Seriale Animowane (niekoniecznie dla dzieci...)

[Fenderek]

[kater]

Ja rozumiem, po prostu nie trawię tej stylistyki.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Fenderek]

Dziwne, mnie by się nawet wydawało że czasami na tym Forum czy w KOPSie prezentujesz bardzo podobne poczucie humoru.
I nie, nie jest to przytyk ani trochę. W końcu i to i to lubię.

Pierwsze 2-3 odcinki też mnie odrzucały lekko głosy i ta grafika. Może nawet z pięć. Święta spędziłem w domu w którym był C+ (a za miesiąc będę już tam mieszkał na stałe), a że w polskiej telewizji generalnie gówno jest- to jakoś się "zmusiłem" do obejrzenia drugiego czy czwartego odcinka... po czym stylistyka przestała przeszkadzać a została reszta. Tam są kultowe dość teksty (i raczej wątpię, zeby to były te same które za kultowe uważa gimnazjum), tam są niezłe czasem pomysły... a film (obejrzałem na youtubie) końcówką mnie bardzo zaskoczył. W sensie że przesłanie miał nawet mocne. Ta rzecz nie próbuje być ambitna- ale... kurcze, każdy z nas iał kiedyś 8 lat i cholera są tam rzeczy mi bliskie. W sensie spojrzenia na rzeczy dookoła, jakaś taka fajna momentami robi się mieszanka patrzenia na to z tamtej perspektywy i z dzisiejszej.

Niektóre odcinki są słabe i widać brak pomysłów. Ale są też i absolutnie rewelacyjne. No choćby postać Andżeliki, z tymi jej angielskimi wstawkami co trzecie słowo. Ten serial IMO ma niesamowity dystans do samego siebie. I za to go lubię. Myślę, ze największa krytyka jest ze strony tych, którym wydaje się że to poczucie humoru jest tam serio. Tzn że jest dosłowne. Tak, rozumiem że mówisz o stylistyce, głosach i grafice itd- i i potrafię zobaczyć czemu itd. Ale... pierwsza seria South Parku to Disney bynajmniej też nie był A tutaj taka a nie inna po chwili też cholera ma swój sens...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[shamar]

[kater]

Na temat humoru i fabuły się nie wypowiadam - trafiłem na parę odcinków i pewnie musiały być słabsze, bo kojarzę głównie gówniany (dosłownie) humor. Nie jestem w stanie, ani nie czuję potrzeby przebijania się przez tę grafikę i dubbing, żeby docenić potencjalne zalety tego serialu.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[shamar]

o czym ty bredzisz ?


jaki dubbing i grafike ?
_________________

[Bizon]

spiesze z wyjasnieniem. otóż kolega kater prowadzi dialog z fenderkiem jednoczesnie calkowicie zlewając twoje wpisy w tym temacie, stąd mozna odniesc wrazenie, ze odpowiada tobie, podczas, gdy tak nie jest
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[kater]

o, shamar

wydawało mi się, że cytowałem Fenderka. musiałem coś spieprzyć po drodze.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Fenderek]

Twoja strata katerku, tylko i wyłącznie Twoja...
Niektóre teksty w KOPSie, niektóre kultowe teksty we Włatcy- nawet sobie nie wyobrażasz jak czasami są blisko... A tak się zastanawiam, naprawdę serio- jako że sam rysujesz (no ba!), czy właśnie grafika ma dla Ciebie ogromne znaczenie? W sensie- czy do tego stopnia, ze taka a nie inna stylistyka graficzna jest Cię w stanie zniechęcić doszczętnie? Pytam bo mam znajomych, którzy filmu nie obejrzą normalnie, tylko wyłapują jakieś pierdoły w kręceniu czy zdjęciach czy czym tam, które innym nie przeszkadzają bądź ich nawet nie widzą... z kolei ja sam mam jopla na punkcie wokalu, jeżeli będzie wyjątkowo zły to choćby utwór był mega-genialny to mi nie wejdzie i już... ciekaw jestem czy masz podobnie, w sensie czy grafika nie jest dla Cebie dość dominującą albo po prostu bardzo ważną cechą...? I jeśli zrobiona niechlujnie- czy Ciebie bardziej jakoś zniechęca?
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[mumin_king]

Kuwa! Jacy oni źli! Nie dali B & B (Bald & Beautiful?), przecież to protopalści! Niemalże jak Protoni ze Starcrafta! Pierdole! Nie głosuję w ankiecie!

A Fenderek to buc. Nie ubolewa nad Headlong, głosuje na Slighty Mad i teraz jeszcze te Włatcy. No błaaaaagam.
_________________


GGP - na spotkanie ze świeżoscią

Bój się bloga NOWOŚĆ BLOG MUMINA

wg Matteya - bardzo sprytne ALTER EGO.
Zwycięzca Queenwizji - grudzień 2012

[kater]

[whoatemydinner]

To jest chyba jedyne forum w całym internecie na którym nie ma tematu o NAJBARDZIEJ MĘSKIEJ KRESKÓWCE EVER. Mam tu oczywiście na myśli My Little Pony: Friendship Is Magic. Nie podoba mi się to. Jako fan tego serialu (jak zapewne domyśliliście się z awataru i kilku postów) muszę coś z tym zrobić. Dlatego czas coś napisać! Co prawda nie cały temat, ale post też jest OK. NA POCZĄTEK.



My Little Pony: Friendship Is Magic to kreskówka robiona we Flashu (nie stylizowana na Flash; robiona we Flashu) przeznaczona dla dziewczynek w wieku 5-12 lat. Jednakże, jest oglądana głównie przez (dane z najczęściej oglądanego uploadu na YouTubie) dziewczęta w wieku 13-17 i osobników płci męskiej w wieku 13-24 lata. Czemu? Nikt nie potrafi na to jednoznacznie odpowiedzieć. Ale powodów może być wiele. Mnie przyciągają do tej kreskówki:

a) Styl. Cutaśny do bólu, prosty i kolorowy styl tej kreskówki jest charakterystyczny, miły dla oka i bije o lata świetlne poprzednie inkarnacje tej serii. Zawsze miałem słabość do stylowych kreskówek (Flapjack, Ed Edd'n'Eddy) a ta jest po prostu kawaii desu ne. Koniec z małymi oczkami i derpowskimi gębami - ta kreskówka ma więcej wspólnego z Adventure Time i stylem anime niż ze starymi seriami MLP, a szczególnie trzecią generacją AKA zakazaną generacją.
b) Brak traktowania odbiorców jak idiotów. Co mnie zwykle wkurwiało w kreskówkach dla małych dzieci (gdy musiałem je oglądać np. z kuzynką gdy się nią opiekowałem) to to, że traktują one demografię docelową jak pozbawione osobowości i umiejętności logicznego myślenia istoty. Morały, mówione zawsze na koniec odcinka przez Twilight Sparkle nie są z dupy wzięte, ale są logiczną kontynuacją fabuły danego epizodu. Są bardziej podsumowaniem historii aniżeli tylko stwierdzeniem "morał, bo tak" jak to ma miejsce w wielu serialach. No i jednak zachodzi rozwój charakteru czyli nie ma syndromu typu "Rainbow Dash uczy się czegoś w poprzednim odcinku, zapomina w nastęnym": tutaj bohaterowie uczą się na błędach (najczęściej swoich) i starają się ich nie popełniać (z różnym skutkiem).
c) Przedewszystkim: Nawiązania do popkultury. Nie jestem w stanie uwierzyć, że serial dla małych dziewczynek ma TYLE nawiązań do popkultury internetowej, klasycznych filmów, cliche kreskówkowych itd. Na głowy bohaterów lecą kowadła, jak w Tomie i Jerrym, cytaty z filmów oraz tytuły są wspominane w dialogach, nawiązania do memów internetowych są czasem ukazywane w naprawdę oczywisty sposób (czekoladowy deszcz). Zakończenie drugiego odcinka II sezonu to właściwie przeklatkowanie zakończenia Nowej Nadziei. Stąd moja obserwacja: wiele było kreskówek, które miało się rodzicom oglądać z przyjemnością wraz z dziećmi, ale ten jest precedensem pod tym względem; ludzie chcą oglądać ten serial nawet bez dzieci, bo tak go się przyjemnie ogląda i jest zrobiony tak dobrze.
d) Kontakt twórców z publicznością. Twórcy czytają fora internetowe, 4chana, orientują się w memach. Np. gdy w tle zauważono kucyka z zezem rozbieżnym (potem nazwanego przez bronies Derpy Hooves) i fanarty z nim zaczęły zdobywać internet szturmem, animatorzy nie zignorowali tego, jak większość twórców by zrobiła, tylko autentycznie się zainteresowała sprawą i już kilka odcinków później ten błąd animacji stał się przedmiotem jednego skeczu w odcinku. Twórcy dobrze wiedzą, że dorośli i nastolatki chętnie oglądają tę kreskówkę, dlatego tak chętnie wplatają nawiązania do filmów czy innych elementów popkultury. To najbliższe co można dostać pod hasłem "serial robiony przez nerdów oficjalnie dla małych dziewczynek, ale naprawdę dla nerdów" na świecie. Wątpię, żeby taki serial miał się pojawić niedługo - ten jest po prostu zbyt zajebisty by mieć jakąś konkurencję. KROPKA.

Jutro jest oficjalna polska premiera serialu na Mini Mini* o 10:05, ale kto to będzie oglądał jest albo absolutnym maniakiem albo ryzykantem... Bo ten dubbing to jedna wielka niewiadoma. No bo np. taka Applejack ma w oryginale southern accent, to co zrobią w wersji polskiej? Zlokalizują ją jako góralkę? A może jako Kaszubkę? Oba nie mają sensu, ale i tak byłyby lepszym rozwiązaniem niż to, co prawdopodobnie zrobią: pozbawią ją jakiegokolwiek akcentu. I będzie durne. I sprawi, że będzie mi smutno. O tak:



Także ten. Jak jeszcze nie obejrzeliście jeszcze żadnego odcinka, a macie taki zamiar, to nie zaczynajcie raczej od wersji PL, bo może negatywnie wpłynąć na wasz odbiór tego serialu, tfu, właściwie to już fenomenu. Polecam natomiast obejrzeć starą dobrą ang. wersję [O TU] albo ang. wersję z napisami [O TU]. Co prawda pierwsze dwa odcinki są tylko OK, jednak wprowadzają idealnie w magiczny świat Equestrii pełen kucyków, pegazów, jednorożców i przyjaźni. Prawdziwy fun się rozpoczyna od trzeciego odcinka tak naprawdę i już potem poziom się utrzymuje aż do drugiego sezonu. Bo początek drugiego sezonu jest przeEPICKI. I zjada na obiad (no pun intended) większość i tak przegenialnego sezonu pierwszego. No, oprócz odcinka nr 26, który jest też absolutely awesome.

Oprócz premiery jutrzejszej w Polsce, w USA zadebiutuje odcinek 3 drugiego sezonu. Będzie livestreamowany na żywo przez Synchtube na kanale Filly. Sama emisja będzie o 15, ale warto być już godzinę wcześniej, bo miejsce trzeba sobie zarezerwować. Tyle chętnych jest. Nie żartuję.

*Koniec onanizmów*
* * *

A z podanych w ankiecie najbardziej lubię South Park, taki najlepiej komentujący rzeczywistość IMO. Odcinek z Indy'm zgwałconym przez Spielberga i Lucasa idealnie oddawał moje odczucia po obejrzeniu Kryształowej Czaszki. I od tego czasu jestem ogromnym fanem SP. Na drugim miejscu Kartony, ale to gł. z powodu, że mam sentyment, bo ogladałem jak miałem 12 lat i nic innego w TV nie leciało. Stare dobre czasy.
_________________

[sauron]

Lol, próbowałem kiedyś obejrzeć nawet parę odcinków tego serialu, ale chyba jestem za stary na te całe forszany i jaranie się bajką, bądź co bądź, dla 5-letnich dziewczynek.
A z tych podanych w ankiecie kreskówek najlepszy jest zdecydowanie South Park. (Choć zakończenie 1 połowy 15 serii jednak trochę mi nie pasuje.)

[kater]

Ok, obejrzałem wczoraj jeden randomowo wybrany na YT odcinek kucyków. I serio, wtf. Jasne, że jest pewnym osiągnięciem zrobienie z My Little Pony kreskówki, którą da się oglądać bez odruchów wymiotnych. Owszem, koniki są sympatyczne, kreska znakomita, styl na czasie. No ale żeby starym nomen omen koniem będąc się tym jarać? Przecież to cały czas po prostu bajka z morałem i z humorem dla dzieci. Znaczy jest ok, no i ja generalnie jestem fanem Muminków, Krowy i Kurczaka oraz Johnny'ego Bravo, ale tu nie widzę nic aż tak znakomitego, że cały Internet musi tym huczeć. Inna sprawa, że w Harrym Potterze i Pokemonach też nic dobrego nigdy nie widziałem, a zupę mi ciągle zalewają tym szajsem. A może trafiłem na mało reprezentatywny odcinek? (to było o Applejack, która się założyła, że sama zbierze wszystkie jabłka. No scena z króliczą apokalipsą była całkiem zabawna.)
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[whoatemydinner]

[kater]

[kater]

