O nas - nasza historia...

[szymek_dymek]

Mam tak do dziś
_________________

[wasdfg7]

[Just_A_Poor_Girl15]

[wasdfg7]

[Just_A_Poor_Girl15]

opowiastki rodzicow to co innego . Ale nie zawsze moge miec 100% pewnosc, ze to wydarzylo sie naprawde. Ale wiem, ze te 2 mialy miejsce. W obu przypadkach mialam jakies 3-4 latka.

1.Wlozylam sobie groch do ucha . Teraz mnie to bawi, ale wtedy ani mnie, ani rodzicom nie bylo do smiechu .

2.Wlozylam sobie solonego paluszka do nosa . Nie wiem, jak w bylo w powyzszym przypadku, ale w tym musielismy jechac na pogotowie ;d.

[wasdfg7]

[Just_A_Poor_Girl15]

nvm

[wasdfg7]

[Just_A_Poor_Girl15]

nvm = nevermind = niewazne


ok, nie ciagnijmy juz offtopa.

[Paulina_Mercury]

No to może ja skrobnę coś na temat. Pamięcią sięgam do roku ok. 1993, czyli gdzieś do trzeciego roku życia. Robiłam wówczas wieeele absurdalnych rzeczy. Myślałam na przykład, że w kalendarzach jest podane, kto kiedy ma urodziny, a nie imieniny. Choć jednocześnie zastanawiałam się, jak to możliwe, że wszyscy są tam wpisani, mniej więcej do piątego roku życia nie przeszło mi przez myśl, że to jednak nie to, co myślę.

Kolejna paradoksalna sytuacja, która mi się przypomina: wydawało mi się przez jakiś okres czasu, że w nocy, tzn. kiedy jest ciemno obraz w telewizorze może mieć tylko czarno-białe kolory. Sądziłam, że ma to związek ze światłem słonecznym. A wzięło mi się to stąd, że po prostu lecieli kiedyś późno Sami swoi. Nie wiem tylko, dlaczego nie pomyślałam, że np. zimą dobranocka (kolorowa przecież) jest nadawana po zmroku.

Pamiętam jeszcze, jak włożyłam sobie guzik do nosa. Albo jak skróciłam sobie o parę centymetrów jeden warkoczyk.

Poza tym miałam niemały wkład w łamanie kończyn mojej młodszej siostrze. Jak miałam 4,5 roku ciągnęłam moją siostrę za skakankę, która była przywiązana do rowerka. No spadła z niego na pierwszym zakręcie, łamiąc sobie rękę. Innym razem kłóciłyśmy się, a właściwie popisywałyśmy, która z nas skoczy z wyższego stopnia schodów. Jako, że jestem starsza, byłam w tym skakaniu lepsza. Siostra, chcąc mi dorównać, oczywiście zakończyła skok upadkiem i w konsekwencji złamaniem nogi. Kiedy indziej z kolei siostrzyczka jechała na rowerku z zamkniętymi oczami i kazała mi mówić, jak ma obracać kierownicę. Skończyło się na szczęście tylko wielkim siniakiem. Nie ma to jak odpowiedzialna starsza siostra.

To by było na tyle…

[daga]

To ja zacznę od opowieści, zdjęcia będą później bo jakoś nie mogę się wysilić na zeskanowanie tych SCANDALICZNYCH fotek

Jak większość istot zaczynam rejestrować w pamięci wydarzenia z wieku ok.3 lat.
W tym wieku spadło na mnie wielkie nieszczęście bocian przyniósł mi braciszka. Którego zgodnie z opowieścią mamy chciałam nakarmić koralami ale przeżył Jak miał ze 2 lata nie upilnowałam go i sobie łeb rozbił o huśtawkę. (do dziś myślę, że to wydarzenie odbiło się na jego psychice)
Nienawidziłam chodzić w sukieneczkach chińskich i wyglądać jak słodkie dziecko.
Do 7 roku życia nie wiedziałam jak się wiąże buty i wolałam rzepy
Bardzo długo jadłam kaszki z butelki na smoczek....
W przedszkolu przeżyłam pierwszą tragedię showmana...... zachorowałam na ospę i nie zatańczyłam krakowiaka ale za to na dzień matki zaśpiewałam i to był początek wielkiej kariery..

c.d.n.
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[mumin_king]

To może ja o sobie...

