DREAM THEATER

[kater]

[lookaug]

Po pierwszym odsłuchu zdecydowanie najlepsze wydają mi się dwa ostatnie kawałki. Za to nie mogę z tuwińskiego śpiewu gardłowego i chórów na początku Bridges in the Sky. Pomysł równie z dupy (a może nawet bardziej) niż growlowanie Portnoya.
_________________

[NAR]

po tych 3 pełnych odsłuchach.
Jest dobrze, miejscami nawet bardzo. Na pewno całościowo lepiej niż na Black Clouds czy Systematicu. Czy lepiej niż na Octavarium i zwłaszcza ToT to na razie za wcześnie by oceniac.
Na razie najlepsze wydają mi się Breaking All Illusions i Outcry. I Beneath The Surface mnie urzekło. Piękna akustyczna ballada. Od czasu Disappear a już na pewno Vacant nie mieli takiej.
Refren Build Me Up, Break Me Down wszedł mi do głowy i nie mogę przestac tego nucic ;p Szkoda że nie dali tego na singiel.
Fakt czuc trochę 6DOIT trochę I&W (no nie da się nie zauważyc ze final plyty to niemal kalka z Learning to Live).
Na pewno plusem tego wydawnictwa jest to, że nie posiada żadnej wpadki pokroju Shattered Fortress czy Eternal Night.

Nawet jeśli nie jest to jakiś genialna album to przynajmniej w miarę równy.

a entowe zaśpiewy mnie totalnie rozwaliły ;d Trzeba byc drimami by coś takiego wymyslec. albo systemem.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Anet]

[lookaug]

Tak mi się przypomniało - oto kto zaliczył gościnny występ na najnowszej płycie DT

http://www.youtube.com/watch?v=t-RsB4a4ogc
_________________

[Xavi]

w sumie po necie krąży plotka, że to growl Portka, może coś w tym jest.
_________________

[Bizon]

29. stycznia, hala arena poznań
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Shoryuken]

[NAR]

a co sądzisz o Bulid/Break?

[Shoryuken]

Ano, że w moim odczuciu w żaden sposób ich nie przebija. Zdecydowanie wole tamte albumy. Jestem co prawda po pierwszym odsłuchu ale takie Octavarium po pierwszym chwyciło i wracam do tego albumu równie często jak do SFAM czy Images. Pierwsze 3 kawałki dość nijakie choć Build jest z nich najciekawszy. Od This Is The Life zacząłem chłonąć Jako highlighty tego albumu dałbym TITL, Breaking i Beneath. W takiej właśnie kolejności
_________________
http://www.lastfm.pl/user/Shoryuken10

[NAR]

myślałem, że mówiąc "progres" miałeś dosłownie to na myśli
no ToT nie przebija i może nie ma utworu na poziomie Octavy, ale jest przynajmniej równy i nie posiada wpadki żadnej. a od octavarium (łącznie z nim) każdy album miał co najmniej jednego gofra. Więc fajnie że nagrali w końcu coś w miarę równego. Szkoda tylko że nie poczekali tego roku czy pół dłużej na trochę więcej oryginalnych pomysłów.
Ja tam od Bulid/Break nie mogę się oderwać. Fantastyczny kawałek, wielka szkoda, że nie dali tego na singiel bo ten refren z głowy wyjść nie może Kapitalne nagranie. Life jest dla mnie przyjemne ale to tyle.
Breaking all illusions faktycznie wydaje się najlepsze, szkoda tylko że to kopia Learning to Live
no ale już Beneath The Surface to bardzo przyjemne i jak na nich nietypowe zakończenie.
dla mnie najlepsze to Breaking All Illusions, Outcry, Bridges in the Sky. Dalej Surface i Bulid, Break.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Shoryuken]

[NAR]

no mi tam się całościowo podoba.
btw intro do Outcry to jest kurcze rozpierdol za przeproszeniem.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Xavi]

Czy nie uważacie, że perka chodzi zdecydowanie za cicho w porównaniu z poprzednimi albumami? W sensie dla niektórych to może dobrze, ale dla mnie osobiście średnio czuć powera czasami zagrywek Mike'a. Byłoby pewnie jeszcze lepiej, ale dla mnie jest dobrze i tak. Ogólnie na pierwszy rzut ucha na starcie uznałem, że Opeth jest dużo lepszy, ale teraz zdecydowanie częściej wracam do Tjaterów. A który album jest lepszy to zadecyduje jeszcze z 10 odsłuchań obu płyt

