DREAM THEATER

[Bizon]

ja tam ze scenes najbardziej lubie through her eyes i the spirit carries on i nic nie poradze na to... po prostu jestem sucker na chwytliwe balladki no i dance of eternity jeszcze. wlasciwie to cala plyte uwielbiam ale te najbardziej ... ale i tak chyba wole images and words z surrounded i another day na czele

co do change of seasons, to pierwszym kawalkiem jaki uslyszalem z tej plyty bylo love lies bleeding i zakochalem sie w tym kawalku po prostu.;.. wersja eltona jest swietna, ale ten cover jest po prostu genialny... caly czas slychac , ze to kawalek eltona, ale jednoczesnie jest ten mocniejszy rockowy nastroj...
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Monior vel. MoniQue(en)]

...

[Misiu]

[Monior vel. MoniQue(en)]

...

[Bizon]

cale scenes from a memory to jedna historia... nie pamietam wszystkich szczegolow, ale z grubsza chodzi o to, ze facet widzi w lustrze w swoim domu odbicie jakies babki... zaczyna mu odbijac, idzie do psychiatry czy jakiegos innego madrali... poprzez terapie regresywna dowiaduje sie, ze w 1928 roku w tym domu mieszkala (albo miala z domem jakies inne powiazania) niejaka victoria page, ktora zdaje sie krecila z jakims kolesiem, ale potajemnie spotykala sie z jego bratem... koles sie o tym dowiaduje i zabija ich oboje, a potem chyba sam siebie tez... facet wraca z ostatniego seansu do domu, po czym idzie za nim psychiatra i zabija go w jego wlasnym domu... i tego nie pamietam do konca... czy psychiatra byl jakims tam kolejnym wcieleniem zabojcy czy co... nie chce mi sie teraz szukac, a czytalem to juz jakis czas temu, wiec niektore rzeczy moga sie nie zgadzac.. w kazdym razie cala historia wyglada mniej wiecej tak i skladaja sie na nia wszystkie kawalki z plyty...
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Misiu]

Mogę opowiedzieć w szczegółach, ale nie wiem, czy nie zepsuję uroku, który czeka na Monikę (taaa, Bizon już to zrobił ).
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Fenderek]

Na szczegoly nie mam czasu ale...
Nicholas jest kolejnym wcieleniem Victorii. Psychiatra jest kolejnym wcieleniem mordercy, jednego z braci. Wszystko kreci sie wokol teorii reinkarnacji i tej szkoly, wedle ktorej ludzie ktorzy znaja sie teraz i ktorych losy sie przetakaja teraz- znali sie i mieli ze soba rozne relacje juz w poprzednich zyciach.
Na upartego podobna tematyke ma nawet OCTAVARIUM-
the story ends where it began i te klimaty.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Monior vel. MoniQue(en)]

...

[Fenderek]

Czesciowo sami. Czesc zespol wyjasnia na DVD Scenes From New York kiedy sie wlaczy komentarz grupy. Zreszta- niedlugowydanazostanie ksiazka o zespole!!!
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Monior vel. MoniQue(en)]

...

[Qnegunda]

[Fenderek]

Ksiazka na razie oczywiscie po angielsku- ale ma byc REWELACYJNA- faceta tak jakby znam (tylko przez internet), gadal z KAZDYM kto z DT mial cokolwiek do czynienia (z muzykami wlacznie)- jedynym ktory odmowil jest odludek Kevin Moore. Ksiazka ma byc BARDZO dokladna i bardzo obszerna. Nie musze dodawac, ze takiego opracowania do tej pory nie bylo. Jest ono niby autoryzowane (bo zespol sie wlaczyl), ale tez nie do konca (zespol niczego nie cenzuruje, co tylko wydawnictwu moze wyjsc na dobre).
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Misiu]

Na biologię jeszcze uczyć się nie idę, toteż mogę sobie trochę popisać... Kto nie zna Scenes From A Memory, niech nie czyta... A historię znam, w dużej mierze dzięki Fenderkowi (żeby nie było ).

