Pink Floyd

[kater]

[kater]

Cześć, to ja i mój szybki internet.

[Gnietek]

No to ja miałem tak z "A Piper At The Gates Of A Dawn" - znałem długo i nie lubiłem. Jakoś wydawała mi się mocno wzorowana na The Beatles (a konkretnie: "Sgt. Pepper's Lonely Heart Club") i w ogóle nie floydowa. Ale jednego dnia (o ile można nazwać dniem porę gdzieś między godziną 2.00 a 3.00), kiedy byłem zupełnie nieprzytomny, posłuchałem jej sobie w słuchawkach (tego przelewania się dźwięku z jednej strony głowy do drugiej nie oddadzą chyba nawet najlepsze głośniki ) i zanurzyłem się w zupełnie innym świecie. Odkryłem wtedy sporo rzeczy, których wcześniej nie zauważałem i wyjątkowo polubiłem ten album.
A "Dark Side Of The Moon" wciąż nie odkryłem i boję się, że nie odkryję. Znam od dawna i lubię... ale mniej niż inne dokonania Floydów. To wynika chyba z tego, czego oczekuję od muzyki: mocno zaakcentowanych uczuć (jeśli ktoś znudzonym głosem powtarza, że jest mu wesoło, to ja nie czuję tego wesela, nawet jeśli muzyka w tle jest "groźna", to też nie czuję psychodelicznej atmosfery), które się zmieniają (nie cierpię płyty skłądającej się z kilkunastu czy kilku kawałków w identycznym nastroju), różnorodności brzmienia, szaleńczej podróży po różnych światach... To jest na "The Wall", które BeBe tak uparcie krytykuje, jakby chciał powiedzieć wszystkim: "zrozumcie, że nie lubicie tej płyty" . Spoko, jeśli się lubi The Doors czy Joy Division, to ja się nie dziwię, że może się podobać "Dark Side..." a nie "The Wall". Ale nie wszyscy mają taki gust. Jestem fanem Queen, bo zachwycają mnie ciągłe zmiany nastrojów na ich płytach w latach 70., bo lubię eksperymenty z brzmieniem, a poetycki tekst... cóż, to dla mnie sprawa najwyżej drugorzędna. Na Ciemnej Stronie Księżyca uwielbiam wprost początek "Time" z tą kakofonią zegarów i pasażem Masona, wokaliza "Great Gig In The Sky" wręcz mnie rozdziera od środka, "Breathe (reprise)" z zawodzącym wokalem Gilmoura przekonywałoby mnie o jego tęsknocie, nawet gdybym nie rozumiał słów (ale tylko dlatego, że tam jest tylko jedna zwrotka - całego "Breathe" nie mogę znieść), no i są piękne instrumentalne smaczki w "Money" i "On The Run"... ale tylko tyle. Reszta mi się trochę dłuży. Natomiast w "The Wall" wciąż się coś dzieje (mam, szczerze mówiąc, na myśli przede wszystkim wersję live - "Is There Anybody Out There", bo studyjna wydaj mi się zawsze jakby tylko demo ): Waters może i nie najlepiej śpiewa, ale drze się, kiedy mu jest niedobrze, szepcze ze smutkiem, krzyczy z radością, po wolnych piosenkach zaraz następują szalone zmiany tempa ("On Of My Turns" to genialny tytuł ), zaś riffy "Comfortably Numb" czy "Young Lust" wyrażają dla mniej więcej niż tysiąc słów. Ale cały czas odkreślam - dla mnie. Dlatego proszę mi (i reszcie forumowiczów) nie rozkazywać: "Jeśli nie znacie takiej a takiej płyty, to nie poznawajcie, bo Waters ssie" . Lepiej wytłumaczyć, czego mżna się spodziewać, bo to, że biedny BeBe był tyle razy wsysany przez tego okropnego brzydala, nie znaczy, że brzydal nie będzie bardziej uprzejmy dla innych.

Ale ja nie o tym chciałem.
Fenderek napisał, że do "Dark Side..." trzeba dojrzeć. Jestem pewien, że tak, bo tak samo jest z wieloma innymi trudnymi płytami. Ale nie mogę zrozumieć, w jaki sposób coś, co raczej nie podoba się od pierwszego usłyszenia mogło odnieść taki niesamowity sukces komercyjny.
_________________
Wszyscy jesteśmy jak worki kartofli: czy chcemy, czy nie, i tak nas wrzucą do piwnicy.

[Fenderek]

[Gnietek]

No tak, coś w tym jest.
_________________
Wszyscy jesteśmy jak worki kartofli: czy chcemy, czy nie, i tak nas wrzucą do piwnicy.

[ziutek]

Kurwa panowie, David Gilmour w "Dogs" jest bogiem.

[Mandey]

[Fenderek]

Najlepsze to jest ATOM HEART MOTHER
ALE- DOGS jest utworem ze wszech miar genialnym, zgadza się.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[hirszu]

Ja tam wole Sheep, jezeli chodzi o Animals

[Atrus]

A dla mnie Dogs są najsłabsze na Animals Akurat tę płytę bardzo lubię.
Najlepsze jest Echoes. Za każdym razem, kiedy tego słucham, przypomina mi się Riven - Echa mogły by być soudtrackiem do tej gry. Jeżeli kiedyś nauczę się grać na fortepianie, to zrobię cover tego pim z samego początku.
_________________


With my last breath I curse Zoidberg.

[pablov1982]

Obecnie drugi band po Q, który uwielbiam.
Trochę trudna muzyka (ale sam wiem po sobie), do której trzeba naprawdę dojrzeć.
Jakoś za czasów liceum bardzo się dziwiłem, że kolega zachwyca "Dark Side Of The Moon" a ja wtedy byłem straszliwym fanem germańsko-skandynawskiego heavy metalu Helloween, Gamma Ray, Accept, Hammerfall, Stratovarius, Malmsteen.
Znałem jedynie "The Wall".
Dopiero po latach przypadkiem natknełem się na płytę "Wish You Were Here" i ODLECIAŁEM na punkcie Floydów.
Obecnie łykam większość dzieł P.F. może poza "More" czy "Ummagumma", która nie przemawia do mnie kompletnie a może jeszcze nie dojrzałem do niej.
Na dzień dzisiejszy jak to piszę ostro zafascynowany jestem kawałkiem "Echoes" z albumu "Meddle"
_________________
"Oh oh people of the earth
Listen to the warning
The Seer he said
Beware the storm that gathers here
Listen to the wise man"

[kater]

[A_kind_of_magic]

Naprawdę ich lubię. Szczególnie płyty "The Wall" (i koncertówkę "Is there anybody out there"), "Wish you were here" oraz "The dark side of the moon".

[Majkel]

Przynajmniej po tej opinii nie zostaniesz wyklęty przez forumową klikę =>

[NAR]

Daj spokój, dopiero teraz nie dadzą mu żyć. Powiedzą, że pojechał po standardzie. Cater zacznie majaczyć o Meddle a Fenderek znowu będzie coś tam mruczał pod nosem, że niby to Atom heart mother jest genialne, fajne i ogólnie lepsze od Shine on i Echoes razem wziętych
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Tkacz]

Ja tam mam jazdy przy Summer '68
_________________
Twoja stara nie umie zanucić zwrotki "Jest już ciemno".

[BeBe]

Zapomniałeś o mnie, który będzie narzekał na to, że znów ktoś się podnieca The Wall, które jest marnym albumem
_________________
Sometimes the only sane answer to an insane world is insanity.

[NAR]

[BeBe]

<jest dumny, że wrócił na swoje miejsce w szeregu>
_________________
Sometimes the only sane answer to an insane world is insanity.

[kater]

Chciałbym pomajaczyć o Meddle, ale przede wszystkim ubodło mnie, że pojechałeś zupełnie po standardzie - NAWET Atom Heart Mother jest lepsze od rozlazłego, przereklamowanego i przydługiego The Wall.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Tkacz]

Ja się zastanawiam, jak doszło do tego, że The Wall odniosło taki sukces komercyjny. Przecież jest to album całkiem nieprzystępny, nudny, długi i z pozoru nie ma w nim nic, co by mogło urzec masową publiczność. Czyżby stało się to jedynie za sprawą hiciora "Another brick in the wall"? Ja w każdym razie z tego albumu lubię tylko "In the flesh", "Hey you", "Nobody home", "Young lust" i "Run like hell". W gruncie rzeczy, jakby skrócić album i wyciąć te liczne króciutkie zapychadła muzyczne, to mógłby wyjść całkiem ładny krążek.
A teraz pojadę po standardzie: według mnie The Dark Side Of The Moon nie ma sobie równych wśród floydowych albumów Na swoją obronę dodam tylko, że ponadto uwielbiam A Saucerful Of Secrets, lubię Meddle, Atom Heart Mother, a nawet Ummagumma, którego słucham, gdy mam ochotę na "coś innego" lub jestem w jakimś dziwnym nastroju
_________________
Twoja stara nie umie zanucić zwrotki "Jest już ciemno".

[A_kind_of_magic]

Zapewne stało siętak za sprawą filmu, w którym ta muzyka została wykorzystana. Album jest długi owszem (w końcu dwie płyty), ale dlatego tyle, ze film tyle trwa, a piosenki go po prostu ilustrują.

[BeBe]

[Fenderek]

Dokladnie- najpierw byla muzyka, potem po jakims czasie powstal film. To nie muzyka ilustruje film- to film powstal na podstawie fabuly plyty. taki byl zamysl. Plyta- koncertowy show- film.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Tkacz]

A już myślałem, że to ja jestem źle poinformowany
_________________
Twoja stara nie umie zanucić zwrotki "Jest już ciemno".

[wasdfg7]

[BeBe]

[lemur]

[BeBe]

[Misiu]

Waters jest dla mnie człowiekiem, których potrzeba nie tylko muzyce, ale przede wszystkim sztuce - ktoś autentyczny (mówcie o The Wall co chcecie, ja nigdy nie słyszałem bardziej autentycznego i prawdziwego w swojej wymowie albumu, choć tekstowo wolę Animals), szczery, mający naprawdę coś do powiedzenia. A że zawsze w wojnie... Po pierwsze - nieprawda; po drugie - nawet jeśli, to co? Co złego jest w wykorzystywaniu sztuki do przekazywania treści, które rządzą naszym życiem? Czy nie o to w sztuce chodzi? Gdybym umiał, sam najchętniej wołałbym do ludzi o międzynarodowych spiskach i o tym, jak bardzo wolna jest demokratyczna wolność. Ta, teraz przylezie Qndzia i powie, że to taki oklepany frazes.

Wojna w większości przypadków Watersa stanowiła tylko część treści, jeden z wątków głównego tematu.

Jeszcze inną sprawą jest fakt, że Amused To Death uważam za lepszy od 3/4 płyt Pink Floyd.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie