą się stykam, jest legendarna.... Że doceniają ją miliony... Nie wiem, może to wynika z jakichś kompleksów z mojej strony, że sam chciałbym być kiedyś Freddiem Mercurym porywającym tłumy na Live Aid, ale taka jest prawda - WOLĘ, gdy dany zespół już ma status kultowego, gdyż... słucham go w bardziej komfortowy sposób I być może dlatego zaraz po Queen stawiam w swojej hierarchii tego typu zespoły czy postacie jak The Beatles, The Doors czy Elvis Presley...
Dobra, dość o popkulturze, teraz czas na artyzm
Pod tym względem Fredek również wybija się IMO na pierwszy plan. Spod jego ręki wyszła większość moich najukochańszych perełek z repertuaru Queen - The March of The Black Queen, Killer Queen, Bohemian Rhapsody, Somebody to love, a także WATC (wiem, mam słabość do tego utworu ) itd. itd. To on jest najlepszym kompozytorem w zespole, spod jego ręki wychodziło całe mnóstwo genialnych riffów, a jego gra na pianinie to miejscam czysta wirtuozeria... Oczywiście, na The Works czy AKOM nie jest to może tak widoczne jak na ANATO czy Innuendo, ale nawet takie I want to break free, mimo dosyć prostej konstrukcji, nabiera magicznego charakteru, gdy zaczyna być śpiewane przez Fredka; właśnie - genialny wokal, kolejny atut, który nadawał temu zespołowi... Jest tego całe mnóstwo... Oczywiście, miał też okres pewnego spadku artystycznego (choć nie tak drastycznego jak np. w przypadku Presleya, w latach '60 chociażby), swoje dziwactwa (ale jego hedonizm był niegroźny, w porównaniu np. z tym, co wyczyniał Morrisson), ale cóż - to jeszcze bardziej umacnia jego legendę, jako człowieka z krwi i kosci, kto powiedział, że geniusz musi być bez wad
Zaraz po Freddiem w mojej osobistej hierarchii jest Brian - nadaje muzyce Queen niesamowitej czułości, jego gitara jest nektarem dla mojej duszy, również napisał całe mnóstwo genialnych utworów (WWTLF, TPS, TSMGO, NOBU)... W mojej Queenhierarchii pewne, drugie miejsce
Dalej Roger i John - ich odejście z zespołu byłoby mniej bolesne niż strata Fredka, a potem Briana, ale oczywiście również mieli swój niebagatelny wkład w twórczość Queen; Roger to przede wszystkim bardzo ciekawa barwa głosu i dużo świetnych utworów (niektóre wręcz genialne - Innuendo bez niego nie było by tą samą płytą), John zaś... spokojna twarz zespołu Bardzo ciepłe, melodyjne kompozycje. Raczej proste, a jednak tak chwytające za serce
Widać zatem, że choć w wywiadach, w celu konsolidacji zespołu zapewne powtarzano jak mantrę, iż każdy z członków stanowi 1/4 zespołu, to jednak, po dłuższym zastanowieniu, również i tu można stworzyć jakąś hierachię Oczywiście... strata każdego z nich byłaby bardzo bolesna i przyniosłaby niepowetowane szkody; mimo wszystko jednak myślę, że hierarchia Freddie-Brian-Roger i na końcu John najbardziej odpowiada stanowi faktycznemu
I przepraszam za styl i charakter posta, ale pisałem go spontanicznie

[Fenderek]

[Majkel]

Nie wiem dlaczego, ale na kilometr mogę rozpoznać, czy to gra May, czy też nie on. Nie znam właściwego powodu, wielkim znawcą gitary to ja nie jestem, ale brzmienie jego Red Special jest dla mnie cudownie charakterystyczne
A co do trasy Magic... ja zawsze uważałem, że najgorsze brzmienie koncertowe było w czasie trasy The Works. Nie znam wiele koncertów, ale - jak na możliwości tego zespołu - głos Freda był w złym stanie, klawisze Spike'a zagłuszały nieraz Maya, w ogóle tak jakoś bez polotu im to wszystko wychodziło... Coś musiało pęknąć po trasie Hot Space (która była świetna!!! I każdy musi to przyznać, niezależnie czy hot-zbok, czy nie ) i w ogóle, pod względem artystycznym i atmosfery, sprawić, że był to jednak najmniej chlubny okres w twórczości Queen, aż do Live Aid, kiedy chyba na nowo uwierzyli w swoje możliwości.

