Porcupine Tree

[kater]

No właśnie dlatego odkopuje, bo nie wiem co powiedzieć. Przesłuchałem pare razy i nic. Wog'le mnie nie chwyciło i wog'le nie chce mi się do niej wracać.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Fenderek]

Zapomniałem, że się tu nie wypowaidałem na temat tej płyty... Pomijam już fakt, ze i tak piszą/znają tu ten zespół sześć osób na krzyż (TOP wyjątkowo to obnażył), więc jakoś się nie produkowałem...

Płyta nierówna trochę. Nie przekonuje mnie całość jako całość, jako jedna opowieść czy coś. Jest na niej kilka fragmentów genialnych, kilka bardzo dobrych które bardzo lubię- są i spore zapychacze. Druga płytka... ot, bonusy i tyle. Sporo w tym wszystkim jakiegoś odgrzewanmego kotleta no i... faktycznie Time Flies chyba najbardziej się wybija. Brakuje mocnych utworów które broniłyby się wyrwane z kontekstu, bo jako całość k0ontekst też nie robi piorunującego wrażenia. Jest OK- ale to tyle. Szczerze? Wolę Absentię. Mam wrażenie, ze nie bardzo wiedzieli w którą pójść stronę. Wilson uparł się na ten jeden utwó czy cykl czy jak on to tam zwał i... czegoś tam brakuje. Nie wiem- 6/10? Początek jest IMO kapitalny, fajna końcówka, kilka mocniejszych fragmentów- na pewno bardziej mi się podoba od ostatnich Dream Theaterów. Ale Riverside w tym roku wydało płytę ze trzy razy lepszą...

Ani koncept nie jest jakimś wielkim dzieęłm ani nie składa się z wybitnych kawałków. Jest fajny klimat momentami i... tyle.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Ziutek98]

Ostatnio skrzesiłem swój stary komputer i robiąc na nim porządek natrafiłem na folder, który nie wiem, skąd się wziął, bo tylko ja takiej muzyki słu=cham w tym domu, a nie ściągałem tego, chyba że mam schizofrenię. W każdym razie było tak Six Degrees, 10 000 Days Toola, Deliverance, kilka rzeczy, które nic mi nie mówią swoimi tytułami i muszę je obczaić oraz właśnie Incident.
Miałem se ją kupić, ale coś mnie powstrzymało. Teraz przesłuchałem... I nie żałuję, że nie kupiłem. Pewnie kiedyś i tak kupię do kolekcji, ale na pewno nie jest to jedna z płyt PT, które koniecznie muszę mieć. Początek jest świetny, zapowiada coś wielkiego... a potem to coś cholernie rozmienia się na drobne. Jest tu dużo fajnego grania, ale... No właśnie, fajnego, nic, co by mnie powaliło, a jednak oni umieją mnie powalić, niejednokrotnie to zrobili No dobra, Time Flies było blisko, naprawdę misię podoba, zwłaszcza, że w jakiś sposób kompozycyjnie, umyślnie czy też nie, ale dużo czerpie z Arriving Somewhere. Ale ogólnie jakoś tak... Wleciało i wyleciało. Może muszę tego jeszcze ładne kilka razy posłuchać, ale po kilku wstępnych przesłuchaniach - nic wielkiego.

A. Jak zapewne się domyślają co poniektórzy - oba ostatnie drimfjetery podobały mi się bardziej
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[NAR]

ano Ziutek trafił w sedno chyba. tam jest soro fajnych rzeczy, ale tylko fajnych.
Occam's Razor/The Blind House, Kneel and Disconnect, Drawing the Line, Tytułowy, Time Flies, I Drive the Hearse wszystko "tylko" fajne (chociaż to ostatnie to akurat miecie).
Drugi dysk raczej utrzymuje poziom, czyli bez rewelacji.
Najgorsiejsze jest to, że właśnie się nie broni jako jedna całość.
o.
Chyba najsłabsza z tych płyt PT, które dotąd poznałem.
I ma racje Ziutek (znowu!), nowe DT zjada Porców na śniadanie.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[hirszu]

[NAR]

O człowieku za tego Bena masz tak wielkiego cmoka, że nie wiem: :*
<w końcu ktoś zauważył!>
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[kater]

[Kubolski]

"The Incident", jak na moje oczekiwania wobec kapeli tego formatu, nieco mnie rozczarowała. Jakaś taka bezpłciowa ta płyta. Dobry początek, potem dobre momenty tu i tam, do tego ciekawy, industrializujący utwór tytułowy... I absolutna perełka w zestawie, czyli "Time Flies". Ponoć zrzynka z "Dogs" Pink Floydów - może tak, może nie... Ja tam dostrzegam też inspiracje floydowym "Time" (mroczna część środkowa). W każdym razie - płyta jako całość się nie broni. To nie "Signify", na którym wszystko jest na swoim miejscu.

