Niepełnosprawni....

[Hoder]

[Gohan]

[Hoder]

[lemur]

[Dominik89]

[mumin_king]

Zdjęcie
Tu możecie zobaczyć chłopaka o którym na początku mówiłem. Jest to ten w zielonej bluzce.
Zdjęcie wykonano podczas Pucharu Świata w Amsterdamie, gdzie zdobył ze swoją partenrką (ta w zielonej sukni) trzecie miejsce (skarżąc się przytym, że wszystko zostało ukartowane ).

EDIT: Widzę, że nie przeszło tak jak chciałem, więc wytłumaczę. Klikamy w Gallery, potem w rok 2006, następnie w Puchar Świata Holandia 2006, i bierzemy ostatnie zdjęcie z trzeciej strony.
_________________


GGP - na spotkanie ze świeżoscią

Bój się bloga NOWOŚĆ BLOG MUMINA

wg Matteya - bardzo sprytne ALTER EGO.
Zwycięzca Queenwizji - grudzień 2012

[Monior vel. MoniQue(en)]

...

[Kamciola]

Oczywiście, że tak samo jak pozostałych.
Od 4 klasy szkoły podstawowej przyjaźnie się z chłopakiem, który nie ma nogi. I tak ma dużo szczęścia, ponieważ jego rodziców stać na protezę (ale większosci niestety nie ) i jako tako jeszcze może się poruszać...
_________________
Nie patrzcie w lewo!!

Zapraszam

[Gość]

-- USUNIETO --

[Milka]

ktoś w tym temacie napisał coś co mnie poruszyło i oddało dokładnie to co staram się przekazać wszystkim jako osoba niepełnosprawna: niepełnosprawni bardzo potrzebują miłości. to święte i istotne słowa. ktoś pisał też o osobie niewidomej, chciałabym podziękować że druga rozmowa przebiegała już bez skrępowania. wiem jak to jest niewidziec, w moim przypadku widzieć nieco mniej niż połowę tego co ogląda każdy. wiem jak ciężko poruszać się po nieoświetlonym mieście, wpatrywać się w numer autobusu późnym popołudniem... wiem też co znaczą spojrzenia ludzi którzy nie bardzo wiedzą jak mają zareagować... wiem co znaczy ból po przykrych uwagach ze strony innych, który jest ze mną od zawsze. Przez ludzi boję się zaufać i nie czuję się dobrze w społeczeństwie bo ciągle mam wrażenie wyobcowania..boję się ufać komukolwiekdlatego często wydaje się że jestem zimna, sztywna, wyobcowana. tak naprawde jestem bardzo nieszczesliwa i przerazona wizja samotnosci w zyciu...
_________________
Znacie bajkę o Romantyku?
- Roman, Ty kutasie.

[Ika]

Wypadek, który miałam w wieku 23 lat sprawił, ze nie jestem osobą w pełni sprawną, moja niesprawna ręka nawet tak bardzo mi nie przeszkadza jak bóle i zawroty głowy, mam też problemy z pamiecią, a mimo to podjełam naukę po 25 latach przerwy, jestem na drugim roku zarządzania i mam całkiem niezłą średnią... Oczywiście tylko osoby, które wiedzą o mojej niepełnosprawnosci są w stanie docenić mój wysiłek na studiach, gołym okiem nie widać mojej niepełnosprawnosci, ale po egzaminach ze scisłych przedmiotów, takich jak statystyka (zaliczona na 5) czy finanse (4,5) mam straszne bóle głowy spowodowane skupieniem na maksa w czasie egzaminu.
Znam wiele osób niepełnosprawnych, którzy osiągneli w życiu o wiele więcej niż ludzie całkiem sprawni.
Mam znajomego w Szwecji, który w Polsce skończył studia na Akademii Muzycznej w Krakowie, a w Sztkoholmie skończył studia informatyczne i jest informatykiem-programistą, jednym z kilku takich specjalistów w Szwecji od specjalistycznego oprogramowania dla ludzi niepełnosprawnych, a jest niewidomy...
Mam kolegę, który irodził się z roszczepem kręgosłupa, ma wodogłowie i doktorat z matematyki...
Niepełnosprawni to też ludzie, są zdolni, mają marzenia, są kochani i kochają i potrafią zaszaleć na zlocie fanów Queen!
_________________
Ika

[Milka]

Ika- slusznie! napisalas cos pieknego..osoby niepelnosprawne osiagaja wiecej bo bez przezwy musza udowadniac wszystkim swoje umiejetnosci i fakt ze sa tacy sami jak wszyscy inni ja tez wiaze swoja dlasza edukacje ze szkola w Krakowie, ja podobnie jak inni niewidomi/slabowidzacy mam b.dobry sluch muzyczny wiec moze... moja merzenie jest jadnak zupelnie inne...jednak boje sie ze nierealne
_________________
Znacie bajkę o Romantyku?
- Roman, Ty kutasie.

[Kubolski]

Czasami wydaje mi się, że traktuję niepełnosprawnych ze zbyt dużą dozą współczucia. Podejrzewam, że takie osoby oczekują raczej sprawiedliwego traktowania, a nie zbędnej litości.
Widziałem ostatnio powtórkę któregoś z odcinków "Mam Talent", tam występował pewien głuchoniemy chłopak - tańczył do muzyki (jakieś hip-hopy i inne zawijasy). Jurorzy zaprosili go do następnego etapu - moim zdaniem zaważył czynnik niepełnosprawności. W porządku, chłopak fajnie tańczył, ale czy na tyle, żeby przejść do następnej rundy? Czy osoba pełnosprawna z takim samym repertuarem byłaby w stanie zakwalifikować się dalej? Nie chcę wyjść na gbura obojętnego na krzywdę innych, po prostu zastanawiam się, czy nie dajemy takim osobom czasem zbyt dużego handikapu, a na ile naprawdę jesteśmy w stanie ocenić ich realne możliwości bez zbędnego litowania się nad nimi.

[Fenderek]

[Misiu]

Ja do Fenderkowych prawd dodam jeszcze w ramach ciekawostki, że można wyrządzić krzywdę niekoniecznie psychiczną, ale również i fizyczną. Wiele, wiele badań (klasyczne - robione w szpitalu) potwierdza, że jeśli wzmacniamy ludziom chorym poczucie samodzielności, to jakość i długość ich życia poprawiają się. Dotyczy to zresztą wszystkich - im większe poczucie własnego sprawstwa, im bardziej kontrola nad własnym życiem ulokowana jest wewnątrz, tym więcej osiągamy w życiu sukcesów i jesteśmy szczęśliwsi.

Chociaż z krzywdą bywa zapewne różnie, sądzę, że wiele zależy tu od samooceny. Jeśli jest niska, to człowiek, także niepełnosprawny, będzie jednak łaskawiej spoglądał na ową "litość", a może nawet sam się o nią prosić...
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Fenderek]

[Misiu]

Hm, w zasadzie tak, choć w dość przewrotnym sensie i nieświadomie dla samej osoby... chyba.

Spoko, i tak mam teraz czas egzaminów.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie