YES

[Fairy King]

Zespołem Yes zainteresowałem się jakiś czas temu, dzięki Kitaro i jego wspaniałej płycie Dream, na której 3 utwory zaśpiewał Jon Anderson (wokalista Yes). Poza tym, jak wiadomo Steve Howe (gitarzysta Yes) brał udział w nagraniu tej takiej hiszpańskiej gitarki w utworze Innuendo.
W tej chwili Jon Anderson jest jednym z moim ulubionych wokalistów, trzeba przyznać że ma niesamowitą, charakterystyczną barwę głosu.
A co wy o nich sądzicie i o ich muzyce?

[lemur]

W sumie Yes jest jednym z tych braków w wykształceniu rockowym, które domagają się ode mnie szybkiego wypełnienia. Znam ich niezbyt dobrze, ale to co słyszałem jest ciekawe - można powiedzieć, sztandarowy przykład "rocka progresywnego" lat 70. Może czasem za bardzo wydumanego, ale mającego swój niewątpliwy urok. Toteż, zaznaczam "lubię".
_________________
Pierwszy Pisarz Forum 2006, 2007, 2009; Podpis Roku 2010

Mój blogasek: http://obserwujacylemur.wordpress.com/

[Fenderek]

Baaaardzo lubie. Close To The Edge to plyta doskonala. Na razie tylko na tyle mam czas
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[kevin spacey]

generalnie lubię 2 płytki: (genialną) close to the edge i (trochę gorszą) fragile. poza tym parę pojedynczych utworów - I've seen all good people, na przykład
myślę że yes zbyt często jest przykładem przerostu formy nad treścią (podobnie jak obecnie dream theater, którego nie lubię). te barokowe organy, połamane rytmy itp - to wszystko fajne tylko często mam wrażenie że nie wiadomo w jakim celu (oczywiście pomijam dwie wymienione płyty - tam wszystko udało im się umieścić we właściwym miejscu).
_________________
koniec przekazu

[Fenderek]

Najwiekszy przerost formy nad trescia przydazyl sie na Tales From Topographic Ocean- fatalny album. Dream Theater przerost formy and trescia? Bluznierca...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[kevin spacey]

oczekiwałem zdecydowanej reakcji

"tales..." rzeczywiście jest tragiczny, nie słyszałem wszystkich albumów więc nie wiem czy najgorszy ale to on mnie zniechęcił do wysłuchania następnych
_________________
koniec przekazu

[Fenderek]

[Living_colour]

Jedni z moich faworytow.
Juz gdzies pisalem, ze za najlepsze plyty uwazam "Fragile", "Close To The Edge" i "Going For The One" z najlepsza kompozycja YES kiedykolwiek- "Awaken" (przy okazji- dlaczego to jest z bledem- powinno byc "awoken"- czy to staroangielski?).
Lubie tez "cyferki" , chociaz nie stawiam ich w tym samym rzedzie co powyzsze plyty, to byl lzejszy kaliber.
Przedtem i potem bywalo roznie.

Uwielbiam tez pojedyncze utwory z innych plyt- np. "Onward", "Soon"- koncowka "Gates Of Delirium"), "Your Move- I've Seen All Good People",
"Time And A Word", "Yours Is Not Disgrace", "Starship Trooper" (tylko w wersji live!)

Na pewno bardzo pozytywna muzyka- sama nazwa juz wiele mowi, poza tym "niebianski" glos Andersona (jak on to robi, ze glos mu sie nie starzeje?!).

Najgorsze knoty?

Zdecydowanie "Tales......", porazka kompletna, da sie sluchac tylko pierwszej (The Revealing Science Of God) i czwartej (The Ritual) czesci....moze tylko przypomne co pisali krytycy ironicznie nawiazujac do tytulow poprzednich utworow czy plyt gdy sie ten album ukazal "YES- Close to the boredom" oraz "YES- over the edge".
"Drama"- jedyny album bez Andersona, jest tam jeden dobry utwor....
"Big Generator"- nieudana proba powtorzenia sukcesu cyferek.
"Anderson Bruford Wakeman Howe"- przerost formy nad trescia.

Ladna jest plyta "Magnification", z orkiestra w miejsce klawiszowca, ale tylko ladna......
_________________
And if I show you my dark side
Will you still hold me tonight?
And if I open my heart on you
And show you my weak side
What would you do?.....

[Living_colour]

A, no i ten niesamowity cover urokliwego i ckliwego utworu Simona i Garfunkela "America"- YES zrobili z tego dziesieciominutowe "monstrum", pedzace niczym ekspres nie zwalaniajacy na zakretach
Zwalniaja tylko na chwile, przy slowach "Laughing at the bus, playing games with the faces.." kiedy to klimat ich wersji zbliza sie do kilmatu oryginalu, ale zaraz ruszaja znow pelna para......wspaniale solowki Howe'a. Utwor ten zostal dodany jako bonus do plyty Fragile w wersji DVD audio.......nie znam bardziej "tworczego" coveru....
_________________
And if I show you my dark side
Will you still hold me tonight?
And if I open my heart on you
And show you my weak side
What would you do?.....

[Grandville]

[Arnold Layne]

[Qnrad]

Dopiero poznaję. Zakupiłem Close To The Edge. Utwór tytułowy - arcydzieło... Organy, chórki, klimat... Mniam!
_________________
bardzo mało czasu na forum, niestety...

[Kensington]

Jeśli mam być szczery, to znam tylko jeden utwór tej kapeli, który zresztą bardzo mi się podoba. Jeśli pozostałe piosenki brzmią równie dobrze, to chyba warto zainteresować się twórczością tego zespołu
_________________

Z kobietami się nie dyskutuje. Kobiet się słucha.
Moje aukcje

[Grandville]

[jagaciarz]

Jestem "lepszy" od Kensingtona o 1 utwór,bo znam jeszcze świetne Hold on.
Generalnie wstyd się przyznać,ale nie miałem za bardzo okazji zetknąć się z ich twórczością,co niewątpliwie(chociażby po przeczytaniu wpisów w wątku niniejszym) muszę w przyszłości nadrobić.
_________________
That time will come,one day you'll see when we can all be friends

[Kensington]

[Grandville]

[Qnrad]

Going For The One znika w odtwarzaczu... Cdn.

Cd.:


Re-we-la-cja!

Dobra, Awaken jest wielkie. Ale czemu nie wymieniacie takich rzeczy jak Parallels i Wonderous Stories? Podobają mi się chyba jeszcze bardziej od wspomnianej suity. W tym 1. mamy do czynienia z fantastycznie zaaranżowanymi, przypominającymi kościelne, organami, imponująco kontrastującymi z dośc szybkim tempem tej kompozycji. A jak świetnie gra Howe w środku... Drugi utwór to bardzo przyjemna ballada z wspaniałymi harmoniami wokalnymi. Podoba mi się tytułowy, choc zdziwił mnie początek, te pierwsze dźwięki - jak u Elvisa! Tutaj imponuje mi z kolei śpiew Andersona, jak zresztą na całym albumie, heh... Zaś z Turn Of The Century bije piękno i smutek... Zachwyca mnie niby prosta, ale efektywne (i efektowne!) tło tworzone przez akustyka (lub jeden z orientalnych, nieznanych mi z nazwy, instrumentów Howego...

Do tego sympatyczne bonusy, w tym trzy kompozycje instrumentalne, bardzo przyjemne dla ucha. Zaś Rehersal'e, cóż... Nie przepadam za tego rodzaju "zmiotkami" z studia, wcześniejszymi wersjami. Ale jako ciekawostka, czy gratka dla fanów - solidna pozycja.

Ogólnie się nie zawiodłem. Brzmienie bardziej nowoczesne, czy raczej prostsze, przystępniejsze od tego znanego mi z wcześniejszych krążków. Mimo to zespół stworzył kolejny powód, dla umieszczenia go w mojej pierwszej piątce ulubionych zespołów

Tylko okładka niespecjalna
_________________
bardzo mało czasu na forum, niestety...

[Fenderek]

[Misiu]

Awaken i Turn Of The Century to fantastyczna muzyka.

Ja za to razem z Yes zainteresowałem się twórczością Wakemana. Rick jest aranżacyjnym geniuszem ze wspaniałą techniką. Śmiem twierdzić, że Rudess jest takim nowoczesnym Wakemanem, tylko że słabszym o klasę.

The Myths And Legends Of King Arthur And The Knights Of The Round Table jest wspaniałą płytą. Tyle się tam dzieje... The Last Battle jest moim ulubionym utworem. Ten główny motyw (który kończy The Last Battle i cały album) płyty był według mnie inspiracją do tematu z Six Degrees of Inner Turbulence.

Muszę jeszcze lepiej poznać Fragile, bo wciąż wysłuchałem go tylko jeden raz.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Bizon]

mnie ostatnimi miesiacami naszlo na poznanie roznych znanych zespolow, ktore do tej pory znane mi byly tylko z nazwy, ew. z 1-2 utworow... no i jednym z tych zespolow jest yes wlasnie... sciagnalem sobie jakis koncert z dime, ale powiem szczerze, ze mnie absolutnie nie wzielo, ale byc moze po prostu nie ten koncert co trzeba w kazdym razie nie poddaje sie i jesli sie pojawi na dime jakis soundboard albo bardzo dobry audience boot, to sobie zassam i poslucham no i zobaczymy, moze tym razem chwyci heh do marillion sie przystawialem tez dosyc dlugo i tez sciagnalem kilka koncertow, ktore mi ie nie spodobaly, a jak w koncu chwycilo, to mysle nad kupnem kolejnych plyt...

moglby ktos polecic jakas konkretna trase koncertowa, z ktorej boota warto by miec?
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Misiu]

A nie lepiej pojedyncze utwory, które warto poznać? Bo koncerty (szczególnie bootlegi) to już nie to samo, ten zespół nagrywa tak cholernie bogatą muzykę w studio, że czasem trudno to ogarnąć.

Ale jeśli już koniecznie chcesz zacząć od bootlegów, to ściągaj wszystko, co z lat 70.

Zobacz też ich klawiszowca w akcji: http://www.youtube.com/watch?v=6mSJP18SMXw
Rudess może sobie pomarzyć o takim graniu.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Bizon]

no wole booty, bo plyty w ciemno nie kupie, a nie lubie sciagac plyt w mp3
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Misiu]

A kto tu mówi o płytach... Weź ściągnij kilka utworów i będziesz wiedział. O, albo spróbuj w last.fm.

Nie chcę dużo gadać, ale słuchając tylko bootów chyba nigdy nie przekonałbym się do żadnego zespołu.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[kater]

[Dajanek]

[Misiu]

Pisząc, że Rudess może sobie pomarzyć o takim graniu, bynajmniej nie miałem na myśli techniki... W tym punkcie Jordan wypada jeszcze lepiej, na tym video Wakeman gra troszkę nieczysto i w kilku miejscach się myli... Ale ta jego gra ma sens, to nie jest zwyczajny pokaz techniki. On łączy szybkość z duszą, Rudessowi brakuje zazwyczaj tej drugiej, według mnie.

[Dajanek]

Jeżeli chodzi o szybkość, to z Rudess'em, z poznanych mi klawiszowców, może się równać tylko Van Der Linden. Obydwaj robią wrażenie, ale nic po za tym...
Jeszcze dla porównania solo Emersona na fortepianie, nie za bardzo reprezentatywne - Emerson jest klawiszowcem, nie pianistą:
http://pl.youtube.com/watch?v=hFpWs9Puxpw&feature=related
Moraz:
http://pl.youtube.com/watch?v=VSoV8X5XDeI&feature=related

[Gość]

Że akurat jestem na bieżąco, to się wypowiem
Generalnie nie przypada mi ta stylistyka, zbyt gładkie i miękkie to wszystko
Jedak "Relayera" mogę słuchać w kółko. Nagrali panowie jeszcze jakąś płytę w podobnie zakręconych klimatach?
Jeśli tak to proszę o tytuł to się z chęcią zapoznam bo to co znam, nie za bardzo...

[black_queen]

Yes, yes, yes Zdecydowanie uwilelbiam. Jakimś wielkim znawcą nie jestem, mam dwie płyty: Big Gernerator i 90125, których często słucham. Oprócz tego znam jeszcze kilka piosenek, specjalnie jakoś nie zagłębiałam się w ich twórczość, co pewnie niedługo zmienię
Change changing places
Root yourself to the ground...
_________________
mam plan tak szczwany, że można mu doczepić ogon i powiedzieć, że to lis