Pink Floyd

[kater]

[Shoryuken]

[kater]

LEMUR WYBIERAM CIĘ. ATAK SOCJOLOGICZNEGO PRZYNUDZANIA!
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Fenderek]

[kater]

Zapomniałeś o Keep Talking.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Aaricia]

Ja bym dodała jeszcze Keep Talking i Lost For Words. Ten ostatni może za bardzo knopflerowski, ale tekst to taki trochę wkurzony Waters w swoich gorszych momentach. Cóż, może Dave śpiewa to jak wszystko inne - gdzie mu do ekspresji Watersa, ale całość we mnie emocje wywołuje.

nom, i się pół płyty zrobiło. ;P
A ja lubię jeszcze z DB Poles Apart. Tez Watersowsko w tekście. A to, że Gilmour zaśpiewał to jak "na wyspie" czyli miękko i trochę beznamiętnie to już inna sprawa - taka jego uroda.
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[Misiu]

[lemur]

[Aaricia]

Misiu, to my chyba widzieliśmy inne koncerty. PULSE a zwłaszcza DSOT daleko do szalonego szoł. Nawet jesli młodsi muzycy zrobili cos niekonwencjonalnego, to były chwile i to tez przy okreslonych piosenkach, takich jak Learning To Fly, One Slip na DSOT czy Run Like Hell. To w końcu koncert a nie kazanie w kościele.
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[kater]

[Misiu]

Ależ ja nie piszę o całym koncercie, Aariciu! Przecież PULSE jest fantastyczny. Ja tylko zwracam uwagę na tej jeden szczegół - "coś niekonwencjalnego" mi tam nie pasuje, psuje trochę tę całość.

A w sumie zastanawiam się, czy nie masz racji, drogi Le_mmorze. Psychologia jest młodą nauką, a The Wall powstał nawet nie trzydzieści lat po upadku behawioryzmu, który by takiej historii zwyczajnie nie uznał. W końcówce lat 70. chyba faktycznie nie wiedziano (a jeszcze mniej prawdopodobne, że nazwano) jeszcze tak wiele o tym, jakie postawy przyjmują ludzie w podobnych sytuacjach, skoro niewiele wiedziano nawet o morderstwach ze szczególnym okrucieństwem. Bardzo dobra uwaga.

Kater, ktoś o tym pisał na tym forum Pink Floyd, na którym kiedyś się wypowiadałem. Tak to zapamiętałem, bo zgadzam się z tym w pełni.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Aaricia]

Oj, czepiacie się tego Cluster One. Mi się strasznie podoba przejście z CO w WDYWFM. Ot, mała rzecz na otwarcie, taka floydowska "rozpędówka" i tyle. to tak trochę jak oskarżać wróbla że nie jest bocianem (ale metaforę wymysliłam ;>).
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[Fenderek]

[lemur]

[Aaricia]

Fenderku, zgadzam się ale z perpektywy lat uważam, ze muzycznie ta płyta mogła byc lepsza. Może gdyby Waters dopuścił na nia więcej gitar, muzyki, gdyby lepiej zbalansowano depresyjne plumkanie (które uwielbiam!) z ilustrująca to muzyką (niestety, w wielu utworach muzyka jest jedynie tłem dla kolejnych skarg) dla mnie byłaby to płyta najwybitniejsza z wybitnych i przycmiłaby nawet WYWH. Do tego dochodzi The Trial, które mi do całości pasuje jak pięść do oka i kiedy jej słucham, odnosze czasem wrażenie, ze powstała trochę na siłę - żeby jakos to zakończyć. Brakuje mi spektakularnego łubudu na koniec, mocnego wykrzyknika. The Trial jak dla mnie tej roli nie spełnia.
Szkoda ze na The Wall nie udało się Watersowi to co na Amused To Death...
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[lemur]

Tak sobie teraz pomyślałem - czy brak takiego pierdolnięcia na koniec nie jest aby treściowo zamierzony. Bo przecież Pink nie okazuje się jakiś bohaterem, który burzy mur, wychodzi na słońce, znajduje sobie kobietę i tańczy do Bee Geesów. Właściwie to uwolnienie dzieje się wbrew jego woli. Niby jest spektakularne, ale takie trochę wymuszone, bylejakie. A potem przecież i tak wszystko się powtarza bo... "...we came in? <cała płyta> Is this where>
_________________
Pierwszy Pisarz Forum 2006, 2007, 2009; Podpis Roku 2010

Mój blogasek: http://obserwujacylemur.wordpress.com/

[Fenderek]

[Aaricia]

Lemur, nie chodzi o to, zeby zyli długo i szczęśliwie, alez nie! Ale mi obecnie The Wall przypomina bardzo dobry film z kiepską, pisaną jakby na kolanie końcówką trochę bez pomysłu. Wymowa jest ok, ale żałuję trochę, ze nie wymyslił tego lepiej. Może cos w stylu Amused To Death, 4 Minutes nawet, nie wiem... Żeby chociaz muzynia w The Trial była inna...
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[lemur]

Fakt, w Amused To Death klapa od fortepianu miażdży palce Andrew Lloyd Webbera, to jest dopiero epicka końcówka
Mi się właśnie podoba takie wyciszenie i niepewność, więcej pytań niż odpowiedzi, niepokój...
_________________
Pierwszy Pisarz Forum 2006, 2007, 2009; Podpis Roku 2010

Mój blogasek: http://obserwujacylemur.wordpress.com/

[Aaricia]

