Pink Floyd

[BeBe]

Echoes, Echoes.
A gdzie Wearing the Inside Out? Nie wspominając już o najlepszym solo albumie czyli Broken China. Niby Rick Wright był zawsze gdzieś z boku, ale jak zaczniemy wymieniać bez kogo PF nie mogłoby się reaktywować jego nazwisko pada jako pierwsze. Bo Watersa można zastąpić, Gilmoura ostatecznie też, Masona - tym bardziej. Ale Richarda Wrighta nie da się zastąpić.
_________________
Sometimes the only sane answer to an insane world is insanity.

[Misiu]

Ciekawe, jak chcesz zastąpić Watersa albo Gilmoura.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Incubus]

Watersa dało się zastąpić bez większego problemu, co pokazała historia. Zastąpić Gilmoura - niedorzeczne, przecież to "głos i gitara Pink Floyd".
_________________

[NAR]

IMO obaj siebie warci
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Misiu]

Incubus-prowokator tym razem nie doczeka się dyskusji z mojej strony.

Ale kater mi Echoes przypomniał, którego od bardzo dawna nie słuchałem...
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Fenderek]

[Misiu]

Skoro już mówimy o motywach pianina, to z Wrightowskiej roboty osobiście wolę motyw z Zabriskie Point, czyli prawersję Us And Them. Ale "Wielki Koncert" również wielki.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[kater]

Niemoge z Watersa, jak przedrzeźnia Antonioniego.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Kubolski]

Haha, czy chodzi Ci o ten tekst z kościołem?


Z innej beczki... W temacie o DT znalazłem takowy ustęp:

[Misiu]

Różnica jest taka, że Ulrich nie umie grać, a Mason po prostu nie szaleje, ale gra poprawnie. I zwyczajnie pasuje do muzyki Floydów, tak jak Moon pasuje do The Who, dlatego zupełnie nie rozumiem sugestii powyżej.

Poza tym, znasz koncert w Pompejach? Słyszałeś tamtejsze One Of These Days? To jest kiepskie granie? I wreszcie - grasz na perkusji, byś mógł to tak łatwo ocenić, znasz się na tym?
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Kubolski]

To, czy ja się znam na grze na perkusji, nie ma nic do rzeczy. Krytykować mogę, bo słyszę we Floydach po prostu słabego bębniarza. Fakt, gra poprawnie, ale na wskroś minimalistycznie, bo widać, że inaczej nie umie. Czy to pasuje do muzyki Floydów - pewnie, że tak. A czy z Moonem brzmiałaby ona gorzej - śmiem wątpić.

A Ty się znasz na perkusji, skoro twierdzisz, że Ulrich nie umie grać, a Mason i owszem?

Koncert w Pompejach mam na DVD, niesamowita rzecz. Ale swoją grą Nick Mason także i tam mi nie zaimponował. Jeszcze śmiesznie wygląda za tym swoim zestawem z dwiema centralami Po co mu ta druga centralka, dla szpanu chyba...

A bębny takie jak w rzeczonym "One Of These Days" to kwestia góra miesiąca nauki - głównie opanowanie trzymania pałeczek w dłoniach i uderzania w bęben.

[Misiu]

A skąd wiesz, że nie umie? Powiem więcej - umie, co słychać właśnie na Pompejach w rzeczonym One Of These Days. Imponować Ci to nie musi, ale jeśli uważasz, że to jest minimalizm, to nie mam wątpliwości w stwierdzeniu, że inaczej definiujemy to pojęcie. Skoro już słyszysz te argumenty o "zbawczym minimalizmie", to właśnie go ode mnie słyszysz. Mason wpasowuje się w muzykę Floydów tak, jak moim zdaniem powinien, i za to go cenię. Pytanie, jakimi kryteriami posługujemy się do oceny wielkości danego muzyka. Inna sprawa, że tak samo "minimalistyczny" jest bas Watersa czy klawisze Wrighta, więc co z tymi panami?

Na samej perkusji się nie znam, ale wyczucie rytmu posiadam. Nie trzeba nadzwyczajnego wyczucia, by stwierdzić, że Ulrich nie gra równo, a Mason - jak najbardziej. Ba, Mason potrafi bardzo fajnie zmieniać rytm w Money, bębnić w One Of These Days czy stosować dobre przejścia w Sheep.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Fenderek]

[Anunaki]

Czytał ktoś książkę Masona o Pink Floyd?.Warto wydawawać na nią kasę,czy można sobie odpuścić bo nie ma w niej nic ciekawego .
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[kater]

O właśnie, jakie są jeszcze fajne książki o Flojdach? Bo kończę te Robaki Weissa i może bym kupił drugą, gdybym miał pieniądze nagle.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Incubus]

[Misiu]

Hej, hej - Wright też miał pomocnika nieobecnego wcześniej, co z nim? Wycofam się, jeśli udowodnisz mi to jakimiś fragmentami wywiadów, ale dla mnie dodatkowi muzycy na ostatnich trasach Pink Floyd to nie wynik (braku) umiejętności muzyków, ale filozofia Gilmoura - od studyjnego A Momentary Lapse Of Reason, do ostatniego koncertu trasy The Division Bell. Na Live 8 przy Wish You Were Here na akustykach grali i Waters, i Gilmour, więc po co całe intro zagrał "ten pan z tyłu"?

[Incubus]

Ja akurat nie widzę związku pomiędzy drugim pałkarzem na trasie DB, a "tym panem z tyłu" z gitarą na Live8... serio. I jakie znowu fragmenty wywiadów sobie wymyśliłeś? Że niby któryś z muzyków z PF (zapewne Waters bo Wrightowi się zmarło, a z Gilmourem się lubią) miałby wykazać brak taktu i powiedzieć wprost, zupełnie od czapy: "o, bo Nick to tak naprawdę nie umiał grać"? A może sam miał to wyznać w wywiadzie? No błagam! I już widzę w odzewie te dysputy nt. instrumentalnych i wokalnych umiejętności Watersa. Czekaj - ile razy on dogrywał po jednym zdaniu to swoje zawodzenie do Shine On? 20? Normalnie jeden z drugim ociekają profesjonalizmem...

A co Di Stanislao wniósł do Echoes czy Time... poza finezją i nieosiągalną dla Masona techniką? Heh, a co jeszcze pozostaje do wniesienia?

Zgodzę się, że w muzyce PF lepszy perkusista nie był potrzebny w studio - na żywo niestety nie błyszczał niczym, a wręcz wymagał wsparcia. I być może w PF to wystarczało, lecz bądź pewien, że z Marillion by wyleciał z hukiem.
_________________

[Misiu]

Skoro już widzisz moją odpowiedź, to nie śmiem Ci zaburzać koncepcji. Mam nadzieję, że widzisz też wygraną Manchesteru z Liverpoolem, bo bardzo by się "Diabłom" przydała.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Incubus]

Ja nie, ale ośmiornica Paul zapewne tak. Phi, szybko odpadłeś...

...i najwyraźniej źle zinterpretowałeś ów "odzew" - nie miałem na myśli Twojej odpowiedzi na mojego posta, lecz ew. odzew na krytykę Masona w wywiadach, które sobie wymyśliłeś.
_________________

[Misiu]

Kater, czy Ty dalej kochasz Echoes tylko po pijaku?
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Maciej]

[kater]

[Misiu]

A bo mi mówiłeś kiedyś, że do Echoes to musisz mieć nastrój, najlepiej jak jesteś pijany! Aha, to byłeś Ty...
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[kater]

No może tak, na pewno nie mogę go puszczać tak po prostu w tle.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Kubolski]

Misiu, ja nigdzie nie pisałem, że Mason nie umie grać na perkusji. Według mnie robi to po prostu nijako, a jak mówił Incubus - granie równo to nie wszystko. Chociaż i z tą równością gry bym polemizował, bo nawet na tak hołubionym przez Ciebie klipie do "One Of These Days" z Pompejów słychać (i widać) ewidentne skuchy.
Do Gilmoura i Wrighta przyczepiać się nie będę, bo to muzycy obdarzeni smakiem, wyczuciem. Mason gra dla mnie poprawnie, ale kwadratowo. A jego partie w "Money", gdzie tak "wspaniale" zmienia rytm, to naprawdę żadna wielka filozofia. Są perkusiści, którzy grają pozornie proste rytmy wydobywując z nich świetny groove (np. Chad Smith z Peppersów). Nick Mason tego po prostu nie umie.