Nicholas ma dziwne sny, deja vu, a w lustrze widzi odbicie młodej dziewczyny. W jej oczach dostrzega 'historię nigdy nie opowiedzianą'. Wszystko to ma miejsce w domu, w którym słyszy głosy, płacz i widzi 'ścieżkę prowadzącą do śmierci'. Bardzo pragnie dowiedzieć się o co chodzi. Poddaje się więc terapii regresywnej. Pod hipnozą dowiaduje się, że kiedyś był Victorią Page, a teraz jest jej nowym wcieleniem. Mówi jej słowami, a 'wszystko to, co ze sobą wziął, jest tym, czym zostawiła Victoria'. W Fatal Tragedy dowiaduje się jednak, że Victoria zginęła w tragicznych okolicznościach w młodym wieku. Kolejny etap terapii, na co wskazuje wypowiedź hipnotyzera, prowadzi nas do miejsca całego wydarzenia i pokazuje szczegóły śmierci Victorii. Zaczyna się Beyond This Life. W "Echo's Hill" miała miała miejsce strzelanina. Widział ją pewien świadek. Mówi on, że ujrzał leżącą kobietę na ziemi, a obok niej mężczyznę z bronią w ręku. I choć próbował pomóc, mężczyzna ten, zabiwszy Victorię, popełnił samobójstwo. W jego kieszeni znaleziono notkę samobójczą, w której napisane było: "Wolę odebrać sobie życie niż żyć bez Ciebie". Jednocześnie powiedziane jest coś w stylu: "Nasze czyny powędrowały daleko, a to, czym byliśmy kiedyś, tym jesteśmy teraz". Nicholas, wiedząc już to wszystko, bardzo rozpacza i trudno pogodzić mu się z utratą Victorii, z którą żył przecież poprzez umysł (fragment z Through My Words: we're sharing one eternity living into minds). Skruchą jest utwór Through Her Eyes.

Tak kończy się akt pierwszy. Akt II zaczyna Home. W nim poznajemy dwóch braci - Juliana (The Sleeper) i Edwarda (The Miracle) - oraz początek historii Victorii. Victoria jest partnerką Juliana, jednak ten jest dla niej okrutny. Pije, gra w ruletkę, jest hazardzistą. Vicotrii nie podoba się to, więc zaczyna romansować z jego bratem, Edwardem. Jedno z ich spotkań kończy się tym, że zaczynają się kochać (w Home słyszymy w lewej słuchawce grającego w ruletkę Juliana, a w prawej - Victorię kochającą się z Edwardem). Jako że w pierwszej części Metropolis (czyli w utworze z Images And Words) powiedziane jest, że miłość jest tańcem wieczności, w następnym utworze, The Dance Of Eternity, słyszymy właśnie, jak ta wieczność sobie tańczy. I nawet jeśli jest to mój najmniej ulubiony fragment albumu, urzeka mnie w nim ta awangarda, ekstrawagancja, taneczny klimat (bo taki w istocie ma być). W następnym utworze, One Last Time, dowiadujemy się, że to jednak nie jest to, czego Victoria chciała. Uświadamia sobie, że nie może aż tak bardzo ranić Juliana, więc zrywa z Edwardem.

Na tę chwilę sytuacja wygląda w następujący sposób: Julian odkrył, że Victoria go zdradza, więc postanowił zabić ją, a po chwili, siebie (na co wskazuje notka samobójcza), gdyż wolał zginąć niż żyć bez niej. Prawda okazuje się jednak inna. Zanim jednak usłyszymy Finally Free, mamy pewien przekaz w Spirit Carries On. Nicholas jest przeszczęśliwy - spełniły się jego marzenia. Dowiedział się o co w tym wszystkim chodzi, żyje w zgodzie z dziewczyną ze snów i wie, że nawet gdyby umarł kolejnego dnia, to nic złego się nie stanie - spotka się przecież z Victorią. Finally Free ukazuje nam całą prawdę. Pewnej nocy, Edward śledzi spotkanie Victorii z Julianem i, pełen chorobliwej zazdrości (w końcu Victoria odeszła od niego, a w Home widać zażartość Nicholasa, Juliana i właśnie Edwarda w drodze do celu: I'll make her my wife), zabija ich obojga. To on był owym świadkiem z Beyond This Life. Żeby jednak wymigać się od karnej odpowiedzialności, pozoruje wszystko na taki kształt, jaki znamy przed Finally Free - to on napisał notkę i wsadził ją do kieszeni Juliana. Mówi o tym pierwsza zwrotka:

