Pink Floyd

[Incubus]

[Fenderek]

[Incubus]

Moim zdaniem ta dyskusja do niczego nie prowadzi bo jednym brakuje tego, drugim tamtego... nie dogadamy się w tej kwestii. Podkreślam jeszcze raz - zgadzam się ze sloganem promującym ostatnią trasę Davida - to JEST głos i gitara Pink Floyd - dwa elementy najbardziej rozpoznawalne wśród fanów tego zespołu. OK, są fani, którzy niczym emo w kącie będą płakać nad krwawiącym serduszkiem Rogera oraz potną się z tęsknoty za polami czerwonych maków rozjechanych przez stado T-50, ale KURWA! Pink Floyd to nie tylko egoistyczne opowieści Rogera. I naprawdę ciężko winić zespół o to, że ich Ojciec Dyktator raczył odejść. Ja jestem mu akurat wdzięczny za to, ponieważ w innych okolicznościach nie powstałby Division Bell - przez Ciebie niedoceniany, z kolei ja widzę w nim esencję Pink Floyd (dlaczego? polecam LEKTURĘ). Ale spójrzmy na temat nieco bardziej obiektywnie, w ujęciu masowym. Podałem przykłady z mediów - w końcu nie każdy ma uzbierane na dysku całe dyskografie w mp3 - tam nie sposób zauważyć, ze Waters praktycznie NIE ISTNIEJE w szeregach tego zespołu, poza wspomnianą rolą Cygana. Piszesz o Ciemnej Stronie - ok, zapomniałem o "medialnych" Time i Money, w których TEŻ głosem i gitarą jest... niespodzianka - David Gilmour! Dlatego takie sformułowanie (nawet jeśli jest to slogan) jest jak najbardziej uzasadnione, nie ma NIC wspólnego z domniemanym ego Davida. Takie są po prostu fakty.
_________________

[BeBe]

[Incubus]

[Misiu]

[Incubus]

Kilka faktów, bez zbędnych cytatów bo zrobi nam się manuskrypt Domu nad rozlewiskiem:

Byłem w Berlinie, nie w Earl's Court, lecz koncerty z tej trasy były skryptowane pod system oświetleń (tak samo jak ostatnia trasa Genesis), więc praktycznie każdy wyglądał i brzmiał tak samo.

Porównania z Majkiem nie zrozumiałeś. Żywiołowość w wybranych (podkreślam! podczas Sorrow nikt nie skakał ) utworach nie jest niczym złym, np. w Learning To Fly było to jak najbardziej na miejscu. Zresztą szczerze mówiąc mam w dupie czy ktoś skacze czy stoi, dopóki gra dobrze.

Na Live 8 było muzycznie i magicznie, dopóki Waters nie zajechał WYWH stękaniem i jęczeniem. Ten występ pokazał dobitnie, że gość nie powinien już wracać do tej rzeki.

Hasło: "Głos, bas, pisarz i kompozytor Pink Floyd" moim zdaniem nie będzie skuteczniejsze, ponieważ przytłaczająca większość odbiorców kojarzy bardziej Rynkowskiego, niż Cygana. Waters odszedł z PF wieku temu, kolejne pokolenia poznały PF już bez niego i obecnie gość ma do tej nazwy takie prawa, jak Fish do grania pod szyldem Marillion.

A jednak cytacik musi być bo zmodyfikowałeś swoją wypowiedź, a inaczej się nie da:

[Misiu]

[Incubus]

Pierwsze słyszę o jakichś "koncepcjach" w odniesieniu do koncertów, to jest tak śmieszny argument, że szkoda słów. Równie dobrze możesz powiedzieć, że Twój święty Waters burzy własne koncepcje na każdym swoim koncercie spacerując z basem, bo przecież w studio siedział na taborecie nagrywając ten sam utwór, więc taka nagła żywiołowość jest nie w jego stylu. No bez jaj, koncerty żądzą się swoimi prawami, ale rozumiem, że Ty chodzisz na nie po to, aby oglądać swoje porcelanowe laleczki w bezruchu, bez burzenia pedantycznych koncepcji nie wiadomo czego.

Dwa wokale w Dogs nie pasują mi ze względów czysto estetycznych - Waters zaśpiewał końcówkę bardzo słabo i zburzył tym koncepcję wytworzoną przez mocny, sugestywny wokal Gilmoura. Wkurza mnie to jego jęczenie w utworach spoza świętej sagi o jego tatusiu, gdzie rzeczywiście się wczuł i tego nie krytykuję. I w ogóle dałbyś już spokój z tym moim "pojeżdżaniem", Watersa bardzo cenię, głównie za Amused To Death i The Walla, ale niestety wokalistą jest niebywale ograniczonym, stąd nie wszędzie jego ekscentryczny styl śpiewania się nadaje (vide: Dogs).

A z tym Vizirem to już pojechałeś tak miałko, że nie wiem co powiedzieć.
_________________

[Werty]

[Misiu]

Tak, jak Ty tutaj:

[Incubus]

No weź, Misiu, to nie ja tutaj rozsypuję Vizir. Masz sporą wiedzę na temat PF i mimo drastycznej różnicy zdań dyskusja jest ciekawa (jakkolwiek odwieczna). Piszesz o wcześniejszych wersjach Dogs - równie dobrze mogę powołać się na wczesne wersje Money (również live), które zostały zarzucone, ponieważ Waters po prostu NIE DAŁ RADY tego zaśpiewać - to bardzo słaby wokalista i tylko tyle mam do zarzucenia "jego" części Dogs. Jestem szalenie wymagający, jeśli chodzi o wokalistów, stąd taki a nie inny avatar. A mimo to ubóstwiam Amused To Death, co już wiele razy podkreślałem. Waters nie jest dla mnie cały "be" - po prostu nie wszystko co robił jest dla mnie złotem.

EDIT: I czy rzeczywiście w '75 zespół żył w zgodzie? Bo mi się coś zdaje, że dopiero Roy Harper ich godził.
_________________

[Aaricia]

Nie chce mi się pisac długich postów. :<

Z tymi koncertami i "klimatem" to nie wiem o co Wam chodzi/. Waters odszedł z PF prawie 30 lat temu, w tym czasie zmieniło się wiele, także koncerty, ich rozmach, możliwości techniczne. To trochę tak jak porównywac Hammersmith Queenów z rozczochranym Freddiem z tym macho z lat 80-tych, ganiającym po stadionie. Moim zdaniem dla laika dwa rózne zespoły. Co do Floydów, to równie dobrze Sydowiec moze spytac, gdzie ten klimat z Pipera? Albo gdzie Pompeje a gdzie The Wall? I co to jest tak naprawdę prawdziwy Pink Floyd? Ten z Ummagumma, psychodeliczny, czy ten z AHM, czy może z DSOTM? A może z The Wall? Spojrzmy prawdzie w oczy, ten zespół był spójny tylko na poszczegołnych albumach - cała jego twórczość to ciągły progres/regres, skakanie po gatunkach, od nawiedzeńców z początku lat 70-tych, przez rock-operę az do wesołego disco spod znaku One Slip. Dlatego uważam ze ciężko wymagać od tych muzyków po 30 latach od wydania TDSOTM tworzenia klimatu zblizonego do tego z lat 70-tych, po tym, jak mieli na koncie Radio Waves czy One Slip...
Waters 2002 - swietny koncert dla przezywającej fascynację Watersem 20-latki. Czy tam był klimat PF? Więcej tam było jednak solowego Watersa do czego koles miał pewne prawo bo nagrał kilka dobrych albumów. Po prostu dobra muzyka i świetna zabawa.
Gilmour + Wright w Stoczni - pierwsza część ewidentnie solowa, druga to już leniwy Floyd z trasy Pulse, Floyd może bez Pinka, ale już bliższy "oryginałowi" z lat 90-tych.
PULSE - tańczący z garami Wallis jak najbardziej mile widziany, tak samo jak podskakujący Pratt. Fajnie wreszcie zobaczyć zespoł, którego bawi granie muzyki, który nie podchodzi do niej poważnie jak na pogrzebie. Sam koncert bardzo dobry (choc wolę DSOT), przyjemny wizualnie co, to tez wazne było zawsze dla PF, na swoje czasy bajerancki i nowoczesny.

Dlatego nie wiem czy ejst sens wymagac od tych panów spełnienia naszych wewnętrznych życzeń dotyczących "klimatu" PF, bo klimat tego zespołu jest tym, co chce widziec każdy z nas.
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[kater]

Ja tam zawsze myślę o Cyganie, jak słucham Rynkowskiego.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Incubus]

Ja pierdolę, jeszcze betona tu brakowało.
_________________

[Shoryuken]

[Incubus]

Bo słuchałeś bez tytki.
_________________

[kater]

[Aaricia]

Shoryuken, ale widzisz, sa tacy którzy uważają że prawdziwy PF popsuł się już na drugiej płycie, zeby umrzeć zaraz po niej.
_________________


Pleased to meet you
Hope you guess my name
But what's puzzling you
Is the nature of my game.

[Incubus]

[kater]

Pink Floyd skończył się na Piperze. Potem jeszcze Syd próbował utrzymać poziom, ale też się skończył. Po nim Flojdzi popadli w komerchę, concept albumy i "nastrojowe" solówki.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Incubus]

Tia. I tylko Waters się nie skończył. Taka male Cher.
_________________

[Shoryuken]

[Misiu]

[Gnietek]

[BeBe]

[Gnietek]

[Fenderek]

[BeBe]

[kater]