Pink Floyd

[Mistertweight]

Przypatrzyłam, że w środę 13 października o 03:10 na TV4 leci koncert Technicolor Dream...
_________________
Howgh! Rzekłam!

[Fenderek]

[krs]

to oczywiste, ale nie do końca... otóż, gdy dostajesz pozycje od osoby z wewnątrz oczekujesz właśnie ciekawostek, których nie może wiedzieć nikt inny. innymi słowy, nie chodzi tu o to, by przedstawił dokładną historię zespołu - wiemy, że od tego są krytycy i fani właśnie - ale o to, by przedstawił nam relacje wewnątrz zespołu, klimat nagrywania, humory i nastroje, napięcia i emocje. tego w tej książce jest jak na lekarstwo, niestety...

osobiście chętnie bym przeczytał książkę maya bądź rogera (tego drugiego zresztą chętniej), nie po to by się dowiedzieć w którym roku co nagrywali, bo to wiemy sami, lepiej niż oni sami... ale chętnie bym się dowiedział o relacjach, sposobie podejmowania decyzji i pochodnych owych, nadziejach i niepewnościach, czy szerzej - wewnętrznych odczuciach, które towarzyszyły muzykowi w tym wielkim konglomeracie, który wszak tworzył.

to tak jak z autobiografią polańskiego. więcej faktów znajdziemy w biografiach, których jest wiele... ale polański odkrywa nam to, czego tam nie znajdziemy. odkrywa siebie - człowieka, nie tylko twórcę. o twórcy czytajmy w biografiach, o człowieku chcemy się dowiedzieć z relacji nie behawiorystycznej, a autobiograficznej.

[Fenderek]

[Anunaki]

Dla mnie najlepszym i najciekawszym fragmentem tej książki był opis początków grupy od powstania do dołączenia Gilmoura.Potem większość z tych rzeczy już gdzieś przeczytałem.Liczyłem na jakiś dokładniejszy opis przyczyn zakończenia działalnośći po 1994 roku,a nie 2 ogólnikowe zdania.
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[Incubus]

[Fenderek]

Nie ważne. Byłoby ciekawie. Możnaby sie spodziewać wszystkiego- ale tego że będzie nudna na pewno nie...

I a tam Misplaced Childhood. Pewnie twierdziłby że to on napisał The Wall. A nie, czekaj...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[BeBe]

[Incubus]

[kwak]

[Shoryuken]

Na necie pojawił już się pełen zapis koncertu z trasy The Wall live 2010 jaki odbył się w Chicago 20 września. Zapis jest bardzo dobrej jakości z jednej kamery full HD umieszczonej na statywie i dysponującej całkiem sporym zoomem. Po obejrzeniu fragmentów mogę jedynie porównać rozmach przedstawienia bo tylko tak trzeba to nazwać do występu w Berlinie w 1990. Scena jest kolosalna a mur budowany systematycznie w trakcie trwania koncertu. Wydaje mi się, że samo wykonanie jest lepsze niż w 1990. Sam Waters o dziwo w świetnej formie. Ciekawostka: w Mother został wykorzystany wokal Davida Gilmoura z Earls Court 1980. Ogolnie mega pozytywne wrażenia. Już żałuję, że nie zdążyłem nabyć biletu
_________________
http://www.lastfm.pl/user/Shoryuken10

[NAR]

[wasdfg7]

Coś się dzieje niedobrego z moim życiem, że już nie mam czasu pisać na tym forum w Another World.

Niemniej jednak nim się wezmę do nauki stworzę coś mało konstruktywnego. Kocham te momenty gdy wracają wspomnienia. Jakże rzadkie są to momenty, ale jakże wspaniałe. Urwane zaciski na płycie, te które odpowiadały za otwieranie się przedniej klapy. Okładka z białych cegieł. Wylatujące płyty. Nie wiem... 6, 7, może 8 lat. Nie potrafię dokładnie stwierdzić jakimi słowami byłem przekonywany. Ale gdy The Wall zaczynało się kręcić w wieży. Matko z córką. Wtedy tego nie rozumiałem. Ba. Dziś rzadko kiedy czuję to co wtedy. A dziś? Najpierw Fenderkowego linka z facebooka puściłem. Ok... przy tym zawsze mi się włosy podnoszą , a w powiązanych Hey You. Przecież to płyta którą kiedyś uwielbiałem. A potem straciłem do niej zapał po tych wszystkich postach BeBe, że to rozwleczone jest, że to mdłe złe i okropne. Czemu sobie nie wierzę, gdy mówię "nie słuchaj nikogo". Jakiego dostałem ataku ciar.... ciar. Ten bas... Nie za bardzo umiem się wysłowić. Tak spokojna, tak wyrafinowana, tak wspaniała. I mam gdzieś co o tej płycie mówią inni. To jest pewnie pierwsza płyta którą przesłuchałem w całości. To jest płyta opisująca moje dzieciństwo. Widzę, jak kuchnia wtedy wyglądała.... wspomnienia. Zamknę się już. Takie napadu wspomnień nie miałem już naprawdę dawno. Goodbye blue sky...
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[kater]

