" Czy to jest przyjaźń czy to jest kochanie ? "

[Lesheq]

Porzućmy może na chwilę biadolenie o idiotycznych planach wydawniczych Ostatnimi czasy zastanawiałem się troszkę na tym, co łączyło (w sensie emocjonalnym) muzyków Queen. Oczywiście wszelkie domysły mogą brać się z przeczytanych książek, wspomnień o zespole itd. ale myślę, że można temu poświęcić temat. Jak się spojrzy na historię różnych zespołów rockowych, od razu rzuca się w oczy fakt, że niewiele z nich zachowało stabilność składu i często dochodziło do zmian personalnych. Muzycy kłócili się, nie potrafili porozumieć, mieli ambicje by zaistnieć solowo, w końcu o przyjęciu do zespołów decydowało to, czy ktoś jest sprawnym technicznie muzykiem i jak bardzo przyda się zespołowi. Samotnymi wyspami stabilności byli niewątpliwie Zeppelini i Queen, których koniec nastąpił ze śmiercią Bohnama i Mercurego.

Musiało być jednak coś, co sprawiło, że ludzie ci grali ze sobą cały czas i mimo różnych muzycznych gustów potrafili się porozumieć. Przyjaźń, koleżeństwo, nić sympatii, akceptacja a może braterstwo? Co zatem w sensie emocjonalnym łączyło muzyków Queen ?????

Oczywiście nie należymy do grona bliskich im osób ani nie wiemy, jakie były ich prawdziwe uczucia, więc najprawdopodobniej nigdy nie odpowiemy sobie na to pytanie, ale na podstawie tego, co wiemy, możemy przecież podyskutować.

Czy przyjaźń czy po prostu dobre koleżeństwo? Nie wiem, ale zwróciłem uwagę na takie oto rzeczy:

* w "Definitywnej" jest wypowiedź jakiegoś kolesia, którego bardzo zaskoczyło to, że po koncertach muzycy Queen trzymali się razem, jedli wspólnie kolację i ogólnie spędzali ze sobą dużo czasu. Był to chyba jakiś koleś, który jeździł w trasy z wieloma zespołami i miał przez to spore rozeznanie, jakie są relacje między członkami różnych zespołów.

* Wspólne mieszkanie przed rozpoczęciem "właściwej" kariery, stoisko na targu prowadzone przez Rogera i Freda, który ponoć strasznie uwielbiał to zajęcie

* trudności na początku kariery, problemy z podpisaniem kontraktu, kończenie studiów przez muzyków ( co jak co, ale to też musiało troszkę opóźnić ich start), brak kasy mimo wydania 3 albumów, niewypłacenie zaliczki na mieszkanie dla Johna i ciężarnej żony przez wytwórnię i inne podobne sytuacje chyba dosyć zacieśniły relacje między nimi...

* można znaleźć sporo zdjęć, na których muzycy przebywają w posiadłości któregoś z nich ( np. Fred często korzystał z domu Rogera na Ibizie), wspólnie w coś grają (tenis, scrabble-zwłaszcza podczas ostatnich tras koncertowych), konsumują obiadek, bawią się z psem itd.

* Jim Hutton raczej bardzo pozytywnie wspomina, jak był przyjmowany przez Rogera, Johna i Briana ( któryś zapytał się go nawet, co on takiego zrobił z Fredem, że ten się tak uspokoił ). Ponadto napisał w swej książce, że bardzo polubił Johna i często bardzo serdecznie rozmawiali.

* Muzycy Queen potrafili uszanować swoje prywatne projekty i inne rzeczy, którymi się zajmowali. Nie było raczej większych kłótni czy sytuacji świadczących o tym, że zespół może się rozwiązać (sławetna kłótnia Rogera i Briana jest chyba mocno przesadzona). Nie było sporów na tle tego, kto jest najważniejszy, a Fred często powtarzał, że nie czuje się liderem i każdy członek Queen ma taki sam status.

* Nagrywanie ostatnich płyt, kiedy Fred był już chory i stan zdrowia nie pozwalał na intensywną pracę. Brian stwierdził, że Freddie czuł się wtedy naprawdę szczęśliwy i wszyscy zbliżyli się do siebie jeszcze bardziej.

