Marillionanizm [Warning: Massive Lolcontent Ahead]

[wasdfg7]

[Incubus]

Zgadzam się - Marillion to sceniczne bestie i mają to do siebie, że wersje live okraszają nowymi pomysłami, na które wpadli od momentu wydania albumu (polecam Ocean Cloud z Somewhere In London lub - przede wszystkim - Stodoły na trasie Somewhere Else).

Zobaczyć Marillion na żywo? Żaden problem! W tym roku zagrali 3 fantastyczne koncerty w Polsce (był również sam Hogarth na dwóch koncertach solowych). Do tego setlista-marzenie, sam zobacz jak było w lutym: http://allegro.pl/item709682629.html.


P.S. Posłuchajcie jak h poradził sobie z fishową suitą Warm Wet Circles / That Time Of The Night: http://www.sendspace.com/file/k22k5n.
_________________

[wasdfg7]

Tym się właśnie pocieszam, że Marillion raczej Polski nie omija szerokim łukiem toteż jest dość duża szansa
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Incubus]

Zgadza się - jesienią rozpoczyna się akustyczna trasa Less Is More, która z pewnością nie ominie Polski - nie wiadomo tylko w którym legu.

A jako, że jest niedziela i każdy numer przejdzie zachęcam Was do wysłuchania na żywo numeru o nazwie Toxic z repertuaru... Britney Spears.

http://www.sendspace.com/file/2l61nq

Naprawdę trzeba mieć jaja, żeby wyskoczyć z czymś takim na konwencie fanów (Marillion Weekend 2007). Aranżacja moim zdaniem bardzo ciekawa... no i utwór w końcu dostał solo gitarowe. Dodam, że nie byle jakie.
_________________

[NAR]

kuźwa! tak ten kawałek powinien brzmieć od początku
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Incubus]

Pora na jeden z moich ulubionych "koncertowych" utworów Marillion - Three Minute Boy w najbardziej aktualnym wykonaniu (trasa HOTR):

http://www.sendspace.com/file/8ukw6e

Ten wokal, ta gitara...
_________________

[wasdfg7]

/aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Krótka notka do Misia jeśli ma zamiar to czytać. Nie występuje w niżej napisanym poście nic co nie byłoby uwielbieniem dla muzyki Marillion. Nie znajdziesz tam słów krytyki... Same słowa uznania które skierowałem w stronę zarówno zespołu jak i pojedynczego utworu The Invisible Man. Piszę to gdyż wciąż pamiętam że irytują Cię moje pieśni pochwalne.

No nie mogę... miałem z 2 miesiące jako takiej przerwy w Marillion spowodowanej raczej nagłym napływem nowych rzeczy do poznania (nie poznałem nawet 20% tego co chciałbym ) aż tu nagle z 2 czy 3 dni temu sobie puściłem płytę Marbles. Wiadome jedna z najlepszych płyt Marillion (a przynajmniej tych do tej pory mi znanych... nie znam jeszcze kilku z Hoghartem) ale ... mniej więcej kojarzę co odczuwałem słuchając tej płyty swego już odległego czasu. To co dawno temu czułem było wspaniałe i niestety obraz tamtego się już zaciera i mam tylko przebłyski ale.... wpadłem w alfę i omegę Marbles... czyli The Invisible Man i Neverland. W to drugie mniej ... ale TIM.... Chyba 10 było w moim topie i nie mogę tego zrozumieć. Te zmiany tempa, te bębny.... i ta prawdziwa siła Marillion... klimat tworzony przez klawisze... wokal w tym wypadku Hogharta ... ten wspaniale emocjonalny... ten nie głupi... ten strasznie inteligentny tekst... Jeżeli to było na 10 miejscu... Nie próbuję już nawet porównywać Marillion do Queen bo nie wiem jakby to się skończyło dla naszej Królowej... powstrzymam się do czasu poznania całej dyskografii... ale... Marillion już dawno wyprzedził Pink Floyd... teraz niemal już ex aequo z Queen. What can I do? i to wspaniałe wyciszenie... znów klawisze. Wiem, ze chaotycznie piszę... nie potrafię nawet w 10% przelać tego co myślę tu na litery na forum.
Wrócę jeszcze raz do kwestii tekstu... Może jeszcze inaczej... ja nie wiem ... nie jestem do końca tego pewien... ale ten tekst w połączeniu z muzyką, z wokalem Hogharta (EMOCEJ!!!) to jest najsmutniejszy a zarazem najpiękniejszy utwór. W tak wspaniały sposób przedstawić smutek, brak ja wiem? czucia ... no nie potrafię się wyrazić. Po prostu jeden z najpiękniejszych utworów w połączeniu z tekstem( bo niestety czasem jest sama muzyka, czasem sam tekst.... ale to połączenie potęguje emocje... nudzę już Was ... nieważne) jaki kiedykolwiek przyszło mi usłyszeć.

A tu rzeczony utwór
http://w295.wrzuta.pl/audio/5hJiX3vIhg4/01_-_the_invisible_man
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Misiu]

Marny prowokator. Posłucham sobie tego później.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[wasdfg7]

Ależ tu nie było żadnej prowokacji. Chciałem Ci tylko oszczędzić mąk przechodzenia przez hymny pochwalne w moim wykonaniu.

Ależ posłuchaj... i nie tylko Ty. W sumie popełniłem błąd bo mogłem to zapuścić za te 2 tygodnie w "oceń poprzedni utwór" no ale już przepadło... a może nie? W każdym razie polecam polecam polecam
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Maciej]

A co sądzicie o kawałku Grendel (wersji oryginalnej) przez jednych uważany za najlepszą rzecz z okresu Fisha albo wręcz swoiste opus magnum twórczości grupy przez drugich uważany jedynie za epigoństwo zespołów z lat 70 (głównie Yes i wczesnego Genesis) a i to byłoby dość eufemistyczne określenie.

Ja nie zaliczam się do żadnej grupy
aczkolwiek, mimo że muzycznie argumentów o wpływie w/w zespołów żaden adwokat w sądzie by nie wybronił, szczególnie ta wstawka organowa (takie Close to the edge dla ubogich )
to płynnośc przejśc a przedewszystkim klimat i budowanie napięcia oraz sposób interpretacji tekstu przez Fisha są godne szekspirowskiego wyczucia.
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[Atrus]

[Incubus]

[wasdfg7]

Ajajajaj

To znów ja i znów na temat tego nieszczęsnego Marillion. Że jest wspaniały to już wiecie, że go ubóstwiam też wiecie. Ale no muszę no. Neverland. Raczej wychwalany kawałek. Tfu... nie kawałek. Dzieło!!!

Dziś oglądnąłem sobie Marzyciela - tego z Depp-em. Świetny film nawiasem mówiąc. Polecam. A że w filmie Neverland - Nibylandia istnieje i o niej mówią, to po seansie postanowiłem sobie puścić Marillion i właśnie Neverland. Jeju!!! Podróż. Latać można. Pieprzę głupoty, nie, nie jestem pijany. Myślałem, że już nic mnie w tym utworze zaskoczyć nie może. Ale co ja dziś znów przeżyłem słuchając tego. Nie do wyobrażenia. I czemu tylko z Marillion mam takie podróże. Nie no... nie tylko z Marillion, ale głównie. I tak. Ci którzy wciąż nie widzieli. Polecam Marzyciela. A po seansie sobie włączcie. Nieziemskie przeżycie.
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Incubus]

A wersję live z Somewhere In London (DVD) znasz? To jest dopiero jazda!
_________________

[Werty]

werty uważa że tekst w utworze Fugazi jest najlepszym tekstem jaki udało mu się usłyszeć. Absolutny geniusz...

"Where are the prophets, where are the visionaries, where are the poets
To breach the dawn of the sentimental mercenary"

[wasdfg7]

Dziś nie będzie postów pochwalnych. Choć może w miarę pisania będzie mi przychodzić coś na myśl. Ale nie. Pytam się. Zna ktoś twórczość solową Fisha? Co na początek? Czy generalnie brać wszystko jak leci?
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Werty]

Vigil In A Wilderness Of Mirrors jest dobry (i chyba pierwszy solowy album) choć przesłuchałem go tylko raz. Fish bez Marillionu to jednak nieco inna bajka i pewnie będę musiał się długo zbierać zanim przesłucham coś nowego.

[lemur]

Dwie przepiękne piosenki solowej Ryby na początek:

http://www.youtube.com/watch?v=E-llki5Wvro [ładunek melancholii i subtelności jaki tu zawarł jest rozwiercający]

http://www.youtube.com/watch?v=agWDIZ2a2g0
_________________
Pierwszy Pisarz Forum 2006, 2007, 2009; Podpis Roku 2010

Mój blogasek: http://obserwujacylemur.wordpress.com/

[Werty]

Pierwszy link - nie widziałem tego teledysku... świetny..
Edit Ta orkiestra to jakby Michael Kamen był hmmm...

[kwak]

Ale ze mnie leniwa świnia. Dawno temu usłyszałem Misplaced Childhood i na dzień dobry stał się jednym z moich ulubionych albumów. I wtedy zaopatrzyłem się w inne albumy z Fishem i do dziś dnia zapoznałem się dopiero z Clutching At Straws, no chyba Jester Tears też przesłuchałem, ale "nie wszedł" mi jeszcze. No i fajne mają okładki poza tym. Wydawało mi się, że na końcu przed tym śmiechem szyderczym gość (domniemanie alkoholik o którym mowa na albumie) mówi "help me", a po podgłoszeniu usłyszałem "no", ale w sumie na jedno wychodzi, a pewnie zaraz ktoś mi dowali, że on tam mówi jeszcze co innego. No i zastanawiający jest ten koniec "Happy Ending" którego nie ma. Poza tym zawsze rozwalał mnie fragment "warm wet circles like mothers kiss on your first broken heart" (pierwsze złamane serce? Kayleigh!), albo końcówka gdy Fish śpiewa na przemian z jakąś babką, która btw nie wiem jak się nazywa i jakoś wielce mnie to nie interesuje, ale możecie napisać.

Może bluźnie czy coś, ale słucham Beach Boys i oprócz California Dream to diwe nuty, które zbadałem Barbara Ann i The Lion Sleeps Tonight zachaczają o lichą muzę.

[Werty]

Happy Ending - ścięśliwego zakończenia nie ma..
Clutching At Straw to chyba najmroczniejszy album z czasów Fisha gdziek kompozycje są najbardziej autonomiczne. Misplaced Childhood płynie aż żal jest włączać pojedyńcze kawałki bo to w sumie jedna wielka kompozycja.

[wasdfg7]

Nie widziałem wcześniej posta kwaka

O to to ... czytałem właśnie gdzie o tym happy ending, że jest te 0 sekund no bo... nie ma żadnego happy ending

Co do Clutching. Zawsze z góry zakładam, że jest to najgorszy (co wcale nie znaczy, że zły) album ery Fisha, by po tym przesłuchać i znów się zastanawiać. I tak. Najmniej tam spójności i łatwiej wyrywać utwory, bez poczucia, że wyrywa się kolejno serce, nerki, wątrobę, płuca itd

Warm Wet Circles w ogóle jest niesamowite, te uczucia, ten dziki może nie wrzask, ale ... skomlenie? Chwyta za serce.
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Incubus]

[Atrus]

[Incubus]

[Atrus]

[Incubus]

Śmiała teza z Peterem i Freddiem. W takim razie zapytam które kompozycje Hammilla uważasz za najbardziej mistrzowsko mistrzowskie?
_________________

[Atrus]

Nie teza, tylko prywatna opinia
Mistrzowsko mistrzowskie są np. Lost, Still Life, A Plague of Lighthouse Keepers, Refugees - z Van Der Graaf Generator, z solowych: A Louse is not a Home, Gog/Magog, Airport, The Institute of Mental Health, The Lie (Bernini's Saint Theresa)... I jeszcze wiele innych Przy czym przyznaję, że całej jego twórczości nie znam, nagrał mnóstwo płyt, może nie tyle, co Wakeman, ale dużo. Jeśli chodzi o te love songi, to polecam składankę pod tytułem, a jakże, "The Love Songs". Kompozycje są na nowo zaaranżowane, więc to nie jest typowa składanka. Wybór jest bardzo dobry, chociaż kilku kawałków mi brakuje. Ale odeszliśmy dość mocno od tematu, zdaje się

[Incubus]

Ano mi też się tak zdaje. Tak podpytałem bo sam na pewno masz świadomość, że można się łatwo pogubić w dyskografii Hammilla. Dlatego mogę jedynie stwierdzić, że słyszałem gościa w kilku kompozycjach i naprawdę jest poruszający, natomiast nie odważę się napisać, że go znam... za całą pewnością natomiast poszperam na dysku i spróbuję odnaleźć tytuły, które podałeś.

...no ale wróćmy do Mari/Fisha.
_________________

[wasdfg7]

Tak btw dziękuję za odpowiedź na moje pytanie.

Ale dziś czytając to raz jeszcze coś mnie uderzyło...