XD Uwielbiam jak w-7 pisze o muzyce.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[NAR]

Bebe jest glupi i się nie zna.
The Wall uwielbiam, razem z WYWH moja ulubiona płyta PF (i ja kutwa przegapię TEN koncert. Kurwa).

a Hey You jst przewspaniałe, jak Waters się pod koniec wydziera... matko.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[kater]

Bebe ma rację. Ty też, Hey You jest przewspaniałe.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[wasdfg7]

Gdyby mnie caterkiller nie wyśmiał, to bym napisał co przeżyłem słuchając pierwszy raz od bardzo dawna Comfortably Numb. Ale nie, to nie
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Fenderek]

Zajebisty post, w-7. Tyle Ci powiem. Często mam podobnie. Często słuchając muzyki odlatuje w taka właśnie podróż. Czasem są to wspomnienia, czasem jest to nostalgia, czasem jest to połaczenie tego co było z tym co jest... zawsze inaczej, ale te pierwsze momenty, te wczesne fascynacje, to gdzieś bardzo zostaje i ma potem wpływ, ogromy wpływ na odbiór... pierwszy raz usłyszałem The Wall na... imprezie. Słuchałem wtedy jakiegoś wąsatego pedała tylko i generalnie z resztą rocka byłem na bakier. Miałem lat... 16? Na szczęście trafiłem w dobre towarzystwo, które szybko otworzyło mi oczy na Jethro Tull, Pink Floyd, Marillion, Genesis, Toma Waitsa czy Nicka Cave'a... pamietam dokładnie tamtą imprezę, kiedy rozległy sie pierwsze dżwięki "In the Flesh" a my siedzieliśmy w kóleczku na podłodze, jakieś świeczki, jakiś skręcik, jakieś piwo, nastrój, klimat... a było to ledwie pól roku po tym jak przeprowsadziłem się z jednego krańca Polski na drugi, kiedy wszystko było po trzykroć nowe i nieznane i lekko straszne- ale równocześnie fascynujące... ten moment pamiętam jak dziś, jak "In the Flesh" przeszło w "Thin ice", jak potem "Happiest Days" przeszło w "Another Brick"... i "Hey You", i "Comfortably"... i do dziś kiedy chwytam za gitarę to jedną z ierwszych rzeczy jakie praktyucznie odruchowo niemal gram to "Is There Anybody Out There?"....

Dziś innych płyt Floydów słucham częściej- Animals, Ciemna Strona (miło że link wywołał jakies emocje, cała przyjemność po mojej stronie ), WYWH... ale "The Wall ciągle trafia do mnie na zupełnie innym poziomie. Film do dziś uważam za wielki. Płyta z kolei na zawsze zostanie dla mnie czymś, co było bramą do zrozumienia muzyki inaczej, poważniej... i do dziś potrafię anazlizować każdy niusans tekstu, a że zawsze zafascynowany byłem psychologią- "Mur" jest dla mnie jedną z najbardziej fascynujących płyt jakie kiedykowleik słyszalem. A od tego pierwszego odsłuchu minęło lat... 15? Długo trzyma...
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[kater]

[wasdfg7]

Dobra. Przekonaliście mnie. Zastanawiałem się czy ktokolwiek to czyta i w jakiś sposób bierze to co piszę, na poważne. I mi to już wystarcza.


Zawsze się głupio uśmiecham przy The Happiest Days of our Lives. A to z tego powodu (akurat to wspomnienie cały czas jest żywe ), że gdy są dźwięki helikoptera, ja od razu widzę Apache (tak to się chyba pisze). Brat miał wtedy ogromne zacięcie do klejenia Małego Modelarza i był sobie tam taki mały zielony helikopter. I nie wiem... gdy słyszę te dźwięki, od razu wracam do sklejonych palców wikolem lub butaprenem. Do marnotrawienia czasu. Masakra.
Ale i tak to co się dzieje w Hey You jest najmocniejsze. Jutro pewnie już nic nie poczuję i będę musiał czekać kolejne miesiące na jakieś kolejne oświecenie. I chyba to co mną targa to nazwać by wypadało... jakimś rozgoryczeniem. Nie wiem do końca spowodowane czym. Tak mi się wróciło z lat 90. W sumie to co teraz piszę to prawie, że na siłę. To już nie to olśnienie co kilka godzin temu.
Z kolei wspomniane Comfortably Numb to już kilka lat do przodu w porównaniu do Hey You. Miałem jakoś dziwnie skombinowany sprzęt. Połączony discman i jakieś stare radzieckie radio. Do tego słuchawki i słuchałem The Wall. Mieliśmy wciąż tę płytę... ba. Wciąż ona gdzieś tam jest. Ta sama z wyłamanymi zaczepami. I słuchałem leżąc w środku dnia. To były chyba moje świadome początki zagłębiania się w muzykę nazwijmy to "bardziej poważną". I słuchałem płyty nagranej z komputera (czemu nie oryginała ?) i coś mi nie pasowało. Dopiero kilka lat później okazało się, że brakowało choćby wormsów które dociągałem z kaazy
Ten discman i The Wall to 2005, 2004 lub nawet 2003 rok. Nie wcześniej, nie później. W sumie nie wiem czemu piszę to na forum skoro tylko mnie to rusza. W sensie te szczegóły. To mi one coś mówią a nie Wam, i to mnie będę coś przypominać ;p