Porków kocham już od paru dobrych lat, tak na dobre zainteresowałem się nimi w okolicach wydania płyty "Deadwing", którą byłem przez długi czas szczerze zauroczony. Teraz jednak bardziej odpowiadają mi te "floydowe" Porki, bardziej przestrzenne w brzmieniu - a więc z okresu płyt "The Sky Moves Sideways" i "Signify". Od czasu dołączenia do składu perkusisty Gavina Harrisona (czyli od płyty "In Absentia") zespół wyostrzył brzmienie. Momentami słychać nawet u Wilsona inspiracje kapelami Opeth czy Meshuggah (w sumie nie ma się co dziwić, Opethów nawet wyprodukował płytę). Te mroczniejsze Porki niekoniecznie do mnie przemawiają, aczkolwiek bywają momenty, że puszczę sobie coś z ostatnich płyt.

Byłem na ich trzech koncertach w Polsce (kolejno: w Łodzi, Warszawie i Wrocławiu), więc wiem, jak wypadają na żywo i na pewno godni są polecenia. Perkusista robi niesamowite wrażenie, chociaż mnie już trochę przejadło się to jego dość siłowe granie i zatęskniłem za mniej wybijającym się z szeregu, lecz również znakomitym, poprzednim bębniarzem - Chrisem Maitlandem.

Poniżej przedstawiam swój aktualny ranking płyt PT (najlepsza na końcu):

8. The Incident
7. Stupid Dream
6. Lightbulb Sun
5. Fear Of A Blank Planet
4. The Sky Moves Sideways
3. In Absentia
2. Deadwing
1. Signify

[Incubus]

Masz rację praktycznie w każdym aspekcie. Przyznaję, że w ostatnim czasie przestałem szaleć za Porkami właśnie ze względu na słaby ostatni album. Już poprzednie produkcje wystawiały na ciężką próbę moją tolerancję na numetal, ale potrafiłem zaakceptować pewne wybryki Wilsona z Harrisonem, ponieważ płyty jako całość broniły się całkiem nieźle. The Incident się nie broni. Niestety. Zbyt dużo tutaj chaosu, grania byle czego, byle jak. Cytowania siebie (Arriving, Anesthetize...) oraz innych (Time Files powinno zmienić nazwę na Dogs Fly ). Zapożyczeń jest cała masa - od Pink Floyd, przez Marillion, po Dream Theater i Opeth. Taki album z gatunku copy-paste. Pocięty, wtórny i nierówny. Niepokojąco poniżej oczekiwań.

Porki na żywo to inna kwestia - nawet ich słabszy repertuar broni się na scenie, głównie za sprawą teatru Harrisona. Ciekawe jest tylko to, że w czasach Maitlanda tego słabego repertuaru w ogóle nie było!! Zespół grał nastrojowo, ciepło, z wyczuciem. Naprawdę daje to do myślenia. I ja również odczuwam przesyt dzisiejszym pozerskim graniem, tęsknię za tymi starymi, melancholijnymi, nieco romantycznymi i pozbawionymi komerchy Porkami.
_________________

[Kubolski]

Z tą "komerchą" to może zbyt mocno powiedziane, choć faktycznie po wydaniu płyty "Fear of a Blank Planet" zespół przyciągnął też młodszą publiczność, głównie właśnie dzięki temu zaostrzeniu brzmienia.
Ale myślę, że Steven i spółka jeszcze nas czymś zaskoczą, więc nie traćmy ducha

A słyszał ktoś solowy album Stevena Wilsona, "Insurgentes"? Jak dla mnie fajna sprawa, klimatyczna rzecz, momentami mocno nawiązująca do "maitlandowych" Porków (co najmniej jeden motyw jakby żywcem wzięty z płyty "The Sky Moves Sideways"). Najbardziej chyba podobają mi się utwory "Significant Other" i "Only Child".

[Incubus]

Ja słyszałem, znam i zdarza mi się posłuchać fragmentów do dziś. Te fragmenty to przede wszystkim Significant Other które wspomniałeś, otwierający Harmony Korine (nachalnie kojarzący mi się z Way Out Of Here z Fear...) oraz Get All You Deserve. Only Child początkowo słuchałem często, lecz z perspektywy czasu dostrzegam w nim coraz większy banał... Abandoner - niezłe, ale zbyt mocno pachnie mi Bass Communion. Z kolei Veneno Para Las Hadas BARDZO mocno kojarzy mi się z klimatem porkowego The Sky Moves Sideways. Do czego zmierzam? Ciężko mi dostrzec w solowym repertuarze Steve'a coś ewidentnie nowego i porywającego, czego bym nie słyszał wcześniej w jego innych projektach muzycznych, a jak wiemy było ich wiele. Odbieram Insurgentes jako zlepek niedokończonych kiedyś pomysłów, na które przyszedł czas. Mam wrażenie, że wepchnięte na jeden krążek gryzą się ze sobą, konfudują słuchacza i nie pozwalają zebrać myśli... dlatego wyrywam je z kontekstu i dawkuję małymi porcjami.

Ciężko jednoznacznie ocenić Insurgentes, ponieważ album odwołuje się do indywidualnej wrażliwości słuchacza i jak mało który będzie sponiewierany wybrednymi gustami. Natomiast pewnym stałym problemem Insurgentes jest w moim odczuciu dość chropowate, szorstkie brzmienie kompozycji, z których część jest dla mnie, przyznaję, niezrozumiała - np. jazzowa abstrakcja w No Twilight Within The Courts Of The Sun przywodzi na myśl echa współpracy Wilsona z liderem King Crimson, lecz utwór zwyczajnie drażni mnie biorąc po uwagę sąsiednie kompozycje na płycie. To samo mogę powiedzieć choćby o Twilight Coda...

Niestety nie jest to album, którego jestem w stanie słuchać w całości, bez wybierania i odrzucania utworów. Mimo wszystko oceniam go pozytywnie, a w porównaniu do najnowszego "dzieła" Porcupine Tree - bardzo dobrze. Insurgentes daje dobry pogląd na to, czego Steve Wilson dokonał w ostatnich latach w kilku różnych formacjach. Tym samym jest to album dedykowany raczej oddanym fanom, którzy tak jak ja znają dobrze Porcupine Tree i szukają dalej... Steve zdaje się również w dalszym ciągu szuka.

[Fenderek]

Eh... nie wiem, jak slysze o tym numetalu to mi troszeczke rece opadaja (jakbym uslyszal takich dwoch gowniarzy to tylko bym sie usmial a nie przejmowal ), bo polaczenie miedzy Absentia czy Deadwing a takim Kornem czy Blink czy co tam jest nu-metalem to jest... no wlasnie- naprawde wiele tego tam jest?
Sa elementy metalu, jak najbardziej, ale uzgodnijmy czym jest nu-metal. Dla mnie nu-metal to tak jak mowie: Korn, Blink 182, Limp Bizkit, Slipknot, Linkin Park czy jakies inne POD, Papa Roach czy Disturbed. To jest nu-metal i za skarny swiata wiele wspolnych elementow to ja nie slysze... Zaostrzone brzmienie? Spoko. Momentami upraszczajace kompozycje? Jak najbardziej. Potrafie zrozumiec ze to moze draznic, sam jako swoja ulubiona plyte wymieniam bezsprzecznie Sky Moves Sideways. Ale czy aby na pewno da sie pomylic Porcupine Tree z POD? Ja rozumiem hiperbolizacje, ale... moze to dlatego, ze numetalu po prostu szczerze, SZCZERZE nie znosze...

Jeszcze jedno. Sam na temat nowej plyty odnioslem sie podobnie do Was wszystkich, jest odgrzewany kotlet i jako calosc rzecz sie nie broni. Co do Dogs... sorry, Time Flies... nie wiem, Sky Moves Sideways jako album to niby nie byla kopia WYWH?

Oczywiscie, ze Dogs jest tam sporo. Co nie zmienia faktu, ze kompozycja jest nawet dobra IMO i jest najlepsza na plycie. Co pewnie tylko mowi wszystko o calej plycie. Dzis jej (plyty) sluchalem w drodze do pracy. Poczatek mi sie podoba- na zasadzie 2-3 pierwsze numery. Z kazdym kolejnym robi sie coraz gorzej, niestety... A bardzo na album czekalem. Coz, moze nastepny przyniesie cos ciekawego. Na razie sie napawam tym, co Wilson zrobil z albumami Crimsonow...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Incubus]

[Ziutek98]

Tak sobie offtopnę - Fenderku, skąd Ci się ten Blink182 wziął? Kiedyś tego słuchałem, ale to jest raczej taki lekkostrawny dla skejcikodzieci kalifornijski punkrock, taki sporo słabszy Offspring
Nie wiem, może to kwestia tego, że jestem młodszy i lubię takie brzmienia, ale dla mnie to jest właśnie fajne, lubię, kiedy z pozoru dwie różne rzeczy - mocne riffy z klimatyczną, spokojną muzyką - zderzają się i dają naprawdę fajne efekty, jak choćby właśnie świetne Open Car czy Arriving Somewhere - noż ten riff w środku, podbity mocną perkusją to jest coś genialnego, choćby się nie siedziło w graniu w stylu Slipknota
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[NAR]

Akurat Open Car i Arriving Somewhere to dwie najlepsze rzeczy na Deadwingu
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Fenderek]

[NAR]

[Ziutek98]

Ale Way Out to jest akurat emo do kwadratu Lubię ten kawałek, ale ten tekst, łojezustymuj, siąść i się ciąć...
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[Kubolski]

Zwróćcie uwagę, że cała płyta "FoaBP" tekstowo jest jednym wielkim narzekaniem na współczesną młodzież - ubolewaniem nad dzieciakami ery cyfrowej, w której to więcej czasu spędza się z nowoczesnymi technologiami niż z innymi ludźmi. Komputer, plejery mp3, do tego eksperymenty z przeróżnymi medykamentami (czyżby zwiastun smartszopów? LOL)... Wilson ma sporo racji, ale też uciążliwe jest dla mnie to, że tak forsuje ten temat. Get over it, Stevey!

Co do nu-metalu... Ja zamiast nu-metalu słyszę w Porkach wpływy kapel Meshuggah i Opeth. Zresztą sam Steven tego nie kryje, w końcu obie kapele uwielbia i nie kryje inspiracji ich dokonaniami (posłuchajcie takiego "Circle of Manias" z ostatniej płyty - brzmi znajomo?). Natomiast fakt, gdyby w "Shallow" wstawić rapowany wokal, to byłby to czysty nu-metal

A kto zna EPkę "Nil Recurring"? Dla mnie to jasna kontynuacja "FoaBP", taki jakby dodatek to tej płyty. Natomiast absolutnie genialnym kawałkiem na niej jest dla mnie ostatni "What Happens Now" ("matematyczna" końcówka jest na wagę złota). Zresztą na "FoaBP" też najbardziej podoba mi się finałowy utwór - "Sleep Together" (industrialny klimat kapitalnie ożeniony z bonhamowskimi bębnami).

[Incubus]

No i znów podnoszę łapkę. O Nilu nie ma co się rozpisywać - ot, odrzuty z sesji Fear. Podobają mi się z niego tylko dwa kawałki: What Happens Now oraz Normal, które uważam za dużo ciekawsze, niż rozdmuchany Sentimental. Chyba nawet bym wolał aby zamienili je miejscami. Polygrapha nie znoszę, w czym utwierdziło mnie wykonanie live w poznańskiej Arenie na trasie Fear. Blah! A tytułowy Nil... tu wpada, tam wypada... ogólnie epka bez orgazmu.
_________________

[Kubolski]

Ekhm... "Sleep Together" nie jest na EPce... Rozumiem, że to zwykłe przejęzyczenie?

[Incubus]

Tfu! Miało być What Happens Now, rzecz jasna. Za dużo muzyki w głowie... Dzięki za zwrócenie uwagi, przynajmniej wiem że ktoś mnie tutaj czyta uważnie, w przeciwieństwie do wątku o Marillion.
_________________

[Kubolski]

Akurat w temacie moich ulubionych zespołów to lubię się dop***dalać

[Grandville]

Forum Dinozaurów, na którym kiedyś się udzielałem, strzela właśnie do płyt Porcupine Tree. Wygląda na to, że przedostatni album odpadnie jako pierwszy. Interesujące.
_________________
Pisanie może być dla kogoś formą, w której najlepiej się czuje, ale to jeszcze nie powód, żeby pisać.
Sławomir Mrożek

idzie
James Cogito
przez świat
zataczając się lekko

[Incubus]

[kater]

[Grandville]

[kater]

Rejestrować? Przecież Wać Pan tam był już.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Grandville]

[Atrus]

Zapowiedź nowego DVD:
http://www.vimeo.com/10236732
Wszystko byłoby pięknie, gdyby nie ten John Wesley, strasznie mnie koleś denerwuje. No, ale to pupilek Wilsona, więc go pewnie będzie pełno na tym DVD. I jest jakoś tak mniej efektownie w porównaniu do Arriving Somewhere, prawda?