Stosunek do ojczyzny

[Just_A_Poor_Girl15]

takiego tematu chyba jeszcze nie bylo - szukalam, lecz nie znalazlam. Bylo pare offtopow dotyczacych patriotyzmu w tematach typu 'wojsko', ale to jednak tylko offtopy. To tyle na wstep.


Jak w tytule - jaki jest Wasz stosunek do kraju, w ktorym urodziliscie sie i dlaczego ? Co sadzicie o pogladach na ten temat odmiennych, niz Wasze ?

Uwazam, ze mozna tu operowac czterema pojeciami : szowinizm, nacjonalizm, patriotyzm i kosmopolityzm.


Mi osobiscie najblizsze jest to ostatnie. Nigdy nie posiadalam poczucia przynaleznosci narodowej. Tutaj moge zacytowac Bernarda Shawa :

"Patriotyzm to przekonanie o tym, że jakiś kraj jest lepszy od innych dlatego, że ja się w nim urodziłem."


Czemu mam kochac polskie tradycje, skoro ich nie trawie ? Zreszta ja na ogol nie lubie tradycji. Nigdy nie kieruje sie konwenansami.
Czemu mam kochac narod polski ?
Czemu mam kochac wszystko co polskie, tylko dlatego, ze polskie ?
To nic innego, jak czysta generalizacja, a ja takowej nie znosze.

Owszem, czuje sympatie i szacunek do kilku Polakow [ mam teraz na mysli znane osoby ], ale nie dlatego, ze sa takiego wlasnie pochodzenia; rownie dobrze mogliby byc Azerbejdzanami - lubilabym ich w rownym stopniu. To samo dotyczy mojej sympatii do ludzi innego pochodzenia. Nie lubie kogos za narodowosc, ale za to, jaki jest. Nie jestem ksenofobem.

Przypomina mi sie sytuacja z drugiej klasy gimnazjum, gdy na WOSie bralismy o patriotyzmie; oczywiscie w podreczniku byl on ukazany w samych superlatywach, a jakzeby inaczej. Jako zadanie domowe mielismy napisac o swoich przemysleniach na ten temat. Chyba jako jedyna z klasy napisalam o kosmopolityzmie jako o dobrym zjawisku. Spodziewalam sie negatywnej oceny za moje poglady, ale otrzymalam 5+, za trafne i bardzo dobre argumenty . Ale to taka anegdota na marginesie.


Jestem raczej przeciwna patriotyzmowi - od patriotyzmu do nacjonalizmu jeden krok. Do czego prowadzi nacjonalizm - wystarczy spojrzec na dzialalnosc Adolfa H. Moze i troche teraz wyolbrzymiam, ale hiperbolą napewno nie bedzie, gdy powiem, ze nacjonalisci to ludzie niezrownowazeni psychicznie . Nie wspominam juz nawet o szowinizmie. Poza tym, patrioci i nacjonalisci czesto, nawet bardzo czesto sa ksenofobami. Takie uprzedzenia sa imo bardzo absurdalne.


Czas na Wasze wypowiedzi :p.

[BeBe]

Mój stosunek jest w sumie dość dziwny. Nie deklaruję się jako patriota, bo źli ludzie w dzisiejszych czasach deklarują się jako patrioci, ale jestem dumny z wielu okresów polskiej historii, gdy leci hymn mam ten naturalny stan, że staję na baczność, na herb i flagę patrzę z czcią, gdyż wiem jaką krwią zostały okupione, aby mogły te flagi powiewać w wolnym, nieskrępowanym kraju [to, że naród Polski nie potrafi żyć w demokracji to swoją drogą, ale nvm.]. Dumny jestem również z polskich pisarzy, taki jak Mickiewicz, którego uwielbiam.
Dlatego patrząc na to, co w tej chwili dzieje się w tym państwie. Napawa mnie to obrzydzeniem, ale nawet jak matka mi "zapowiada", że stąd wyjeżdżamy do Anglii czuję ogromny smutek.
Więc po części jestem jakimś tam patriotą, ale bardzo pogardliwie podchodzę do ludzi mieszkających w tym kraju, którzy chyba nie wiedzą do końca co gdzie i jak.
_________________
Sometimes the only sane answer to an insane world is insanity.

[szymek_dymek]

Patriota.