Takich sytuacji odnoszących się do ich wzajemnych relacji można wymienić pewnie jeszcze wiele, ale moją uwagę szczególnie zwrócił krótki moment z koncertu na Wembley. Otóż po zdementowaniu plotek o rozpadzie grupy Freddie wskazuje palcem na Briana by rozpoczął grać piosenkę "who wants to live forever". Na twarzach obu rysuje się wtedy piękny, szczery uśmiech, taki prawdziwie przyjacielski. Nie wiem, może to jest tylko moje odczucie, ale takie właśnie mam. Ten krótki uśmiech zdaje się mówić o tym, co ich łączyło i to znacznie więcej niż wszystkie słowa.

Napiszcie proszę, czy któreś momenty (wywiady, koncerty, zdjęcia, fakty z historii zespołu ) również wywołują u Was podobne odczucia
_________________
Lesheq

[Fenderek]

Był moment, kiedy muzycy Queen nie tylko non stop się kłócili- wtedy nie było nawet tego jedzenia wspólnie posiłków a muzycy spotykali się dosłownie tylko kilka razy w roku razem. To był okres gdzieś tak chyba 1980-83 ale może i dłużej... To IMO słychać na wtedy nagranych płytach- nie ma wiele pracy zespołowej, każdy ciągnie w swoją stronę... Monachium pod względem towarzyskich kontaktów członków zespołu było piekłem- mówił o tym w wywiadach Brian, pisał o tym Freestone w książce o Freddiem... podczas gdy na początku rzeczywiście muzycy mieli wspólny cel, wspólne marzenia i wszystko ich łączyło. Później byłą walka o tantiema, o to kto ile ma umieścić piosenek na płycie, w jakim stylu ma wszystko być itd... IMO dopiero choroba Mercury'ego na nowo połączyła muzyków naprawdę... znowu RAZEM mieli jeden cel i jedną ogromną tragedię wobec której dalej funkcjonowali...

Na scenie... wiesz, to jest trochę coś innego... tam muzycy mówią tylko swoim językiem, tam jest to co ich połączyło- muzyka. Te uśmiechy, te gesty- one są jak najbardziej szczere. Bo między tymi muzykami zawsze była chemia. Problemy wracały, kiedy muzyka schodziła na dalszy plan, muzycy schodzili ze sceny i wracali do imprez, prasy, pieniędzy, managerów etc... nagle ten wspólny język był zastępowany czymś, co zniszczyło niejeden zespół rockowy, popowy... W końcu John sam stwierdził, ze daje sobie spokój, bo mierzi go właśnie muzyczny biznes...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Lesheq]

[Antares]

[Ziutek98]

No, i też wiadomo, że nie bez znaczenia w roku 1985 (czyli kiedy oni już na prawdę parli każdy w swoje, John podobno nawet zaczynał poważnie myśleć o odejściu, no i po... nie najlepszej w ich historii trasie ) był fenomenalny występ na live aid, a potem to się potoczyło samo - wszyscy chcieli wrócić do studia, napisano wspólnie i nagrano One Vision, nową płytę (choć jeszcze nie było to to samo co kiedyś, wiemy, jak niespójny to był krążek), by w końcu zjednoczyła ich niestety choroba Mercury'ego...
Ale myślę, że nawet gdyby nie ta wiadomość, to znów by się zbliżyli do siebie, może nie tak, szybko, ale z pewnością. I myślę, że powstały by płyty jeśli nie na poziomie Innuendo, to na pewno The Miracle, bo oni już na AKOM wracali powoli w tę stronę Ale schodzę na temat co by było gdyby, więc tym optymistycznym offtopem zakończę.
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[hot rychu]

właśnie na filmiku dokumentujacyn nagrywanie One vision , we wrześniu 85 roku doskonale widać jak świetnie się razem bawią... nie było czegoś takiego że przychodzi wokalista Tyran i on każe i tak musi być, wręcz przeciwnie wszyscy razem mieli wplyw na to co grają.Oczywiście każdy z nas zdaje sobie sprawę że akurat to jak pracowali nad one vision, zostało specjalnie nagrane dla potrzeb teledysku , ale myśle że oni właśnie tacy byli w relacjach między sobą , " ładowali " dużo humoru w to co robili ( no może pomijając lata 88-91) , i to zarówno podczas nagrań,jak i koncertów - i myślę że to właśnie dlatego przetrwali razem tyle lat.

