YES

[Misiu]

Album Yes podobny do Relayer? Chyba będzie trudno, bo ta genialna płyta jest wielkim eksperymentem (jak najbardziej udanym), w dodatku z innym klawiszowcem, różniącym się od Wakemana - Patrickiem Morazem. W każdym razie, mogę polecić jedynie sztandarowe albumy Yes (ze względu na fakt, iż mało jeszcze znam), to znaczy:

- Fragile (z fantastycznym Heart Of The Sunrise);
- Close To The Edge (całość jest genialna);
- Going For The One (z jednym z moich ulubionych utworów wszech czasów - Awaken).

Tales From Topographic Oceans poznam w najbliższym czasie.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Qnrad]

[Misiu]

[kater]

[Qnrad]

Jeszcze w tym roku rozpocznie się nowa, światowa trasa koncertowa! Jeśli zawitają do Polski - trzeba się wybrac
Ciekawy jest skład:

Jon Anderson, Steve Howe, Chris Squire, Alan White i, uwaga, - Oliver Wakeman
_________________
bardzo mało czasu na forum, niestety...

[hamburger]

Znam tylko trzy płyty, ale bardzo lubię. Yes, The Yes Album i najlepszy z nich - Close To The Edge. Ostatnie jest najbardziej rozbudowane, skomplikowane, progresywne. Tytułowy utwór trwa 18 minut i jest świetny. The Yes Album jest nieco luźniejsze w odbiorze, ale naprawdę wybitnie miłe dla ucha. Zamierzam w najbliższym czasie zapolować na Fragile, podobno bardzo dobra płyta.
No i wokalista Yes ma bardzo unikatowy głos. Strasznie mi się podoba.
_________________
The one thing we're all waiting for
Is peace on Earth, an end to war
It's the miracle we need
The miracle...

[Lukas]

tam gdzie zaczyna się yes kończy się moja cierpliwość dla rocka progresywnego ; )

[kater]

Moja też. \o/
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Misiu]

Pisywałem już na tym Forum o Yes, dlatego tym razem w skrócie:

Posiadam cztery albumy tej grupy. Są to: Fragile, Close To The Edge, Relayer i Going For The One. Każda z tych pozycji jest świetna, przy czym najbardziej lubię drugą i trzecią. Ulubiony utwór? Awaken z pozycji ostatniej.

Do Yes niełatwo się przekonać, ale, jak to zwykle bywa w tak wymagających przypadkach, gdy już chwyci - nie puści. Zresztą, uważam, że muzyka King Crimson bywała trudniejsza w odbiorze, ale na "Karmazynowego Króla" nikt nie psioczy.

Umiejętności muzyków są fantastyczne jak na lata 70. Szczególnie imponujący jest chyba Steve Howe, który podobno jest samoukiem! Za to Wakeman to jeden z moich ulubionych poznanych dotąd klawiszowców. Jest technicznie świetny, a aranżerem - doskonałym. Przy czym nie brak duszy jego skomplikowanym kompozycjom - do których również ma wielki talent. Podobnie jest z Morazem, ale ja wolę mimo wszystko Ricka.

Bruford już pokazał co umie nie tylko w Yes, ale i w King Crimson. Perkusista po fachu, gra wielce interesująco. White w zasadzie też.

Anderson to wokalista nie do pomylenia z żadnym innym. Charakterystyczny, o wielkich warunkach głos.

Square? Nie znam się na basie, ale to jego "twarde" brzmienie momentalnie daje po sobie poznać, kto trzyma bas w ręce. Niegdyś był to Chris, dziś jest to Myung.

Czy się zespół podoba, czy nie (a jego muzyka jest mocno specyficzna), należy mu oddać zasługi. Legenda progresji, jeden z wzorów dla dzisiejszej progresji.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[kater]

To może też się uzewnętrznię, jak kolega powyżej.

Najpierw co lubię, czyli wyjątki:
1. Lubię Wakemana - pomimo fajerwerków i technicznych popisów jego twory mają duszę. W odróżnieniu od wielu jazd takiego Rudessa. Czyli zgadzam się z Miśkiem, ale chciałem to napisać sam, żeby wyglądało, że mam własne zdanie.
2. Lubię Bruforda, ale bardziej za KC, które znam dużo lepiej.
3. Bardzo lubię Close To The Edge: płyta od której zaczynałem nie tylko poznawanie tego zespołu, ale wog'le jedno z pierwszych dzieł, za które się wziąłem, w ramach zainteresowania muzyką. Czyli nie tak dawno. Wyciszona część utworu tytułowego z organami i chórkami jest tak uroczo i bezinteresownie patetyczna, że nie da się tego nie lubić. Dwie pozostałe kompozycje są równie świetne.
4. "Cyferki" to sympatyczne popowe oblicze Yes. Imo w tej konwencji zespół się świetnie odnalazł, a wokal Andersona najbardziej pasuje. Melodie wpadają w ucho, wszystko jest przystępne i zrozumiałe, choć nie banalne.

I tyle. A teraz dlaczego Yes nie mówimy "yes".
1. Co się dzieje właściwie? Jak można się tym tak podniecać? Ten punkt, jak widać, jest bardzo obiektywny i podparty mocnymi argumentami, więc to pomijamy i lecimy od razu do dwójki.
2. Wokal. To jest chyba główna bariera. Wokal, jeśli już jest, to jest najważniejszy. Jeżeli mnie odrzuca, są bardzo małe szanse, żebym się przemógł i przekonał do reszty muzyki. Nie jest to niemożliwe - patrz: moje ukochane od roku Images & Words, którego kiedyś nie lubiłem ze względu na wyjącego Jamesa, a teraz jestem uzależniony. Ale Anderson - że znowu użyje mocnego argumentu - jest okropny. On nie śpiewa, tylko piszczy. A właściwie krzyczy. Trochę jakby przyciął sobie klejnoty kinowym fotelem. To wzbudza agresję, bo wydaje mi się, że krzyczy na mnie i mam ochotę mu odpowiedzieć. Nawet melodię trudno mi wyłapać.
3. No właśnie, melodie. To się tyczy nie tylko śpiewu, ale i pozostałych tematów muzycznych. Po przesłuchaniu takiego Awaken kompletnie nic mi nie zostaje w głowie. Pamiętam tylko niezorganizowane dźwięki, jazgot i Andersona, który na mnie nakrzyczał. Czuję się jakby przejechała mnie ciężarówka.
4. Progresja w negatywnym sensie. Długaśne utwory, mnóstwo wątków, pojawiajacych się z tzw. nienacka, instrumentalne popisy, a wszystko to bez sensu. W trakcie słuchania mam wrażenie, że równie dobrze mogłoby być teraz coś z zupełnie innej beczki i nikt by się nie połapał, że nie pasuje. Bo cała ta muzyka to dla mnie niepojęty chaos.
5. No i jeszcze klimat. Wspomniany wątek z organami - to JEST klimat. Jak w jakiejś jaskini czy czymś tam. W każdym razie ciary. I to chyba jedyny taki przypadek. Reszta utworów to, jak to ktoś gdzieś kiedyś napisał, klimat wesołkowato-ciulowaty. Jak ja mam się tu skupić, skoro to wszystko jest tak nieznośnie infantylne?

Dobra, tyle. Nie całkiem udało mi się wyrazić to, co w mej duszy kwili, ale już nie chce mi się poprawiać.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Qnrad]

[Fenderek]

Czego cater musi posluchac to ROUNDABOUT. Kiler.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Qnrad]

A Misiu ma zwrócic tam (i na całej płycie) uwagę na bas - Squire jest niesamowity!
_________________
bardzo mało czasu na forum, niestety...

[Misiu]

[kater]

[Dajanek]

[kater]

Oceany dla odmiany <oklaski za rym> straszliwie mnie nudziły zawsze. Dawno nie słuchałem, może dam im szansę znowu.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Qnrad]

Nie wiem, ale ja mam zupełnie inaczej niż Cater - słuchając Yes nie mam ochoty narzekac na przekombinowanie utworów, po prostu słyszę wirtuozerię i duszę. Z King Crimson mam trudniej, ale też doceniam. Na pewno bardziej nieczytelny dla mnie jest od Yes właśnie...

Znacz Going For The One, a to przecież bardzo przystępna płyta jest, trudno się nie zachwycic
_________________
bardzo mało czasu na forum, niestety...

[kater]

Kwestia gustu pewnie, jak zwykle.