Nie rozumiem Polaków, którzy czują niechęć do własnego kraju, przez wzgląd na zjebaną władzę i rząd. Chyba w PRL wykształcił się taki model myślenia, że państwo = oni = źli. A przecież państwo to MY! Społeczeństwo, Polacy - a ja uwielbiam Polaków za ich poczucie humoru, autoironię, nieudolne (ale heroiczne) próby dorównania najlepszym w każdej dziedzinie, rozkoszną kłótliwość, mocne głowy w piciu i umiejętność jednoczenia się w trudnych sytuacjach...

Nienawidzę polityki, nie trawię obecnego rządu, a jednak kocham Polskę i nie wyjechałbym stąd na dłużej.

No i jeszcze wątek historii... Wiadomo, że jasne karty historii nie są naszą bezpośrednią zasługą, ale chociażby przez pamięć o nich trzeba starać się pracować nad sobą, żeby moralnie dorównać takim postaciom jak Piłsudski czy Jan Paweł II.

Przekształcę trochę tezę, postawioną gdzieś wcześniej w poście. Nie kocham Polski - no bo jak można kochać zwykły kawałek ziemi? Kocham Polaków, kocham Słowian w ogóle... Powinniśmy być dumni z tego, kim jesteśmy.

[Mariusz]

Szczerze? Nie mam zdania na ten temat...
_________________
There Must Be More To Life Than This

[Marcin]

Jak bym miał wyrazić swoje zdanie w tym temacie to bym musiał dokładnie powtórzyć to co napisał szymek_dymek, dlatego podpisuję się wszystkim co mam pod tym.
Chociaż to prawda że ostatnio słowo "patriota" ma różne znaczenia i różnie skojarzenia są z tym związane. Ale uważam się za patriotę, również patriotę lokalnym mojej małej ojczyzny czyli Polic.
_________________
The Story of Freddie Mercury - http://www.youtube.com/watch?v=rHY25zkQV0o

[Mattey]

W ogóle granica między patriotyzmem a nacjonalizmem jest bardzo płynna. Można powiedzieć, że ludzie, którzy żywiołowo deklarują się jako patrioci, tzw. skrajni patrioci są właśnie nacjonalistami.
A nacjonalizm jest pewnym zaślepieniem. Np. hasło "Dobre bo polskie"...no cóż...
Ja uważam się za patriotę, a najbardziej się to przejawia tym, jak reaguję oglądając imprezy sportowe z reprezentacją naszego kraju, bądź cieszę się sukcesami polskich sportowców zagranicą.
A poza tym jak wracałem z Kanady do Polski to się cieszyłem, choć wiele ludzi nie mogło tego zrozumieć. Nie mógłbym się osiedlić na stałe poza granicami naszego kraju. Jakkolwiek zły by on nie był.
_________________
Pierwszy Mattey Forum
Pierwszy vice Pisarz Forum 2007!

wg Fenderka: Pierwszy Humorysta Forum 2009!

wg NARa: Drugi Fenderek!

[mola]

ja czuje sie patriotka, bo wiem jak wiele trzeba bylo wyrzeczen bysmy teraz mogli zyc w wolnym kraju. pomijam oczywiscie kwestie obecnych rzadow ktore moim zdaniem zaslaniajac sie patriotyzmem, wspominajac zrywy narodowe, uprawiaja polityke dla Polski mowiac eufemistycznie, bardzo niekorzystna. mam wrazenie ze dzieki rzadom milosciwie nam panujacych braci k. uwsteczniamy sie jako kraj, obecne rzady rujnuja tak dlugo wypracowywana przez kolejne pokolenia politykow pozycje na arenie miedzynarodowej, nasz wklad w kulture swiatowa. czekam az te buraczano-kartoflane rzady sie skoncza. mam nadzieje ze jak najszybciej. szacunek dla Polski wynioslam z domu, moze dlatego, ze moja babcia w wieku 17 lat zostala zlapana na ulicy i wywieziona do niemiec na roboty, wrocila dopiero po wojnie...a moze dlatego, ze moj dziadek wraz z cala rodzina zostal wysiedlony do putta nachodka, na syberie, niedaleko japonii i z armia andersa przeszedl prawie caly szlak ? moze dlatego, ze moi rodzice byli w solidarnosci i czynnie sprzeciwiali sie wladzom prl-u ?
wydaje mi sie ze w kosmopolityzmie nie ma nic zlego, mozna moim zdaniem byc patriota i jednoczesnie czuc silna wiez z innymi krajami, jak jest w moim przypadku z wielka brytania. jezeli chodzi o plynnosc granic patriotyzm-nacjonalizm to sie nie zgodze. patriotyzm zdecydowanie nie jest, tak jak napisal Shaw, przekonaniem o tym ze jeden kraj jest lepszy od drugiego. to jest wlasnie NACJONALIZM (uwierzcie mi, jestem po egzaminie z historii doktryn politycznych i prawnych , a wiec w pewien sposob wynaturzona postac patriotyzmu, oczywiscie niezdrowa chociaz w swoich poczatkach nacjonalizm nie mial takiego wydzwieku z jakim nam sie kojarzy, mimo ze to on jest w pewnym, bardzo duzym sensie odpowiedzialny za najwieksze zbrodnie XX wieku. Uwazam ze patriotyzm to raczej przywiazanie do swojego kraju, radosc z sukcesow np. polskiego rzadu czy polityki (obecnie nie jest to nam dane), czy bardziej przyziemnie, polskiej reprezentacji sportowej (vide: malysz, pilka reczna ostatnio), ale tez dostrzeganie polskich wad i niedoskonalosci. Niedostrzeganie ich i przekuwanie w zalety to raczej juz nacjonalizm.
To tyle ode mnie na ten temat, pozdrawiam

[Gohan]

Nie wiedziałem, że Shaw, czy jak mu tam dali, to taki idiota. Wiem, że mw dzisiejszych czasach mówienie o sobie, że jest się patriotą jest uznawane za przejaw megalomaństwa, ksenofobii, wstecznictwa i czegoś tam jeszcze... Wiadomo, że jest spora grupa osób (i to nie tylko w naszym kraju), która pojęcie patriotyzmu najchętniej podciągnęłaby pod nacjonalizm i te dwa zjawiska rozpatrywała łącznie. Ja uważam się za patriotę, kocham swój kraj do tego stopnia, że nigdy go nie opuszczę w pogoni za pieniędzmi. A tak wiele osób obecnie robi. Chociaż wcale nie posądzam ich o brak patriotyzmu. Mówię tak dlatego, że po prostu tylko w Polsce czuję się jak w domu. Jeżeli jestem za granicą, to bardzo szybko zaczynam tęsknić. Wiem, że Polska nie jest krajem idealnym, a Polacy wymarzonym społeczeństwem. Doskonale zdaję sobie sprawę z wielu naszych przywar. Ale to właśnie chyba jest miłość - kocha się, mimo wad. Natomiast za szkodliwą głupotę uważam mówienie, że jeste się Europejczykiem. Co to znaczy? Zadaję głupie pytanie, bo doskonale wiem, co to znaczy. A więc jestem Polakiem, ale nie Europejczykiem.
_________________
"Bobry wesoło gryzą drewno, szczury biegają za myszami, lśnią im oczki, bo żadnej choroby już w nich nie ma. Nawet jeleń zwykle tak podatny na bakterie nie może zachorować i pełną gębą je siano, Ludzie będą rodzili zdrowych ludzi, jesteśmy już nie tylko w Europie, ale chyba nawet w kosmosie".
Wojciech Mann

[Werty]

Nie zastanawia mnie jakoś to czy jestem patriotą czy nie. To już zależy od oceny innych - tych którzy znają mnie na co dzień.
Kibicuje polakom w ich sportowych poczynaniach. To fakt.
Zastanawia mnie tylko jedna rzecz - czy w obliczu jakiegoś konfliktu, stanąłbym w obronie mojej ojczyzny?? Hmm... Sam nie wiem. Musiałbym po prostu znależć się w takiej sytuacji. Zamierzam wyjechać z Polski ale tylko po to żeby zarobić trochę pieniędzy. Wrócę...
Życie w Polsce łatwe nie jest, ale wystarczy że popatrzę sobie na biedę i głód w Afrycę i już wiem że tu mam raj. Bo w Polsce jak dotąd nie zaznałem głodu.

[Monior vel. MoniQue(en)]

...