Nie uważam, że płytę przesłuchałem na tyle, żeby uznać ją za w pełni przesłuchaną, ale póki co mam takie zdanie o tym co dotarło do mych uszów:

1. On the Backs of Angels (7,5/10) - niby średniak, ale dla mnie wielki power miejscami połączony z tymi chórkami (w ogóle to jest wielki atut albumu) i fantastycznym riffem, takim nietypowym i powodującym head-banga. Ładny wstęp i zakończenie. Niech se będzie jako singiel, mnie to i tak nie obchodzi co se tam dają ;p
2. Build Me Up, Build Me Down (7,5/10) - to faktycznie by chyba najlepiej się na tego singla nadawało jeśli by im faktycznie na tej popularności wśród młodych zależało. Bo jest wchodzący do głowy refren i chyba najprostsza konstrukcja i takie tam. Ale wchodzi to naprawdę fajnie, jednak drogi Serku nie krzycz!
3. Lost Not Forgotten (9/10) - dla mnie pierwsza bomba, riff w drugiej minucie mi usiadł nieźle w głowie, nawet bracik się pytał co to, czyli chyba go złapało. Ogólnie wielka energia w tym jest, mnóstwo wkręcających momentów i leci sobie całkowicie bezboleśnie. Trochę za dużo Tjaterizmów czasem, ale ja to lubię więc spoko.
4. This is The Life (8/10) - no niby drugie The Spirit Carries On, no może nie bardzo bo na pewno nie ten poziom, nie ta niszcząca końcówa, ale jest to bardzo ładne i może odkryję pełnię piękna z czasem.
5. Bridges in The Sky (8,5/10) - początek jest komiczny tylko do połowy, bo późniejsza część intro jest bardzo klimatyczna, a kawałek szczególnie w końcówce rozwala. Myślę, że to może być nawet mój drugi ulubiony kawałek, albo trzeci bo póki co słuchałem jakoś najrzadziej razem z Outcry. Oba mają wspaniałe momenty, ale póki co nie umiem ich poskładać w jedno, jak się uda to będę pewnie w niebie i ocena się podniesie. Wspaniałe chórki.
6. Outcry (8,5/10) - j/w. Wspaniałe intro i to już na pewno, wspaniałe rzeczy dzieją się około minuty 10. Chyba najlepiej poprowadzona gitara na całej płycie. Trzeba bardziej ogarnąć.
7. Far From Heaven (7/10) - śliczniutki wstępniak do następnego kawałka. Jak z bajek Disneya jak to piszą po necie. Ja tam lubię takie rzeczy w ich wykonaniu, przeróżne The Silent Many, Vacanty czy Wait For Sleepy mnie zawsze łapały niesamowicie. I tu jednak poziom jest niższy, ale nie będę narzekał bo mi fajnie płynie.
8. Breaking All Ilussions (9,5/10) - drugie Learning? E tam, choćby to dla mnie rozwałka jak za starych czasów. Myung powinien komponować zdecydowanie więcej rzeczy. Powtarzam - te wszystkie chórki fantastycznie tworzą klimat płyty, i klawisze. W ogóle Rudess nieźle wyszedł i jest zwykle jednym z mocniejszych punktów tych wszystkich utworów. Riff w 4 minucie utworu również to wspaniała sprawa, jazda Pietruchy od 7 minuty gdzie jest bardziej nastrojowo, gdzie pokazuje, że ten gościu serio tworzy piękne solówki (zresztą kurwa to trzeba nie znać Goodnight Kiss czy The Spirit, żeby tak stwierdzić). No i ta perka raz jeszcze - choćby w tym kawałku gdyby brzmiała soczyściej to byłoby chyba 10/10 bo jest wspaniała ale ciężko ją czasem wyłapać. No i końcówka!
9. Beneath the Surface (9,5/10) - pokochałem niemal od razu, jedna z ich piękniejszych ballad i gdyby było na Scenes to wcale bym nie płakał, no może by odstawało leciutko ;p A ostatnie zaśpiewy Serka to ciary, tak ciary jak nie wiem.

Ogólnie im późniejsza część albumu tym lepiej, ogólnie jakbym miał wystawić jakąś ocenę to 8,5/10 i zdecydowane nie-rozczarowanie. Mnóstwo wspaniałych momentów. Nie znam w całości jeszcze Systematicu czy Black Clouds, ale tu na pewno nie ma dramatu, a tam podobno jest. Choć szczerze ciężko mi będzie to stwierdzić chyba przy tym drugim bo The Count Of Tuscany to jest dla mnie chyba TOP 20 ich kawałków ever i mój osobisty narkotyk ostatnio. Ale z chęcią porównam. I tak jak pisałem - myślałem, że Opeth wydał zdecydowanie lepszą płytę, ale z każdym odtwarzaniem ciężko to stwierdzić. Dwie są bardzo dobre, a czuję, że uznam obydwie w przyszłości za wspaniałe. Napisał fanatyk DT, więc nie wiem czy to do kogoś trafi i pewnie obiektywizmu w tym zero, mniejsza, DT na zawsze <3
_________________

[kater]

[Bizon]

ja wlasnie skonczylem pisac moją recenzje, w poniedzialek bedzie na musihilation, wiec wtedy wrzuce linka na razie napisze tylko tyle, ze faktycznie zgadzam sie z tym, że druga czesc plyty lepsza od pierwszej. o ile pierwsza polowa jest dosc nierowna i obok rzeczy swietnych są tak zwyczajnie niezłe lub nawet takie sobie (BMU,BMD), tak od outcry w zasadzie slabych punktow brak.

minusem jest dla mnie zbyt wiele starych motywow znanych ich kawalkow powtarzanych gdzies mimochodem. nie da sie nie uslyszec intra do under a glass moon, gdzieniegdzie slychac zwienczenie suity 6degrees, no a podobienstwa do LTL w poczatku i koncowce BAI (i generalnie do konceptu wait for sleep, ltl w ffh i bai) ciezko nie zauwazyc. ale ale, uwazam, ze to wciaz jest krok w dobrą strone. to ich najlepsza plyta od czasu TOT, choc na kolana nie padam. wiecej (duzo wiecej) w poniedzialek na musihilation link w stopce
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[NAR]

[Xavi]

Właśnie zakończenie Tuscany to dla mnie ostatnio ciary za ciarami, co z tego, że banalne czy coś tam, a jak to pięknie na koncercie wypadło, w ogóle ja czuję w utworze lekkość, jakby się im te granie nareszcie sprawiało wielką frajdę. Jeśli Nightmare czy Best of Times mi podejdą jeszcze bardziej to niestety wyjdzie, że wszystko od nich uznaję za boskie, czyli to już maniactwo no ;d
_________________

[Fenderek]

Akurat Nightmare i Best of Times są tak z 10 razy lepsze od Pipy z Toskanii.

Będziesz nienormalny jes.i Ci NIE podejdą, mówię Ci To są chyba dwie najlepsze rzeczy (no i Repentence) na ich dwóch ostatnich albumach razem wziętych.

Aha- jako fanowi Opeth- Repentence powinno rzucić na kolana Zwłaszcza ta wersa
http://www.youtube.com/watch?v=2VKCjDv7sbo
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[KrzysiekP]

[Fenderek]

Tekstowo- tak.

Ale muzycznie kawałek IMO jest zajebisty.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[NAR]

trochę tak jakby fan Queen narzekał na You take my breath away. Albo Nicka Cave'a na Into My Arms.

a naiwność tekstu imo dodaje jedynie jeszcze większej szczerości. takiej której na ich 3, 4 ostatnich płytach ze świecą szukać. brzmi prosto i banalnie? o niektórych sprawach czasem tak najlepiej.

zwłaszcza jak się wspomni mrocznego władcę.
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Bizon]

aaaaaaaaaaaaaaaaangeeeels faaaaaaaaaaall aaaaaaaaaaaaaaall foooor yooooooooooooou heeeeeeeeeeeeereeeeeeeeeeeetiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiic
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Fenderek]

Pierwszy odsłuch

1. On the Backs of Angelsa- już znamy, przeciętne w sumie jak cholera, kiepski otwieracz
2. Build Me Up, Break Me Down- o matko, jaki banał... jezu, okropne... wiele pomysłów, żadnej całości, melodia po prostu irytująco próbująca być przebojową. Wielki minus. Zaczynam się bać. Wszystko co najgorsze w ich ostatnich dokonaniach w pigułce.
3. Lost Not Forgotten- uniesienie brwi. To się zaczyna obiecująco. W końcu zamiast podlizywania się gówniarzom mamy porządny epicki prog. Żadne arcydzieło (za bardzo power metalem momentami zajeżdża) ale... jest OK i te momenty progresywne- paluszki lizać. Gdyby jeszcze wyrzucić ten refren byłoby naprawdę słodziutko. Tak w ogóle równie dobrze mogłoby to nagrać Symphony X. Na wysokości 5-tej minuty- stare dobre DT przez chwilę słychać... aż się łezka w oku kręci... niestety, po minucie wraca ten okropny refren... patataj, patataj... i znowu- po nim fragment instrumentalny urywający jaja... nierówna na razie ta płyta, nawet kawałki są zajebiście nierówne...
4. This is the Life- rozpłynąłęm się na wysokości 2-giej minuty... Przede wszystkim- poszczególne fragmenty z siebie wynikają, to jest świetnie skonstruowana rzecz... i jakże piękna... słychać autocytaty (nie pierwszy raz)- ale... jest dobrze. Bez orgazmów- ale dobrze.
5. Bridges in the Sky- ZAJEBISTE!!! ZAJEKURWABISTE!!! Ależ w tym kawałku jest zajebista gitarrra! Ale jedno zastrzeżenie, do całości ale tu mi wyszło na razie najdobitniej- produkcja perkusji do dupy. Za mało podbita. Łatwiej mi bić stopą do rytmu gitary niż perkusji- coś tu nie tak. Fragment instrumentalny- matko, poziom Scenes...! Mówiłem już, ze to jest ZAJEBISTE?
6. Outcry- wstęp rewelacyjny. Końcówka też. Kilka momentów w środku też. Z tego wszystkiego w sumie melodia najgorsza. James mógłby się zamknąć, z tego wyszedłby wybitny instrumental.
7. Far From Heaven- piękne... coś cudnie jazzującego w tym jest... i James śpiewa to wyjątkowo pięknie.
8. Breaking All Illusions- no to jest moje Dream Theater... matko boska, nie można tak przez całą płytę? To jest to DT w którym się zakochałem te 10 lat temu, no...! Najlepsza rzecz na płycie i bije wszystko z dwóch ostatnich płyt razem wzięte. Tak, to jest kopia Learning to Live. Lepsze to niż kurwa kopia Evanescence. Rozkłada mnie moment na 2:45- DT podrabia Riverside... normalnie świat się kończy... ta gitara nie moze być bardziej Riversajdowa! Wyciszenie na 7-mej minucie i potem dalszy tego ciąg... matko boska... nagrajcie cały taki album, to ołtarz stworzę!
9. Beneath the Surface- piekne zakończenie. Naprawdę piekne. Żeby całość płyty trzymała poziom jej końca...

Ogólnie 7 na 10. Zaczyna się słabo (Build/Break to jest kurwa dramat) ale końcówka... no i Breaking All Illusions absolutnie rozpierdala system. Po prostu czysty orgazm ten kawałek.
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Bizon]

http://www.roadrunnerrecords.com/blabbermouth.net/news.aspx?mode=Article&newsitemID=163086

no coz, hmm, a zresztą, poczekam do poniedzialkowej recenzji juz napisanej
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[NAR]

[Fenderek]

Build/Bring to jest tak koszmrany banał, z banalnym refrenem, coś tak wkurwiającego jak przeboje Jennifer Lopez, skierowane do fanów... nie wiem, A7X...

Zgadza się, autocytaty i refreny na tej płycie to najwieksze zarzuty. Dość spore zarzuty, bo te refreny są albo słabe albo irytujące albo w trakcie utworu z dupy wychodzą nie wynikając z tego co wcześniej tylko na zasadzie "cholera, tu powinien być refren, napiszmy coś chwytliwego".

Tak w ogóle zastrzegam- to był pierwszy odsłuch i opinia jak najbardziej może się zmienić, choć arcydziełem ta płyta dla mnie się nie stanie.

Gdybym miał pisać reckę do Teraz Rocka i wystawić ocenę w skali 1-5 gwiazdek, w życiu nie dałbym więcej niż 3, może 3 i pół... (dają jeszcze połówki?)
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[NAR]

no nie wiem, mnie się najzwyczajniej w świecie podoba ten kawałek. zwłaszcza jak sobie przypomnę jak poprzednio silili na przebojowość w Rite of Passage czy Prophets of War.
co do refrenów to jeszcze można zarzucić że działają na schemacie "nie ma melodii, ale jebniemy podniosłe klawisze w tle i będzie dobrze"
W sumie Bridges ma najlepszy refren na całym albumie.

btw słyszałeś opetha nowego?
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Fenderek]

[KrzysiekP]