Marillionanizm [Warning: Massive Lolcontent Ahead]

[Incubus]

No i widzisz! Uwaga, idzie wniosek: MC i CAS spójne i nieshufflowalne (jako concept albumy o logicznie rozwijającym się tekście), Script i Fugazi - ani, ani. Ta-daaam!

Boziu moja, to tak jakby ktoś zarzucił niespójność Brejwowi bo mu się nie spodobał Hard As Love. A jednak bez niego opowieść byłaby niepełna. I ani przez moment nie oznacza to, że mam coś przeciw Hard As Love, podobnie jak nie mam zarzutów wobec Assassing, które jednak możesz wyciepnąć z Fugazi i nic, absolutnie nic nie stracisz z przesłania albumu.
_________________

[NAR]

niespójne bo mają niespójne teksty. Jak ANATO! oojjjjj no.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Karol]

Sorry, że się wtrącam .

http://www.youtube.com/watch?v=Xm0LHCu0VuY - sprawdźcie czy wam działa, bo mi coś się krzaczy...

[NAR]

o dzięki. Kurde ta solówka mnie zawsze rozwala. Tak samo jak końcówka.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Karol]

Cieszę się, że się podoba . Dla mnie to najlepsza wersja Easter ever . Fajnie, że Hoggy się zamknął i dał pośpiewać publice... Genialnie to wyszło i mogę tego słuchać i słuchać i słuchać....

EDIT:

Incubus - Do tej dyskusji co dałem na poprzedniej stronie mogę dodać jeszcze swoją wypowiedź wysłaną po Twojej wiadomości, bo ogólnie to prowadziliśmy dość luźną rozmowę na temat Hogartha, marillion.com i handlu . Tak więc dodaję swoja odpowiedź, na wiadomość Incubusa i od teraz zaczynamy zabawę esejową od zera .

[NAR]

ja też chyba najbardziej na tę chwilę wielbię MC. Chociaż kurde Seasons End czy Marbles tuż, tuż za. No i czekam aż Brave załapie
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Karol]

Hah . Ja mam ten problem, że zaraz za Misplaced z czystym sumieniem mogę postawić większość ich płyt i ciężko mi wybrać lepszą, gorszą (pomijając Clutching i Radiation, które jeszcze dzielnie walczą )... Z utworów, na pierwszym miejscu chyba postawiłbym Neverland, ale też do końca nie jestem tego taki pewien . Oni za dużo mieszają . Zamiast grać to samo jak Dream Theater, to muszą co album prezentować coś innego, przez co WSZYSTKO wydaje się dziełem . Nawet Holidays, Afraid i Anoraki do dzieł się zaliczają, przynajmniej dla mnie. Cover My Eyes, No One Can, Beautiful, Gazpacho, Between You and Me, Separated Out... Co z tego, że komercha? Dla mnie, komercha z klasą i ze smakiem.

[NAR]

[Karol]

Miałem na myśli okres od Traina .

[NAR]

no od Traina to taka cały czas coraz gorzej
Aczkolwiek Traina jeszcze bardzo lubię. Z Octavy dwie ostatnie rzeczy są magiczne, na SC Repentance ogólnie ratuje. No i ta najnowsza taka pół na pół (choć ja tam ją całkiem lubię - chociaż niczym nowym oczywiście nie jest )
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[KrzysiekP]

Dlatego ceni się takie zespoły, które grają progresywny metal nie kopiujący DT: Hammers Of Misfortune, Vindictiv czy ze starszych Fates Warning.
A Marillion podoba mi się Brave. Taką płytkę lubię sobie czasem zarzucić na wieczór.

[Karol]

[NAR]

ogólnie Portnoy se często niezłe jaja z nimi robi.
These Walls to ja nawet lubię, nic wybitnego ale przyjemne. Traina łykam w całości (no może As I Am troszkę przedobrzone) ale niestety nie jest to już to kosmiczne DT. Ale nadal porządne. Z SC wracam w sumie (oprócz Rep) tylko do Constant Motion (progowa podróbka Metallici, ale jaka fajna!) i czasssami do tej klamerki.

żeby się Incubus zbytnio nie wkurzył jak wróci:
zdaje się, że Marillion to jedna z głównych inspiracji wymienianych przez panów z DT prawda? Nagrali cover Easter czy coś razem z H na wokalu tak?
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Karol]

Na pewno inspirowali się trochę Misplaced Childhood przy nagrywaniu drugiej części Metropolis (tak mi się wydaje przynajmniej...), a jak to wyglądało ogólnie? Na pewno mają o nich jak najlepsze zdanie i nie ukrywają tego . Easter zagrali razem z Hogarthem i Rotherym na koncercie w Ronnie Scott's Jazz Club, który poświęcili różnym artystom . Fragment z Easter masz na dvd 5 Years in a LiveTime.

[NAR]

Z MC to wiem, bo Portek filmował proces nagrywania i pokazał kilka płyt, którymi się między innymi inspirowali podczas pisania/grania i było tam faktycznie Childhood.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Karol]

O, to dobrze pamiętałem, że pokazywał MC .

[wasdfg7]

[KrzysiekP]

Więcej nie poznałem, tak trochę dziwnie zacząłem, bo Fish to przecież ikona i ach i och, ale postanowiłem sprawdzić Hogartha. Living With A Big Lie i Brave to najlepsze kawałki z niej. Kolejną płytką jaką sprawdzę będzie Seasons End.

[wasdfg7]

[KrzysiekP]

No porównując wersję studyjną i tą live bardziej podoba mi się ta druga. Soczysta wersja. I Steve lepiej tu wypada.

[NAR]

no łał. Marillion to przede wszystkim koncerty przecież (powiedział ten który nigdy na nich nie był... jeszcze ).
Kawałki studyjne które brzmią świetnie studyjnie na żywo brzmią... bosko, magicznie.
To co zarzucił wasdfg7... to najlepsza rzecz live jaką słyszałem. Przysięgam. Myślałem, zę takie jest Invisible Man z Marbles On the Road, ale to...
Heading for the great escape...
Goodbye to all that
magia. Żywe emocje.
Już to opisywałem wasdfg7 w PW chyba, więc teraz pokrótce. Ten początek, kompletna rozpacz i zrezygnowanie. Absolutne zniechęcenie, poraża.
A później...
You're holding oooooooooooon... ileż tam nienawiści, dosłownie. Furia.
Just when I thought I'd seen the last of you.
kurwa...
nie mam słów, po prostu nie mam. Nie umiem tego opisać i tyle.
ciche brawa wystarczą... Ikar. niemoge
piękno skończone. solo, klawisze, ale wokal, kur** wokal. Nie mogę, ale on jest bogiem dla mnie. BIje Fisha na kilka długości. Czasem myślę, że i Freda przebija.
No a Queen już na pewno nie ma wystąpienia (przynajmniej nie znam), które by choćby w połowie temu dorównywało.

i mówisz Seasons End? To może ci polecę to
http://www.youtube.com/watch?v=j7St_FXFY6Q
może i nie tak dobre jak Great Escape, ale i tak... magia.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[wasdfg7]

[Ziutek98]

[NAR]

bo tak będzie
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Incubus]

[Karol]

Wchodzę sobie dzisiaj do "mojego" empiku, kieruję się w stronę płyt. Tak sobie idę, idę... A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M...... N, O, P, Q, R, S. Rękę kieruję w stronę płyt Britney... Pierwszy album, drugi album, trzeci album... JEST! Wiedziałem, że nikt nie znajdzie Radiation . W galerii mokotów już nie znajdziecie płyt Marillion za 19,99 . Wszystkie wykupiłem .

[NAR]

farciarz, w moim MMie są tylko jakieś Made Againy i ine Lessy.
Zdaje się, że od jakiś dwóch lat jak tam zaglądam tylko raz widziałem tam w pełni studyjną płytę, był to Script, ale dopiero zaczynałem poznawać Mari (znaczy MC, bo na resztę musiałem czekaać jeszcze troszkę ) więc se darowałem. Wziąłem... DT
serio, to żadna prowokacja
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Karol]

Ależ nie prowokujesz . Parę lat temu sam wolałem kupić płytę DT . Ogólne jakiś zjebany jestem, bo wiem, że powinienem uzupełnić m.in. dyskografię Marillion, ale zawsze trafi się faza na jakiś inny zespół i.... tak się pomalutku Mari zbiera . Za 19,99 były Strange, Radiation i obie Happinesski. Gdybym dwa tygodnie temu miał przy sobie więcej kasy, to bym i Radiation wziął, ale stać mnie było tylko na trzy płyty, więc musiałem gdzieś ostatnią pozycję jakoś schować . Stanowisko Britney Spears było jak dla mnie idealne .

Jaką płytę DT wtedy wziąłeś?

W galerii są jeszcze Singles Collection, Less Is More, dwa booty, Marbles i chyba Marbles Live.

[NAR]

[Karol]

Moją pierwszą była Misplaced Childhood . A to przez Kayleigh, która była na jakiejś składance ojca. Zauroczył mnie ten kawałek, no to zaraz poszukiwania w necie, tytuł albumu, kasa od starych i do empiku . Tam nie było, to do media . I za....... 19,90 była remasterka jednopłytowa . Tak zaczęła się moja przygoda z Marillion , ale tak jak mówię, były fazy na inne zespoły (m.in. wielka miłość do DT, którymi zaraził mnie tutejszy forumowicz), poza tym płyty Mari w pewnym momencie nie były tanie, a ja wolę czasami kupić 5 płyt lubianych zespołów w cenie jednej ukochanego . NA dzień dzisiejszy z płyt Marillion mam Script, Misplaced, Seasons, Strange, Radiation, Happiness 1 i 2 oraz Real To Reel na vinylu. Script, Misplaced i Seasons są podpisane przez zespół . Wiem, że jak na fanatyka Marillion to baaaaaardzo mało, aaaaleeeee.... Cieszę się z tego co mam, poza tym w te wakacje mam plan uzupełnić studyjną część dyskografii, a jak jeszcze kasa pozwoli, to biorę się za resztę .