Obejrzałem, usnąłem i mi się potem kucyki śniły, jezu. No i nadal to samo. Znaczy ok, fajne i nadal bardzo ładna kreska i kolorystyka i wszystko. I jakbym oglądał telewizję jak za dawnych dobrych czasów to chętnie bym sobie to puścił do śniadania. Ale rewolucji nie widzę, a Internet sugeruje, że to w ogóle jakiś orgazm zbiorowy. Prawdę rzekłszy (znienawidzone nie wiadomo czemu przez Mefju) Atomówki były bardziej odjechane jeśli chodzi o scenariusze. Tam były nawet odwrócone proporcje, bo to był serial z humorem często zupełnie absurdalnym i dla starych kretynów, który przy okazji starał się udawać serial dla małych dziewczynek. Tutaj raczej mamy serial dla małych dziewczynek, który dodatkowo ogląda banda starych kretynów, więc dorzuca się specjalnie dla nich nawiązania do internetowych memów (swoją drogą zauważyłem tylko tego derpowego rozbieżnego zeza w tym odcinku). Oba seriale chyba zresztą tej samej autorki, jeśli mnie pamięć nie myli.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[whoatemydinner]

[kater]

[subrosa]

o nie, oni nie mają powiek...

[whoatemydinner]

Skończył się drugi sezon kucyków w USA. Co ja teraz będę oglądał w weekendy? ;_;

W każdym razie ja tu przybyłem napisać o rzeczy, która mnie w ostatnim odcinku (40-minutowym!) absolutnie zachwyciła. Mianowicie był to odcinek ciutkę musicalowy (piosenki były ogółem całkiem dobre) i jedna z piosenek była naprawdę świetna. Ale to w innej był jeden z najciekawszych żartów w ostatnich latach seriali animowanych.

Mianowicie fabuła epizodu opierała się na tym, że brat głównej bohaterki serialu ma wziąć ślub z księżniczką Cadence, czyli Kadencją. Ale nie wie, że Kadencja, za którą ma wyjść jest tak naprawdę potworem, który może przyjąć każdą formę jaką zapragnie. I tutaj wchodzi w grę jedna z piosenek w odcinku, którą słyszymy, zanim cała przykrywka zostanie ujawniona. Widzicie, utwór jest w Des-dur. I, jak w 90% piosenek/utworów, mamy w niej do czynienia prędzej czy później z dominantą tonacji, w tym przypadku akordem As-dur. Normalnie, po najmniejszej linii oporu można zrobić progresję dominanta->tonika, która jest satysfakcjonująca i jest najczęstszym sposobem na zakończenie. Progresja ta nazywa się fachowo... kadencją doskonałą (perfect cadence). Ale około 1:16 w tej piosence możemy usłyszeć progresję Ab -> Bbm (Co można zapisać jako V-ii, porównajcie z V-I), przez co wprowadzona jest do muzyki nutka niepewności, a także fraza zdaje się bardziej melancholijna. I teraz jak nazywana jest taka progresja? Kadencją zwodniczą. Podsumujmy: muzyka przepowiada, że Kadencja, którą zaraz poznamy, nie jest prawdziwa, tylko że udaje ją ktoś inny. Ktoś inny nas zwodzi.

Teraz sobie myślicie, że oszalałem i że w ogóle co się dzieje. I mielibyście rację, gdyby nie to, że kompozytor Daniel Ingram, człowiek odpowiedzialny za muzykę w serialu, także za tę piosenkę, potwierdził, że zabieg ten był celowy.

Muzyczne betony w serialu dla dzieci. Tego chyba jeszcze nie grali.

* * *

A jeśli chodzi o poziom całego sezonu (bo wszystkich was to obchodzi), to był on średni, raczej niższy, niż w przypadku pierwszego. Pierwsze dwa i ostatni odcinek były wyśmienite, ale pomiędzy była raczej gra w statki: albo trafiony (Lesson Zero) albo chybiony (The Mysterious Mare Do Well). Ale było entertaining. 3 sezon mam nadzieję będzie trochę równiejszy. I jeszcze jedno - animacja się poprawiła. To znaczy była na naprawdę świetnym poziomie od samego początku, ale teraz jeszcze zaczęły się eksperymenty z dynamicznie przesuwającym się tłem 3D, dzięki czemu można robić takie ładne rzeczy jak ujęcia z obrotu. Oczywiście styl pozostał taki sam - pełen Adobe Flash.

To ja uciekam, znajdę sobie zaraz jakieś forum fanów serialu, żeby was już nie musieć spamować zachwytami i sucharami.
_________________