[kater]

[Paulina_Mercury]

Zaznaczyłam "patriota". Jestem dumna z bycia Polakiem. Staram się pielęgnować tradycje. Poza tym czuję się w pewien sposób związana z miejscem, w którym się urodziłam, dlatego nie chciałabym nigdy na stałe wyjechać z Polski.

Dodam jeszcze, że utożsamiam się z patriotyzmem lokalnym, jednak nie nazwałabym siebie "lokalistką" (jeśli tak się nazywa lokalny odpowiednik nacjonalizmu). Jestem po prostu bardzo przywiązana do Wielkopolski, poznańskiej gwary, cenię sobie lokalną wytwórczość, tradycyjne potrawy itp. Ot, uwielbiam tę moją małą ojczyznę

[lemur]

Ah, temat, w którym nie może zabraknąc moich wynurzeń. Z byłym forumowiczem Marcinem S sporo o tym ostatnio na gg dyskutowaliśmy...

Pierwszą płaszczyzną, na jakiej należy chyba rozpatrywać to zagadnienie to kwestia "Czym jest Ojczyzna?". Moim zdaniem, Polska czy szerzej - ojczyzna włąsnie - nie jest jakimś holistycznym, realnie istniejącym bytem, o ściśle zakreślonych granicach. Państwo, kraj, ojczyzna są to funkcjonujące w ludzkich umysłach oraz pomiędzy nimi teoretyczne konstrulty, pewne abstrakcje, z jednej strony wytworzone przez ludzi z drugiej zaś - wpływające na ich działania [człowiek tworzy instytucję a instytucja człowieka]. Ojczyzna zawiera się w działaniach ludzkich, jest mozaiką, konfiguracją tychże działań, pewnym ich zbiorem, którzy ludzie w procesach interakcji uznają za ważny pod danym względem, konstytutywny dla danego pojęcia. Czyli - ojczyzna nie istnieje, jest jedynie nieustannie podtrzymywana i reprodukowana przez działające jednostki. Rzecz jasna, te jednostki nie mają pełnej dowolności i ojczyzna nie jest zupełnie amorficzna. Jak mówiłem, ludzie tworzą instyutucje a instytucje ludzi. Tym samym, konstrukty wytworzone w jednych interakacjach wydatnie wpływają na kształt interakcji kolejnych. Przykładowo: wytworzenie w interkacjach obowiązującego wzoru miłości ojczyzny i szacunku do jej symboli ograniczania i kanalizuje potencjalny rozwój interakcji późniejszych.

Oczywiście, takie spojrzenie nie jest zbyt praktyczne w codziennym życiu. Tu pojawia się druga płaszczyzna, mniej teoretyczna, bardziej polityczno-zdroworozsądkowa. Niezależnie od tego, czy Polska istnieje czy nie jest czymś funkcjonującym w życiu codziennym, ba, funkcjonującym na zasadach priorytetowych wartości, jednej z najważniejszych w procesie socjalizacji wspólnot itd. Jasne jest, że biorąc pod uwagę ogromną wielość czynników składających się na "ojczyznę" trudno jest prosto określić swój do niej stosunek. Rózne postawy prezentujemy wobec symboli, wobec współobywateli, wobec historii i tradycji. Istotna jest tu chyba kwestia pewnego rozłożenia akcentów, które elementy mozaiki o nazwie "Polska" wybieramy sobie jako najważniejsze, najwyraźniej do nas przemawiające itd.

Nie wiem kto przedstawił taką koncepcję, ale wydaje mi się, że obecnie główną dychotomią w tym względzie jest rozróżnienie na patriotyzm, nazwijmy go narodowo-symboliczny oraz patriotyzm, dajmy na to, republikańsko-obywatelski. Dla pierwszego z nich najważniejsze jest odpowiedni stosunek do zbioru symboli, obiektów, postaci. Taki patriotyzm tworzy pewne narodowe immponderabilia, odzwierciedlone chociażby hasłem "Bóg Honor Ojczyzna". Ważna jest tutaj wierność tradycji, dość bezkrytyczne uwielbienie dla dawnych dokonań, nieufność wobec wpływów zewnętrznych, skoncentrowanie raczej na ideach, widzenie narodu i państwa jako wspólnoty obejmującej również dawne pokolenia, niepodzielnej całości, tendencjach do sakralizacji oraz eksluzywności. Służba i wierność ojczyźnie stają się tutaj świętym obowiązkiem, wymogiem nadrzędnym niezależnym od woli jednostkowej.

Drugi natomiast jest, nazwałbym to tak, "patriotyzmem dnia codziennego". Odkładamy ułanów do ich grobowców i patrzymy na wspóczesność. Nie chodzi o wierne strzeżenie flagi oraz orła lecz o cnoty takie jak uczciwość, porządek, uprzejmość. Dbanie o przestrzeń publiczną, wywiązywanie się z obowiązków przy jednoczesnej świadomości praw - i umiejętności korzystania z nich. Ojczyzna staje się tu raczej pojęciem okreslającym pewno dobro, o które wolne jednostki dbają we włąsnym interesie.

Ja osobiście mieszczę się raczej w nurcie patriotyzmu obywatelskiego. Nie uważam, żeby Ojczyzna, Polska, Naród były ważniejsze od mojej nieskromnej osoby. Uważam się za dysponującą wolną wolą jednostkę, dla której państwo oraz inne instytucje powinny być raczej narzędziami w realizowaniu interesów, subsydiarnymi wobec moich możliwości. Mam ogromną świadomość wagi jaką dla mojego rozwoju, dla mojego życia ma cały ciężąr polskiej tradycji, symboliki, historii. Nie odrzucam go, ale nie chcę też, żeby był on zbyt przytłaczający. Tworzę sobię włąsną Polskę, wybierając te elementy i akcenty, które pasują do mojego światopoglądu - a jednocześnie go, paradoksalnie, kształtują. Takie podejście pozwala mi pochwalać to, co moim zdaniem, było i jest w Polsce słuszne i pozytywne jak i potępiać to co było haniebne. Patriota narodowo-symboliczny wzbraniał się będzie przed tym drugim, sądząc, że Polska jest całością i kontestacja jakiegoś jej wycinka może doprowadzić do zawalenia się całego gmachu. Ja takich oporów nie mam. Dla mnie najważniejsze nie jest, rozumiane w sensie Pani Dulskiej, "dobre imię kraju". Jeśli coś uważam za paskudne - piętnuję to, przez co byłem już nazywany kosmopolitą, wstrętnym liberałem, komuchem etc.

Bo i prawda - dla mnie wspólnota narodowa nie jest jakoś szczególnie ważna. Oczywiście, w procesie socjalizacji nabyłem sentymentu dla tego co polskie. Ale nikt nie rodzi się Polakiem, Węgrem, Słoweńcem. Stajemy się nimi w miarę jak przyjmujemy tradycje, przekonania, symbole, wartości. I nie ma też jednego wzorca Polaka ani wzorca patriotyzmu. Jeśli ktoś tak mówi - na milę śmierdzi to zamordyzmem. Bo co to znaczy "prawdziwy Polak"? Najczęściej "prawdziwy Polak" to taki, który wybrał z mozaiki polskości te same elementy, co używający takiej etykiety.

Czy w związku z tym jestem patriotą? Nacjonaliści powiedzieliby, że nie. Nie dostaję orgazmu na widok białego ptaka w koronie na głowie, nie znam pieśni patriotycznych. Jestem w stanie zrezygnować z pewnej części polskiej suwerenności - przy wejściu do Unii Europejskiej i przy uchwalaniu konstytucji - jeśli ma to się przysłużyć dobrobytowi i umacniać wolność jednostek, które są dla mnie najistotniejsze.

A jednoczesnie - chcę, żeby na terytorium, które określone zostało etykietą "polskie" (mówię tak specjalnie bo przecież coś takiego jak granica państwowa nie istnieje - jest porządkującą interakcje ludzi abstrakcją) było dobrze, by kraj rozwijał się, by panował w nim porządek i spokój, by jego obywatele czuli się bezpiecznie. Staram się zachowywać zgodnie z pewnym kodeksem wartości zakładających określone chociażby minimum przyzwoitości wobec innych, respektuję ich intersy, tak, żeby oni respektowali moją wolność. Nie zamierzam oszukiwać, kraść ani pozwolić, żeby minister-idiota budował autostradę przez Dolinę Rospudy. Chcę, żeby mnie i innym było tu jak najlepiej. Czy to jest patriotyzm? Myślę, że tak.