[Fenderek]

Nie wiem- dla mnie kwintesensją (queentesencją) stylu tego zespołu było zderzenie wokalu freda, dźwięku pianina i brzmienia gitary Maya. To był znak rozpoznawczy Queen. nie patetyczne, radiowo przyjazne przeboiki w stylu FRIENDS czy WE BELIEVE- ale właśnie to zderzenie tych a nie innych brzmień. A dla was co było (jest) kwintesencją ich stylu?
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Bizon]

[kwaziii]

A ja mam pytanko

Jakie jeszcze koncerty zostały wydane na DVD oprócz:

-Rocks the Montreal

-Live in Japan

-Live at Wembley stadium

-Live at the Bowl

??
_________________

[Maleństwo]

http://www.queenpedia.com/index.php?title=Videography
_________________




www.kot-malenstwo.blogspot.com

Są dwie kategorie przebojów - na lato i na lata.

[Dominik89]

Czy Queen jest jedynym zespołem w której członek zespołu umarł dobrze wiedząc o tym że zbliża się jego koniec ? (Wykluczając starość oczywiście)

Powszechnie wiadomo o tragicznej śmierci Morissona, Hendrixa, Bonhama.
Jednak są to zdarzenia (ekhem) losowe więc nie dało się ich przewidzieć.
Chodzi mi o taki fakt że ludzie pracujący z kimś po prostu wiedzą że ktoś odchodzi, wiadomo coś wam na ten temat.

O odejściach typu Barret nie wspominam.
_________________
Łosiu
Tom po lewej to arcymistrz chytrości i łasości xP

[daga]

Niemen, Grechuta i Nalepa

Niestety nie wiem czy pracowali do ostatniej chwili.

Nalepa od lat chorował jeśli dobrze kolejarze.

Chris Rea żyje, ale jest chory i już miał pożegnalną trasę, ale odwidziało mu się i nadal pracuje mimo choroby.
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[Bizon]

no coz. w przypadku jima i ryska, to co prawda oficjalnie nie wiedzieli, ale mysle, ze wszyscy dookola spodziewali sie szybkiego konca w obu przypadkach. podobnie ma sie rzecz ze stevem clarkiem z def leppard, chociaz sama smierc byla przypadkowa, ale on temu przypadkowi wybitnie pomagal od pewnego czasu. tommy bolin z deep pruple - kolejny z tej listy.

a z tych bardziej pasujacych do twojego pytania. mel galley (byly czlonek trapeze, whitesnake i phenomena i paru innych) - zmarl w tym roku, a kilka miesiecy wczesniej oglosil publicznie, ze umiera.

mick ronson z mott the hoople, ktory wystapil na FM tribute. juz wtedy byl chory i wiedzieli o tym jego znajomi. zmarl na raka rok pozniej niemal co do dnia. nie skonczyl nagrywac swojej ostatniej plyty, w ktorej pomagal mu miedzy innymi joe elliott z def leppard. joe dokonczyl plyte z roznych podejsc micka i zdaje sie tez ja wyprodukowal.

w tej chwili nie przychodzi mi nikt inny do glowy, ale jak przyjdzie, to dopisze.
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[daga]

Mam pytanie czy macie potrzebę "studiowania" Queen? Pogłębiania wiedzy na temat historii zespołu, życia członków, ciekawostek itd. itp. A może wystarcza wam podstawowa wiedza, słuchanie płyt. Wnikanie czemu, kiedy coś powstało jest dla was obojętne.

Czy nazwalibyście siebie studentami Queenologi? A jeśli tak jak poszerzacie swoja wiedzę? Tylko internet, czy czytacie każdy artykuł, wywiad, książkę itd?
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[Ziutek98]

Może nie studiowania, ale bardzo lubię wszystkie ciekawostki itd. zresztą odnośnie każdego zespołu, którym się choćby na moment zainteresuję... Wkurzają mnie za to takie totalnie ograniczone typki jak np. mój osobisty kolega, który ogólnie twierdzi, że ile lepiej się ode mnie zna, a tak naprawdę gówno wie i chyba dalej trwa w przekonaniu, że plik mp3 który ściągnął pt. Metallica - Smoke On the Water to rzeczywiście Metallica gra To trochę niepełne słuchać muzyki bez znajomości okoliczności w jakichś powstawała, to pozwala lepiej ją zrozumieć, zwłaszcza przekaz, jaki autorzy chcieli nam przekazać.
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[Bizon]

muzyka to moje hobby, nie tylko sluchanie jej, ale i czytanie o niej, o okolicznosciach powstawania, o inspiracjach, o muzykach, ktorzy ją tworzą/yli. dzwieki oczywiscie są najwazniejszą czescią tej ukladanki, ale tylko jedną z kilku. nie wyobrazam sobie sluchania muzyki i totalnego olewania wszystkiego tego, co jest jej otoczką
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[RockFan90]

Na samym początku,gdy zaczynałem słuchać Queen to nie odczuwałem potrzeby wnikania w historię powstawania kolejnych albumów.Zmieniło się to jakiś czas temu,bardzo lubię wszelakiego rodzaju ciekawostki z sesji nagraniowych etc. a odnajdowanie ich to duża frajda.Teraz podstawowa wiedza zdecydowanie nie wystarcza Jeśli dowiaduję się czegoś o zespole po raz pierwszy to lubię to przekopać to ze dwadzieścia razy

[Mandey]

[Mariusz]

[Marcin]

[Fenderek]

Muzyka to co najmniej moje hobby- jak nie wiecej. czytam, slucham, mysle, oddycham muzyka i o muzyce. A skoro czytam to co nieco w glowie zostaje. Nie traktowalem tego nigdy jao "studiowania" czy zglebiania historii, bo... zabralbym sobie z tego przyjemnosc uwielbiam dyskutowac o muzyce- najbardziej z ludzmi ktorzy maja cos ciekawego (czasem nowego) do powiedzenia. Nie tarwie ludzi wymadrzajacych sie do bolu nie potrafiacych odroznic Deep Purple od Nirvany. Z osoba z duza widza muzyczna gotowy jestem toczyc wielkie boje o nic- ale ci ktorzy siedza w tych klimatach wiedza ze takie pozorne "nic" nas, fanow bardzo interesuje
Interesuje mnie wszystko to, co dzieje sie dookola muzyki, bo pozwala to jeszcze bardziej ja zrozumiec; to jak z interpretacja sztuki- liczy sie kontekst. Mozna sie zachwycic sama muzyka Floydow- ale jak jeszcze wstawimy w to kontekst historii z Barettem to nagle ronbi sie JESZCZE piekniej... To samo w Queen- czy da sie posluchac INNUENDO inaczej niz przez pryzmat tego w jakim byl okresie nagrywany?
zawsze staralem sie dowiedziec jak najwiecej o rzeczach ktore mnie interesowaly. Jezeli tego nie robilem- znaczylo to po prostu, ze mnie az tak bardzo nie interesowalo. A jak juz cos robie, to chce to robic nie na 100 ale na 200 procent. I stad na przyklad te wszystkie "pinezki" na naszej-klasie bo sie uparlem ze sie szybko naucze topografii Tatr. Kiedys mialem podobna faze na historie 2 wojny swiatowej, do stopnia ze znalem wszystkie dane wszystkich samolotow uzywanych w tym okresie- z jakimis czeskimi, holenderskimi- ba, australijskimi- wlacznie... Byla pilka nozna, bylo pare innych rzeczy... ale zawsze muzyka byla najwyzej. I nigdy- PRZENIGDY- nie robilem tego dla kogos ani na sile. Tylko dla siebie i tylko dla przyjemnosci. Inaczej by mi sie nie chcialo, po prostu. O rzeczach ktore mnie nie interesuja- nie wiem nic. Jestem wybiorczy, guzik mnie obchodzi na przyklad historia Oasis. Ale juz to co lubie (a jets tego troche) staram sie poznac w miare mozliwosci i czasu jak najbardziej. czasem skonczy sie na "po lebkach", w innym przypadku wielka frajde sprawi mi dotarcie do jakiegos zapomnianego wywiadu w ktorym padnie jakas ciekawostka ktorej nie bylo nigdzie indziej...
Ale nawet w tym jestem wybiorczy. Skoro mowimy o Queen. musze przyznac, ze zawsze dziwily mnie dociekania o adresy, o odwiedzanie budynku w ktorym przez 3 nocy mieszkal Freddie czy tego typu miejsc; zawsze dziwilo mnie dociekanie prywatnosci tych ludzi, nigdy nie interesowalo mnie doglebnie zycie seksualne zadnego z nich, skandale i tym podobne. Guzik mnie obchodzi jaki jest ulubiony kolor Briana czy ideal kobiety Johna. Nie inetersuja mnie takie rzeczy, nie bawilem sie nigdy w "queenowa" wersje "Zycia na goraco"... Ale juz inne rzeczy- praca w studio, nagrania, koncerty, historia zespolu- zwlaszcza najwczesniejsze lata- O! Tu nagle bylo cos co mnie fascynowalo, interesowalo...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/