Nie, w ATD weteran kończy swą smutną historie i swierszczyk gra. A wczesniej jest rockowy song z fajną sołówka i dobrym tekstem a nie pramatka Ca'Ira z wokalem Watersa, który akurat w takiej stylistyce raczej się nie sprawdza...
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[Misiu]

Nie no, The Trial to przecież zwieńczenie całej historii (bo Outside The Wall to jej wymowa), to JEST wielki finał, nie ma mowy o żadnym dodawaniu na siłę. Pink od początku bał się swojego odgrodzenia od świata (co słychać w Hey You i Is There Anybody Out There?; w Nobody Home zaczyna to życie), przy The Trial jego strach (robale. worms into his brain) osiągnął punkt kulminacyjny w zderzeniu z winą, jaką bohater wyrządził bliskim. No i został ukarany. W psychologii mówimy o granicy, a więc pewnej krytycznej, do której pozwalamy innym na kontakt fizyczny i emocjonalny względem nas samych. Jeśli ta granica jest nagminnie przekraczana (u Pinka została ona przekraczana na pierwszej płycie albumu), a my nie umiemy sobie z tym poradzić, to budujemy właśnie "mur", a więc przyjmujemy postawę, która radykalnymi i patologicznymi sposobami dąży do tego, by nasza granica znów nie została przekroczona, by znów nas nie skrzywdzono. Odcinając się od świata, odcinamy się również od bólu, który nam ten świat wyrządza. Karą dla Pinka było zburzenie owego muru, a więc ponowne otwarcie się na świat, który tak bardzo naszego bohatera zranił. Przy czym to również Pink zranił innych swoją izolacją - matkę, żonę, nauczyciela. I za to właśnie został ukarany. To ostatnie to właśnie The Trial. A czemu brzmi jak brzmi? Bo to właśnie celowe wyolbrzymienie, ryk głównego sędziego jest tak potężny, jak potężny jest strach Pinka. Dla mnie osobiście to nie mogło być bardziej spójne.

Trochę się wymądrzyłem, ale co tam - jest o czym, zaprawdę.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Fenderek]

Z kolei według mnie sprawdza się w tym utworze akurat idealnie, bo aż kipi jadem- a przeciez zwrotki mają ton oskarżający, bohater szydzi i oskarża samego siebie poprzez wewnętrzną matkę, wewnętrzną partnerkę itd. Z kolei refren jest przepełniony bólem i rozpaczą. Co jak co- ale te emocje IMO Waters potrafi wyrazić. Być może tylko te, ale to inna dyskusja
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[lemur]

A dodatkowo jeszcze wykoślawione, jazgotliwe, wkurzające - bo tak pewnie odbiera próby pomocy, wyrazy troski etc ktoś, kto jest w podobnej sytuacji.

Poważna dyskusja o Flojdach, co się ze mną dzieje?

Aarcia, ale wtopa, umyśliło mi się, że "It's A Miracle" jest na końcu płyty
_________________
Pierwszy Pisarz Forum 2006, 2007, 2009; Podpis Roku 2010

Mój blogasek: http://obserwujacylemur.wordpress.com/

[Aaricia]

Misiu, ja akurat wymowy The Trial się nie czepiam - nie odpowiada mi za to forma. Po prostu widziałabym tam cos innego, moze zwiększym rockowym kopem, nie wiem. W dodatku stylistyka The Trial moim zdaniem Watersowi nie słuyży.

W wersji tekstowej uważam The Wall za dzieło genialne i skończone. Taka Vera na przykład, niby nic, pitu pitu takie, a chwyta za serce praktycznie przez jeden wers - dosłownie chwyta. Kilku utworom jednak dograłabym bogatszą muzynię bo w obecnej formie bardziej przypominają szkice.
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[Fenderek]

[Aaricia]

OK, oddaję sprawiedliwość - wokal tam pasuje. Po prostu daaawno tego nie słuchałam i pewnie dlatego. I rzeczywiście mozna to potraktować jako groteskowa wizję umęczonego umysłu bohatera, taki kiczowaty teatrzyk strachu i bólu - i w ten sposób zawsze traktowałam ten utwór. Ale to nie znaczy, ze muzycznie mi się to podoba. Koncepcyjnie ma swoje uzasadnienie, psychologicznie tez, ale jako utwór to dla mnie jedna ze słabszych rzeczy.
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[Fenderek]

[Misiu]

Osobiście na przykład nie bardzo rozumiem motyw z Bring The Boys Back Home, szczerze mówiąc nie wiem, której części problemu on dotyczy. Pink widzi krzywdę wyrządzaną żołnierzom? Nie wiem, naprawdę.

Mnie The Trial od strony muzycznej zarąbiście się podoba. Posłuchajcie tej części, gdy przychodzi żona:

But no! You had to go your own way,
Have you broken any homes up lately?
Just five minutes, Worm Your Honor,
Him and me alone!

Tego się, kuźwa, nie dało lepiej zaśpiewać.
A samą aranżację orkiestralną uważam za bardzo interesującą. No i kurczę, jakiś tak kop jest - mur nie rozwala się jak rzut kamieniem o podłogę.

Kto chce lepiej zrozumieć wymowę The Trial, polecam jeszcze jedno obejrzenie filmu w kontekście tego, co tu pisaliśmy z Fenderkiem i dodawał Le_mmor. Naprawdę warto.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[lemur]

[Fenderek]