He'd seem hopeless and lost with this note
They'll buy into the words that I wrote:
"This feeling inside me finally found my love, I'm finally free
No longer torn in two
I'd take my own life before losing you"

Tak kończy się historia z 1928. Po słowach Familiar voice comes shining through przenosimy się w teraźniejszość (moim zdaniem, to przejście jest kapitalne). Słyszymy 'wolnego' Nicholasa, który przeżył najprawdopodobniej katharsis. Po tym kapitalnym riffie i jeszcze lepszym solo Portnoya, słyszymy wracającego go do domu. Jako że w Beyond This Life jest powiedziane, że "wszystkim, czym byliśmy kiedyś, jesteśmy i teraz". Dlatego:
a) hipnotyzer, będąc kolejnym wcieleniem Edwarda (to nie przypadek, bo wszyscy spotykają się jeszcze raz i dzieją się te same rzeczy - tak powiedziane jest właśnie w Beyond This Life), tak, jak on śledził spotkanie Victorii z Julianem, tak teraz śledzi Nicholasa wracającego do domu
b) tak, jak Edward zabił Victorię i Juliana, tak... Hipnotyzer zabija Nicholasa (z obawy przed tym, że cała prawda może wyjść na jaw)
c) przy zabójstwie wymawia słowa Open you eyes, Nicholas. Gdy Edward zabijał Victorię, mówił: Open your eyes, Victoria (słychać to wyraźnie w Finally Free - stąd we Through Her Eyes słowa: So innocent, eyes open wide).

Zakończenie zaskakujące, ale chyba pozytywne. Ostatnie słowa na albumie brzmią: We'll meet again, my friend, someday soon - tak, jakby Nicholas już o tym wiedział. I doczekał się. Zginął, więc chyba spotkał się z Victorią.

Jejku, sam, pisząc to, jestem, po raz kolejny, pod wrażeniem tej historii. Naprawdę niesamowita sprawa, niesamowity album - i koncepcyjnie, i muzycznie.

[Monior vel. MoniQue(en)]

...

[Misiu]

Ciekawe, czy w ogóle coś zrozumiałaś z tego mojego bablania.

Czy głębokie... zależy co masz na myśli. Ja też nie znam aż tak dużo, ale prędzej mówiłbym o utworach niż o płytach. Jest taka dwójka, która kończy album Images And Words: Wait For Sleep - Learning To Live. Połączenie tekstów z muzyką, to dla mnie niesamowita głębia. Ten drugi szczególnie - opowiada o nauce życia osoby chorej na AIDS (albo to ja źle z tekstu wnioskuję...), trwa 11:30.

Na Awake jest utwór Kevina Moore'a (dla mnie to jest właśnie jego utwór, a nie Dream Theater, podobnie jak Wait For Sleep zresztą), o nazwie Space-Dye Vest. Właśnie o nim mówiłem, cytując Fenderka. To jest chyba najbardziej głęboka rzecz, jaką słyszałem w muzyce W OGÓLE. Opowiada o zamykaniu się człowieka w sobie (czyli o Kevinie... W tekście są słowa And I'll never be open again, w istocie, Kevin stał się taki odizolowany, odszedł z zespołu zresztą po wydaniu Awake). Jest niesamowicie smutny i dołujący, nawet jeśli do zagrania banalny. A le_mmora nie oczarował...

Utwór z płyty Train Of Thought - Vacant. W tekście słychać nawiązania do Shine On You Crazy Diamond. Znów - przesmutny, ale dla płyty kompletnie niereprezentatywny.

Te polecam - głębokie na pewno, a w połączeniu z tekstami, tym bardziej.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Monior vel. MoniQue(en)]

...

[Misiu]

[serek]

http://www.youtube.com/watch?v=hiH_yDpyRDU
Troche spieprzone, ale jak już się zachwycacie Dream Theater to można potraktowac jako ciekawostke. Maja u mnie plusa za próbe scoverovania Pantery ;* ...

[Bizon]

tak sobie dzisiaj slucham pierwszej plytki, bo jakas dziwna faze na nia zlapalem chwilowa i caly czas mi chodzilo po glowie, ze to granie jest troche podobne do jakiegos zespolu... i w koncu do mnie dotarlo pierwsza plyta chwilami (status seeker, light fuse and get away, afterlife) brzmi jak bardzo wczesny europe z pierwszych plyt wystarczy porownac sobie do seven doors hotel, open your heart, in the fitire to come itd... podobny klimacik
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Fenderek]

[Misiu]

Ależ nie wątpię, że warto. Tym bardziej, że od tego czasu poznałem jeszcze Stream Of Counsciousness - jest wyśmienite. Po to nie ma Petrucciego w Vacant, by cały motyw tego utworu odegrał właśnie w Stream Of Counsciousness w kilku 'odsłonach' - bardzo podoba mi się to rozwiązanie. Byłem niedawno w Media Markt i miałem nawet wahania, czy nie wziąć Train Of Thought, ale ostatecznie nabyłem dwie, bardzo tanie, płyty Riverside (Sceond Life Syndrom też - ha! ).

Ale jak znam życie i siebie, wiem, że Vacant już zostanie moim ukochanym momentem na płycie.

A ja mam jeszcze takie pytanie... Czy Moore nie lubi się z resztą Panów? Tak słyszałem (z drugiej strony - mamy przecież OSI).
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Kuba]

[Bizon]

[Bizon]

wlasnie sciagnalem koncert z singapuru ze stycznia jeszcze tego roku... slucham octavarium i w dcydujacym momencie... zonk la brie nie wszedl w ogole z wokalem na przedostatnia czesc i dolaczyl dopiero na samo "trapped inside this octavarium" i to w dodatku powalil rytm niezla polewe mieli na scenie z tego co slychac i za to kocham booty wlasnie
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Misiu]

Mówiłem, że na żywo jest słaby... Osobiście polecam koncert Tokyo '93 i Under A Glass Moon albo Take The Time. Ten moment:

If there's pensive fear, a
wasted year
A man must learn to cope
If his obsession's real,
Suppression that he feels must
turn to hope

Naprawdę można się pośmiać.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Bizon]

ale to nie chodzi o to, ze zle zaspiewal ten fragment czy cos, bo nawet w niezlej formie byl podczas tego koncertu.. on po prostu w ogole nie zaspiewal tej czesci portnoy naliczal a ten nic zreszta moze pozniej jak bede mial chwile to wytne ten kawalek i wrzuce... a cholera tak czekalem na ten moment jak zwykle
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Bizon]

ha! zassalem koncert kolejny ze stycznia z azjatyckiej trasy - kilka dni wczesniej od tego z singapuru... no i juz pomijajac, ze tu nie polozyl octavarium (zagrali plyte w calosci!) to jeszcze na sam koniec koncertu wyciagnal najwyzsza partie w learning to live, ktora zazwyczaj modyfikuje na koncertach, zeby nie musiec spiewac tego najtrudniejszego wersu... tak sluchalem i sluchalem i tak sie zbieral do tego i myslalem, ze sie jebnie, ale nie... poszedl gladziutko... jak chce to potrafi <wrzuce tu cos niedlugo :> >

a oto i fragment rzeczonego learning to live ...tokyo 16.01.2006...

http://s003.wyslijto.pl/index.php?file_id=00187424643120558882
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Misiu]

Znowu w Tokyo byli?
Bizon - skąd pobierasz te bootlegi, jeśli mogę spytać?

A co do tego fragmentu... Może i wyciąga, ale ma głos jak małe dziecko... dosłownie. Przykro mi, koncertowego LaBrie niestety nie jestem w stanie tak wychwalać jak studyjnego.
_________________
Whatever happened to playing a hunch? The element of surprise, random acts of unpredictability? If we fail to anticipate the unforseen or expect the unexpected in a universe of infinite possibilities, we may find ourselves at the mercy of anyone or anything that cannot be programmed, categorized or easily referenced.

Moje zdjęcie

[Bizon]

oni w tokyo ciagle sa hehehe a juz obowiazkowo 5-6 koncertow w japonii na kazdej trasie... a koncerty wszystkie z dimeadozen.. jest dvd teraz 8 giga z ostatniej trasy chyba tez... bede sciagal niedlugo...
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Kuba]

Ogladałem pare dni temu u kolegi Score i wszystko pięknie, znakomicie, ale głosu La Brie poprostu słuchac nie moge. Z pewnoscią moge powiedzieć że to dla mnie jeden z najbardziej irytujacych wokali.
_________________
Well, it's all right then, and it's all right now