The Wall to chyba jednak płyta mojej młodości. Nieważne ;p
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Ziutek98]

U mnie zawsze jakiś taki uśmieszek wywołuje ten literacki sposób opisywania przez W7, te rwane zdanie, pojedyncze słowa... Uśmieszek nie złośliwy, jest coś fajnego w tym, jak to przeżywasz
Natomiast generalnie wydawało mi się, że to całkiem normalne, że w głowie tam się mocno zakodowują z utworem/płytą i generalnie z czymkolwiek okoliczności pierwszego poznania. Ja poza tym na przykład generalnie jestem wzrokowcem i w pewnym stopniu synestetykiem, zawsze z piosenką, którą poznaję od razu sprzęga mi się jej "wizualizacja", generalnie określona kolorystyka - czasem jest to kolorystyka klipu, okładki płyty, strony z bookletu, zdjęc podstawionych przez kogoś do nagrania na youtube, wreszcie kolorystyka otoczenia, w jakiej pierwszy raz numeru słucham połączona z generalnie nastrojem jaki we mnie numer wywołuje - to "wyjaskrawia" pewne elementy tego obrazu w mojej głowie, inne gasi, dlatego nierzadko klip/okładkę później pamiętam nieco inaczej, niż w rzeczywistości ona wygląda, gdy ich długo nie oglądam, czasem też na przykład czuję pewien zgrzyt numeru z klipem czy okładką singla, gdy np. poznaję je już po tym pierwszym odsłuchu, przy którym numer mi już w mózgu osiadł i "otagował" odpowiednim obrazem

A Hey You to jest przegeniusz, dla mnie ten numer rządzi na tej płycie, tak, wolę go od Another Brick i Comfortably aktualnie. Ten bridge po solówce, kiedy wchodzi Waters... No ja cie, nie mam słów by to opisac. Choc niestety muszę się z BeBe w kwestii Walla w dużym stopniu zgodzic, bo to niestety poza tymi trzema "pełnometrażowymi" numerami ciąg substytutów piosenek, dlatego zawsze WYWH czy Ciemna Strona będzie w moim odczuciu lepsza
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[wasdfg7]

[BeBe]

Ładnie to mnie tak obgadywać za plecami?
Btw. nawet nie wiedziałem, że komuś prawie życie zniszczyłem tylko dlatego, że uważam, że Wall jest po prostu nudne i żaden z kawałków, poza Comfortably Numb czy Hey You, jako samotny utwór się nie bronią.
Co nie zmienia faktu, że z przyjemnością pojadę zobaczyć ten spektakl na żywo ;f
_________________
Sometimes the only sane answer to an insane world is insanity.

[Ziutek98]

[Gnietek]

Mam bilet na koncert Watersa 18 IV (na płytę), a chciałbym wymienić się z kimś, kto ma bilet na 19 IV.
Dopiero teraz dowiedziałem się, że grupa moich znajomych też wybiera się na Watersa, ale mają bilety na inny koncert niż ja.
Gdyby znalazł się ktoś chętny na wymianę, niech da znać na priva.
_________________
Wszyscy jesteśmy jak worki kartofli: czy chcemy, czy nie, i tak nas wrzucą do piwnicy.

[NAR]

ja tam mogę od ciebie odkupić co najwyżej
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Anunaki]

Ciekawy jestem gdzie i czy w ogóle Gilmour zagra z Watersem Comfortably Numb .Jak na razie 0 info na ten temat.Bilety są na koncert w Pradze,ale po przeliczeniu wyszło mi,że najtańszy kosztuje 290zł ,tak więc sobie jednak odpuszczę.Może rzucą jeszcze jakąś pulę biletów przed koncertem w Łodzi,albo będzie można gdzieś wygrać .
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[Fenderek]

[Anunaki]

Też myślę,że pewnie to będzie Anglia,ale to wydaje mi się zbyt oczywiste .
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[Gnietek]