[Anunaki]

Dzięki Maciej za odpowiedź
_________________
The World Is Full Of Kings And Queens.Who Blind Your Eyes,Then Steal Your Dreams

[hirszu]

O duecie Orb + Gilmour ktoś już zdaje się wspominał, a tutaj trochę więcej informacji :

Znany brytyjski duet The Orb, gwiazdy muzyki house/ambient, połączył swoje siły z członkiem legendarnej grupy Pink Floyd – Davidem Gilmourem.

Muzycy najpierw spotkali się przy pracy nad nową wersją utworu ‘Chicago’ dla charytatywnego projektu Grahama Nasha, ale praca szła im tak dobrze, że kawałek ten rozrósł się do rozmiarów całej płyty. Wówczas David zaproszony został do londyńskiego studia The Orb, gdzie dograł partię gitary na dwa 25-minutowe utwory: “Metallic Side” i “Sphere Side”, które składają się na projekt „Metallic Spheres”. Zawiera on w sobie różne style muzyczne, łączy gatunki a w drugiej połowie albumu uważni słuchacze doszukają się także fragmentów wspomnianego ‘Chicago’.

W nagrywaniu projektu wzięli udział David Gilmour - gitara elektryczna i lap steel, Alex Patterson (The Orb) – klawisze, gramofony, manipulacje dźwiękiem, Youth (The Orb, a także uznany producent m.in. Paula McCartneya i Dido oraz mikser - U2 i Marilyn Manson) – klawisze i gitara basowa, Tim Bran (klawisze, programowanie) i Dominique Le vac (chórki). W części nagrania usłyszymy też elektryczną gitarę Marcii Mello. Całość będzie promował trzy i pół minutowy fragment płyty zatytułowany ‘Hyms To the Sun”. Płyta ukazuje się również w wersji 2 CD, gdzie drugi krążek zapowiadany jest jako 360-stopniowe doświadczenie akustyczne – nagrany w technice‘3D60™’ pozwala cieszyć się niezwykłymi wrażeniami bez konieczności nabycia specjalistycznego sprzętu – wystarczą zwykłe stereofoniczne słuchawki, żeby zabrać słuchacza w niezwykłą trójwymiarową podróż dźwiękową. za empik.com

http://www.youtube.com/watch?v=yQSsCOutCms
http://www.youtube.com/watch?v=2xAs86wdyH0

premiera 11 października

Cover:

[krs]

odnośnie książki masona - otóż uważam, że jest to pozycja przeciętna. jeżeli dostajesz publikację od faceta, który był w środku tego wszystkiego oczekujesz ciekawostek, których nie znajdziesz w opracowaniach tworzonych przez krytyków zespołu. tymczasem mamy tu dużo mniej informacji niźli w biografiach floyd, a sam mason wydaje się po prostu mało pamiętać - vide wizyta sida w studio, gdy pojawił się po latach. w kilku opracowaniach mamy dość pełny i ciekawy opis tego jakże ważnego wydarzenia (z pozycji fana), a mason kwituje to kilkoma zdaniami - ot, wpadł, nie poznałem go... na plus fotografie.

co do jego gry. cóż, nie będę odkrywczy mówiąc, że to bardzo przeciętny perkusista - podobnie jak przeciętnym basistą jest waters. tu mówimy o kwestiach technicznych... ale, czy to ważne? liczy się to, jaką sekcję układali i jak działało to na nasze postrzeganie muzyki. to jest istotne, nie zaawansowanie techniczne muzyków. i tyle.

[Anunaki]