[Ziutek98]

W tych ostatnich latach, mimo choroby Freddiego humoru nie brakowało, szczególnie właśnie jemu Mówisz o klipie do One Vision - przypomnij sobie klip do Headlong
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[Fenderek]

Muzycy mówili później w wywiadach, ze podczas kręcenia klipu do ONE VISION zachowywali się nienaturalnie ze względu na kamery... Do tego jest to jak bardzo przecież nieliczna piosenka przed 1989 podpisana przez cały zespół...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Lesheq]

[kociarz]

To jest normalny proces, czasami masz dosyć pewnych ludzi, by po roku czy dwóch znowu byc gotowym wypic z nimi morze wódki . Takie życie.

[Ziutek98]

A no, co racja, to racja. Jakie by AKOM nie było, to Leszeq słusznie zauważył, że jednak pojawiły się nań utowry ponownie ambitniejsze. Na Works mieliśmy ciekawe Keep Passing the Open Windows, ale zalane nawałą syntezaotrów i plastiku, wiejące trochę dawnymi latami, jednak raczej proste melodycznie It's a Hard Life i... no tyle. Hammer to Fall dobry rocker, ale nic odkrywszego. Zaś na AKOM rzeczywiście mamy coś, w czym Queen zawsze było najlepsze - Princes of the Universe, świetne połączenie metalu ze stylem Queen. Już nie wpsomnę o świetnej linii melodycznej, szczególnie fragmencie,który dla mnie brzmi jak wyjęty z Queen II albo ANatO, ale czy do takich mariaży ze stylami nie przyzwyczaił nas stary Queen, zgodny Queen, gotowy na najdziksze posunięcia i świetnie się przy tym we czwórkę bawiący? Dalej więc myślę, że choć choroba Freddiego znacznie to przyspieszyła, to zbliżyliby się do siebie ponownie tak czy tak
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[krs]

dajcie spokój... dużo ambitniejsze muzycznie od a kind of magic było hot space, nagrywane w napiętej atmosferze... zresztą, jeżeli by tak dobrze między muzykami było, to dlaczego zrobili sobie przerwę na 1987 rok, roger założył the cross, brian zaczął pracować nad solowym albumem... gdzie ta chęć wspólnego grania? nie przesadzajmy... a praca nad a kind of magic? zespół nagrał wspólnie tylko one vision, zresztą dużo wcześniej... album nie ma żadnej koncepcji, jest niespójny i chaotyczny - kilka piosenek z filmu, kilka dorzuconych... ot, pasuje wydać album, bo jest trochę materiału... inna rzecz, że ponoć freddie nie miał wcale ochoty na trasę w 1986 roku - więc z tą odbudową kolektywu radziłbym nie szarżować...

[perun]

ja sądze , że momentem przełomowym było Live Aid 1985, a co do trasy 1986 jak pisał KRS to ma rację - Fred nie był jej entuzjastą (możliwe ze już wtedy coś przeczuwał , że jest z nim coś nie tak - ten spokój po koncertach to może oszczędzanie się Freda , chociaż jakies imprezy bywały). Co do dalszych losów Królowej to wiemy jak sie to potoczyło.

[daga]

A ja mam trochę inne przemyślenia, a propo fermentu.
Moim zdaniem doszło do tego po HS, bo jak Brian wspominał przy okazji Dancer wtedy mocno szaleli po klubach w Monachium. I moim zdaniem kiedy Brian i reszta postanowili z tym skończyć to pan Fredek nadal w tym siedział. I tak kiedy oni wrócili do domów, on nadal balował i powiedzmy, że stracili wspólny temat. I poszedł rok 1983 przerwa w działaniach Queen. Lata kiepskich powiedzmy albumów (ogólnie przyjęte) i Fredek się uspakaja, czas Barcelony i cała historia która znamy.

Ale w czasie kryzysu panowie nie uciekali od siebie. W 1984 Roger z Jankiem promowali po Azjatach The Works i chyba dobrze się bawili, tak samo na wspólnych feriach zimowych. Ogólnie mam wrażenie, że na linii Brian Roger występowało spięcie w tamtych latach jak i później, swego czasu (1998?) Roger jak to on wypowiedział się o muzycznej działalności Briana czy w 2003 (?) o udziale w reklamie Pepsi, ze to pomysł Brajniaka.
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[Maleństwo]

[Fenderek]

[jagaciarz]

[pablov1982]

Ja powiem krótko, byli to na tyle ogarnięci faceci że nie odje..ła im totalna szajba i dlatego potrafili tyle lat współpracować ze sobą, nie zachlewali ryja na tyle maksymalnie by miało to wpływ na sprawy zawodowe (czyt. Queen), nie chodzili wiecznie zaćpani (np. Black Sabbath), nie mieli jakichś chorych zapędów władczych (np. Roger Waters).
No chyba że się mylę
_________________
"Oh oh people of the earth
Listen to the warning
The Seer he said
Beware the storm that gathers here
Listen to the wise man"

[Antares]

[Fenderek]

Tak, zwłaszcza Fred był chodzącą cnotą, człowiekiem, który znał umiar... żeby nie było- nie krytykuję- bardziej.... zazdroszczę...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[lemur]

[innuendo91]

a ja chciałbym zadać pare pytań związanych z tym tematem bardziej obeznanym forumowiczom:

1. Których członków łączyły ze sobą najsilniejsze relacje? - wiem że Fred był najblizej z Rogerem a z kim się rozumial najsłabiej? i to samo pytanie nt. pozostałych członków.

2. Gdzieś slyszalem ze okres I polowy lat 80-tych to kłótnie głownie na linii Fred-Bri, Rog-Deaky, czy tak faktycznie było? z innego zródła gdzies uzyskalem takie info ze wywiązała sie awantura podczas nagrywania solówki do "Back Chat" na linii Bri-Deaky a w San Remo strasznie spiął się Rog z Brianem. Czy to wszystko to prawda?
_________________
"My soul is painted like the wings of butterflies
Fairytales of yesterday will grow but never die
I can fly - my friends"

[Fenderek]

[innuendo91]

Dziekuję Ci bardzo za wyczerpującą odpowiedz:)

jednakze zdziwilem się nieco tym ze Fred był najblizej z Johnem pod koniec - na scenie Fred raczej traktował Jaska jakby go nie było, a tez zapamiętałem sobie pewna wypowiedz Johna jakoby nigdy by sie nie odwazył przyjsc tak bez zapowiedzi do Freda domu, to bylo bodajze w roku 1981.

Informacje ktore widziałem gdzies własnie kiedys na tym forum (!) wydały mi sie w sumie wątpliwe - na temat kłótni permanentnych Johna i Roga - skoro razem jezdzili na wakacje?

no ale jak bylo nie wiemy:)

A tak w ogole wracając do Johna - czy on w ogole pojawil sie na 39-tych i 40-tych urodzinach Mercurego? Czy cala grupa byla zaproszona?
_________________
"My soul is painted like the wings of butterflies
Fairytales of yesterday will grow but never die
I can fly - my friends"

[daga]

Kłótnie w studio to chyba norma :] Ja tez bym krzyczała jakby mi kazali setny raz to samo nagrywać, bo pan Perfekcja sobie coś przypomniał. A wiadomo jak jest źle to i rąbek u spódnicy przeszkadza.

Wysnułam, że blisko zawsze byli John z Fredkiem, najpierw opieka bo taki mały przyszedł do zespołu, a potem opieka muzyczna. Chociaż jak wczytałam się w biografie i to oficjalna to John w 89-90 potrafił wyjechać na wakacje kiedy oni nagrywali album. Może to wynikało z tego czego mamy efekt dziś przywiązania do Fredka i strach przed patrzeniem na chorego przyjaciela.

Coś było o 1987 braku albumu. Fakt przyzwyczaili, ze co rok album. Ale obecnie co ile gwiazdy pokroju DM, Stonsów, U2 wydają coś nowego? Może to wynika z tego, że faceci po zakładali rodziny i chcieli mieć większy kontakt z dziećmi. Bo kiedy byli młodzi to mogli śmigać po świecie co roku, a drugie pół siedzieć w studio.
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[krs]

to że potrafił sobie wyjechać na wakacje to jedno, a drugie, że john bardzo odsunął się od queen i freddiego przed jego odejściem... ni razu nie odwiedził freddiego przed śmiercią...

[Fenderek]

[krs]

zgadzam się z Tobą w całej rozciągłości... jednakże, jeżeli rozpatrujemy queen (w tym temacie) jako grupę przyjaciół, i jako przyjaciół traktujemy freddiego i johna, to moim zdaniem odsunięcie się od przyjaciela podczas jego ciężkiej choroby i niechybnej śmierci jest jednak dość wątpliwym dowodem owej przyjaźni...

[Fenderek]

[daga]

Tylko skąd wiesz, że ni razu nie odwiedził? To, że Jim czy Peter wspomnieli o odwiedzinach Brian i Rogera, nie znaczy, że John tego nie robił.
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl