Pink Floyd

[wasdfg7]

Waters bez Gilmoura dawał sobie radę zapożyczając sobie innych....

Gilmour dawał sobie radę.... sam.

Mi więcej nie trzeba.
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Atrus]

http://en.wikipedia.org/wiki/On_an_Island#Personnel
Faktycznie, sam jak palec
_________________


With my last breath I curse Zoidberg.

[wasdfg7]

Dziwne, że do tej pory nikt nie wymieniał Wrighta lub Masona gdy pisaliśmy o wcześniejszych albumach ;p toteż i tym razem nie wymieniłem ich. Bo sorry. Dla mnie to tylko szare eminencje które stworzyły, ale za bardzo wpływu na kształt nie miały.
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Anunaki]

[wasdfg7]

[BeBe]

[zinger menu]

Właściwie nie wiem, jak można być "watersowcem", albo "gilmourowcem". Nie lubię tak rozdrabniać zespołów, rozkładać na pojedynczych muzyków. O ile jeszcze jest to dopuszczalne w przypadku kapel typu Nirvana, gdzie poza Kurtem Cobainem mógłby grać ktokolwiek, kto trzymał kiedyś bass, albo bawił się w perkusistę jak był mały, o tyle gdy mówimy o zespołach na tak wysokim artystycznym poziomie, jak Pink Floyd, to rozdzielanie członków jest bez sensu.
Pink Floyd prezentowali taką wybitną jakość, że każdy najdrobniejszy szczegół się tu liczy - nie można lekceważyć ani kompozycji, ani wykonawstwa. Bo same nuty w pięciolinii nie przekazują emocji. Emocje przekazuje także Gilmour napierdalający w struny gitary. Nie wyobrażam sobie ani Final Cut, ani Momentary Lapse of Reason, ani Dark Side of the Moon i innych albumów bez solówek Gilmoura. A wiele byśmy stracili, gdyby tych albumów nie było, przynajmniej w tej formie, w jakiej istnieją.
Więc po części zgadzam się z Anet, po części z w-7, a po części z obojgiem bym polemizował. Nie zgodzę się z w-7 w kwestii Wrighta i Masona, zwłaszcza Wrighta. Talent nie jest wszystkim, istotna jest jeszcze siła przebicia, charyzma. Talentu, myślę, nie brakowało ani Wrightowi, ani Masonowi. Wright skomponował "Summer '68", jedną z moich ukochanych piosenek Pink Floyd, a pomysły Masona na studyjnej Ummagummie podobają mi się najbardziej ze wszystkich czterech panów. Myślę, że obaj wnosili do muzyki Pink Floyd więcej, niż się z pozoru wydaje, tylko po cichu. Choć na pewno mniej, niż by mogli wnieść, ale to właśnie ze względu na mniejszą skłonność do dominacji, słabsze charaktery i mniejszą charyzmę.
_________________
2009 edo bentley continental gt speed 2006 edo volkswagen touareg red black

[kater]

Nie no, rolę Masona w zespole to raczej naprawdę trudno obronić. Ani on nie grał wybitnie (jedno solo w Time wiosny nie czyni) ani nie tworzył - zresztą sam przyznawał, że zazdrości kolegom talentu kompozytorskiego. Ale co do Wrighta to zgoda - bez niego Pink Floyd na pewno brzmiałoby zupełnie inaczej (zresztą w sumie wiadomo jakby brzmiało, bo istnieje The Wall).
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[wasdfg7]

Mateuszu, Ty wiesz, że tak
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Fenderek]

[wasdfg7]

Najulubieńszą a to jednak w miarę różnica jest. Co zresztą gdzieś podkreślałem.


No sorry. Tzn. nie wiem jak dla Ciebie, ale dla mnie Gilmour ma wymiar niemal muzycznego bóstwa. Bo jak inaczej tłumaczyć fakt, że nikt inny nie umie zagrać tak sola jak on w Comfortably Numb? Kwestia techniki? Czy czego innego? Nikt... zupełnie nikt nie potrafi. Lata ćwiczeń? To inni gitarzyści nie ćwiczą? ABSURD. Tu chodzi o coś więcej niż tylko zwykłe umiejętności gry na gitarze. Gilmour poruszając struny w swój oryginalny i niepowtarzalny sposób trafia o wiele bardziej niż milion innych doskonale technicznie wyszkolonych gitarzystów.

