INNUENDO na cenzurowanym

[futureal]

W Headlong jest moment który mi się bardzo ,ale to bardzo podoba, to jest taki fajny efekt gitarowy Briana, świetnie to brzmi i pojawia się w 0.54-1.01 i potem jeszcze między drugą a trzecią minutą ,fajnie tak napędza ten utwór-świetny utwór, szkoda że na tym albumie nie ma więcej takich utworów, bo Hitman jakoś mi nie leży ale jeszcze szanse dam...aha Ride the Wild Wind jest naprawdę bardzo dobre ,taki kawałek mógłby zagrać jakiś heavy-metalowy zespół grający w latach 80, taki sterylny klimat i wysokie mocne wokale.
_________________
Someone Chasing I Cannot Move

[pietras]

Jeden z najwybitniejszych albumów zespołu. Godne pożegnanie Freddiego z fanami zespołu... Ocena: 5.
_________________
www.queen.fora.pl - forum poświęcone Królowej

[mumin_king]

No kurwa.

Show Must Go On to jest kurwa song nie z tej Ziemii. Moment:

"I'll face it with a grin
I'm never giving in
on - with the show"

To jest moment, w którym każdy fan Queen zdaje sobie sprawę, że nikt nie zaśpiewa tej piosenki tak jak Freddie.
_________________


GGP - na spotkanie ze świeżoscią

Bój się bloga NOWOŚĆ BLOG MUMINA

wg Matteya - bardzo sprytne ALTER EGO.
Zwycięzca Queenwizji - grudzień 2012

[wasdfg7]

[NAR]

no mi w sumie też, ale musiałbym całe Innuendo puścić i ktoś w międzyczasie zapewne do pokoju by mi się wbił i zepsuł nastrój

A The Show to powtórzę po raz setny - najwspanialsza rzecz popełniona przez kogokolwiek, kiedykolwiek. Najlepszy występ wokalny w historii (a on podobno zaśpiewał to za pierwszym podejściem ), najlepsze gitary, klimat wszystko.
A już fragment I can fly - my friends... nie ma słów. Po prostu nie ma.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[mumin_king]

Byłem na tyle pijany żeby znaleźć odpowiedni temat i w nim napisać, ale ciągle nie wiem jak to zrobiłem.

Żeby nie było, tak lubie Show.
_________________


GGP - na spotkanie ze świeżoscią

Bój się bloga NOWOŚĆ BLOG MUMINA

wg Matteya - bardzo sprytne ALTER EGO.
Zwycięzca Queenwizji - grudzień 2012

[NAR]

JEZUSMARIAIWSZYSCYŚWIĘCI, NAALLAHAIMAHOMETA MATKOKOCHANA!!!

w sensie chciałem zaznaczyć, że właśnie słuchałem w całości Innuendo. Pomijam czy album genialny czy nierówny, ale... THE SHOW MUST GO ON... nie słuchałem z kilka miesięcy. Odpaliłem. NIE MA lepszego utworu we wszechświecie. Po prostu nie ma. Pomijam, że Brian odstawia chyba popis życia (a na pewno top3), ale to co zrobił tutaj Freddie... pisałem nie raz nie dwa, napiszę jescze raz. Najlepiej zaśpiewana rzecz ever. NIC się z tym nie może równać. Freddie to bóg w tym utworze.
I te dwa framgenty
My soul is painted like the wings of butterflies
fairytales of yesterday will grow but never die
I can fly - my friends

i chwilę później cytowany niedawno przez Mumina


I'll face it with a grin
I'm never giving in
on - with the show -
I'll top the bill, I'll overkill
I have to find the will to carry on

on with the -

on with the show

JEZU, tego nie da się wyrazić słowami.

matko jak ja dawno tego nie słuchałem. Boże... chyba jeszcze raz to puszczę. Miałem coś jeszcze o albumie napisać, ale... nie mam już siły. Może jutro. Dzisiaj znaczy.
ale jeszcze raz

I'll face it with a grin
I'm never giving in
on - with the show -

najlepsze kilka sekund w historii muzyki.
i nie. Jestem całkowicie trzeźwy.
W przeciwieństwie do Muminów, które następnego dnia odwołują swe zachwyty ;\

!
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[NAR]

Zatem. Wczoraj puściłem sobie Innuendo w całości i powiem, że nie pamietam kiedy ostatni raz mi się tak dobrze ich słuchało. Może dlatego że ANATO dawno nie puszczałem.
W każdym razie jest to IMO zdecydowanie ich przewielki powrót po latach. Jeden z największych albumów. Nie, najlepszy na pewno nie jest, ulubionym też bym go nie nazwał, ale w top5 się mieści bez problemu.
Po pierwsze album jest w końcu albumem. Wszystko jest przemyślane, owszem nie trzyma wyrównanego poziomu. Są te 3 słabsze kompozycje, ale... matko gdyby w latach 80ątych były same takie słabsze rzeczy...
I Can't Live With You, All God's People i Hitman. Ten pierwszy faktycznie kiepsko brzmi. Zwłaszcza po świetnym Headlong, ale i tak uważam, że jakby się nad nim popracowao i nieco go przerobiło to mogloby to brzmieć świetni. Aczkolwiek czasu pewnie na takie rzeczy to oni wtedy nie mieli. Dalej najsłabsza rzecz czyli All God's People. Pamiętam, że Grandevill kiedyś bronił chyba tego utworu, nie wiem jednak gdzie to było. Więc jakby chciało Ci się napisać to jeszcze raz, to z chęcią poczytam
Ostatni brzmi jak jakiś brat Gimme the Prize, aczkolwiek Fred brzmi o niebo lepiej tutaj.
No a reszta to klasa sama dla siebie.
Po pierwsze utwory nie są w przypadkowej kolejności, wszystko gdzieś prowadzi.
Po drugie gitara Briana przemówiła z taką siłą jakiej chyba nie było od ADATR. Sola jakie tutaj gra to naprawdę klasa sama dla siebie.
Po trzecie wróciła zabawa z muzyką. Delilah czy zwłaszcza Slightly Mad to typowe Queen. Co ciekawe oba autorstwa Freddiego, co chyba sporo mówi.
Zatem tak. Wiem, że wielu osobom ten album mógł się już osłuchać/znudzić itp ale ja tam nie mogę wystawić innej oceny niż 6 kurde
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[RockFan90]

A mnie zastanawia, jak by się tej płyty słuchało, gdyby miała bardziej uwypuklone brzmienie. Nie odmówię jej tego, ze jest bardzo dobra, momentami wręcz genialna- i w moim top5 Queen również mieści się bez problemu. Jednak produkcja jest zbyt płaska, co dobitnie słychać choćby w tytułowym. Mam takie głupie porównanie z AJFA Metalliki- taki choćby Blackened oczywiście miecie- gdy usłyszałem ten kawałek z normalnie (no może trochę zbyt się wybijającym ) podkręconym basaem- ja pierdole... Myślę, że miałbym takie same odczucia, gdybym słuchał zajebiście wyprodukowane Innuendo (choć powtarzam jeszcze raz, że płytę bardzo lubię nawet z takim brzmieniem) no ale...wiadomo
_________________
"Our lives dictated by tradition, superstition, false religion
Through the eons, and on and on"

[Dundersztyc19]

E no, wszyscy jesteście tacy sami! Nie lubicie "All God's People". Czy twierdzenie, że ono niby jest słabe, jest jakieś obiektywne?
_________________
- Odnoszę wrażenie, że niektórzy powinni dostać dożywotni zakaz słuchania Kazika Staszewskiego.

[Fenderek]

[Mariusz]

[wasdfg7]

[Mariusz]

Wyjdź!!!


