DREAM THEATER

[Anet]

Od jakiś 30 minut ciągle tego słucham.

Okładka rządzi! Ja bym powiedziała, że minimum formy ale maksimum treści. Ta urywająca się lina, niebieskie pięknie niebo...Dla mnie bomba i w sumie tutaj mnie nie zaskoczyli, bo każda ich okładka mi się podoba mniej albo więcej ( mniej to debiut np)

Jeśli chodzi o sam kawałek, ja nie mam zarzutów. Fakt faktem, nic mnie tutaj nie zwala z nóg ale jako całość mnie bierze.
Wejście instrumentalne boskie i później też jest dobrze.Przerywany riff - mi tam nic kompletnie nie psuje, wszystko do siebie wręcz pasuje( nie czuję że rymuję ;p),młóceniem bym tego nie nazwała
Klawisze jak to Nar napisał ,, tańczą" faktycznie. Piękny motyw z pianinem( szkoda że tak krótko).
Porównanie do ,,Awake"? W życiu, a przynajmniej ja tego nigdzie nie słyszę.

Jak dla mnie plus, bez zachwytów i pieśni chwalebnych ale jednak plus.
_________________
"O miłości wiemy niewiele. Z miłością jest jak z gruszką. Gruszka jest słodka i ma kształt. Spróbujcie zdefiniować kształt gruszki."

[Bizon]

z awake kojarzy mi sie glownie wstep i pierwsze kilkadziesiat sekund
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[kater]

pieprzyć ludzi spoza forum

odpowiem tutaj. generalnie jeśli chodzi o okładki to NARa nie do końca chwytam, bo jak na mój gust to i DT i Mari to ta sama stylistyka w większości. musiałbym to dokladniej przeanalizowac kto ma więcej potworów w tej dziedzinie, ale DT miało niezłe kombo na samym początku i włąściwie dopiero od SFAM te okładki przestały mnie straszyć. za to dwie ostatnie znowu to robią. powrót do korzeni, mmm.

a kawałka nadal nie słuchałem, bo nie mogę teraz hałasować takimi pierdołami, a nie mam słuchawek.

edit: niemogę "minimum formy" - przecież oni nie wiedzą co to znaczy minimum. zwłaszcza minimum formy. hehe.
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[Anet]

[Fenderek]

[kater]

Znaczy w porównaniu z poprzednią chociażby to rzeczywiście "minimalizm" może być słowem na miejscu. Zastanawiam się natomiast nad przesłaniem. Czy klaun na urywającej się linie to Portnoy, który porwał się z motyką na słońce, a wyłaniający się niczym rekin z morza drimfjeterowy samolot to reszta zespołu, czychająca na upadek swojego byłego kolegi?
_________________

PORTFOLIO / 1 DZIEŃ 1 PŁYTA / QW OKŁADKI / KOPS / ZUPA

[NAR]

tak, na pewno

[wasdfg7]

[NAR]

wasdfg7 hmm proponuję jeszcze raz przeczytać co napisałem
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[wasdfg7]

[NAR]

[Xavi]

Zanim się wypowiem o utworze to z kilka przesłuchów musi polecieć, ale ogólnie pierwsze wrażenie bardzo dobre, a okładka roxuje ;p Ale żem odkrył kosmos.
_________________

[kater]

[hirszu]

Przesłuchałem kawałek raz. Fajny nawet, dawno DT nie brzmiało tak melancholijnie, klimat też kojarzy mi się z Awake. A czy ktoś poza mną zwrócił uwagę na fatalny miks? Perkusja jest przytłumiona i brak jej jaj, gitara momentami za cicho.

[NAR]

[kater]

[hirszu]

[Fenderek]

[Ziutek98]

Przecież, że intro wali klimatami Awake czy nawet trochę I&W na milę. I brzmi to świetnie! Za nic w tym wszystkiego, co na poprzednich płytach i jak dla mnie ok. Znaczy akurat ze mną jest tak, że ciężko by im było nagrać płytę, która mi się nie spodoba, bo ja lubię tak ich progowe starsze rzeczy, jak i metalowe podrygi, natomiast wygląda na to, że możemy się spodziewać spełnienia nadziei Fenderka o zrzuceniu tego ciśnienia na metal po odejściu Mike'a.
Lol, jak się z częścią instrumentalną streścili! Ja tu się spodziewam standardowego, trzyminutowego wyścigu Rudessa z Petruccim co najmniej, a tu minutka i po wszystkim! To akurat dla mnie spory plus, bo jak lubię Dream Theater progresywny i Dream Theater metalowy - tak w obu tych wcieleniach nadmierne onanizmy mi przeszkadzają. Ty weź, W7 rzeczywiście zapuść sobie cokolwiek z ostyatnich czterech ich płyt, to nie znajdziesz w tym kawałku tak w porównaniu ani grama onanizmu
Sama część "piosenkowa", znaczy zwrotki i refreny niespecjalnie zapadające w pamięć, ale intro jest naprawdę magiczne, bo w tym jest i coś z Pull Me Under i w ogóle czuć to tchnienie z I&W czy Awake, no i rzeczywiście, warto zaznaczyć tę popisówę Rudessa - do momentu z Blind Faith, o którym wspomnieliście, to temu akurat daleko, bo tam to jest kurwa magia - ale i tak przyjemnie
Jeszcze jedna rzecz - w zasadzie w połowie utworu przypomniałem sobie o tej całej telenoweli i nowym perkusiście. Rzeczywiście, znaleźli sobie kopię Portnoya. Ale też zdecydowanie, przy zachowaniu tego "jego" stylu gry, który jednak stanowił ważny element ich brzmienia, zrzucili też w istocie ten pęd na metal, no ciekaw jestem, czy umieją jeszcze nagrać dobrą płytę w takim stylu. Bo póki co, ten kawałek, choć co najmniej dobry - nie powala na kolana.
_________________
PRÖWLER - kapela rockowa, ja na basie. Info o koncertach na kanale pod linkiem

[NAR]

no gdzie wy słyszycie Awake to ja naprawdę nie wiem. I&W? Owszem. Pull Me Under? Jak najbardziej. Ale Awake? ni chu chu
ciekaw jestem jak to będzie z bębnami bo po tej jakości to ciężko ocenić, a Mangini zdaje się miał odegrać jedynie to co mu zaprogramował Petrucci więc efekt może być dość średni...
no ale zobaczymy, zobaczymy.
Z każdym odsłuchem coraz bardziej mi się to podoba. No narobili smaka

e Xavi przesłuchałeś już?
_________________
oł je oł je oł je.

Powyższy post NIE jest oficjalną opinią Polskiego Fanklubu Queen, w tym jego Zarządu i innych organów nadzoru. Za obrazę uczuć religijnych i wszelkich innych proszę karać banem (na fejsie i innych portalach) jedynie owego użytkownika.


LOST: THE END - smutno mi
<smutno mu>

[Xavi]

eee mam kaca a metal z rana wtedy jest taki średni więc odpaliłem Bruce'a. Wieczorem coś napiszę, ale jestem zachwycony, że grupa może pójść w taką stronę (w sensie chyba). Tak w ogóle dzisiaj się w końcu zabieram za Octavarium też w końcu, też ze mnie fan

Bo do koncertu raptem coś 30 dni
_________________

[Fenderek]

Przy kolejnych odsłuchach w sumie trochę zyskuje. Wstęp jest niesamowicie I&W. Potem brzmienie gitary trochę mi trąci ToT- co mnie akurat cieszy. Co ciekawe- momentami refren przypomina mi... Portnoyowe "12 Steps"... I w sumie jak dla mnie kawałek cierpi trochę na to samo "schoprzenie"- są momenty kiedy wydaje się zlepkiem pomysłów a w mniejszym stopniu jakąś bardziej przemyślaną całością... Wyciszony fragment Rudessa przecudny, generalnie fragment instrumentalny bardzo na plus- tylko za krótki... ale solo Pietruchy nawet fajne.

Tak czasem mam wrażenie, że kawałek nie wie czy ma mieszać czy ma być przebojowy, próbuje obu i wychodzi tak sobie... i jak sobie pomyślę, że może to jest najbardziej komercyjna rzecz na płycie i że faktycznie słychać mniejsze ciśnienie na gówniarski metal bez ewidentnie przechodzącego w słabym stylu kryzys wieku średniego Portnoya- to mam na cąły album całkiem niezłe nadzieje!
_________________


Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter and those who matter- don't mind.

A teraz, drogie dzieci ... pocałujcie misia w dupę
http://fenderek.blogspot.co.uk/

[Maciej]

Wreszcie przesłuchałem ten kawałek nowy.
I muszę stwierdzieć że jest niezły choć opadu szczęki nie miałem bynjamniej, w gruncie rzeczy bardzo tradycyjna rzecz, żadnych nowości brzmieniowych czy aranżacyjnych w nim nie ma po prostu kawal solidnego trochę technicznego keyboardowo-gitarowego grania.
Nie bardzo rozumiem głosy o odejściu od metalu ten kawałek jest jak dla mnie metalowy i inaczej się go nie da określić jak prog-metal.

Warto dodać że jest dość melodyjny i przyjazny dla ucha oraz nie ma nadmiernych popisów.
_________________
Light the fire, feast
Chase the ghost, give in
Take the road less traveled by
Leave the city of fools
Turn every poet loose

[Fenderek]

[Xavi]

W sumie nie słyszałem jeszcze ich ostatnich 3 płyt (biorę się jutro za Octavę) i nie mam za bardzo co porównywać, ale jeśli jest to rozwinięcie ToTu w bardziej numetalową stronę to faktycznie znowu się nawrócili do tych najlepszych czasów. W sumie pewnie się powtórzę: cudny wstęp, Rudess śmiga, LaBrie nie psuje, Magnini to chyba Portek 2, a Pietrucha wiadomo. Ogólnie czarująco się zapowiada płyta, niech walną jeszcze utwór w stylu początku i wyjdzie balladka, że hej. Czekamy!
_________________

[daga]

Takie pytanie co byście mi polecili do posłuchania znając powiedzmy mój gust w sensie jednej piosenki. co by mi się by spodobało.

To taki wpływ odsłuchania ich coveru Queen. kto wie co z tego wyjdzie
_________________
http://www.wierszetakzwane.prv.pl/
http://www.deaky.prv.pl/
http://www.queen1991.blog.pl
http://www.queen.blox.pl

[Xavi]

no jeżeli chcesz coś trochę mocniejszego to Finally Free, a jak coś dla duszy to The Spirit Carries On mi się wydaje, tyle ode mnie
_________________

[Bizon]

daga, jakos cholera znajac twoj gust nie za bardzo jestem w stanie wymyslic kawalek DT, ktory moglby ci sie spodobac ;D moze dance of eternity? hmm jak lubisz u2, to i walk beside you ale to raczej malo dreamowe
_________________

if you don't like oral sex, keep your mouth shut...
http://issuu.com/rockaxxess/docs/rock_axxess_15-16 - nowy numer ROCK AXXESS

you never had it so good, the yoghurt pushers are here

[Fenderek]

Włącz Finally Free- albo coś z tego będzie albo nic. Półśrodków nie ma.

[Maciej]