Czy byłbym w stanie mieszkać za granicą. Pewnie przyszłoby mi to z trudem. Nie dlatego, że brakłoby mi jakoś bardzo orła i syrenki. Ale, pozwolę sobie jeszcze raz zacytować Jacka Kleyffa:

"Na nazwy i na znaki sram
Nie fetysz granic mnie tu trzyma
Lecz miejsca i w tych miejscach przyjaźń
I w Polsce z tym nie jestem sam"
_________________
Pierwszy Pisarz Forum 2006, 2007, 2009; Podpis Roku 2010

Mój blogasek: http://obserwujacylemur.wordpress.com/

[mumin_king]

Ja Polskę kocham... I nie chciałbym urodzić się w innym kraju. Nie chciałbym żreć amerykańskich fast foodów, bo w Polsce mamy lepsze żarcie. Nie chciałbym być jakimkolwiek krajaninem, bo dla mnie co najlepsze to Polskie... Nie ma nic dla mnie lepszego... Co nie znaczy, że jestem nacjonalistą, bo szanuję każdego obywatela świata, tylko cieszę się, że urodziłem się w Polsce, bo dla mnie to najlepsze miejsce we wszechświecie...
Mówi się, że Polska to bagno...Tylko mi te bagno odpowiada
_________________


GGP - na spotkanie ze świeżoscią

Bój się bloga NOWOŚĆ BLOG MUMINA

wg Matteya - bardzo sprytne ALTER EGO.
Zwycięzca Queenwizji - grudzień 2012

[Just_A_Poor_Girl15]

[Gość]

-- USUNIETO --

[szymek_dymek]

[Werty]

Do Just_A_Poor_Girl15:
Czy ty dzisiaj masz zły dzień czy zawsze na siłę starasz się być tak dociekliwa??
Tak to prawda, 1/3 polskich dzieci głoduje. Ubolewam nad tym. Ale np. w takiej Afryce mało kto NIE głoduje. To miałem na myśl, że wielu z nas narzeka tak jakby nie było innych gorszych miejsc na tej ziemi.

[lemur]

[lemur]

Btw. nie wiem co zaznaczyć w ankiecie. Jestem liberalnym kosmopolitą i patriotą przede wszystkim "obywatelskim".

Znaczy się: niezdecydowanym sceptykiem, którego obsobaczają i ci z lewa i ci z prawa. Nacjonaliści mają mnie za zaprzańca, lewacy - za nieświadomego liberała, już mi nawet kiedyś - mnie!!! zaprzysięgłemu agnostykowi!!! - zarzucano "zauroczenie pontyfikalne", niemalże papizm

Czyli: zarówno w przypadku przewrotu komunistycznego jak i reakcyjnego poszedłbym pod mur
_________________
Pierwszy Pisarz Forum 2006, 2007, 2009; Podpis Roku 2010

Mój blogasek: http://obserwujacylemur.wordpress.com/

[szymek_dymek]

BTW - nie podoba mi się temat, a konkretnie użycie w nim słowa 'Stosunek'. Nie wiem jak wam, ale kojarzy mi się to dosyć nachalnie - Just chciała chyba podprogowo zasugerować, że powinniśmy mieć Ojczyznę... w dupie
_________________

[mumin_king]

[mumin_king]

[Gość]

-- USUNIETO --

[lemur]

[Gość]

-- USUNIETO --

[lemur]

Lasho, ale akurat od Konsytutucji trudno wymagać, żeby podawała dokładne, specyficzne brzmienie każdego przepisu. Ten akt normatywny określa główne, nadrzędne zasady ustrojowe. Nie można natomiast do niego wpisywać zbyt dużo, treści danych aktów podkonstytucyjnych konkretnie regulujących wykonywanie postanowień Ustawy Zasadniczej chociażby z tego powodu, iż ustawy można zmieniać łatwo (zwykłą większością głosów) zaś K - niekoniecznie (2/3 głosów w Sejmie i ponad połowa w Senacie). I tym samym, jeśli wpiszemy jakoś szczegółowy przepis do K - sprawiamy, że staje się zupełnie nieelastyczny, bo do jego zmiany potrzebna jest zmiana Konstytucji.
_________________
Pierwszy Pisarz Forum 2006, 2007, 2009; Podpis Roku 2010

Mój blogasek: http://obserwujacylemur.wordpress.com/

[Just_A_Poor_Girl15]

[Just_A_Poor_Girl15]

[Qnegunda]