Właśnie słucham Going For The One. Anderson znowu piszczy, a w tle piski i jazgot. ;f
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[hamburger]

Uwielbiam te sytuacje, jak osoba A jest zachwycona daną muzyką, osoby B ta sama muzyka totalnie nie rusza i osoba A za cholerę nie może zrozumieć osoby B oraz za każdym razem przy pokazywaniu osobie B kolejnego zachwycającego kawałka jest strasznie zaskoczona, że tej drugiej osobie nadal się nie podoba
_________________
The one thing we're all waiting for
Is peace on Earth, an end to war
It's the miracle we need
The miracle...

[kater]

No ale te skrajne opinie są serio niepojęte.

Co do Going... to znowu nie wytrwałem do końca tej przewspaniałej suity. Powieście mnie. :*
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Misiu]

Nawet część środkowa Ci się nie podoba? Przecież taki fragment muzyki mógłby nagrać równie dobrze Pink Floyd!
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[kater]

No właśnie do niej nie dotrwałem. ;P Część środkowa jest już ok, ale bardziej na zasadzie ulgi po tym co dzieje się na początku. Najbardziej nie mogę przetrawić tego "gęstego" grania z piszczącym wokalem. Chociaż w sumie z suitą Close To The Edge mam podobnie, ale tam ta środkowa część jest orgazmiczna: I get uuuuup, I get doooo-oooooown. Rozumiecie mnie. ;r

Lol, właśnie miałem napisać, że to co teraz leci mi się podoba, ale to już Uriah Heep, bo Yesy się skończyły.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Qnrad]

[hamburger]

Bez względu na to, czy daliby radę, czy nie, to i tak mają przewagę w kompozycjach. Choć Yes, znając te trzy płyty, też bardzo lubię
_________________
The one thing we're all waiting for
Is peace on Earth, an end to war
It's the miracle we need
The miracle...

[Tkacz]

Posiadam cztery albumy: Fragile, Close To The Edge, The Yes Album i Yes (debiutancki). Tego ostatniego słuchałem tylko raz, może dwa, i już nic nie pamiętam Za to pozostałe trzy mam solidnie osłuchane. Co mogę powiedzieć negatywnego, to że bywają strasznie sflaczali i ciągną się jak spaghetti Mają takie fragmenty, że nagle znacznie zwalniają, Jon Anderson zaczyna wyć jak pies oddany do schroniska i jest taki ogólny denerwujący zamęt. Zresztą, nie przepadam również za tym przesadnie wesołym, beztroskim klimatem Yes. Radosne do obrzydzenia, że aż flaki się przewracają...
Wbrew pozorom w miarę lubię ten zespół Tylko nie można przesadzać z częstością słuchania. Najbardziej nadający się do słuchania album to, jak dla mnie, The Yes Album, na czele z chyba najbardziej przystępną yesową suitą: "I've seen all good people". Na drugim miejscu jest dla mnie Fragile, ma parę naprawdę pięknych momentów, zwłaszcza ostatni utwór na płycie. W gruncie rzeczy "Heart of the sunrise" uważam za najpiękniejsze dzieło Yes i jedno z największych dzieł rocka progresywnego. W ogóle cenię ten zespół za kunszt instrumentalny i wokalny. Jon Anderson miał wielkie możliwości głosowe, dla mnie jeden z najlepszych wokalistów rockowych w historii, choć nie jest to mój wymarzony sposób śpiewania.
_________________
Twoja stara nie umie zanucić zwrotki "Jest już ciemno".

[NAR]

[Ziutek98]

A ja dzisiaj po raz enty próbowałem się nad nimi nachylić - i po raz enty mówię im stanowczo nie. Straszny jazgot, ten ciągle wychwalany przez Catera i Fenderka fragment w Close to the Edge rzeczywiście ładny, ale to za mało, żeby mnie zachwycili. Przerażająco jazgotliwe, wokalista straszny i w ogóle to jest asłuchalne. No i nie mogę oprzeć się wrażeniu, że wszystko to, co oni grają mam podane w o wiele przystępniejszej formie w nagraniach starego Genesis. Jeśli nie widać różnicy, to po co przepłacać... yy... znaczy, po co się katować?

P.S. Owner of a Lonely Heart rządzi.
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[kater]

[NAR]

Spróbuj przesłuchać Raoundabout, jeżeli wstęp na akustyku cię nie zauroczy to na jakiś czas faktycznie możesz sobie ich odpuścić
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>