_________________
There Must Be More To Life Than This

[NAR]

genialnym czy przełomowym nie. Ale wielkim tak
NIe no serio nie licząc AGP ta płyta ma IMO świetny poziom. Wreszcie zaczęli się bawić tą muzyką, robić ją dla siebie samych.
Klasykiem ta płyta nie jest, ale IMO naprawdę top 5 w ich dyskografii.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[wasdfg7]

A ja z kolei mimo mojej niskiej oceny (taaa) właśnie tę płytę za klasyk już w tym momencie bym ją uznał. Nie jest żadnym źródłem genialnych pomysłów, ani nic podobnego, jednakże przywróciła na swoje stare tory taką markę jaką był Queen. Czy top 5 albumów Queen? Gdzieś koło 5 miejsca na pewno. Bo jednak oceniając jako całość, praktycznie każdy album lat 70 bije Innuendo na głowę. A siłą Innuendo jest ... alfa i omega. No i DTSH. I to co również wspominałem nie raz. To tu IMO Fredek ma najpotężniejszy wokal, to tu też ma najlepszą barwę swojego wokalu. Nic mu nie można zarzucić. A przynajmniej ja tego zrobić nie umiem. W latach 70 nieraz mnie mierziła barwa jego wokalu, teatralne krzyki itd. ale każdy bez wyjątku dam bierze go za najlepszego wokalistę. Naprawdę mu nie ujmuję, ale barwę głosu wtedy miał gorszą niż u krańca jego życia. Toć już na Miracle brzmi to wspaniale, podczas Innuendo przeżywał punkt kulminacyjny który trwał do MIH i znanych nam tam utworów. No.
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[NAR]

[wasdfg7]

[NAR]

[wasdfg7]

Dlatego napisałem że będzie się gdzieś wokoło 5 miejsca plasował właśnie. Jazz... tu kwestia dość... kontrowersyjna. Bo nie ma tu już tego ciepła, tej wspaniałej otoczki albumów wcześniejszych, ale jednak wciąż coś z tego w nim czuć. Poza Fun It ten album cały czas trzyma naprawdę bardzo dobry poziom. W Innuendo to idzie jak cosinusoida (bo zaczyna się od wyżyn by potem pulsować ;p )... Wiadomym jest, że posiadanie utworów genialnych trzeba przypisać Innuendo. I to okropnie wpływa na ocenę, ale jako album, ta ocena jest nieco zawyżona. Na Jazz wszystko pięknie płynie, wręcz się przenika. Nie ma prawie żadnej wpadki. Nie. Prawdopodobnie jakbym był zmuszony (a nie jestem) Jazz byłoby poniżej Innuendo, ale to nie jest do rozstrzygnięcia. Zresztą po co to układać w rankingi. Ja nigdzie nie napisałem, że uważam Innuendo za zły album. 4,5 to naprawdę tak mało? Nawet 4. Przepraszam Cię, ale doprawdy zmieniają się czasy skoro już 4 zaczyna być oceną uwłaczającą godności jakiegoś zespołu. Cenię bardzo Innuendo ale obok tego, że jest to dość nierówny album i jednak dość wtórny i nie wnoszący nic do muzyki nowego.... Owszem, ogromny sentyment i zawartość TSMGO nie może przyćmiewać przynajmniej dla mnie jego prawdziwej wartości. Za jakiś czas gdy sobie przesłucham ten album raz jeszcze, może ocenę zmienię. Póki co, nie. I jak masz jeszcze jakieś zarzuty a ja je pominąłem. Napisz raz jeszcze bo ... bo jestem lekko zdezorientowany. I napiszę dopiero pewnie w granicach 21 albo i później. Nie wiem. Póki co ELO
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[NAR]

no to może napiszesz co Ci się tak w tym albumie nie podoba, że zaniża twoją ocenę? Ja pisałem dla mnie jedynym słabszym punktem jest All God's People. Owszem jest źle brzmiące ICLWY albo banalny Hitman ale to IMo cały czas całkiem niezłe rzeczy (no kurde gdyby na Magicu czy Worksach były tylko takie zapychacze...).
Jazz? Bardzo lubię ten album, ale jednak mi się troszkę dłuży. Mogłoby nie byc tych dwóch, trzech utworów.

No Fun It to zdecydowanie najgorszy jak dla mnie utwór lat 70ątych. In Only Seven Days to banał do kwadratu (chociaż przyznaję, że zagrywki Maya robią wrażenie). Leaving Home Ain't Easy też zawsze mnie mierził.
No i ten kolaż na koniec mnie wkurzałi nigdy go nie rozumiałem.

NO i brakuje mi tu jakiegoś dzieła jak Innuendo czy The Show. Jest co prawda Mustapha i Don;t Stop Me Now ale to zdecydowanie nie ten kaliber.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[wasdfg7]

To jeszcze na szybko. Może się wyrobię


Co mnie boli w Innuendo? Raz jeszcze powtarzam. Kwestia tego, że ten album leci niczym parabola (matematyka zabija wszelki klimat ;/ ) od alfy genialnej do genialnej omegi. Pośrodku są rzeczy lepsze i gorsze, ale co z tego skoro są one wśród najlepszych utworów Queen w ogóle? Czyż nie jest tak, że gdy usłyszymy coś genialnego, chciałoby się by wszystko takiż miało poziom? I can't ... to piosenka która uwaga... podoba mi się w swojej banalności. Nie oponowałbym gdyby ktoś miał władzę ją zmienić, bo jednak jest banalna do bólu, ale nawet mnie ujmuje. Dalej. AGP. Znów to samo. Delilah która mnie raczej nigdy nie uwiodła. Hitman który poza dobrym rockerem jest ... przeciętny. Headlong to chyba najjaśniejszy punkt. IGSM, mówicie o boskim pierwiastku w tym utworze. Ok, nie kłócę się, ale znów. Gdzie mu i wymienionym poprzednio do TSMGO czy Innuendo? Ride the Wild Wind. Zresztą wszystkie wymienione poza Innuendo i TSMGO ustępują i to okropnie skoro już się tego uchwyciliśmy, utworów z płyty Jazz. Gdzie ta lekkość grania, dziwne instrumentalne zabiegi. Ok. Panowie się zestarzeli i zechcieli trochę ochłonąć i by ich muzyka stała się bardziej... ujarzmiona, spokojna, wyważona. Ale to nie taki Queen najbardziej kochałem. Ba. TSMGO i Innuendo to też nie ten sam styl. I nie wymagam go od nich. Mimo iż nic odkrywczego, te 2 utwory wielbię i to bardzo o czym chyba nie muszę nikogo przekonywać. Tyle tylko, że to co na Jazz umierało w Queen, było jeszcze czuć, ale umierało, na innuendo dopiero zaczynało się budzić, o ile w ogóle. Tak się wszyscy podniecacie Delilah. Ok, proszę. Nie bronię nikomu, tyle tylko, że zabawy Briana do mnie nie trafiają. I wiem, że traktuję po macoszemu tę płytę, bo kiedyś uwielbiałem ją jak nic innego, ale ... od pewnego czasu już mi to nie wystarczało. I wiem, że znów chaotycznie, tyle tylko, że tym razem na pewno odpowiem dopiero po 21. I znów sformułuj pytania tak abym mógł odpowiedzieć bo zdaję sobie sprawę, że nie odpowiedziałem chyba na żadne. Ale to przez pośpiech. Następny post będzie już rzeczowy. Si ja
_________________

MARILLION - BRAVE
The true soul of Queen band is lost...
______________________________
I've Been Blessed By God
Yet I Feel Forsaken
All To Me Was Given
Now It's Finally Taken

[Fenderek]

[NAR]

no sorry nie wmówisz mi, że Sweet Lady jest czymś genialnym. Tak zgodzę się, że może być czymś hmm innym. Niech będzie oryginalnym. Sam pamiętam jak zdaje się w "Klubie Dyskusyjnym" czy jak to się tram nazywało było podawane, że zdaje się sam Roger stwierdził, że to najtrudniejsza do zagrania piosenka. Aleee genialna ona nie jest na pewno. Dla mnie nie ma startu choćby do BoRhap czy Death czy Proroka. Sama w sobie nie jest niczym genialnym, ale jako całość to już zupełnie inna rozmowa itp..
Chodziło mi o porównanie z Innuendo (albumem). Samo Headlong nie jest niczym wielkim, ot fajny rocker, ale w kontekście całego albumu brzmi o wiele lepiej. Po śmieszno-tragicznym I'm Going Slightly Mad pasuje genialnie.

edit:

[Fenderek]

[Lecri]

Miałam zamiar tu coś napisać zanim zaczeła się ta duskusja NARa i Wcośtam, ale musiałam pomóc rodzicom i wyłączyłam komputer. Włączam a tu zaraz tyle do czytania. Dlatego mój post będzie trochę inny niż planowałam i pozwolę sobie się troszkę wtrącić.

Innuendo to był pierwszy album tego zespołu jaki usłyszałam ze względu na utwór tytułowy (o nim trochę więcej później), spodobał się, ale w miarę poznawania płyt z lat 70. sporo stracił. Dziś jest u mnie zaraz po wszystkich albumach z lat 70., nawet debiutu tudzież NOTW.
Na tym albumie są tylko (lub aż) trzy utwory jakie wielbię ogromnie - Innuendo, Bijou i Don't Try So Hard (choć ten ostatni w trochę miejszym stopniu). Nie ukrywam, że ten pierwszy znaczy dla mnie wiele, bo rozkochał mnie w Queen (można powiedzieć, że po I Want It All, wersji singlowej, zwróciłam większą uwagę na ten zespół i gitarę Briana, po Innuendo stałam się fanką) i dokonał muzycznego przewrotu w moim życiu, po zakochaniu się w Insunuacji nic już nie było takie samo (jak to brzmi ale taka prawda). Bijou to dla mnie coś niesamowicie pięknego, nie umiem opisać tego jak brianowa gitara mnie tu rusza, nawet ten syntezator jest przepiękny (choć pomimo wszystko wolałabym żeby panowie nigdy nie wprowadzili syntezatorów, ale to nie ten temat), o tym ile znaczy dla mnie te kilka linijek tekstu wyśpiewanych przez Freddiego, już tu pisałam. O Don't Try So Hard mam zdanie podobne jak do Bijou (piękna gitara, syntezator, wokal), ale wielbię trochę mniej.
Ale juz pozostałe utwory dla mnie znaczą o wiele mniej. The Show Must Go On nigdy nie uwielbiałam (może to w pewnym sensie przez radio? W końcu będąc osobą o kompletnym muzycznym bezguściu słyszałam to w Zetce i innych stacjach setki razy i wtedy to była dla mnie tylko "fajna radiowa piosenka". Dlatego ciesze się, że Innuendo nie stało się takim radiowym hitem tego zespołu jak TSMGO, pomimo pierwszego miejsca na listach przebojów w Wielkiej Brytanii.) i już raczej wielbić nie będę. Jest to jeden z tych utwórów Queen jakich wielkość cenię bardziej niż faktycznie lubię, tak samo mam choćby z Bohemian Rhapsody (choć jakiś czas temu ten utwór o dziwo zaczął mnie bardziej łapać, sama nie wiem czemu). Co do pozostałych utworów, to nie ma tam żadnego potwora, jakich pełno na płytach Queen z lat 80. no może nie lubię Deliaha, ale nie nazwę potworem, bo wiem że to ważny utwór dla Freddiego, (lecz ja tam All God's People lubię, choć bez przesady i nie za bardzo rozumiem czemu ten utwór jest tak nielubiany, jak dla mnie I Can't Live With You jest banialniejsze), ale nie ma tam już nic takiego co bym uwielbiała. No dobra jest cudowna solówka Briana w TATDOOL, ale to tylko solówka, cała reszta tego utworu jnuż mnie tak nie łapie. Headlong? Fajny rocker, ale jakoś nigdy nie mam ochoty do niego wracać, w przeciwieństwie do takiego I Want It All (ale do wersji albumowej, singlowa jest do niczego, wycieli najciekawszy fragment) a nawet Hammer To Fall (ale tu bardziej do wykonań live, jak wiadomo wersja z płyty The Works cierpi na tragiczną produkcję, jak cała płyta zresztą). Nie mówiąc już o rockerach z lat 70. Tie Your Mother Down, Now I'm Here, Keep Yourself Alive (a co!) tudzież Dead On Time - do tych hardrockowych kawałków (a to tylko przykłady) wracam co jakiś czas i to bardzo chętnie. Headlong mnie do tego nie zachęca. I tak samo jest z pozostałymi utworami, niby lubię, poza piosenką o kotku, choć czasem uważam za niezbyt wysokich lotów czy za banał (ICLWY), ale jakoś wracać mi się do tego nie chce.

podsumowując na dzień dzisiejszy dałabym temu albumowi 4, bo na mniej, w moim odczuciu, nie zasługuje. Szczególnie jeśli spojrzeć na to co zespół wydawał za albumy w latach 80. (nagrania czegoś tak słabego jak The Works panowie powinni się wstydzić), ale z płytami z lat 70. u mnie Innuendo nie ma szans. Z tamtej dekady lubię wszystkie, mniej lub bardziej ale lubię bardziej niż Insynuację.

A teraz trochę pocytuję.

[mumin_king]

Ja osobiście cenię każdą płytę z lat 70 bardziej niż Innuendo. Być może jest nawet tak, że miejscami wolę The Game niż Aluzję.

Nie wiem czym jest to spowodowane, może jakiejś większej niechęci przez otoczkę. Każdy zachwyca się kolejnymi piosenkami podczas gdy ja z czasem coraz mniej potrafię to wszystko z tym związać.
Dla przykładu takie TATDOOL, kiedyś naprawdę mnie chwytało. Potrafiłem uronić tą przysłowiową łezkę, a teraz wydaje mi się, że piosenka jest dość ckliwa. Nie oskarżam zespołu, że akurat w tamtym okresie chciał zarobić na tragedii jaka się zbliżała, bo tak na pewno nie było. Jednak uważam, że TATDOOL starano się zrobić coś co nie do końca wyszło i prócz solo, które Brian tam popełnia, nie ma za dużo do zaoferowania, przez co jestem mniejszym zwolennikiem utworu niż kiedyś.
Kolejna sprawa z Don't Try So Hard, które nie potrafi mnie zachwycić na całej linii.
Tak więc po części zgadzam się z w7. Albo inaczej, wiem o co mu chodzi. W latach 70 było dużo kombinowania, szukania swojego stylu, uciekania od niego. Innuendo ma mało w sobie z Queen lat 70, jest "zaledwie" solidnie nagranym albumem, ukształtowanych muzyków.

[zinger menu]

[wasdfg7]

Generalnie coś na wzór mumina, choć do DTSH mam stosunek wręcz miłosny

Nie wiem czy potrafię w konstruktywny i zrozumiały sposób podać co się zmieniło. Wydoroślałem
Nie wiem, dostrzegłem, że przy całej mojej miłości do niego, nie jest to album wybitny. O zgrozo sam TSMGO nie jest genialny. Powiedziałbym, że jest zagrany w dość prosty i oklepany sposób. Nie wiem co sprawiło, że tak urósł w moich oczach. I szczerze mówiąc mam nadzieję, że to się nigdy nie zmieni. Ale Innuendo. Hmmm, nie mam nic do albumów brzmiących dobrze, bo w końcu genialnych albumów w ogóle jest doprawdy niewiele. Gdyby oprócz Innuendo, TSMGO, DTSH i RTWW były jeszcze z 2 uwielbiane przeze mnie kompozycje, to bym nawet i przymknął oko, ale album ma raczej niedosyt rzeczy genialnych. Jak na każdym albumie lat 70 jest przytłaczająca większość kawałków co najmniej bardzo dobrych, tak na Innuendo jest niestety na odwrót. To nie jest tak, że mi się ICLWY nie podoba. To nie jest tak, że mi się IGSM nie podoba. Nie. Ja je wszystkie bardzo lubię ale to nie ta sama para kaloszy.

[zinger menu]