I nie zgodzisz się z faktem, że niedobór czegoś tylko wzmaga pragnienie właśnie na tą rzecz? To jest natura ludzka pragnąć to czego jest w niedomiarze. A jeśli na (nie pamiętam dokładnie, strzelam) 50 minut muzyki (jak najbardziej dobrej) trafia się 3 minuty muzycznego nieba mam przejść obok tego zupełnie obojętnie? Zwłaszcza, że te solówki trafiają doskonale w najbardziej istotne punkty tekstów Watersa? Fenderku... widocznie to jest kres naszych wspólnych zamiłowań muzycznych. Trudno. Dla mnie zupełnym paradoksem jest to, że zupełnie pomijasz wkład (mimo iż technicznie minimalny) Gilmoura w TFC. Dokładnie tak samo jak wkład Maya w powstawanie SHA. Zupełnie nie uczestniczył w procesie powstawania tego albumu.... mamy go pominąć tylko dlatego, że był w szpitalu? Bullshit.


EDIT

Poczekam na Twój post i dopiero wtedy dodam odpowiedź na to co zedytowałeś...
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Fenderek]

[zinger menu]

[wasdfg7]

Po kolei

Przepraszam bardzo. Dla Ciebie subtelność to tylko i wyłącznie skromność? W takim razie w zupełnie inny sposób rozumiemy to słowo. Cytuję za wikipedią czego robić nie lubię.

[Fenderek]

[Fenderek]

[wasdfg7]

Bez cytowania bo zbyt skomplikowane ;p

Co do pierwszej Twojej pretensji ;p Przeczytaj jeszcze raz. Wyraźnie napisałem, że moje "widzenie", rozumienie słowa subtelność również się nie zgadza z tym co prawi wikipedia ;p



Co wolisz? Jeść przez 2 lata dzień w dzień pizzę tworzoną przez najlepszego kucharza na świecie, czy też jeść w zwykłej restauracji gdzie raz na 3 miesiące podają danie absolutnie wspaniałe?

Nawet największa wspaniałość się przeje. Natomiast gdy masz czegoś w niedostatku będziesz się cieszyć jak głupi gdy to dostaniesz, i w dodatku będzie to przeceniać. Nie na tej zasadzie działa człowiek? Czemu wciąż i wciąż dąży do pieniędzy? Bo ich nie ma. Bo chce więcej. Bo ma niedostatek. Uważasz, że Gates dalej planuje wszystko, oblicza itd bo chce więcej forsy? Bullshit. Właśnie o to chodzi. Dąży się do czegoś, czego się nie posiada. Dla mnie nawet z psychologicznego punktu widzenia jest to logiczne.

Wiem, jesteś wstawiony. Ale czytaj.... Ulubionej, nie najlepszej. Jest dość subtelna (;p) różnica. The Final Cut to moja ulubiona płyta PF.

I uwierz mi ... również znam płyty na których geniuszu jest 90 % ( bo jednak umówmy się ... nie ma płyt genialnych od początku do końca). Tylko czy to mi przeszkadza kochać TFC? Nie, w żadnym wypadku. Bo obok dobrej konstrukcji stworzonej przez Watersa, ciągle jest pierwiastek geniuszu.

I tak. Najważniejszymi dla mnie instrumentami w muzyce jest wokal, klawisze i gitara.... ale co z tego? Tylko odpowiednie ich wyważenie daje efekt doskonały.


Boszz....
Czasem mam wrażenie, że ktoś wykradł Ci hasło i zaczął pisać pod Twoim nickiem. Piszesz takie absurdy, których nie rozumiem. Chcesz mnie sprowokować? ;p Nie... Gilmour nie jest jedynym wspaniałym. Odnoszę się tylko do tego co on stworzył Mam gdzieś w tym momencie innych. Ale odnoszę wrażenie, że jedynym i niepowtarzalnym jest Gilmour. Ileż ja już prób słyszałem podrobienia CN. Nie da się. A przecież to kilka przeciągnięć strun na krzyż. Banalne do bólu.... Gilmour stworzył swój niepowtarzalny styl. Nikt nie jest w stanie go podrobić. Niektórzy próbują go podrobić ale z reguły omijają z daleka to co on stworzył. Idą okrężną drogą. I dobrze dla nich. Tego nie da się podrobić.

Czepiłeś się tego CN jak... zresztą ;p

Przecież pisałem, że poezja sama w sobie do mnie nie trafia. Musi mieć poparcie w muzyce, a to Waters zapewnił sobie najlepsze na świecie. Poparcie swoich wyblakłych słów czymś co zachwyca i destruuje odbiorcę. Bez Gilmoura Waters znaczy dokładnie tyle samo co każdy inny poeta niepoparty melodią. Dla mnie prawie nic. Są entuzjaści czegoś takiego - i proszę bardzo. Cieszę się, że się komuś to podoba. Do mnie to nie trafia i trafiać nie będzie.

Co do oceny Amused to death i On An Island.... czy będziesz zaskoczony jak się nie zgodzę?
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Fenderek]

[wasdfg7]

Ok. Masz mnie

Ale to też takie tłumaczenie zupełnie naokoło. Mówię o sytuacji w i w pobliżu Pink Floyd. Nie mówiłem o Marillion ;p

Tak, to, że tak uwielbiam The Final Cut to kwestia zarówno Gilmoura jak i Watersa.... ale IMO przy braku Gilmoura ten album nie miałby dla mnie takiego znaczenia. Natomiast przy braku Watersa The Divison Bell brzmi niesamowicie. Podobnie Amused to Death czy Radio KAOS.... czegoś brakuje. Jest bardzo blisko czegoś niesamowitego... ale są jakieś niewybaczalne braki. IMO decyzja o rozstaniu się tych dwóch person to największa strata w muzyce w historii.


Kij Ci w plecy (pewna persona z Meksyku by się obruszyła) Fenderku. Idę spać :*
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Fenderek]

[Anet]

Boże Cieszę się, że na tym forum jest taki ktoś jak Fenderek i potrafi przekazać,70% rzeczy o które mi chodziło, ale nie umiem tak tego opisać
Mi tylko chodziło o to, że podając się za Gilmourowca i za ulubioną płytą uważać The Final Cut, w której G prawie nie istnieje to paradoks nad pardoksami i kropka . Fenderek udowodnił dlaczego ;p
A na Amused to Death drogi w-7 przeszkadza Ci chyba tylko fakt, że nie ma tam Gilmoura po prostu, tak dla przekory. Bo przepraszam, ale argument ,,coś brakuje.." jest z dupy wzięty bo tam nie ma się do czego przyczepić ani muzycznie, ani aranżacyjnie, kompozycyjnie itd. O jakich niewybaczalnych brakach mowa? No nie wiem...Każdy ma swoje odczucia i niech myśli jak chce, ale jak czytam takie coś to mi żyłka pulsuje Ciekawe czy jakbyś żył w przekonaniu że gra tam Gilmour to byś tak twierdził.
Buziaczki dla wszystkich :*

Aaa i ostatni post Zingera jest postem, który niech będzie podsumowaniem tego tematu.
_________________
"O miłości wiemy niewiele. Z miłością jest jak z gruszką. Gruszka jest słodka i ma kształt. Spróbujcie zdefiniować kształt gruszki."

[whoatemydinner]

[wasdfg7]

[Anunaki]

[kater]

Jezu, rage jeszcze gorszy niż u Marillionanistów. Ogarnijcie się i zrozumcie, że Fenderek ma rację.

edit: I czytajcie ze zrozumieniem, lol.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Maciej]

[Fenderek]

A teraz zastanówcie się i wytłumaczcie w jaki sposób to że Waters nic nie robi nowego neguje to, że Gilmour zdziadział...?

To wy dzielicie wszystko i dopisujecie, że skoro Gilmour zdziadział to Waters jest boski albo odwrotnie. Ja tylko pisałem o tym, że od wielu, wielu lat Gilmour bardziej wtórny być po prostu nie może. Czemu nie zacytowaliście dosłownie jednego zdania wcześniej, hmm? Nie pasowało do bulwersu?

"a gadanie czy Wtaers jest be a Gilmour wow czy odwrotnie to dla mnie jeszcze większy bezsens... "

To, że Gilmour jak dla mnie zdziałał wcale nie jest w opozycji do Watersa, sami żeście to wymyślili. Nic dziwnego, ze bzdury czytacie.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Maciej]

I tu się zgadzam obaj przez ostatnie lata wykazują się niewielką kreatywnością i są bardziej już na "muzycznej emeryturze" i tyczy się to tak Watersa jak Gilmoura choć jednak moim zdaniem to Waters trochę bardziej odcina kupony od sławy prezentując tylko rocznicowe lub okazjonalne wykonania starych rzeczy.
Inna sprawa że Roger ma 68 lat więc jest naturalną koleją rzeczy że patrzy bardziej w tyl niż w przód
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[Fenderek]

Mimo wszystko uważam że akurat ta trasa The Wall to było jednak coś więcej niż tylko odcinanie kuponów od tego co było... to widowisko było uaktualnione- i było ouaktualnione kapitalnie: kto był może poświadczyć... tam była nowa jakość, tam był inny, dodatkowy wydźwięk, to nie było tylko cyniczne odcinanie kuponów. Ono też było- nie da się uniknąć oskarżeń o to jadąć w trasę z przedstawieniem sprzed 30 lat- ale... mógł dużo bardziej i dużo łatwiej pójść na łatwiznę i nie spędzić wielu godzin organizując pod wieloma względami zupełnie inny show niż ten kiedyś w 1980
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[BeBe]