Przez swe dzieciństwo starałem się być przykładnym bachorkiem. Aczkolwiek nie raz, nie dwa ani nawet nie trzy sprawiałem problemy rodzicom.
Do historii mojej rodziny przeszło wydarzenie gdy podpaliłem babci szafę ^^ (chociaż wtedy mi do śmiechu nie było...). Po prostu wziąłem zapałki myślac, że będe miał dobrą zabawę, aż w końcu jeden z płomienu nie zakończył swego żywota na końcu niteczki tylko zajął się całym kocem. Moja reakcja byla wtedy najlepsza... Uciekłem do mamy, wtulając się do niej i popiskując, dopiero dziadek zauważył co się dzieje w sąsiednim pokoju i pożar został w porę ugaszony...
To jednak nie zraziło mnie do ognia. Kiedy zostawałem sam w domu, najlepsze zabawy dla mnie to właśnie były zabawy z ogniem. Tak, więc testowałem dezodoranty i różne takie, aż kiedyś przysmażyłem dywan w dużym pokoju, zasłaniając to fotelem nic się na szczęscie nie wydało ^^.
Bardzo dużo bawiłem się grając w domu w piłkę nożną, ale nie będe wymieniał wszystkich potłuczonych żyrandoli oraz naczyń.
Kiedyś też bawiąc się z siostrą cioteczną w Króla Lwa, uszkodziłem jej nos. Po prostu ona była Simbą ja którąś z hien i po jednym z ataków uchyliłem się a ona uderzyła o kant łóżka...bliznę ma do dziś...
Pierwszego papierosa (oczywiście, bez zaciągnięcia, bo jeszcze wtedy nie wiedziałem co to znaczy) zapaliłem w wieku 8/9 lat. Zaraz po nim nałogowa paliłem paluszki ^^ (najlepiej słone).
To narazie tyle, ale zapewne coś jeszcze tu dopiszę ^^

BTW mógłbym też opisywać teraźniejsze przeżycia, bo chyba nic nie zmądrzałem ^^
_________________


GGP - na spotkanie ze świeżoscią

Bój się bloga NOWOŚĆ BLOG MUMINA

wg Matteya - bardzo sprytne ALTER EGO.
Zwycięzca Queenwizji - grudzień 2012

[Gohan]

Co by tu napisać... Jak dzisiaj oglądam stare albumy z moimi zdjęciami tuż po narodzinach, to stwierdzam, że miałem nieproporcjonalnie wielką głowę do reszty ciała Pamiętam, ze jak miałem 2 latka, zaczęły kręcić mi się loki i nawet było mi w nich do twarzy. W wieku 4 lat poszedłem do przedszkola i pamiętam, że raz nie było w kiblu papieru toaelotowego, więc podtarłem się ręcznikiem kolegi. Niezła była z tego powodu afera. W wieku 6 lat odkryłem pasję mojego życia - damskie stopy. Pamiętam, że podczas leżakowania przedszkolanka zdjęła buty i ujrzałem jej stópki (wtedy pierwszy raz zrobiłem pewną rzecz do łóżka), wtedy jeszcze nie wiedziałem jak ta czynność się nazywa. Poza tym byłem dzieckiem dość nierozgarniętym, do 6 roku życia lałem do łóżka, do 9 roku życia nie potrafiłem zasznurować sobie butów, a do dzisiaj nie nauczyłem się jeździć się na rowerze. Z tego powodu często byłem obiektem kpin. W okresie szkolnym byłem takim "niebieskim ptakiem", chodziłem z głową w chmurach, miałem swój własny świat. Moi koledzy i nauczyciele tego nie rozumieli, aczkolwiek uczyłem się dobrze, a nawet bardzo dobrze. Myślę, że zamknąłem się w sobie po rozwodzie rodziców, to było w roku 1991, a więc miałem niespełna 8 lat. Wychowywałem się u dziadków. Mimo, że byłem dość autystyczny, to potrafiłem nieźle narozrabiać. W wieku 6 lat potłukłem babci młotkiem szafę, w wieku 9 lat powybijałem szyby w sszopach obok naszego domu. Teraz widzę, że w ten sposób odreagowywałem swoją "inność". Robiłem wiele głupich rzeczy, których dzisiaj się wstydzę, np. w szóstej klasie przeżywałem fascynację Adolfem; kolega zrobił mi "swastykę" z papieru, któą nosiłem podczas przerw. Czasy podstawówki niezbyt miło wspominam, szczególnie moje tragiczne miłości. Dziewczyny uważały mnie za niebezpiecznego dziwaka i outsidera. Zrozumienie znalazłem dopiero w liceum, miałem naprawdę świetną klasę, do dziś się spotykamy.
_________________
"Bobry wesoło gryzą drewno, szczury biegają za myszami, lśnią im oczki, bo żadnej choroby już w nich nie ma. Nawet jeleń zwykle tak podatny na bakterie nie może zachorować i pełną gębą je siano, Ludzie będą rodzili zdrowych ludzi, jesteśmy już nie tylko w Europie, ale chyba nawet w kosmosie".
Wojciech Mann

[Rafal]

Ja tez dorzuce swoje 3 grosze...
Juz od najmlodszych lat mialem cholernie wielkiego pecha.Chyba najbardziej przypominam sobie sytuacje ,ktore raczej nie byly przyjemne.
W wieku 2-3 lat wracajac od babci na rowerz(oczywiscie ja bym w specjalnym koszyku umieszczonym na kierownicy) ,wsadzilem noge miedzy szprychy ,co oczywiscie skonczylo sie opadkiem i uszkodzeniem stopy(nie pamietam czy to bylo zlamanie ,wiem tylko ze mialem noge w gipsie).
W podobny wieku na glowe spadla mi plyta zeliwna.Skonczylo sie na strachu i kilku szwach.
Nie minelo wiele czasu ,a Rafal znowu musial odwiedzic szpital .
Przy zabawie na placu zabaw wsadzilem palca tam gdzie nie trzeba w wyniku czego zmiazdzylo mi srodkowe palca u lewej reki.
Z wczesnego dziecinstwa to chyba tyle...
W wieku 8-9 lat razem z bratem zjezdzalismy z wielkiej gory ... rower byl brata i bylem na niego za duzy.Skonczylo sie na bliskim spotkaniu z asfaltem.Do dzis mam ukruszonego zeba.
2 lata pozniej znowu nie mily wypadek.Razem z kolega gralismy w siatkowke.Kiedy koledze gra sie znudzila ,znalazl jakas stara plytke ,ktora zaczal rzucac(nie rzucal nia we mnie,ale...). Ja sobie gralem dalej w siatkowke ,po chwili uslyszalem tylko "uwazaj" obrocilem sie ,a plytka trafila mnie w twarz. Niezbedna byla pomoc lekarza...znowu strach i kilka szwow).Ponoc gdyby plytka poleciala by kilka milimetrow wyzej stracilbym oko.Oczywiscie blizna pod okiem jest widoczna do dzisiaj.
Z kolega ,o ktorym juz wspomnialem bardzo czesto robilismy glupie rzeczy. Jedna z takich bylo np zabawa z ogniem w kanciapie zrobionej w garazu jego taty. Kilkakrotnie igralismy z ogniem ,co skonczylo sie spaleniem kanciapy.Lubielismy wrzucac do ogniska dezodoranty itp. ,szczescie ze sie nic nie stalo.
Moglbym wymienic jeszcze kilka glupich zabaw ,ale nie bede juz was zanudzal.

[Gohan]

W czasach liceum też byłem niezłym rozrabiaką. Miałem tylko jedną wadę, poważną wadę - nie byłem sprytny. Moją ulubioną zabawą było przez długi czas wrzucanie ludziom petard do ogródka, szczególnie w okresie "okołosylwestrowym". Raz o mało nie skończyło się to wezwaniem policji. W liceum zaczeły się moje pierwsze przygody z alkoholem. Jak miałem 16 lat, poszedłem samotnie w pola z 0,7l Żubrówki i narąbałem się jak świnia. Od tego momentu zacząłem pić regularnie. Z papierosami ze względu na mój stan zdrowia przygód żadnych nie miałem. Mimo, że byłem wtedy naprawdę słupi to miło wspominam te cztery lata w ogólniaku.
_________________
"Bobry wesoło gryzą drewno, szczury biegają za myszami, lśnią im oczki, bo żadnej choroby już w nich nie ma. Nawet jeleń zwykle tak podatny na bakterie nie może zachorować i pełną gębą je siano, Ludzie będą rodzili zdrowych ludzi, jesteśmy już nie tylko w Europie, ale chyba nawet w kosmosie".
Wojciech Mann

[wasdfg7]

No to tera ja.,

Nie pamiętam dat ani okresów, więc będzie tylko tak bez umiejscowienia w czasie.

No to tak niepokuładanie to wszytsko będzie. Najpierw opowiem o moim przedszkolopójściu. Poszedłem sobie z mamą do przedszkola, aby mnie tam zapisać. No i ja tam poszedłem, i marudziłem, no bo to nie była szkołą mojego brata, ja tam nie chcę i w ogóle tak gadałem, że miałem jezcze rok normaklnego zycia tzn. bez szkoły. Do dziś mama mi wypomina, że przeze mnie zzostawiła tam ręcznik


No więc, byłem hgłupim dzieckiem. Miałem taką fazę, że gryzłem szklanki. Do dziś pamiętam ten słodki smak. Nieposzedłem do szpitala ani nic takiego, po prostu połknąłem szklankę którą ugryzłem, i strawiłem ją razem z krwią wydobywającą sie z wnętrza mojej buzi:D uhmmm te wspomnienia z dzieciństwa.



Kolejna krwawa historyja....
Gdy w wieku 5 lat tj. w 1995 roku, gdy przeprowadzaliśmy się do rudery na wsi byłą konieczność uporządkowania, posprzątania wycinania i tajkich pierdół. No i był zawó, że się cieło gałęzie, jako, że byłem gnojem to nikt mi nic nie chiał dać do roboty, więc tylko przeszkadzałem. No i się zdenerwowałem, wziąłem siekierę bratu i zechciałem przeciąć tą siekierą jakieś lisćie w każdym bądżź razie coś co można było w dłoni rozwalić. No i jak można się domyślić siekiera powędrowała na palec, na szcżęscie go nie odcinając dalszego ciągu nie pamiętam


Z serii krwawe opwoeiści...

Któregoś razu w leci kąpałem się z bratem w rzece (ale idiotyzm, a fe ile bakterii ) i brat wziął rower, i położyul go na dnie do góry nogami kręcać przy tym pedałami (jak fajnie wodę wyrzucało w górę ) no i ja inteligent coś chciałem zrobic i niechcący włożyłem palec wskazujący do zębatki. Wydarł się ryk z mego gardła i popędziliśmy do domu, dalej nie pamiętam....


Oooo jeszcze jedno. Ale już naprawdę głupie. Kiedyś byłem sobie na polu i postanowiłem rzucić kamień do nieba.... Nie wrócił....:
Przynajmniej tak wtedy mi się zdawało, po prostu nie spadł...D:



No i koniec mojej fazy, nie wiem już co pisać, nie pamiętam, stary się robię, pamięć już nie ta ui w ogóle... Później coś jeszczen apiszę (może)
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[BeBe]

Ho, to i ja coś nie coś o sobie powiem.
Urodziłem się 25 czerwca 1991 roku. Jak wieść gminna niesie, ponoć grad wtedy padał-ile w tym prawdy, nie mam zielonego pojęcia. Nie pamiętam swoich narodzin, pewnie straciłem wtedy przytomność [txt by Morrison ]. Wczesne dzieciństwo przechodziłem dosyć hmm, burzliwie ? Od najmłodszych lat przekazywałem cechy "Kerouacowskiego wędrownika". Mając 3 latka, zwinąłem manele z przedszkolnego podwórka i wyszedłem na ulicę, podążając do drugiego przedszkola, które znajdowało się kawałek dalej. Niestety, mamusia zerwała mnie sprzed bramy.
Mając latek 4, babcia tak mnie nastraszyła, że do dziś boję się trochę patrzeć w dół na schody.
Bardzo dużo czasu spędziłem u dziadków, na śląsku. W wieku lat 4,5 zostałem wywie "ziony ażeby mamusia mogła urodzić dzidziusia. Wróciłem jakieś trzy miesiące później z dziadziem. I co ? zastałem mamusię z jakimś karzełkiem na rączkach-kazałem wynieść go na ulicę i tam zostawić-do dzisiaj mi się to wypomina.
Mając lat 5 może 6 znów pobyt u dziadków niezbyt mile wspominany-połamany nos przez bumerang, rozwalony łeb przez wbite szkło [jakiś "rewendż" za podkradzioną łopatkę].
Przyszła zerówka i przejawy mej inteligencji. Płynnie czytałem już przy początku roku szkolnego, czym zadziwiłem panią. Byłem typem "macho" lubiłem się popisywać i bawić w żołnierza.
Przeżyłem bardzo odejście z zerówki. Płakałem. Ale zawsze był mój niezawodny kumpel-dziadzia.
Jako 7 latek byłem niczym ruskie dzieci lumpów. Słuchałem Kaliber 44 i popalałem fajeczki. Dopóki ojciec nie strzaskał mi tyłka. Do dzisiaj mam wstręt do papierosów i HH.
Podstawówka minęła jako pasmo fascynacji science fiction, prasą naukową dla dzieci, wysoką inteligencją na tle klasy. Dwa ostatnie lata minęły jako lata dyskryminacji na tle moich zainteresowań muzyką metalową [ależ ja byłem wówczas mroczny ].
Tutaj nastąpił okres trudny. Mój jedyny przyjaciel, dziadek, zmarł na raka. Bardzo silnie przeżyłem jego śmierć, odcisnęła na mnie ogromne piętno i spowodowała moje patrzenie na dzisiejszy świat.
Gimnazjum miało być wybawieniem. Czy było ? Hmm.
Pierwsza klasa-niby to chciałem czymś zaszpanować, nie miałem czym. To w tej klasie poznałem The Doors, moją pasję a także zespoły takie jak Pink Floyd, Dżem itd.
Druga klasa to pasmo niepowodzeń sercowych, załamań utraty wiary, odejście do grona ministrantów, odwrócenie się od Boga. Niezbyt miło to wspominam.
Klasa trzecia, czyli w sumie teraźniejszość, to zgłębianie samego siebie, zgłębianie duszy, przeznaczenia, filozofii, poezji, ruchu beat generation, pierwszych kontaktów z "używkami" typu alkohol itd.
Trzecia klasa to tzw. zamknięcie mojej osoby na otaczający mnie świat który uważam, za konkretnie powalony. Ktoś to nazwie buntem, może. Ale podążam śladami takich "buntowników" jak Morrison, Kerouac, Nietzsche, Barrett czy Podsiadło. Mam tylko nadzieję, że nie skończę jak pierwsza czwórka.
_________________
Sometimes the only sane answer to an insane world is insanity.

[Mattey]

A ja pamiętam, że jak miałem 4 latka to pojechałem z mamą i 11-letnim bratem do Ameryki na 4 miesiące (cholera, wychodzę na jakiegoś światowca, a ja dwa razy w życiu za ocanem byłem ).
Zakwaterowaliśmy się u jakiejś polskiej znajomej i pewnego razu upiekła ona ciasto.
Dzieci - wiadomo - ciasto bardzo lubią i jak je tylko zobaczyłem to się nie mogłem doczekać kiedy będę mógł spróbować, bo było jeszcze za gorące. No to zacząłem dmuchać.
A ta kobiecina, naskoczyła na mnie że pluję na ciasto! Zawołała mamę i dostałem naprawdę bardzo porządny ochrzan mimo moich tłumaczeń, że ja tylko dmuchałem a nie plułem. Ale moja mama wierzy wszystkim innym tylko nie mi (co zresztą ma do dzisiaj) i historia skończyła się nieprzyjemnie.
Jakieś dwa miesiące temu poszedłem do mamy i powiedziałem jej: Mamo, pamiętasz to ciasto? JA NAPRAWDĘ DMUCHAŁEM A NIE PLUŁEM!!!
Nie pamiętała
Wtedy w Ameryce (sic!) po raz pierwszy poczułem gorzki smak niesprawiedliwości.

P.S. Ja naprawdę dmuchałem
_________________
Pierwszy Mattey Forum
Pierwszy vice Pisarz Forum 2007!

wg Fenderka: Pierwszy Humorysta Forum 2009!

wg NARa: Drugi Fenderek!

[daga]

A teraz foto story..

Przyszłam na świat po to........... (aby zostać adminem )

Rock me Baby rock me
C'mon you can shock me

Moja pierwsza bryka

Screaming let me out

Na co się gapisz???

Koniec radosnych chwil życia, zjawia się ON

Zawsze kochałam małe pluszowe zwierzątka

W szponach nałogu czyli ja i flaszka

Udusić go......

Biegali po polu i pili kakao

Ach jak ja go nie cierpie! You've got the cutest ass

Moja pierwsza pierwszoplanowa rola - Jaś i Małgosia

Spoko maroko - You feel fantastic


c.d.n.
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[KrzysiekP]

Coś o sobie??
Urodziłem się 26.06.1990 r. Chodzę do I klasy Liceum w Pile. mam młodszego brata, którego lubię denerwować Do przedszkola chodziłem już jak miałem 3 latka, ogolnie to fajnie bylo, choć za dużo już nie pamietam. W połowie lat 90. lubiłem słuchać No Mercy i Modern Talking
Szkołę podstawowa przezylem i nawet nie pamietam.. Wtedy to był luzik, lekcje do 13, górna 14, a teraz? Codziennie w budzie do 16..
W 2003 r. przeprowadziłem się do Kaczor, i choć tu też jest gimnazjum, rodzice postanowili wyslac mnie do Piły. I klasa gimnazjum minela pod znakiem Deep Purple i Led Zeppelin. Wtedy słuchalem ich na okraglo.. oceny byly jeszcze w porzadku, swiadectwo z paskiem.. w drugiej klasie zaczalem lekko olewac przedmioty, np. biologię, której szczerze nienawidzę do dziś.. Wtedy byla jeszcze stara paczka znajomych ze starszych klas, ktorzy szkolę już opuscili.. Zaś trzecia klasa to męka. Piatki mialem tylko z matematyki i w-fu. (Informatyka!!) Tu już olałem po całości. Same czwórki. Test jak napisalem tak napisalem. Cholernie zły temat wybrali na humana.. Ale jak jeszcze sobie pomysle o tej III klasie gim, to napelniam sie caly nostalgią.. Koledzy i kolezanki przeszli do innych szkol.. Teraz, liceum, jest średnio na jeza. Dobrze, ze niektore w porządku ziomki z II liceum zostaly, bo chyba bym sie zanudzil w szkole. Ostatnio zmarl moj nauczyciel.. szkoda, wielka szkoda. szczerze, to nie zdołalem uronic łzy. pamietam, jak we wrzesniu dawał mleczna czekolade za pierwszą piatke w roku szkolnym, i czekoladę gorzką, za pierwszą pałę.
Dobrze, że chociaz jest jeszcze fajny nauczyciel z matematyki (Gdy podszedłem zapytac sie na poczatku lekcji, czy moge isc do ubikacji powiedział, że dobrze rozumie, że przerwa jest od ciekawszych zajec. Powiedział jeszcze cos w tym stylu: "Krzysiu, lej powoli, sraj dokładnie, moze lekcja ci przepadnie")..
Już za 1,5 roku matura.. Cholera, szybko ten czas mija. Za szybko..

[Gohan]

Daga, wyglądasz zupełnie jak moja ciotka
_________________
"Bobry wesoło gryzą drewno, szczury biegają za myszami, lśnią im oczki, bo żadnej choroby już w nich nie ma. Nawet jeleń zwykle tak podatny na bakterie nie może zachorować i pełną gębą je siano, Ludzie będą rodzili zdrowych ludzi, jesteśmy już nie tylko w Europie, ale chyba nawet w kosmosie".
Wojciech Mann

[daga]

[Kensington]

Parę słów o Kensingtonie:

Przyszedłem na świat 30 czerwca 1980r. Dokładnie tego samego dnia zespół Queen wydał album "The Game". Czysty zbieg okoliczności
Dzieckiem byłem chyba w miarę normalnym W wieku trzech i pół roku umiałem czytać i pisać (drukowane literki), rok później nauczyłem się grać w szachy, "tysiąca" i ping ponga. Ponadto od czwartego roku życia regularnie odwiedzałem strzelnicę i uwielbiałem wszelkiego rodzaju pojazdy, zwłaszcza koleje żelazne - dzień w dzień potrafiłem przesiadywać godzinami na dworcu PKP, robiąc z siebie idiotę (rodzice twierdzą, że machałem wszystkim podróżnym, krzyczałem na maszynistów, bałem się konduktorów itp. itd.), ale jednocześnie przyczyniłem się do tego, że mama, tata oraz babcia znali na wyrywki godziny odjazdów i przyjazdów wszystkich pociągów.
Poza tym nie biłem się z kolegami, nie dokuczałem płci przeciwnej (nie licząc siostry, którą miałem zwyczaj bić klapkiem i wypisywać na jej blokach rysunkowych różne bzdurki typu "Głupia Asia"), nie miewałem żadnych większych "wypadków" (pomijam dwucentymetrową dziurę w głowie - skutek bliskiego spotkania z huśtawką; upadek do kanału w warsztacie samochodowym też nie jest godny tego, by się o nim rozpisywać...), ale do szpitala trafiłem po raz pierwszy dopiero w wieku 15 lat......
Wiele razy zmieniałem miejsce zamieszkania: Radom - Budapeszt - Radom - Budapeszt - Radom - Warszawa - Radom... Ciekawe, dokąd jeszcze los mnie rzuci
W domu byłem zawsze grzeczny i ułożony... Dopiero w szkole pokazywałem, na co mnie stać Uwagę do dzienniczka dostałem już na samym początku mojej ścieżki edukacyjnej, pierwszego dnia zajęć w pierwszej klasie szkoły podstawowej
W wieku dziesięciu lat, w pewnej budapeszteńskiej knajpie (tej samej, która "zagrała" w filmie Barei pt. "Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz") sterroryzowałem kelnera, czego efektem było sześć potłuczonych talerzy z żarciem i dwa razy tyle rozbitych szklanek......
Kiedyś także zabrałem ojcu w pracy z szuflady pistolet... Tatuś mało zawału nie dostał, widząc mnie z bronią - na szczęście nie była nabita
Innych grzechów nie pamiętam A z dzieciństwa kojarzę jeszcze dokładnie, że mój sąsiad robił mi sporo zdjęć. A także rysował dla mnie postacie z kreskówek (zwłaszcza Smurfy)
_________________

Z kobietami się nie dyskutuje. Kobiet się słucha.
Moje aukcje

[Gohan]

[Qnegunda]

Jak mogą wykazać moje zdjęcia ze wczesnego dzieciństwa, od zawsze przejawiałam skłonności sadomasochistyczne . Pierwsze zdjęcie, które mi zrobiono, ukazuje słodkiego berbecia śpiącego snem sprawiedliwych z czerwoną szramą na policzku, którą sama sobie zrobiłam. To zdjęcie mam w książeczce zdrowia . W przeciwieństwie do mojej starszej siostry byłam cholernie niesforna - na jakiś wyjazdach rodzinnych zdarzało mi się nieraz uciec, często się brudziłam, potem - czasowo w okolicach żłobka - miałam fazę bycia bachorem-destruktorem. Pewnie sama sobie bym wlała. Zrzucałam obrusy z zastawami z pełną premedytacją, rozbijałam szyby, często krzyczałam i płakałam, biłam inne dzieci (w żłobku byłam bossem - do tego stopnia byłam nieznośna, że przenoszono mnie do starszej grupy, bo rówieśnicy nie mogli sobie ze mną poradzić - zresztą, starsi też nie ). To był niezbyt dobry okres, kiedy zresztą ujawniła się obecność kamienia w nerce i zaczęły się bolesne problemy zdrowotne.

W przedszkolu trochę złagodniałam, choć nadal wdawałam się w bójki. Występowałam przeciwko faworyzowaniu słodkich, bezproblemowych cherubinków. Oczywiście nie miałam pełnej świadomości działających mechanizmów, ale było jakieś poczucie, że nie wszystko jest w porządku. Dla przykładu: zorganizowano takie dziecięce jasełka. Dzieci otrzymały swoje rólki, z tym, że niektóre miały stanowić tło dla tych ładniej wyglądających. Aniołki w pierwszym rzędzie śpiewały, te w drugim miały tylko stać i się nie ruszać. Jako że wkurzyłam się, że ja wraz z trójką innych dzieciaków mieliśmy tylko stanowić tło, gdy zaczęła się piosenka, postanowiłam wyć jak najgłośniej. I słowo stało się ciałem. Tak mi już zostało . Lubiłam, lubię i lubić będę być w centrum uwagi. Poza tym byłam bardzo ciekawa świata. Szybko nauczyłam się czytać i już w zerówce swobodnie mogłam czytać dłuższe teksty.

Następne lata - nauczanie początkowe. Nie umiałam jeszcze kryć swoich emocji i często zdarzało mi się płakać na oczach całej klasy. Biłam się z chłopakami i w ogóle miałam czerwony dzienniczek . Moje osiągi na tle intelektualnym strasznie kontrastowały z moim zachowaniem. W trzeciej klasie doszedł do nas pewien dupek, który przyczynił się do zeszmacenia prawie całej grupy. Czwarta klasa to był okres bezmyślnych prześladowań innego ucznia, który wypisał się z naszej klasy po czterech miesiącach. Nie było mnie przez pierwszy tydzień w szkole, a jak wróciłam (skręciłam sobie kostkę, hehehe) Olaf - bo tak się nazywał chłopak - był wytykany palcami i przezywany. Nikt nie potrafił podać mi racjonalnej przyczyny prześladowania ("on jest głupi", "wkurza mnie"), więc wstawiałam się za nim, za co niejednokrotnie obrywałam. Kiedyś, jak nasza niezbyt bystra wychowawczyni - katechetka zresztą - mówiła o rzekomych przyczynach wypisania się Olafa z klasy (przeprowadzka, rotfl), nie omieszkałam się jej przypomnieć, że chłopak był prześladowany (czyt.: kopany, bity, wyzywany, popychany etc.) przez całą klasę. "Ale ona wie lepiej". Potem przeniosłam się do drugiej podstawówki, o niebo lepszej, w której znacząco się rozwinęłam. W tym czasie napisałam baaaaardzo wiele opowiadań i sprawozdań, a nawet felietonów, zaczynałam wielokrotnie powieści, które do dziś tkwią na dysku komputera, nieskończone. Coraz bardziej uwidaczniały się liczne różnice pomiędzy moimi rówieśnikami a mną. Podstawówkę opuściłam wyróżniona na liczne sposoby. Średnia powyżej 5,0 i wzorowe zachowanie (raz w życiu, rotfl).

No i teraz jest gimnazjum, od którego oczekiwałam znacznie więcej i którego nienawidzę z całego serca. Z drugiej jednak strony po raz pierwszy chodzę do klasy, w której jest grupka uczniów, którzy potrafią jakoś racjonalnie współegzystować. Jestem co prawda pojmowana tam jako osoba co najmniej dziwna, ale ludzie nie uciekają ode mnie na kilometr, jak to czasami bywało kiedyś . No i zaprzyjaźniłam się z mikołajoszatanem, co jest bardzo ważnym epizodem.

Niedługo wrzucę zdjęcia.
_________________
W avatarze jest lemur, gdyby kto nie wiedział. W domu wygląda tak samo.

[BeBe]

[Kensington]

To nie to, co myślisz
_________________

Z kobietami się nie dyskutuje. Kobiet się słucha.
Moje aukcje

[Asia_x]]

hah... ^^
Ja pamietam, że od małego lubiłam wszystko ciąć^^ ZAczynając od tego że w wieku 3 lat uchlastałam sobie włosy... cóż... przeszkadzały mi w ogladaniu bajeczki^^ a później wrzuciłam i włosy i nożyczki za kanape^^ myslałam, że rodzice nie zauważą później skróciłam włosy wszystkim lalkom... myslałam że odrosną^^ obciełam zasłonki u cioci i podciełam jej pieskowi sierści troszkę dalej... po pójsciu do przedszkola ciełam zeszyty^^ nie koniecznie moje później przez pierwsze 3 lata podstawówki też wszystko ciełam i wycinałam^^
Pamietam też że od małego byłam straszna wredota^^ Przykłady podam kiedy indziej^^

Jeszcze pamietam, jak siedziałam z Babcią w oknie^^ i że bardzo często lądowałam w szpitalu... <zawsze jak ktoś przyjeżdzał, Joanna szła do szpitala^^'>

Co ja jeszcze pamietam... Pamietam jak kiedyś chodziłam za tatą żeby mi Smerfy rysował i pamietam, jak mój tata miał obsesje na punkcie robienia zdjęć ( na szczescie juz mu przeszło ) i pamietam, jak strzelałam z tatą do drzwi^^ i jak chodziłam z nim na strzelnice^^ ( zawsze robiłam szum )
I nic wiecej nie pamietam a szkoda...

[Bizon]

_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[lemur]

Teraz już wiemy, co sprawiło, że Kensington został ped...pedagogiem

O, może mi się nawet zachce napisać coś o sobie, a co? Ale zdjęć z dzieciństwa w wersji cyfrowej niestety nie posiadam...
_________________
Pierwszy Pisarz Forum 2006, 2007, 2009; Podpis Roku 2010

Mój blogasek: http://obserwujacylemur.wordpress.com/